Earth Hour 2022 - WWF

Ξεκινώντας το blogging το μακρινό 2007 ένα από τα πράγματα που πραγματευόμασταν συχνά ήταν ο διαδικτυακός ακτιβισμός. Θέματα που απασχολούσαν τους πολλούς όπως το περιβάλλον και η διάσωσή του ήταν ψηλά στην ατζέντα. Εκείνη την εποχή ξεκίνησε και να γιορτάζεται η #EarthHour. Τα πράγματα ήταν κάπως πιο αγνά οπότε πολλοί συμμετείχαμε, ακόμη και αν ακούγονταν οι γνωστές γκρίνιες (γιατί μόνο μία ώρα, τώρα το θυμηθήκατε κτλ). 

 Έκτοτε, το blogging σταδιακά ξεθώριασε δίνοντας τη θέση του στο microblogging και τα μαζικότερα social media. Κάπως νοσταλγικά και με μικρή δόση χαράς είδα ότι η δράση συνεχίζεται δίνοντας διαφορετικά θέματα κάθε χρονιά, πάντα όμως με επίκεντρο τη γη και το περιβάλλον. 

Δείτε περισσότερα για τη δράση τόσο στη σχετική αφίσα όσο και στο link της Eart Hour από το WWF.

Bonus - retro ανάρτηση από το 2008 για τη δράση.

Ο ορισμός του Έκανα πατάτα

Η ενασχόληση με τη φύση, στο βαθμό που μας επιτρέπει η ζωή στην πόλη είναι κάτι που ήθελα από παλιά να εμφυσήσω στα παιδιά. Η καραντίνα επιτάχυνε τις διαδικασίες καθώς έπρεπε να γεμίσει εποικοδομητικά ο χρόνος. Βοήθησε, επίσης, ένα βιβλίο που είχα από μικρός για την καλλιέργεια πατάτας, το οποίο διαβάζαμε συχνά καθώς εντυπωσίαζε και τα 2 παιδιά.

 

Παρόλο που στο σπίτι δεν έχουμε κήπο, από την αρχή που έμενα μόνος είχα γλάστρες με φυτά. Σε ορισμένες από αυτές έκανα πειράματα με καρπούς. Παλιότερα είχα καυτερές πιπεριές, ντοματακια, καρότα μικρά αλλά και πατάτες.

 

Πλέον, είπαμε να καθιερώσουμε με τα παιδιά ασκήσεις κηπουρικής. Η παλιά πατάτα που πέταξε φύτρες, φυτεύτηκε και μας έδωσε αυτές τις πατατουλες. Τα φασόλια που κάναμε ως πείραμα στο βαμβάκι μεταφυτεύτηκαν σε γλάστρα και μας έδωσαν ένα νέο φασόλι. Το κρεμμύδι που εσωτερικά πέταξε φύλλα και κόβονται - τρώγονται φρέσκα ομοίως είναι μια καλή προσθήκη.

 

Οι στιγμές που περιποιούμαστε μαζί τις γλάστρες μας είναι το κάτι άλλο, πόσο μάλλον η χαρά της δημιουργίας που μετουσιώνεται και σε κάτι απτό τόσο για το #kitsopaido όσο και το #kitsopaidyo. Όπως αυτές οι μικρές πατάτες που θα φαγωθούν σε επόμενο γεύμα. Μέχρι την επόμενη σπορά και μέχρι να αποκτήσουμε δικό μας κήπο.

 

Παλιότερες σχετικές αναρτήσεις:

• Αρωματικές και καλλωπιστικές αφίξεις στο μπαλκόνι.
• Πρακτικές οδηγίες για μεταφύτευση και σπορά από έναν ερασιτέχνη. 
• Άνοιξη και εργασίες στο μπαλκόνι. 
• Φυτεύοντας στα κρύα.

 

 

Επανακαταλαμβάνοντας τον δημόσιο χώρο

 Εδώ και λίγες ημέρες, από τότε που επετράπησαν οι διαδημοτικές μετακινήσεις το Σαββατοκύριακο αξιοποιήσαμε οικογενειακώς τις ευκαιρίες και κάναμε εκδρομές σε μέρη κοντινά που είχαμε καιρό να επισκεφτούμε. Κατά την διάρκεια των εκδρομών αυτών ορισμένες σκέψεις ξεπήδησαν για άλλη μια φορά, ειδικά τώρα που υπάρχει περισσότερος ελεύθερος χρόνος. Σκέψεις συνδυαστικές με αναμνήσεις αλλά και προτάσεις - προτροπές για το μέλλον.

Πολλές από τις αναμνήσεις μου από τις δεκαετίες του '80 και του '90 ήταν οι εκδρομές που κάναμε οικογενειακώς τα Σαββατοκύριακα. Επειδή η εβδομάδα ήταν πιεσμένη για όλους, σχεδόν δε χάναμε ευκαιρία. Παρόλο που οι δρόμοι τότε δεν ευνοούσαν τις μετακινήσεις σε ορισμένα μέρη καθώς δεν υπήρχαν ούτε το "ποτάμι" (Κηφισός) ούτε η Αττική Οδός, ενώ παράλληλα τα αυτοκίνητα δεν είχαν όλες τις ανέσεις (με κυριότερο το κλιματιστικό), εντούτοις ήταν κάτι που απολαμβάναμε.

Τατόι, Πάρνηθα, Άλσος Συγγρού, λιγότερο συχνά Σούνιο, Πόρτο Ράφτη, Σχινιάς ήταν ανάμεσα στις επιλογές. Τα εφόδια ήταν η καλή διάθεση, μια μπάλα και μερικά παιχνίδια άμμου (κουβαδάκια, φτυαράκια κτλ), ενίοτε ποδήλατο. Ήμασταν οργανωμένοι, καθώς τα καλοκαίρια κάναμε κάμπινγκ, οπότε τα θερμός με νερό ή/ και καφέ για τους μεγάλους, τα τάπερ με τοστ, κεφτεδάκια, πίτα, αυγά και κάποια λιχουδιά τύπου κέικ ή μπισκότα συνόδευαν την αναπόφευκτη λιγούρα - μαζί φυσικά με φρέσκα φρούτα. Τι άλλο χρειάζεται άραγε κανείς για να είναι ευτυχισμένος, ειδικά στην παιδική ηλικία;

Αυτό το διάστημα, λοιπόν, θυμηθήκαμε ότι οι δημόσιοι χώροι είναι εκεί και μας περιμένουν. Δεν είναι απαραίτητο να καθίσουμε σε κάποιο εστιατόριο ή καφέ για να επισκεφθούμε ένα μέρος. Μερικές γρήγορες προμήθειες, ένα τραπεζομάντηλο ή κουβέρτα για να στρώσουμε, λίγη καλή διάθεση και φαντασία για τα παιχνίδια τα οποία μπορούμε να παίξουμε. Να χτίσουμε κάστρα στην άμμο με το #kitsopaido, πύργους από κουκουνάρια και πλεξούδες με πευκοβελόνες, πάντα με σεβασμό στο οικοσύστημα που μας φιλοξενεί. Ακόμη και η απλή επαφή με τη φύση μας αναζωογονεί. Βασική προϋπόθεση να θυμηθούμε φεύγοντας να πάρουμε μαζί μας τα πάντα: αναμνήσεις, στιγμές, φωτογραφίες, εμπειρίες, κάθε λογής απορρίμματα. Τι λέτε, πάμε ξανά;

Πρακτικές οδηγίες για μεταφύτευση και σπορά από έναν ερασιτέχνη

Τα φυτά στη βεράντα ή στον οικιακό κήπο μας έχουν τη δική τους δυναμική. Αναπτύσσονται, καρπίζουν και ανθίζουν, πολλές φορές μαραίνονται και χρειάζονται αλλαγή και ανανέωση. Ο κήπος είναι κάτι το ζωντανό, θέλει τη φροντίδα μας συνέχεια. Οι οδηγίες που συγκέντρωσα είναι από δική μου εμπειρία έπειτα από 5 χρόνια δικό μου μπαλκόνι αλλά και συμβουλές που άκουσα - διάβασα - έμαθα από άλλους. Ο βασικότερος κανόνας είναι ότι δεν υπάρχουν κανόνες γιατί κάθε κήπος είναι ξεχωριστός για τον ιδιοκτήτη του. Ας δούμε κάποια βασικά στοιχεία.

