Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2021

Η αναβίωση του QR code ή αλλιώς Η σημασία του timing

Το QR code ως μέσο είναι μια σχετικά παλιά ιστορία. Ξεκίνησε τη δεκαετία του '90 ως συμπληρωματικό μέσο του barcode. Θυμάμαι 10 και πλέον χρόνια πριν που ξεκίνησε η άμεση ενασχόλησή μου με τα του μάρκετινγκ να το εντάσσουμε στο επικοινωνιακό υλικό (έντυπα, επαγγελματικές κάρτες κτλ) ως κάτι πολλά υποσχόμενο και νεωτεριστικό. Όμως κυρίως λόγω της τεχνολογίας που δεν είχε αναπτυχθεί αντίστοιχα, γρήγορα είχε εγκαταλειφθεί από τους περισσότερους, περνώντας σχεδόν στη λήθη.
Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι απαιτούνταν κανείς να κατεβάσει ειδική εφαρμογή, να διαθέτει καλή σύνδεση στο διαδίκτυο, ο φωτισμός να είναι επαρκής για τη φωτογραφία και άλλες παράμετροι για να πάρει το αναμενόμενο αποτέλεσμα. 

Μόνο σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις χρησιμοποιούνταν - προσωπικά το συναντούσα κατά κύριο λόγο σε εκθέσεις του εξωτερικού όπου αποτελούσε συνοδευτικό της κάρτας επισκέπτη. Βέβαια για να δίνουμε όλη την εικόνα, ορισμένες προηγμένες εταιρείες είχαν δώσει τη δυνατότητα με το σκανάρισμα αυτόματα τα στοιχεία να στέλνονται στη database τους όπου το τμήμα εξυπηρέτησης πελατών μετά αναλάμβανε τα υπόλοιπα. Ως μέσο επικοινωνίας διατηρούνταν σε ένα βαθμό σε μικρό κομμάτι της αγοράς. 

 Τα τελευταία όμως 2 χρόνια το μέσο έχει επιστρέψει για τα καλά. Η εξέλιξη της τεχνολογίας έχει επιτρέψει την ευκολία της χρήσης, καθώς δεν απαιτείται ειδικό app για τα περισσότερα κινητά, ενώ το WiFi και το 4-5G είναι διαθέσιμα σχεδόν παντού. Βέβαια, το μεγάλο μπαμ έγινε με την υγειονομική κρίση όπου αναδείχθηκε ένα άλλο πλεονέκτημα της χρήσης του QR code, η ανέπαφη επικοινωνία. Πλέον το βλέπουμε σχεδόν καθημερινά στα Covid-free passes, σε επαγγελματικές κάρτες, σε προωθητικά έντυπα, ενώ αρκετά συχνά στην εστίαση έχει αντικαταστήσει τα παραδοσιακά εκτυπωμένα μενού. Μάλιστα, σε ορισμένες χώρες ζητείται από τους επισκέπτες χώρων εστίασης ή/ και ξενοδοχείων να σκανάρουν συγκεκριμένα QR codes δηλώνοντας την παρουσία τους εκεί για λόγους ιχνηλασιμότητας. 

Υπό μία έννοια, λοιπόν, μπορούμε να πούμε ότι το QR code επανήλθε μέσα στην υγειονομική κρίση - αυτή τη φορά για να παραμείνει. Αναμένουμε να δούμε σε ποιους άλλους κλάδους και με ποιους τρόπους θα χρησιμοποιηθεί.

Φωτογραφία από depositphotos.com

Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2021

Αναδυόμενη ευκαιρία ενός εμπορικού πολέμου

Το τελευταίο διάστημα, μεσούσης της υγειονομικής κρίσης που ακόμη δεν έχει λήξει αλλά αχνοφαίνεται η εξομάλυνσή της, το βασικότερο ίσως ερώτημα που απασχολεί την παγκόσμια οικονομία είναι το τι γίνεται εφεξής. Αυτή τη στιγμή βιώνουμε ένα ιδιαίτερο μίγμα συνθηκών, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν η αυξημένη ζήτηση για πρώτες ύλες και αγαθά, διαθέσιμα εισοδήματα σημαντικής μερίδας πληθυσμού που συγκρατήθηκαν λόγω lockdown, οι υψηλές τιμές καυσίμων και μεταφορικών, η μειωμένη διαθεσιμότητα μέσων όπως containers. 