• Πότισμα - νερό: οι περισσότεροι γεωπόνοι και οι ανθοπώλες λένε προσοχή στο πότισμα. Είναι συνηθισμένο φαινόμενο τα φυτά να χαλάνε από υπερβολικό πότισμα παρά από την έλλειψή του. Αυτό που συμβαίνει συνήθως είναι ότι βλέπουμε το φυτό να μην είναι καλά, να νομίζουμε ότι του λείπει νερό και να προσθέτουμε, ενώ το νερό έχει προκαλέσει το πρόβλημα. Κάθε φυτό έχει το χρόνο του για το πότισμα, για τα περισσότερα ισχύει ότι ποτίζουμε όταν έχει στεγνώσει το χώμα από το προηγούμενο πότισμα. Για να το εξακριβώσουμε βάζουμε τη ρώγα του δαχτύλου μέσα στο χώμα, αν είναι στεγνό, ποτίζουμε, αλλιώς περιμένουμε. Τα οπωροκηπευτικά τα ποτίζουμε μόνο όταν βλέπουμε τα φύλλα να είναι λιγάκι πεσμένα. Ένας από τους καλύτερους τρόπους ελέγχου είναι το αυτόματο πότισμα.
• Ήλιος: το ίδιο με τον ήλιο. Υπάρχουν φυτά που θέλουν απευθείας επαφή με το φως του ήλιου, άλλα λιγότερο και άλλα καθόλου. Ρωτάμε όταν το αγοράζουμε το καθένα. Επίσης, οι ανάγκες σε ήλιο, όπως και σε πότισμα, ποικίλουν ανάλογα με την εποχή. Για τα ανθοφόρα πριν την περίοδο ανθίσματος συνήθως χρειάζεται ήλιος ενώ κατά τη διάρκεια όχι..
• Χώμα: παίζει σημαντικό ρόλο για τα φυτά. Εάν είναι δυνατόν, σε κάθε μεταφύτευση ή σπορά αλλάζουμε χώμα. Επειδή πρακτικά αυτό κοστίζει, να θυμόμαστε κάτω-κάτω να βάζουμε το παλιότερο χώμα και πάνω το φρέσκο. Αν κάνουμε κομπόστ, το βάζουμε κάπου ενδιάμεσα. Αρκετά φυτά θέλουν καλή στράγγιση, γι αυτό κάτω-κάτω στη γλάστρα βάζουμε είτε μερικά χαλίκια είτε φελιζόλ (έτσι χρησιμοποιείται κιόλας και δεν το πετάμε) είτε σπασμένα πλακάκια.
• Λίπασμα: υπάρχουν διαφορετικά είδη λιπάσματος, άλλα σε υγρή μορφή άλλα σε στέρεη. Και εδώ οι ανάγκες ποικίλουν ανάλογα με το φυτό και την εποχή. Όταν είναι να ανθίσουν, για παράδειγμα, θέλει λίπασμα ανθοφορίας ίσως και μια φορά την εβδομάδα. Προσοχή ειδικά σε αυτά που είναι σε στέρεη μορφή, καλύτερα να τα απλώνουμε μακριά από τη ρίζα για να μην την "κάψουν".
• Μεταφύτευση-σπορά: η καλύτερη εποχή είναι για τα περισσότερα φυτά το φθινόπωρο και η άνοιξη, όταν οι θερμοκρασίες είναι μεταξύ 18-30 βαθμών Κελσίου. Ιδιαίτερη προσοχή στο πότισμα τον πρώτο καιρό μετά τη μεταφύτευση, ίσως χρειάζεται λίγο περισσότερο πότισμα. Την πρώτη τουλάχιστον εβδομάδα δεν συνιστάται λίπανση.
• Εποχές: πολλά πράγματα όπως το πότισμα και το λίπασμα ποικίλουν ανάλογα με την εποχή. Το καλοκαίρι χρειάζεται πιο συχνό, σε κάποια φυτά ίσως και καθημερινό, ενώ το χειμώνα κάποια άλλα χρειάζονται μια φορά την εβδομάδα. Σε περιοχές που πιάνει παγωνιά ή βοριάς καλό είναι να προφυλάσσουμε τις ρίζες και το χώμα από την εξάτμιση και το κρύο. Είτε βάζουμε χαλίκι για εδαφοκάλυψη είτε τυλίγουμε τις γλάστρες, τον κορμό και γύρω από τη ρίζα με κάποιο πλαστικό. Πέρυσι είχα χρησιμοποιήσει παλιούς φελλούς από μπουκάλια για εδαφοκάλυψη ενώ  "έντυσα" τα φυτά με σακούλες κοστουμιών από το καθαριστήριο.
• Έντομα, ζωύφια, ασθένειες: αν διαπιστώσουμε κάποιο πρόβλημα σε κάποιο από τα φυτά μας, καταρχάς το απομονώνουμε. Αν βρούμε ποιο είναι το πρόβλημα δοκιμάζουμε να ψεκάσουμε με απλές οικολογικές μεθόδους πχ υγρό απορρυπαντικό για τα πιάτα σε νερό, τσιγάρο διαλυμένο σε νερό κτλ. Αν είναι κάτι άλλο, καλύτερα να απευθυνθούμε σε γεωπόνο. Προσωπικά αποφεύγω τα χημικά ψεκάσματα γιατί επιβαρύνουν την υγεία. Το πιο απλό είναι να κόψουμε ένα φύλλο που έχει προσβληθεί και να το πάμε σε κάποιον ειδικό.
• Ανανέωση - απώλειες: σε κάθε κήπο και βεράντα, ακόμη και όταν τα κάνουμε όλα σωστά, θα έχουμε απώλειες. Προσωπικά υπολογίζω κάθε χρόνο περίπου μια ανανέωση της τάξης του 1/4 λόγω και του γεγονότος ότι το μπαλκόνι μου έχει βορειοδυτικό προσανατολισμό που είναι από τους χειρότερους. Δεν μας πτοεί το γεγονός, απλώς συνεχίζουμε ακάθεκτοι αφού έχουμε ελέγξει μήπως το έχουμε παρακάνει για παράδειγμα με το πότισμα. Επίσης, κάποια φυτά δεν ευδοκιμούν σε κάποιες περιοχές. Αν έχουμε απώλειες στη σειρά από το ίδιο φυτό, ίσως απλώς δεν είναι του γούστου του. Η κηπουρική είναι μια καλή ευκαιρία για τα παιδιά να έρχονται σε επαφή με τη φύση, να τη σέβονται, να βλέπουν τη χαρά της δημιουργίας, το αίσθημα ευθύνης, την ανταμοιβή αλλά και την απώλεια, τον κύκλο της ζωής δηλαδή.
• Ψάξιμο και μεράκι: η κηπουρική, έστω και σε ερασιτεχνικό επίπεδο, είναι καταρχάς μεράκι. Όρεξη να έχει κανείς να ασχολείται, να ψάχνει, να ρωτάει, να γκουγκλάρει. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα, καλό είναι να ρωτάμε όπου βρούμε. Ειδικά το διαδίκτυο βρίθει πληροφοριών. Για παράδειγμα άκουγα από πολλές πηγές ότι στα φυτά αρέσει να τους μιλάμε, τα βοηθάει. Πρόσφατα διάβασα κάπου ότι όντως ισχύει αλλά για άλλο λόγο απ'ό,τι νομίζουμε. Απλούστατα, όταν τους μιλάμε εκπέμπουμε περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα που αρέσει στα φυτά! Αφήστε που η κηπουρική είναι θεραπευτική, από τα καλύτερα αγχολυτικά.
• Κόστος: ποικίλει ανάλογα με τις γλάστρες (πλαστικές, πήλινες), το χώμα (το πολύ φθηνό μπορεί να μην είναι καλής ποιότητας), το λίπασμα (μπορεί εν μέρει να καλυφθούν οι ανάγκες από δικό μας κομπόστ), το αυτόματο πότισμα, το μέγεθος των φυτών και άλλα.

Αυτά τα όχι και τόσο λίγα είναι οι οδηγίες που δεν είναι κανόνες. Σίγουρα όλοι έχουμε να προσθέσουμε κάποιες δικές μας, να διαφοροποιήσουμε κάποιες άλλες και ούτως καθεξής. Η κηπουρική εξαρτάται από τη φροντίδα, τις καιρικές συνθήκες, την διάθεση και τον τυχαίο παράγοντα. Γι αυτό και άλλωστε είναι μια δραστηριότητα ενδιαφέρουσα και εποικοδομητική. Στην τελική, μία παραπάνω γλάστρα στο μπαλκόνι δεν έβλαψε ποτέ, ίσα-ίσα που καλό κάνει και στο μικροκλίμα του σπιτιού. Αλλά πάνω απ'όλα καλό κάνει σε μας τους ίδιους που φροντίζουμε τα φυτά.

ΥΓ Περισσότερες αναρτήσεις μου περί φυτών στο tag Οικολογία. 

Ήλιος, μπαλκόνι κι εκλογές

Το τελευταίο διάστημα έχουμε ως κοινωνία ξεπεράσει τη φάση συλλογικής κατάθλιψης και είμαστε σε μια φάση αναμονής. Μια αναμονή ανάμικτη με αμυδρές ελπίδες, ξορκισμό του φόβου για το επερχόμενο κακό, φανατισμό και μισαλλοδοξία, μίσος και διχασμό. Όπως έγραψα και στο twitter έχω την αίσθηση ότι οι συγκεκριμένες εκλογικές αναμετρήσεις διεξάγονται υπό την πίεση του φόβου, είναι το κυρίαρχο πολιτικό και κοινωνικό συναίσθημα. Παρά την εισαγωγή, η ανάρτηση αυτή δεν είναι προεκλογική ούτε πολιτική. Το τι θα βγάλει η κάλπη θα το μάθουμε ούτως ή άλλως σε λίγες ημέρες.

Αυτό που ξέρω με σιγουριά είναι το τι βγάζουν οι γλάστρες μου, παρά την ζέστη. Τον Απρίλιο έκανα ορισμένες εργασίες στο μπαλκόνι. Τα κρεμμύδια που είχα βάλει τότε έχουν φαγωθεί σχεδόν όλα εκτός από ένα που μεγάλωσε και άνθισε (βλέπε σχετική ανάρτηση). Οι πιπεριές άρχισαν να αποδίδουν καρπούς, ενώ μία καυτερή που είχα πάρει γέμισε με αρκετά μικρά πιπεράκια. Τα κουνουπίδια που είχα φυτέψει από το χειμώνα δε λένε να μεγαλώσουν, τα αφήνω απλώς γιατί μου αρέσει η ιδέα. Η πατατιά που φύτρωσε στο κομπόστ μεγαλώνει, δεν περιμένω να βγάλει καρπούς όμως ελλείψει χώματος. Μέσα Απριλίου μου είχε έρθει και το δέμα από την Κική με τους σπόρους. Επειδή είχε περάσει η περίοδος φυτέματος, έριξα δοκιμαστικά σε 2 γλάστρες λίγους σπόρους από ντοματάκι Σαντορίνης. Η έκπληξή μου και χαρά ήταν μεγάλη όταν είδα ότι 2 τελικά κατάφεραν να φυτρώσουν, η μία έχει γίνει ολόκληρο θηρίο και πέταξε άνθη! Του χρόνου λογικά θα έχω μεγαλύτερη συγκομιδή.

Ακόμη και αυτή η μικρή επαφή με τη φύση με γεμίζει αισιοδοξία. Επίσης αισιοδοξία αποπνέει και ο ήλιος, όπως φαίνεται στη φωτογραφία, που προσδίδει κάτι καλύτερο. Ας ελπίσουμε να συνεχίσει να φωτίζει τη χώρα αυτή για το καλύτερο δυνατό.

ΥΓ Αντί για πολλές διάσπαρτες φωτογραφίες, έχω επιλέξει το slideshow του flickr. Είναι ιδιαίτερα βολικό και δε γεμίζει τη σελίδα. Παρόμοια μορφή παρουσίασης θα χρησιμοποιήσουμε και στο νέο site περί ταξιδιωτικών αναρτήσεων που ξεκινάμε σύντομα μαζί με κάποια άλλα παιδιά. Σύντομα κοντά σας...

Σαν το κρεμμύδι που ανθίζει

Το κρεμμύδι ανήκει στους βολβούς. Βρίσκεται στο χώμα, χρειάζεται να σκάψει κανείς για να το βρει. Το κρεμμύδι θυμίζει λίγο Ιανό. Έχει την καλή και την κακή του πλευρά. Δύσκολο να έχει κανείς μόνο τη μία ή μόνο την άλλη. Το κρεμμύδι σε πολλούς αρέσει και σε άλλους όχι. Όταν τρώγεται ωμό καίει, ενώ η ανάσα μυρίζει έντονα. Ταυτόχρονα κάνει καλό στην καρδιά, το ανοσοποιητικό και αλλού. Ξέρει να προφυλάσσεται από τους εχθρούς του. Φοράει πολλούς μανδύες, ενώ όταν το καθαρίζει κανείς, χρησιμοποιεί για όπλο τα δάκρυα. Όταν μαγειρεύεται όμως, δίνει μια γλυκιά μυρωδιά και γεύση. Στους "βοηθούς" της κουζίνας συγκαταλέγεται στους αθόρυβους, χρήσιμους αλλά που συνήθως τους κρύβουμε σε κάποιο ντουλάπι για τη μυρωδιά και το φως. Το φως είναι εχθρός του, σαπίζει και αρχίζει να φυτρώνει. Ακόμη όμως και από το σάπισμα βγαίνει κάτι καλό. Αν φυτευτεί αρχίζει και φυτρώνει κανονικά.

Η ζωή γενικότερα στηρίζεται σε δίπολα τέτοιου είδους. Αναγκαία κακά, πράγματα που πρέπει να κάνουμε χωρίς απαραίτητα να μας αρέσουν. Πράγματα που μπορεί να είναι για το καλό μας, ίσως με κάποια μετατροπή, όχι ακριβώς στη μορφή που είναι. Από την άλλη μπορεί να είναι πράγματα απωθητικά, που όσο και να προσπαθήσεις να αναγκάσεις κάποιον να τα φάει, να μην μπορεί. Πράγματα πολυεπίπεδα, σαν τα στρώματα του κρεμμυδιού, που όταν ανοίγουν να μας κάνουν να κλαίμε. Μπορεί να είναι πράγματα που να τα έχουμε καταχωνιάσει σε ένα ντουλάπι ή κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού. Πράγματα που μπορεί να φαίνεται ότι σάπισαν, σαν το κρεμμύδι. 

 Ο κύκλος του κρεμμυδιού όμως συνεχίζεται, ακόμη και στο σκοτάδι. Εκείνη τη στιγμή είναι που πρέπει να γίνει η επιλογή, να μείνει να σαπίσει ή να βγει στο φως. Γιατί ακόμη και το κρεμμύδι ανθίζει. Αρκεί να το αφήσουμε.

Ανοιξιάτικες εκπλήξεις από την Ζάκυνθο

Τον Νοέμβριο του 2010 είχα λάβει ένα δέμα-έκπληξη από την φίλτατη Spirtokoyto, ως νικητής σε κλήρωση που είχε κάνει τότε. Το δέμα περιείχε βότανα και καλούδια της φύσης - τσάι του βουνού, τσάι από ανθούς πορτοκαλιάς, δάφνη, κόκκους καφέ και πολλά άλλα. Ήταν μια κίνηση που με είχε ξαναφέρει σε επαφή με μυρωδικά φυτά, έναυσμα για να αρχίσω να ψάχνομαι λίγο παραπάνω.

Πριν 2 μέρες μου ήρθε μήνυμα στο facebook (ή στο twitter ήταν πρώτα, είμαστε παντού) από την φίλτατη Κική, γνωστή ως MikriKouzina. Η MikriKouzina ήταν από τα πρώτα blogs που σχολίασα όταν ξεκίνησα 5 χρόνια πριν. Από τότε ανέβαζε συνταγές για κάτι που αγαπάει, έχει γράψει δύο τουλάχιστον βιβλία (για ψωμιά-ζύμες και για λικεράκια-σερμπέτια), ενώ παράλληλα διατηρεί και το Όνειρα με θέα με περισσότερο φωτογραφικό ρεπορτάζ. Μου ζητούσε την διεύθυνση για να μου στείλει ένα δέμα, "λίγο καθυστερημένα βέβαια" όπως μου είπε.

Το δέμα έφτασε σήμερα και περιείχε μικρές εκπλήξεις. Βγήκα στο μπαλκόνι να το ανοίξω, καθώς ήδη είχα μια ιδέα για το περιεχόμενο. Ο φάκελος ήταν τυλιγμένος αεροστεγώς και είχε 6 μικρά φακελάκια με σπόρους!

Κατά σειρά εμφάνισης: κολοκύθι Σαντορίνης, πεπόνι Ζακυνθινό, ντοματάκι Σαντορίνης '09 (αρχικό).

Τα άλλα 3 σακουλάκια: κατσούνι-αγγούρι Σαντορίνης, ντοματάκι Σαντορίνης '10 (παραγωγής της ίδιας) και μελιτζάνα άσπρη Σαντορίνης.

Ήδη μερικοί από αυτούς τους σπόρους έχουν φυτευτεί, παρόλο που όντως ίσως είναι κάπως αργά. Τους υπόλοιπους θα τους φυλάξω για του χρόνου, που θα μπορώ να προγραμματίσω και καλύτερα. Τέτοιες εκπλήξεις είναι ανάμεσα στις μικρές χαρές της ζωής - διαδικτυακής και μη. Ήθελα να ευχαριστήσω ξανά την φίλη Κική για την προσφορά. Επιφυλάσσομαι για το μέλλον, κάτι έχω στο μυαλό μου!

ΥΓ Περισσότερα για το τι μπορεί να κάνει κανείς στις γλάστρες του μπαλκονιού του σε σχετική ανάρτησή μου.
YΓ1 Ωραίες και απλές οδηγίες περί κηπουρικής ανεβαίνουν συχνά στο sheblogs.eu. Αν έχει κανείς να προτείνει κι άλλο σχετικό ιστολόγιο, ας αφήσει σχόλιο! Κάθε προσφορά και πρόταση δεκτή.
ΥΓ2 Τώρα αρχίζω να διαβάζω και κάποια πράγματα για τους σπόρους και ειδικά τους παραδοσιακούς. Νέοι ορίζοντες ανοίγονται!
ΥΓ3 Παρεμπιπτόντως, καλό Πάσχα να έχουμε. Καλά να περάσουμε όλοι σ'ό,τι κι αν κάνουμε.

Άνοιξη και εργασίες στο μπαλκόνι

Η άνοιξη έχει έρθει δυναμικά με σταθερά υψηλές θερμοκρασίες συνεχόμενες ημέρες. Είναι καλή εποχή για ανασυγκρότηση στο μπαλκόνι. Αρχικά, καθάρισμα του χώρου, τραπεζιού, καρεκλών και τα σχετικά. Πλέον θα περνάμε περισσότερη ώρα σ'αυτό. Έπειτα, αρχίζει η καταγραφή των απωλειών του χειμώνα σε φυτά. Έχω δει στατιστικά ότι 1/4 τουλάχιστον φυτά δεν κρατάνε για διάφορους λόγους, κυρίως κρύο και πότισμα. Ώρα για ανανέωση, είναι η κατάλληλη εποχή. Κλάδεμα, κατάλληλο στήριγμα, αναζωογόνηση του χώματος με σκάλισμα, ίσως ψέκασμα είναι ανάμεσα στις εργασίες της εποχής.

Φέτος είπα να φυτέψω αρκετά φυτά που μπορεί κανείς να καταναλώσει. Είναι σχετικά εύκολο για ορισμένα είδη να οργανώσει κανείς ένα μικρό φυτώριο ώστε να έχει πρώτες ύλες που χρειάζεται στη μαγειρική. Παλιότερα είχα κάνει σχετική ανάρτηση για τα αρωματικά φυτά. Πέρσι είχα φυτέψει τα πρώτα "φαγώσιμα" με ιδιαίτερη επιτυχία. Φέτος είπα να συνεχίσω την διαδικασία αυτή.

Πολλές φορές κρεμμύδια και σκόρδα που έχουμε στις αποθήκες μας "φυτρώνουν" που σημαίνει ότι το φυτό αρχίζει να αναπτύσσεται τρώγοντας από μέσα το βολβό. Αυτή είναι η φυσική διαδικασία αναπαραγωγής για το φυτό-βολβό. Σε τέτοιες περιπτώσεις παλιότερα τα έκανα κομπόστ. Φέτος είπα να τα φυτέψω, μαζί με κάποια επιπλέον κοκκάρια που μου είχε δώσει η γιαγιά απ'το χωριό.

Ειδικά τώρα που ζέστανε ο καιρός, τα φρέσκα κρεμμύδια και σκόρδα έχουν πετάξει μεγάλα φύλλα. Δε χρειάζονται πολύ χώρο, άνετα μπορούν να φυτευτούν στην άκρη από γλάστρες που έχουν άλλα φυτά. Από πότισμα χρειάζονται όσο και τα λοιπά φυτά. Όταν χρειαζόμαστε, κόβουμε τα φύλλα χαμηλά και έχουμε μια δροσερή νότα στη σαλάτα ή και στο φαγητό μας. Άλλη αίσθηση να τρως κάτι που ξέρεις ότι έχεις παράξει με τα δικά σου χέρια...