 Τα πρώτα αποτελέσματα τα βλέπουμε για παράδειγμα με τις καθυστερήσεις σε αρκετά αγαθά κυρίως λόγω έλλειψης τσιπς που επηρεάζει την αυτοκινητοβιομηχανία, τις τεχνολογίες και άλλα. Τις τελευταίες ημέρες, πάλι, υπάρχουν πολλές αναφορές για εργοστάσια που αναστέλλουν προσωρινά την παραγωγή τους είτε με πρόσχημα περιβαλλοντικούς όρους είτε απλά και ξεκάθαρα με αναφορά στο αυξημένο κόστος ενέργειας. Η Κίνα, που αποτελεί βασική πηγή πρώτων υλών αλλά και αγαθών φαίνεται να έχει πληγεί αρκετά, καθώς αφενός οι παραδόσεις έχουν μεταφερθεί στο διηνεκές αφετέρου τα μεταφορικά κόστη έχουν εκτοξευθεί. 

 Και τώρα τι, μπορεί να αναρωτηθεί κανείς. Τώρα μπορεί να είναι ευκαιρία για εταιρείες που έχουν παραγωγή, ειδικά στην Ευρώπη, να ξεχωρίσουν. Τα προϊόντα Made in EU διαθέτουν συνήθως ποιότητα και πληρούν τις προδιαγραφές, ενώ η εγγύτητα, η αμεσότητα και η διαθεσιμότητα μπορούν να αποτελέσουν όπλα στον εμπορικό πόλεμο που διεξάγεται εδώ και κάποιο καιρό. Ανάμεσα σε αυτά μπορούν να ξεχωρίσουν προϊόντα Made in Greece περισσότερο ή λιγότερο γνωστά, δίνοντας ώθηση σε κλάδους που κάποτε άκμαζαν και τα τελευταία χρόνια είχαν ξεπέσει λόγω κυρίως του ανταγωνισμού κόστους κυρίως από Κίνα. Υπάρχουν αρκετοί τέτοιοι τομείς, όπως η κλωστοϋφαντουργία που στάθηκε η αφορμή για τις παραπάνω σκέψεις. 

 *Κάθε κρίση είναι ευκαιρία, λένε. Ας ελπίσουμε μαζί με όλα να αλλάξουν κάπως τόσο η βιομηχανική κουλτούρα όσο και οι καταναλωτικές συνήθειες.


Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2021

Καταναλώνω άρα ψηφίζω καθημερινά

Επαναλαμβάνομαι, το ξέρω αλλά: κάποια στιγμή θα πρέπει σαν καταναλωτές να μάθουμε να συμπεριφερόμαστε σωστά και να αντιλαμβανόμαστε τη δύναμη που έχουμε στα χέρια μας. Στις εκλογές ψηφίζουμε κάθε 4 χρόνια, στις αγορές καθημερινά. 

Και εξηγούμαι: οι εταιρείες και τα προϊόντα θα πρέπει να επιλέγονται με κριτήρια βαρύνουσας σημασίας τη συμπεριφορά προς τους εργαζόμενους, προς τους πελάτες και το περιβάλλον. Το 3πτυχο αυτό είναι βασικό για πολλούς και διάφορους λόγους. 

Όταν συμπεριφέρεται στους εργαζόμενους άσχημα ή υποτιμητικά, αφενός εμείς επιβραβεύουμε έμμεσα τις πρακτικές τους επιλέγοντας τη συγκεκριμένη εταιρεία, αφετέρου αύριο μπορεί να χτυπήσει και η δική μας πόρτα. Βλέπουμε και ακούμε για εταιρείες που ζητάνε πίσω τα δώρα ή και μέρος του μισθού. Για άλλες υπάρχουν πολλές καταγγελίες ή και καταδίκες για κακομεταχείριση και παράνομες πρακτικές.

Όταν συμπεριφέρεται φαιδρά απέναντι τους πελάτες, τότε πάλι πρέπει να επιλέγουμε κάποια άλλη εταιρεία. Είτε σε after sales, είτε με εξαπάτηση, είτε με ελλιπή προϊόντα και υπηρεσίες. Γνωστές αλυσίδες πρωταγωνιστούν διαρκώς σε ανακοινώσεις ανάκλησης προϊόντων των αρμόδιων υπουργείων ή του ΕΦΕΤ. Εμείς όμως επιμένουμε να αγοράζουμε.

Το περιβάλλον επίσης είναι μία σημαντικότατη παράμετρος. Για αρκετά χρόνια το αγνοούσαμε, ευτυχώς τα τελευταία κάτι γίνεται. Θέλει ψάξιμο όμως ακόμη και η κατανάλωση. Πολλά κινέζικα προϊόντα πχ δεν τηρούν περιβαλλοντικούς όρους και είναι πιο φθηνά. Αξίζει η καταστροφή η οποία πλέον αποδεδειγμένα στρέφεται εναντίον μας με τον πιο άγριο τρόπο (πυρκαγιές, ξηρασία, πλημμύρες, ακραία καιρικά φαινόμενα); 

Προσθέτω μία ακόμη σημαντική παράμετρο: το made in Greece προϊόν αφήνει μεγαλύτερη υπεραξία στη χώρα, πράγμα που σημαίνει ότι ο γείτονας θα έχει δουλειά και θα μπορεί αργότερα να προμηθεύεται και τα δικά μου προϊόντα. Έτσι απλά.