Επίσης, φύτεψα νωρίτερα το χειμώνα μερικά κουνουπίδια και μπρόκολα. Ορισμένα πιάσανε και πλέον σιγά-σιγά δίνουν καρπό! Είμαι περίεργος πως θα εξελιχθεί η διαδικασία. Εντύπωση μου έκαναν τα μεγάλα φύλλα που στην ουσία προφυλάσσουν το εσωτερικό.

Η κλασική - πλέον - πιπεριά που δίνει συνήθως εύκολα καρπούς. Παραδίπλα φύτεψα και μερικούς σπόρους που κράτησα από πέρυσι.

Μέσα στο κομπόστ φύτρωσε και φέτος πατατιά! Κοιτώντας από πιο κοντά, κάποια φυλλαράκια έχουν πετάξει μέσα από τις τρύπες που έχω κάνει στη γλάστρα για να αερίζεται το κομπόστ! Το δίχτυ είναι αποτελεσματικό για τα μυγάκια που μαζεύονται.

Βέβαια, η άνοιξη είναι η εποχή των χρωμάτων και των λουλουδιών. Ανάμεσα σε πολλά που μπορεί κανείς να βρει και να φυτέψει, τα γεράνια είναι από τα πιο ανθεκτικά και λουλουδάτα. Λαχανόκηπος, λοιπόν, με μια δόση τσαχπινιάς. Είναι πιο εύκολο απ'ό,τι φαίνεται και το αποτέλεσμα είναι σίγουρα όμορφο!

Φυτεύοντας στα κρύα

Ο χειμώνας είναι η εποχή όπου τα περισσότερα φυτά βρίσκονται σε κατάσταση χειμερίας νάρκης. Πότισμα χρειάζονται περίπου μια φορά την εβδομάδα, όταν βρέχει δε ακόμη πιο αραιά. Περιποίηση επίσης λιγότερη απ'όταν βρίσκονται σε ανάπτυξη, μετά την απαραίτητη μόνωση από το κρύο. Από την άλλη, τώρα που οι δουλειές στο μικρό μας βασίλειο στο μπαλκόνι ή στην αυλή είναι λιγότερες, μπορούμε να προχωρήσουμε σε ανακατατάξεις, να δούμε τι δεν πήγε καλά την προηγούμενη χρονιά και να σχεδιάσουμε για την άνοιξη που έρχεται. Ανάμεσα στον σχεδιασμό τα κρύα ευνοούν συγκεκριμένα φυτά που μάλιστα έχουν καλή απόδοση και δε χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα. 

Πολλές φορές συμβαίνει να έχουμε στα αποθέματά μας κρεμμύδια ή σκόρδα που κάποια στιγμή να βγάζουν πράσινο φυλλαράκι και από μέσα να σαπίζουν. Ως αυτούσια τροφή εκείνη τη στιγμή μας είναι άχρηστα. Είναι όμως πολύ χρήσιμα για τον κήπο μας. Μπορούμε να φυτεύσουμε τα κρεμμύδια και τα σκόρδα που ήδη έχουν ξεκινήσει τη διαδικασία φυτρώματος και έτσι απλά και εύκολα να έχουμε φρέσκο κρεμμυδάκι και σκόρδο ακόμη και στη γλάστρα μας. Η φύση γενικότερα έχει προνοήσει, τίποτε δεν πάει χαμένο.

Όλα στη φωτογραφία είναι κρεμμύδια, εκτός από το τέρμα δεξιά που είναι σκόρδο. Η καλύτερη απόσταση να τα φυτεύουμε είναι περίπου μια χούφτα το ένα από το άλλο. Όταν βγαίνουν τα φυλλαράκια,  μπορούμε να κόβουμε όσα χρειαζόμαστε για τη σαλάτα μας. Κάτι που ανακάλυψα πρόσφατα: και τα φρέσκα σκόρδα τρώγονται και μάλιστα είναι ιδιαίτερα νόστιμα!

Σ'αυτή τη φωτογραφία τα φρέσκα κρεμμυδάκια συμβιώνουν με μπρόκολο - είναι αυτό με τα μεγάλα φύλλα. Μου δώσανε μερικούς σπόρους και μέχρι στιγμής έχουν πιάσει. Για να δούμε. Το μπρόκολο πάντως χρειάζεται κι αυτό σπορά με κρύο.

Ο πραγματικός βασιλιάς στις γλάστρες μου είναι οι καυτερές πιπεριές. Από πρόπερσι έχω που βάζει αυτά τα γενναιόδωρα μονοετή φυτά. Η συγκομιδή είναι πάνω από 20 μικρές πιπεριές σε κάθε περίοδο, περίπου από Μάιο μέχρι Νοέμβρη. Τώρα περίπου είναι η εποχή για να φυτέψω καινούριες. Μέχρι πέρσι αγόραζα έτοιμα φυτά με 0,20 ευρώ το ένα. Φέτος μάζεψα σπόρο και λέω να το δοκιμάσω παράλληλα. Στη φωτογραφία η πιπεριά βρίσκεται στα τελειώματά της, ενώ το μπρόκολο τώρα είναι στα φόρτε του.

Άλλη μια αυθόρμητη προσθήκη στις γλάστρες μου είναι η τσουκνίδα. Φύτρωσε μόνη της και έχει εκτοπίσει στη μικρή αυτή γλαστρούλα το φυτό που υπήρχε μέσα. Δεν την ξερίζωσα γιατί είναι χρήσιμο φυτό. Αργότερα θα μαζέψω φύλλα και σπόρια και μπορώ να φτιάξω οικολογικό εντομοαπωθητικό για τα ζουζούνια της άνοιξης. Είπαμε, στη φύση τίποτε δεν πάει χαμένο.

Η μόνη αγορά έως τώρα είναι ένα δεντρολίβανο. Η χρήση του ως μυρωδικού και στα φαγητά είναι γνωστή. Έχω διαβάσει ότι μπορεί κανείς φυτεύοντας ένα κλαράκι να πάρει νέο φυτό, μέχρι στιγμής δεν το έχω καταφέρει.

Επειδή μικρές χαρές μπορεί κανείς να βρει και στα απορρίμματα, στη γλάστρα που μαζεύω το υλικό για το κομπόστ που φτιάχνω (κλικ για πληροφορίες), έχει φυτρώσει μια μικρή (μάλλον) πατατιά! Η χαρά μου είναι διπλή. Και γιατί φυτρώνει κάτι σχεδόν από το πουθενά αλλά και γιατί οι ρίζες του φυτού μπορούν να βοηθήσουν στην αποδόμηση των άλλων υλικών πιο γρήγορα. Το ίδιο είχε συμβεί και πρόπερσι.

Αυτά προς το παρόν, μέχρι την άνοιξη. Τα κρύα κρατούν ακόμη, όπως και τα φυτά μας. Όλα αυτά λίγο πριν αρχίσουμε τις προετοιμασίες για αρωματικές και καλλωπιστικές αφίξεις στο μπαλκόνι μας.

ΥΓ Ενδιαφέρουσες πληροφορίες ανάμεσα σε άλλα και για τον σπόρο από πιπεριές όπως και για τα σκόρδα της φίλτατης Magica. Την ιδέα για τα μπρόκολα την πήρα από την Τρελοτουρίστρια που είχε φυτέψει πρόπερσι μαζί με τα μανιτάρια που δεν τόλμησα ακόμη.

Απλοί τρόποι μόνωσης από τα κρύο για τα φυτά

Ο χειμώνας με τα σκαμπανεβάσματά του είναι εδώ για τα καλά.  Είναι καιρός, λοιπόν, για κάποιες εργασίες στη βεράντα ώστε να προφυλάξουμε τα φυτά από τα καιρικά φαινόμενα - κυρίως το κρύο. Εκτός από αυτά που μετακινούνται σε εσωτερικό χώρο, για τα υπόλοιπα που δεν αντέχουν πολύ κρύο (πχ μπουκαμβίλιες) καλό είναι να πάρουμε τα μέτρα μας.

Πέρα από την καλή αποστράγγιση των νερών και το λιγότερο συχνό πότισμα - πολλά φυτά το χειμώνα χρειάζονται λίγο νερό μία φορά περίπου την εβδομάδα - καλό είναι να μονώσουμε το χώμα. Αυτό μπορεί να γίνει με απλές μεθόδους. Η καλύτερη λύση, σύμφωνα με τους γεωπόνους, είναι το χαλίκι. Στρώνουμε λίγο στην επιφάνεια του χώματος της γλάστρας. Αν δεν υπάρχει χαλίκι κάνει και το πριονίδι. Για τις δικές μου γλάστρες εφάρμοσα δύο υλικά που βρίσκονται σε σχετική αφθονία στο σπίτι: φελιζόλ και φελλό. 

Το φελιζόλ δυστυχώς δεν ανακυκλώνεται στους μπλε κάδους ανακύκλωσης. Κόβοντάς το σε μικρά κομμάτια μπορούμε να τα εφαρμόσουμε στην επιφάνεια της γλάστρας, γλυτώνοντας μέρος της υγρασίας και του κρύου για το φυτό. Μειονέκτημα το ότι τα παίρνει εύκολα ο αέρας. Η άλλη λύση είναι οι φελλοί από τα μπουκάλια. Είχα μαζεμένους αρκετούς στο σπίτι. Τους έκοψα σε κύβους και τους έβαλα στην επιφάνεια. Η κάλυψη είναι αντίστοιχη με το πριονίδι.

Τέλος, χρησιμοποίησα τις νάιλον σακούλες που έχω από τα κοστούμια του καθαριστηρίου και τύλιξα τα φυτά κοντά στις ρίζες τους, ώστε να συγκρατείται η θερμοκρασία. Το είχα εφαρμόσει και πέρυσι και μπορώ να πω ότι τα αποτελέσματα ήταν ικανοποιητικά. Ανακύκλωση στην πράξη, λοιπόν!

Η Ρώμη δε χτίστηκε σε μια μέρα*

Τα οικιακά απορρίμματα σιγά-σιγά μαζεύονται από τις πόλεις, ένα βήμα πριν (ή και μετά) καταλήξουν οι ίδιες οι πόλεις σκουπίδια. Εικόνα δυστυχώς συνηθισμένη, κυρίως για τις μεγαλύτερες πόλεις. Πέρσι τα Χριστούγεννα, αν δεν κάνω λάθος, στα πλαίσια του χιούμορ ορισμένοι είχαν στολίσει τους λόφους σκουπιδιών με λαμπάκια. Φέτος τα πράγματα ήταν ελαφρώς διαφορετικά. Είδαμε αρκετό κόσμο να κρατά μέχρι "τελικής πτώσης" τα δικά του σκουπίδια στη βεράντα. Χωρίς να είναι η πλειοψηφία, είναι σίγουρα περισσότεροι από τις προηγούμενες φορές. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και όταν αδειάσανε επιτέλους τους κάδους χωρίς να ασχοληθούν με τους όγκους που ξεχείλιζαν, σε αρκετές περιπτώσεις άνθρωποι της γειτονιάς βγήκαν οι ίδιοι και καθάρισαν τα υπολείμματα. 

Σίγουρα υπάρχουν κάφροι που ρίξανε κανονικά σκουπίδια στους κάδους ανακύκλωσης γιατί αυτούς τους αδειάζανε. Σίγουρα κάποιοι άλλοι βρήκαν ευκαιρία και ξεφορτώθηκαν ό,τι μεγάλη σαβούρα είχαν στο σπίτι. Από την άλλη, δεν μπορείς να υποχρεώσεις κάποιον να κρατήσει τόσες μέρες τα σκουπίδια σπίτι του. Η είδηση και η ελπίδα όμως δεν κρύβεται σ'αυτούς που κάνανε το "συνηθισμένο". Το θετικό στοιχείο είναι στο διαφορετικό, στην αλλαγή νοοτροπίας που συντελείται. Ας μην περιμένουμε από το όποιο κράτος, έχει αποτύχει επανειλημμένα.

Λέγεται ότι, σε επίπεδο ψυχολογίας και όχι μόνο, ο τρόπος που μεταχειρίζεται ένας άνθρωπος/ λαός τα σκουπίδια του είναι ενδεικτικό του πολιτισμού που πρεσβεύει ο άνθρωπος/ λαός. Ίδια νοοτροπία έχει η στάση μας απέναντι στα σκουπίδια, την οδήγηση, τους άλλους συνανθρώπους, το κράτος. Αυτή η νοοτροπία είναι που ευτυχώς φαίνεται να αλλάζει, αργά και σταθερά. Θέλει αρκετό χρόνο για να αποδομηθεί και να χτιστεί μια καινούρια. Η κρίση κάποια στιγμή θα περάσει. Η νοοτροπία όμως αργεί. Ευτυχώς όμως ελπίδα υπάρχει, ακόμη και μέσα από τα σκουπίδια.

ΥΓ Ενδεικτικό του πολιτισμού είναι και ο τρόπος οδήγησης και ο σεβασμός στον ΚΟΚ, αλλά αυτό είναι άλλη μεγάλη συζήτηση.

ΥΓ1 Η έκφραση είναι Rome wasn't built in a day και θέλει να δείξει ότι κάτι μεγάλο ή εντυπωσιακό θέλει χρόνο για να γίνει. Η αυθεντική έκφραση παρεμπιπτόντως είναι γαλλική Rome ne s'est pas faite en un jour.

ΥΓ2 Μέρος της έμπνευσης προήλθε από το συγκεκριμένο tweet  του fvasileiou.

Εσωτερικές δραστηριότητες

Με την απότομη αλλαγή του καιρού περάσαμε απότομα από το κοντομάνικο στο ζεστό μακρυμάνικο. Κυρίως οι πιο νότιοι, γιατί οι βόρειοι κρυώνουν νωρίτερα. Ο καιρός αναμένεται να αλλάξει πάλι, αλλά η ουσία είναι μία: όσοι δεν το έχουμε κάνει ακόμη, ήρθε η ώρα για να κατεβάσουμε τα χειμωνιάτικα και να συμμαζέψουμε τα καλοκαιρινά. Πετρέλαιο και να θέλουμε να ανάψουμε παρά την τσιμπημένη τιμή (λίγο κάτω από ένα ευρώ θα ξεκινήσει), ελέω απεργίας δεν έχουμε, οπότε μένουν τα ρούχα και τα χαλιά. Ώρα για εσωτερικές δραστηριότητες ή σε πιο απλά ελληνικά indoor activities. 

Παλιότερη λαϊκή ρήση έλεγε ότι τα χαλιά τα στρώνουμε του Αγίου Δημητρίου και τα μαζεύουμε Κωνσταντίνου και Ελένης. Η σταθερά αυτή, με τις όποιες αυξομειώσεις, παραμένει, οπότε σε λίγες μέρες ετοιμαζόμαστε και για το στρώσιμο. Μετά τη μάχη της ντουλάπας, λοιπόν, έρχεται και η μάχη των χαλιών. Παρεμπιπτόντως, είναι και μια καλή ευκαιρία να μαζέψουμε ορισμένα καλοκαιρινά ρούχα που δεν τα φορέσαμε καθόλου το καλοκαίρι και να τα προσφέρουμε σε συλλόγους και οργανισμούς που τα χρειάζονται, όπου γνωρίζουμε τελοσπάντων ότι υπάρχει ανάγκη. Και ας μην γελιόμαστε, ρούχο που δεν το φορέσαμε ολόκληρη περίοδο, δύσκολα θα το χρησιμοποιήσουμε ξανά. Κρίμα είναι να τα τρώει ο σκόρος και να πιάνουν χώρο στη ντουλάπα. Ομοίως και για τα χειμερινά που θα ξεδιαλέξουμε.

Πέρα από το σπίτι, προετοιμασία θέλει και ο κήπος-βεράντα μας. Είναι καλή εποχή για σπορά από τέλη Οκτώβρη έως και Νοέμβρη. Μαρούλια, σπανάκια, κοκκάρια, σκόρδα είναι ορισμένα από τα λαχανικά που μπορούμε να φυτέψουμε στις γλάστρες μας - κλικ εδώ για προτεινόμενα. Τα χρυσάνθεμα κυριαρχούν στην εποχή, οπότε ας τα προτιμήσουμε και αυτά. Ίσως δώσουν λίγο χρώμα και στο γεμάτο σκουπίδια και φαιές αποχρώσεις πολιτικοοικονομικό πεδίο. Όλα αυτά εν αναμονή της δύσκολης και κρίσιμης βδομάδας που διανύουμε - μέχρι την επόμενη δηλαδή. 

ΥΓ Εκτός από πετρέλαιο, φυσικό αέριο και κλιματισμό υπάρχουν και άλλοι τρόποι για να ζεσταθούμε . Μάλιστα δεν έχουν φορολογηθεί έως τώρα. Αλλά ας μη δίνουμε ιδέες καλύτερα.΄

ΥΓ1 Ίσως είναι καλή εποχή και για να φτιάξουμε κάποιο λικέρ ή ακόμη και τουρσιά για τα κρύα του χειμώνα. Αξίζει η προσπάθεια. Συνταγές υπάρχουν πολλές και απλές, για παράδειγμα λάχανο τουρσί.

Αρωματικές και καλλωπιστικές αφίξεις στο μπαλκόνι

Δύο μήνες περίπου πριν ξεκίνησα ξεκαθάρισμα στο μπαλκόνι περιμένοντας την άνοιξη. Ποια φυτά είχαν επιζήσει του χειμώνα, ποια άλλα χρειάστηκαν αλλαγή θέσης, χώματος, ιδιαίτερης περιποίησης, κλαδέματος. Ο καιρός έκανε κάποια πισωγυρίσματα, φαίνεται πλέον όμως ότι η καλοκαιρία είναι εδώ για τα καλά.

Αφού έκοψα τα μαρούλια που είχα φυτέψει τον Νοέμβρη αλλά και τα κοκκάρια που είχαν γίνει φρέσκα κρεμμύδια - ωραίος συνδυασμός για σαλάτα, παρεμπιπτόντως - χώρος δημιουργήθηκε στις γλάστρες για να φυτευτούν φυτά της εποχής όπως ο βασιλικός. Στην συγκεκριμένη φωτογραφία βρίσκεται υπό την σκέπη ενός μαρουλιού. Στην διπλανή γλάστρα φύτεψα μια καυτερή πιπεριά, σαν αυτές που πέρσι είχανε δώσει πολλές φορές τους καρπούς τους.

Έπειτα από δύο χρόνια και λάθους χειρισμούς δικούς μου, η ορχιδέα φέτος έδωσε ξανά λουλούδι. Είναι όμορφο. Εδώ ποζάρει με φόντο δύο μολόχες αντίστοιχου χρωματισμού - μία παλιότερη και μία φετινή. Στην γλάστρα δίπλα είναι ένας πλατύφυλλος βασιλικός που πασχίζει να αναπτυχθεί.

Αρωματικά και καλλωπιστικά φυτά συνδυάζονται όμορφα. Κατά σειρά εμφάνισης έχουμε φασκόμηλο, πανσέ και σέλινο.

Οι επόμενες δύο αφίξεις είναι από το πανηγύρι που γίνεται κάθε χρόνο την Πρωτομαγιά στην Νέα Φιλαδέλφεια. Στην πρώτη μια μαργαρίτα, στην δεύτερη γαρύφαλλο με φόντο την δεύτερη καυτερή πιπεριά για φέτος.

Μία ακόμη νέα - παλιά άφιξη είναι το πυξάρι. Το έστειλε η γιαγιά απ'το χωριό, σε κείνη βέβαια έχει γίνει τεράστιος όμορφος θάμνος, ο οποίος μάλιστα παίρνει ό,τι σχήμα θέλει ο κηπουρός του. Είναι η δεύτερη φορά που μου στέλνει πυξάρι, την πρώτη δεν άντεξε το φυτό - δεν έχω βρει τι φταίει, ίσως το παραπανίσιο νερό. Καλού-κακού έβαλα χαλίκι στο κάτω μέρος για να στραγγίξει και το νερό με φειδώ, ενώ εμπλούτισα το χώμα με κομπόστ δικής μου παραγωγής. Για να δούμε αυτή τη φορά τι θα γίνει.

Τον χειμώνα που μας πέρασε είχα την μεγαλύτερη απώλεια στο μπαλκόνι, καθώς σάπισε το αγαπημένο μου φυτό, η πορτοκαλί μπουκαμβίλια δίπλα στην πέργκολα, δώρο από αγαπημένο πρόσωπο (παλιότερες φωτογραφίες της πρόπερσι αλλά και έναν μήνα πριν το "κακό"). Δυστυχώς τις μέρες που έλειψα για τις διακοπές των Χριστουγέννων ποτίστηκε κατά λάθος με το λάστιχο, ενώ επιπλέον έβρεξε με αποτέλεσμα να κρατήσει πολύ νερό. Όταν γύρισα ήταν ήδη αργά, οι ρίζες είχανε ήδη σαπίσει, παρά τις όποιες προσπάθειες. Έπρεπε λοιπόν να την αντικαταστήσω. Επειδή το φυτό δεν είναι τόσο συνηθισμένο, επισκέφτηκα την Ανθοκομική Έκθεση Κηφισιάς, όπου ήταν σίγουρο πως θα βρω. Περισσότερες λεπτομέρειες για τις εκθέσεις στο τέλος. Επιπλέον, σε διπλανή γλάστρα έβαλα φυτό με το όνομα πολύγαλα, που βγάζει χαρακτηριστικό μωβ άνθος και γίνεται θάμνος. Για να δούμε τι θα γίνει και μ'αυτό. Διανύοντας τον τρίτο χρόνο στο σπίτι αυτό, μπορώ να πω ότι ακόμη πειραματίζομαι με την θέση και την σύνθεση των φυτών.

Αυτές οι προσθήκες και ανακατατάξεις προς το παρόν. Σύντομα που θα μαζέψω τα τελευταία μαρούλια και τα φρέσκα κρεμμυδάκια, το κομμάτι του μπαλκονιού που παραπέμπει σε λαχανόκηπο θα ενισχυθεί. Ιδέες για το τι θα φυτευτούν τον μήνα Μάιο υπάρχουν. Οσονούπω!

ΥΓ Μέχρι και τις 15 Μαϊου διοργανώνονται σε Κηφισιά και Βάρκιζα ανθοκομικές εκθέσεις - δείτε εδώ για περισσότερα. Όσοι πιστοί, σπεύσατε. Με είσοδο 1,5 ευρώ έχετε πρόσβαση σε πολλά διαφορετικά είδη λουλουδιών και φυτών σε καλύτερες τιμές. Ενδεικτικά αναφέρω ότι η μπουκαμβίλια από την ανθοκομική κόστισε 12 ευρώ, η μαργαρίτα με το γαρύφαλλο από το πανηγύρι της Νέας Φιλαδέλφειας 4 ευρώ, οι δύο καυτερές πιπεριές και ο βασιλικός από φυτώριο 0,30 το καθένα, ο πανσές, το φασκόμηλο και το σέλινο 3,5 ευρώ από σουπερμάρκετ, ενώ το πολύγαλα 14 ευρώ από ανθοπωλείο. Προφανώς τα φυτώρια και οι εκθέσεις συμφέρουν.

Δράσεις συλλογικά ατομικές

Προχθές συζητούσαμε με μια φίλη για το τι μπορεί να κάνει ο καθένας, πως μπορεί να δράσει, να συνεισφέρει ατομικά σε συλλογικές και μη δράσεις. Πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι θέλουν να κάνουν πράγματα, να προσφέρουν αλλά πολύ συχνά δεν βρίσκουν διεξόδους. Οι δράσεις μπορεί να έχουν πολλές μορφές και εκφάνσεις. Αρκεί να υπάρχει όρεξη. Μέσα στον Μάρτιο 2011 για παράδειγμα, έχουν πέσει στην αντίληψή μου τρεις διαφορετικές δράσεις σε διαφορετικά επίπεδα: σε συνανθρώπους μας, στο περιβάλλον και σε κάποιο βαθμό στην οικονομική κρίση μέσω της ανάδειξής της.

Η πρώτη δράση αφορά στο Καστελόριζο, το ακριτικό νησί (κλισέ αλλά αληθινό) που έχει έρθει πολλάκις στην επικαιρότητα τελευταία, μία με το διάγγελμα του πρωθυπουργού και περισσότερες με το πετρέλαιο και την ευρύτερη οικονομική ζώνη που το περιβάλει. Διάβασα λοιπόν στην φίλτατη roadartist για την κίνηση Στείλτε ένα βιβλίο στο Καστελόριζο από τα 24grammata.com, την οποία βρήκα αρκετά ενδιαφέρουσα. Όποιος θέλει μπορεί να στείλει ένα βιβλίο, ακόμη και από αυτά που έχει ήδη διαβάσει, στην διεύθυνση Δημοτικό Σχολείο Καστελορίζου ΤΚ 85111. Περισσότερα στην ιστοσελίδα 24grammata.com - το κόστος γραμματόσημου για ένα απλό βιβλίο είναι γύρω στα 2-3 ευρώ.

Το 2007 ξεκίνησε στο Σίδνεϊ μια πρωτοβουλία για τον πλανήτη με τον τίτλο Η ώρα της γης. Η Earth Hour 2011 είναι προγραμματισμένη για το Σάββατο 26 Μαρτίου 2011 και ώρα 20:30. Η πρωτοβουλία μας καλεί για μία ώρα (την συγκεκριμένη) να κατεβάσουμε τον διακόπτη του ηλεκτρικού για τον πλανήτη γη που τόσο βιάζουμε και καταστρέφουμε καθημερινά. Υποστηρικτές αρκετοί, αντιρρησίες επίσης αρκετοί. Όποιος θέλει, συμμετέχει. Παρόμοιες δράσεις έγιναν και το 2008, το 2009 και το 2010. Πληροφορίες και στο wwwf.gr/earthhour.

Η τρίτη και τελευταία δράση έχει να κάνει με ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο Deptocracy ή ελληνιστί Χρεοκρατία, με επιμέρους τίτλο Όταν η δημοκρατία υποτάσσεται στην χρεοκρατία. Πρόκειται για ντοκιμαντέρ που θα αναφέρεται στο κομμάτι της οικονομικής κρίσης, του ΔΝΤ με μαρτυρίες εντός και εκτός Ελλάδος. Ο θεατής μπορεί να συνεισφέρει οικονομικά για το πόνημα αυτό, το οποίο μετά θα είναι ελεύθερο για χρήση από όλους. Τον Άρη Χατζηστεφάνου τον ακούω στην πολύ καλή εκπομπή του με τίτλο Infowar στον Σκάι. Πέρα από το θέμα που αφορά σε όλους μας, έχει ενδιαφέρον το πείραμα ανεξάρτητων παραγωγών με συμμετοχή του θεατή - αντίδοτο σ'αυτό που εκπέμπουν τα επίσημα κανάλια. Ο καθένας συνεισφέρει όσα θέλει. Περισσότερα στο xreokratia.gr

Προτάσεις για δράσεις υπάρχουν πολλές. Η θέληση είναι που χρειάζεται τώρα. Θέληση για προσφορά σε όλα τα επίπεδα.

Περιμένοντας την άνοιξη

Ο χειμώνας πλησιάζει στο τέλος του, αν και ο συνήθως περίεργος καιρός του Μάρτη μας χωρίζει από την άνοιξη. Τα κρύα που δεν είδαμε - τουλάχιστον στην Αθήνα - δίνουν τη θέση τους σε λίγο πιο ζεστές μέρες, αν και θέλει προσοχή ακόμη κυρίως όσον αφορά στις ιώσεις. Πέρα απ'όλα αυτά, είναι κατάλληλη εποχή για να ασχοληθεί κανείς με την αναδιοργάνωση του κήπου ή του μπαλκονιού.

Πέρσι τέτοια περίπου εποχή - λίγο πιο μετά για την ακρίβεια - φύτεψα τα αρωματικά φυτά στο μπαλκόνι, δεντρολίβανο, μαντζουράνα και δυόσμο. Είναι μια καλή επιλογή αρωματικά φυτά τέτοιου τύπου. Επιπλέον, είναι καλή εποχή για να μετατρέψει κανείς το μπαλκόνι σε λαχανόκηπο. Ντομάτες, κρεμμύδια, σπανάκι και πατάτες είναι κάποιες από τις επιλογές. Περισσότερα μπορεί κανείς να βρει με μια απλή αναζήτηση (όπως πχ στο Sheblogs).

Είναι επίσης καλή εποχή για ξεχορτάριασμα, κλάδεμα με προσοχή (γιατί το κρύο καραδοκεί) αλλά και ψέκασμα με θερινό πολτό. Φαίνεται ότι αν ψεκάσει κανείς εγκαίρως αυτή την εποχή, μπορεί να γλυτώσει από μελλοντικές επιθέσεις πολλών βλαβερών ζωυφίων. Επειδή ο θερινός πολτός θέλει κάποια ιδιαιτερότητα στην χρήση του, καλό είναι να ρωτήσει κανείς κάποιον σχετικό πχ γεωπόνο ή σε κάποιο φυτώριο. Οδηγίες μπορούν να βρεθούν και στην σχετική συσκευασία. Φέτος θα το δοκιμάσω για πρώτη φορά, γιατί πέρσι ορισμένα ζωύφια όπως η μελίγκρα κάνανε πραγματικό πάρτι σε ορισμένα από τα φυτά.

Προετοιμασία λοιπόν για την άνοιξη που μας έρχεται. Για να μπορούμε να χαρούμε τον κήπο και το μπαλκόνι μας. Ο καιρός της χώρας αποτελεί συνήθως σύμμαχό μας.

Δεκεμβριανά στο μπαλκόνι

Ο φετινός Δεκέμβρης λένε ότι είναι ο πιο ζεστός των τελευταίων χρόνων. Η αλήθεια είναι ότι κοντεύουμε στα μέσα του και οι θερμοκρασίες θυμίζουν φθινοπωρινή άνοιξη. Πέρσι περίπου τέτοια εποχή που έκανα αντίστοιχη ανάρτηση, είχανε πέσει τα πρώτα χιόνια στην Πάρνηθα - παρόλο που ο ήλιος στην Αθήνα εξακολουθούσε να είναι...μπόλικος.

Γυρνώντας μεσημέρι στο σπίτι και αφού έφαγα, βγήκα λίγο στο μπαλκόνι. Ο ήλιος βλέπει το μπαλκόνι μου από το μεσημέρι μέχρι και την δύση του, οπότε είπα να τον απολαύσω με καφέ και ίντερνετ στην βεράντα. Καθώς φώτιζε τα λουλούδια τριγύρω, σκέφτηκα να τα απαθανατίσω - χειμώνας έρχεται και ποτέ δεν ξέρει κανείς πόσα και ποια θα επιβιώσουν.

Ο βασιλικός στο περβάζι είναι ανθισμένος. Η γιαγιά μου έχει πει ότι καλό είναι να κόβω τα άνθη του για να κρατήσει περισσότερο. Τα έκοψα 4 φορές ως τώρα και αυτός συνεχίζει. Ας γίνει το χατίρι του...

Οι καυτερές πιπεριές που φύτεψα την άνοιξη ήδη έχουν δώσει 4 φορές καρπούς! Το κόκκινο χρώμα είναι ένδειξη ότι είναι και πάλι έτοιμες.

Η ντοματιά ακόμη αντιστέκεται και έχει πετάξει νέο κλωναράκι. Καθότι μονοετές φυτό σε λίγο θα μας χαιρετίσει περήφανα, κρατώντας ακόμη την μία και μοναδική ντομάτα που έβγαλε. Στην βάση της γλάστρας ήδη έχουν φυτρώσει 2 κοκκάρια που φύτεψα κατά τον Οκτώβρη.

Αυτός ο βασιλικός δεν άντεξε τόσο όσο ο προηγούμενος και δίνει τη θέση του σε άλλα 2 κοκκάρια. Η ζωή στο μπαλκόνι συνεχίζεται...

Τα χρυσάνθεμα που είναι και της εποχής, ανθίζουν με ένα χρώμα κοντά στο πορφυρό αυτοκρατορικό - ή έτσι φαίνεται με τα παιχνιδίσματα του ήλιου.

Η άλλη γωνία του μπαλκονιού σφύζει από ζωή και χρώματα. Από δεξιά προς τα αριστερά έχουμε μία σεφλέρα (την οποία μάλλον πρέπει να μετακινήσω σε πιο σκιερό μέρος, καθότι η απευθείας έκθεση στον ήλιο καίει τα φύλλα της), την πορτοκαλί μπουκαμβίλια, ένα ρυγχόσπερμα (που μάλλον δεν θα αντέξει πολύ όπως και τα προηγούμενα που είχα φυτέψει), μια ροζ μπουκαμβίλια και το μπέντζαμιν. Το μπέντζαμιν και η μπουκαμβίλια ετοιμάζονται για τον δεύτερο χειμώνα τους...

Η πέργκολα γεμίζει αργά και σταθερά με λουλούδια. Προς το παρόν τα απλωμένα του γείτονα διακρίνονται.

Η πορτοκαλί και η ροζ μπουκαμβίλια συναγωνίζονται η μία την άλλη σε χρώματα. Η πορτοκαλί ως μεγαλύτερη κατά ένα χρόνο έχει άνθη από την άνοιξη, ενώ στα φύλλα της διακρίνονται σημάδια από το πολύ πότισμα. Ευτυχώς σώθηκε... Η ροζ μπουκαμβίλια είχε βγάλει άνθη στην αρχή του καλοκαιριού και από τότε ξαναπέταξε πριν λίγες ημέρες! Ο καιρός και τα φυτά μπερδεύει.

Η Πάρνηθα διακρίνεται στο βάθος. Ακόμη δεν έχει χιονίσει. Σε πρώτο φόντο κυριαρχεί το ροζ.

Καλό χειμώνα να έχουμε, λοιπόν! Το κρύο λογικά δεν αργεί να έρθει.

ΥΓ Παρεμπιπτόντως, μπορεί να παραπονιόμαστε για το κρύο που δεν έρχεται, ίσως όμως ξεχνάμε ότι όσο κρατάει η καλοκαιρία γλυτώνουμε πετρέλαιο...

Ολίγον από μπαλκόνι και δέμα-έκπληξη

Αρχές της άνοιξης είχα φυτέψει ορισμένα αρωματικά φυτά στο μπαλκόνι και συγκεκριμένα δεντρολίβανο, δυόσμο και μαντζουράνα. Λίγο καιρό μετά φύτεψα επίσης 2 πιπεριές - μία καυτερή και μία γλυκιά - και μια ντοματιά. Οι πιπεριές ομολογώ ότι με εξέπληξαν ευχάριστα, καθώς από τότε μέχρι τώρα έχουν βγάλει καρπούς 3 φορές η καθεμία.

Οι μικρές πιπερίτσες αποτέλεσαν συνοδευτικά για σαλάτες αλλά και πιάτα - ιδίως οι καυτερές όπως για παράδειγμα στην συνταγή με τις Γαρίδες σαγανάκι πικάντικες με τσίπουρο που ανέβηκε στον laxanokitso. Αλλά και τα υπόλοιπα φυτά τα έχω χρησιμοποιήσει είτε σε φαγητά είτε για αρωματισμό, όπως ο βασιλικός. Η ελληνική φύση και όχι μόνο, έχει αρκετά αντίστοιχα φυτά που μπορεί κανείς να έχει ακόμη και στο μπαλκόνι του. Δοκιμάστε το και θα δείτε ότι το αποτέλεσμα θα είναι όμορφο.

Τώρα για την έκπληξη. Η φίλτατη Spirtokoyto είχε θέσει ένα κουίζ σχετικά με μια ανάρτησή της. Κατόπιν αποφάσισε να κάνει κλήρωση όπου θα έστελνε στον νικητή καλάθι-έκπληξη. Ο νικητής της κλήρωσης έλαχε να είμαι εγώ.

Λίγες μέρες μετά ένα δέμα έφτασε στην πόρτα μου με πολλά καλούδια της ελληνικής φύσης (η σύνδεση με τα παραπάνω που λέγαμε).

Στην αρχή τα περιεργάστηκα προσπαθώντας να τα αναγνωρίσω χωρίς βοήθεια...

...έπειτα όμως η υπόθεση σήκωνε χέρι και ανακάτεμα!

Το κουτί περιλάμβανε τσουκνίδα, τσάι του βουνού, τσάι από ανθούς πορτοκαλιάς, δάφνη, λιβάνι, κόκκους αραβικού καφέ, γλυκόριζα, καρύδια, κάστανα, κανέλα, διάφορα άλλα αρωματικά και κάποια άλλα που ίσως μου διαφεύγουν. Όλα φυσικά, όλα μυρωδάτα. Πλέον αποτελούν συμπλήρωμα της μαγειρικής και της διατροφής μου. Βλέποντας όλα αυτά, αναλογίστηκα μήπως είναι καιρός να επιστρέψουμε σε ορισμένες από αυτές τις παλιές συνήθειες και συνταγές. Καλό θα μας κάνουν, σίγουρα.

Να ευχαριστήσω για άλλη μια φορά την Spirtokoyto για την προσφορά της αυτή. Ήδη τα τιμώ δεόντως και θα συνεχίσω!

ΥΓ Καθότι τελικά βγήκαμε και γείτονες, χρωστάω καφέ ως μικρό ευχαριστώ...

Σαν τραβάς το καζανάκι (Blog Action Day '10: Water)

Έφτασε και φέτος η Blog Action Day. Για όσες/ όσους δεν το γνωρίζουν, κάθε 15 Οκτώβρη ιστολόγια παγκοσμίως αναδεικνύουν συγκεκριμένο θέμα που έχει ψηφιστεί τον προηγούμενο καιρό. Είναι μια συλλογική προσπάθεια ώστε να διαβάζουμε, να σκεφτόμαστε, να προτείνουμε για κάποιο συγκεκριμένο θέμα. Το 2007 το θέμα ήταν η προστασία του περιβάλλοντος. Το 2008 η φτώχεια. Το 2009 η κλιματική αλλαγή. Έπειτα από ψηφοφορία που τέθηκε στην σελίδα της κίνησης αυτής, φετινό θέμα αποφασίστηκε ότι είναι το νερό. Το ανεκτίμητο και πολύτιμο αυτό αγαθό, το οποίο μας είναι τόσο απαραίτητο αλλά και το οποίο ξοδεύουμε τόσο εύκολα και αβίαστα.

Μπορούμε να πούμε πολλά για το νερό και την σπατάλη του. Για την ξηρασία και την ερημοποίηση περιοχών, για τα καλοκαίρια στην Αθήνα με τις εκκλήσεις για μειωμένη κατανάλωση, για το αλόγιστο πότισμα που γίνεται σε πολλές περιοχές (ούτως ή άλλως πολύ μεγάλο μέρος της κατανάλωσης είναι για αγροτικούς λόγους), για τις διαρροές του δικτύου, τις πισίνες και πολλά πολλά άλλα.

Στα πλαίσια της οικιακής κατανάλωσης το μεγαλύτερο ξόδεμα του νερού υπό φυσιολογικές συνθήκες, είναι το καζανάκι. Λέγοντας φυσιολογικές συνθήκες, εννοούμε όταν δεν υπάρχουν διαρροές και όταν το μπάνιο που κάνουμε δεν περιλαμβάνει κάθε φορά αιθέρια έλαια και γέμισμα της μπανιέρας. Όσο περίεργο, αστείο ή ό,τι άλλο ακούγεται, καθημερινά ο καθένας μας ξοδεύει αρκετά λίτρα νερό απλώς πατώντας ένα κουμπί. Και μπορεί κάποια καινούρια συστήματα να έχουν την επιλογή μισό και ολόκληρο, με τα παλιότερα όμως τι γίνεται;

Η ιδέα δεν είναι ούτε καινούρια ούτε πρωτοποριακή. Είναι πολύ απλή, οικονομική και οικολογική. Τι μπορούμε να κάνουμε, λοιπόν; Γεμίζουμε ένα άδειο μπουκάλι με νερό, προσθέτοντας κάτι βαρύ για να μην επιπλέει πχ μια πέτρα. Το τοποθετούμε μέσα στο καζανάκι. Έτσι μειώνεται ο όγκος νερού για να γεμίσει το καζανάκι, ενώ η δουλειά μας γίνεται κανονικά! Απλό δεν είναι; Ας το εφαρμόσουμε λοιπόν.

ΥΓ Σε πρόσφατο ντοκιμαντέρ είδα κάτι που μου έκανε εντύπωση. Το νερό από τότε που δημιουργήθηκε η γη (προχθές δηλαδή) υπάρχει στις 3 μορφές του κάνοντας έναν ατελείωτο κύκλο. Σύμφωνα με αυτή την θεωρία που έχει λογική βάση, το νερό που πίνουμε σήμερα μπορεί παλιότερα να το πίνανε οι πρόγονοί μας, οι δεινόσαυροι και ό,τι άλλο ζώο έχει περάσει από τον πλανήτη αυτό. Εντυπωσιακό, αν μη τι άλλο... Αυτό δε σημαίνει όμως ότι το πόσιμο νερό είναι για αλόγιστη σπατάλη, ε;

ΥΓ1 Μπορεί να φαίνεται μικρή σαν κίνηση, μπορεί να φαίνεται λίγο, αλλά είναι μια καλή αρχή. Και μην ακούσω πάλι ότι οι άλλοι ξοδεύουν περισσότερο άρα από αυτούς να αρχίσουμε κτλ, την γνωστή ασθένεια της αλλοι-ίτιδας, λοιπόν. Ας κοιτάξουμε τι μπορούμε άμεσα να κάνουμε εμείς.

ΥΓ2 Ναι, ξέρω, το καζανάκι μου θέλει να το καθαρίσω. Πώς του επιτρέπω να βγαίνει έτσι έξω δημόσια...

Πράσινο στην πόλη: ρέμα Ποδονίφτη

Σε μια ανάρτηση πέρσι την άνοιξη πέρα από την θέα από το μπαλκόνι του σπιτιού μου, φαινόταν επίσης και το ρέμα του Ποδονίφτη. Πήρε το όνομά του από τα ρηχά νερά που στην ουσία ήταν σαν να ένιβαν τα πόδια αυτών που τον διέσχιζαν. Σύμφωνα με κάποιες πηγές αποτελούσε το τελικό σύνορο που περνούσε ο επισκέπτης για να μπει στην Αθήνα. Ο παραπόταμος αυτός του Κηφισού ποταμού θα μπορούσε να αποτελεί όαση πρασίνου. Πέρα από κάποια σχέδια που ακούστηκαν κάποια στιγμή πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες για ανάπλαση της περιοχής, τίποτε ουσιαστικό δεν έχει γίνει τα τελευταία χρόνια. Μέρος του ποταμού είναι προσβάσιμο. Ας ακολουθήσουμε λοιπόν το κομμάτι του Ποδονίφτη που δεν έχει υπογειοποιηθεί.

Η περιήγηση ξεκινάει από την γέφυρα της οδού Χαλκίδος. Η οδός Χαλκίδος στην ουσία ενώνει το τέρμα Πατησίων και τον σταθμό ηλεκτρικού Α.Πατήσια με την Νέα Χαλκηδόνα και την Νέα Φιλαδέλφεια (προσεχώς ένας δήμος ελέω Καλλικράτη).

Λίγο πριν την γέφυρα ήδη περιμένει τον επισκέπτη ασυνήθιστη, για την γεμάτη τσιμέντο περιοχή, βλάστηση.

Σ'αυτό το σημείο που βρίσκεται στο τέρμα της οδού Αχαρνών και την είσοδο της πόλης των Αθηνών ο παραπόταμος υπογειοποιείται. Παλιότερα έφτανε μέχρι τις 3 Γέφυρες όπου και ενωνόταν με τον Κηφισό. Το παλιό βαγόνι του τρένου είναι εικαστική παρέμβαση.

Η γέφυρα της οδού Χαλκίδος όπως φαίνεται άμα προχωρήσει κανείς λίγο παρακάτω. Καθημερινά περνάνε από εδώ πάρα πολλά αυτοκίνητα που έρχονται κυρίως από την εθνική οδό.

Όσο προχωράει κανείς, χάνεται σιγά-σιγά η βουή της πόλης και την θέση της παίρνει το πράσινο και μια σχετική ηρεμία.

Ένας νέος φοίνικας (;) γεννιέται.

Προχωρώντας δίπλα από μερικά χαμόσπιτα υπάρχουν σημεία που επιτρέπουν την πρόσβαση στην όχθη του ποταμού. Δεν είναι δύσκολη η κατάβαση καθώς είναι αμμώδης σε μεγάλο βαθμό. Να έλειπε και η μυρωδιά αμμωνίας θα ήταν ακόμη καλύτερα.

Το νερό κυλάει ήρεμο - προς το παρόν τουλάχιστον - και τα ψηλά δέντρα χαρίζουν τον ίσκιο τους. Ιδιαίτερη έμφαση δώστε στην πρώτη εικόνα που φαίνεται και η γέφυρα - η εξήγηση στο γιατί αμέσως μετά.

Η όχθη έχει αρκετά σκουπίδια από ασυνείδητους (πρωτότυπο) που τα πετάνε όπου βρούνε. Εντούτοις, το τοπίο εξακολουθεί να είναι όμορφο, διαφορετικό από το γνωστό τσιμεντένιο.

Τα ψηλότερα δέντρα που διακρίνονται είναι ευκάλυπτοι. Επίσης φυτρώνουν συκιές, μερικοί φοίνικες, καλαμιές και αρκετά ακόμη φυτά, θάμνοι και δέντρα.

Από την μία πλευρά η όχθη έχει χτιστεί με τσιμέντο γιατί παλιότερα η υπερχείλιση του Ποδονίφτη είχε μέχρι και νεκρούς, πέρα από τις καταστροφές. Η διαμόρφωση της κοίτης - έστω και με τσιμέντο - έγινε μετά από τις καταστροφές του 1994.

Σίγουρα δεν βοηθάνε την κατάσταση και τα κτίσματα που ξεπετάγονται αλλοιώνοντας εν μέρει την κοίτη και την ροή του ποταμού.

Η βόλτα αυτή έφερε αρκετές σκέψεις, καλές και κακές. Καλές για το γεγονός ότι αντίστοιχος υδροβιότοπος είναι δυσεύρετος στα όρια του δήμου Αθηναίων και γενικότερα στο λεκανοπέδιο οπότε όσοι μένουν γύρω είναι τυχεροί για αρκετούς λόγους: για το πράσινο, το ποτάμι, την δροσιά που φέρνει εξαιτίας των ρευμάτων, την ηρεμία, τα βατράχια και τα πουλιά το καλοκαίρι. Κακές γιατί αυτός ο υδροβιότοπος είναι παρατημένος, βρώμικος, μπαζωμένος σε πολλά κομμάτια χωρίς ιδιαίτερη αξιοποίηση. Και τότε ήρθε η νεροποντή του Σαββάτου...

Σε κάθε νεροποντή, το ποτάμι κατεβάζει πολύ νερό. Εκτός απ'το νερό όμως κατεβάζει λάσπη, σκουπίδια και κάθε λογής μπάζα, κλαδιά και λύματα που κάποιοι πετάνε στο ποτάμι χωρίς επεξεργασία. Ειδικά στην αρχή κάθε βροχής φέρνει και άσχημες μυρωδιές.

Αυτή είναι η γέφυρα από την οποία πριν κυλούσε ήρεμο το νερό. Μεγάλη η διαφορά, όπως και τα σκουπίδια που κατεβάζει. Εκεί φαίνεται καλύτερα και η χρησιμότητα της διατήρησης του ρέματος. Πού και πώς άραγε θα διοχετευόταν τόσο νερό αν είχε μπαζωθεί και αυτό το ρέμα;

Η υψομετρική διαφορά όπως και η διαφορά στην ταχύτητα του νερού είναι πολύ μεγάλη. Έχουν υπάρξει και φορές που το νερό έφτασε μέχρι τα κάγκελα.

Το ποτάμι κουβαλάει πολλά. Και παρόλα τις καταστροφές και τις αλλοιώσεις που κάνουμε εμείς οι άνθρωποι, η φύση συνεχίζει απρόσκοπτη την λειτουργία της. Παρά την ορμή του νερού και τις παραποτάμιες ασχήμιες, η εικόνα που μας δίνει εξακολουθεί να έχει μια δυναμική ομορφιά...

ΥΓ Χάρτης της περιοχής βρίσκεται στην σελίδα Αττικό Πράσινο. Ορισμένα επιπλέον στοιχεία για το ρέμα του Ποδονίφτη όπως αυτά παρουσιάζονται από εκεί που πηγάζει, από την Πεντέλη δηλαδή.

ΥΓ1 Πότε επιτέλους θα νοιαστούμε δήμοι και πολίτες για καλύτερη ποιότητα ζωής; Δεν χρειάζονται μεγαλεπήβολα σχέδια σε τέτοιες περιπτώσεις. Λίγη ενασχόληση, λίγη φροντίδα και λίγη κοινή λογική. Πόσο θα κέρδιζε άραγε η περιοχή αλλά και η πόλη ολόκληρη αν φροντίζαμε παρόμοια μέρη, τόσο σε επίπεδο αναψυχής όσο και σε θέματα υγείας;