Η φωτογραφία είναι από εδώ.

Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2021

20 χρόνια μετά την 9/11

 Κι όμως φέτος συμπληρώνονται 20 χρόνια από τη μαύρη επέτειο του διπλού τρομοκρατικού χτυπήματος στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη. 20 χρόνια από μία ημέρα που σημάδεψε την παγκόσμια ιστορία, στην καρδιά του αποκαλούμενου δυτικού κόσμου. Αρκετά από τα αποτελέσματα της επίθεσης αυτής τα βιώνουμε ακόμη και σήμερα. Οι έλεγχοι στα αεροδρόμια για παράδειγμα ήρθαν και έμειναν έως και σήμερα. Η κατάσταση στο Αφγανιστάν παραμένει επίκαιρη και καυτή όσο ποτέ.

Παρόλο που τότε δεν υπήρχαν τα social media εντούτοις είναι από τις ημέρες που σημάδεψαν τη μνήμη του καθενός. Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, θυμόμαστε πού ήμασταν πριν 20 χρόνια όταν πρωτοακούσαμε ή είδαμε τον καπνό, ίσως το δεύτερο αεροπλάνο, σίγουρα την κατάρρευση και ό,τι επακολούθησε. Πιθανόν να είναι ένας από τους τρόπους μέτρησης της απήχησης η συλλογική αυτή μνήμη.

Το 2001, λίγες ημέρες πριν το χτύπημα, είχα μόλις πάει στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας στα πλαίσια της ανταλλαγής φοιτητών του προγράμματος Erasmus. Ήταν οι πρώτες ημέρες που μιλούσαμε αγγλικά, που προσπαθούσαμε να εγκλιματιστούμε σε ένα νέο περιβάλλον. Έτυχε εκείνη την ημέρα, την 11η Σεπτεμβρίου 2001, το Erasmus University of Rotterdam να μας έχει γιορτή υποδοχής. Αφού μας καλωσόρισαν επίσημα, μετά ακολούθησε μπουφές με open bar στο χώρο του πανεπιστημίου. Όπως αντιλαμβάνεται κανείς, καθότι φοιτητές και άφραγκοι, δε χάσαμε ευκαιρία να απολαύσουμε τα free drinks.

Εκεί που τρώγαμε και πίναμε στα όρια του μεθυσιού έρχεται η είδηση ότι αεροπλάνο προσέκρουσε σε έναν από τους πύργους του World Trade Center στη Νέα Υόρκη. Στην αρχή δεν καταλάβαμε 4καλά τι μας έλεγαν, πιθανολογούσαμε ότι ήταν κάποια παρανόηση λόγω της μη εξοικείωσης με τα αγγλικά. Φυσικά έπαιξε ρόλο και το μεθύσι με το κρασί και τις μπύρες. Τηλεόραση δεν υπήρχε στο χώρο, οπότε συνεχίσαμε έως ότου τελείωσε το πάρτι. Επιστρέψαμε στα δωμάτιά μας. 

Επειδή κάτι θυμόμουν παρά το βαρύ κεφάλι, άνοιξα μια μικρή τηλεόραση που μου είχαν δανείσει οι Ολλανδοί συγκάτοικοι της πολυκατοικίας στην οποία έμενα. Έβαλα το CNN και εκεί είδα τη φρίκη που έπαιζε σε επανάληψη ξανά και ξανά. Οι πύργοι δεν είχαν ακόμη καταρρεύσει αλλά φαινόταν ότι εκεί πάει το πράγμα, ώσπου και έγινε. Περιττό να πω ότι οι εικόνες με έκαναν σχεδόν να ξεμεθύσω αμέσως. Τις επόμενες ημέρες η πόλη του Ρότερνταμ, όπως και σε πολλές άλλες πόλεις και χώρες, μετατράπηκε σε φρούριο. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία για το τι επακολούθησε.



Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2021

Οι αδερφοί Αντετοκούνμπο στην Ακρόπολη

Κυκλοφόρησε το βίντεο με την επίσκεψη των αδερφών Αντετοκούνμπο (Γιάννης - Θανάσης - Κώστας) στην Ακρόπολη το καλοκαίρι, όπου έφεραν μαζί τους το τρόπαιο Larry O' Brien - NBA. Αν τους είχα σε εκτίμηση πριν, τώρα ανέβηκαν αρκετά σκαλιά παραπάνω. 

 Τι να πρωτοπιάσει κανείς; Το γεγονός ότι από μόνοι τους σκέφτηκαν να ανέβουν στην Ακρόπολη με το τρόπαιο γιατί το ένιωθαν πραγματικά ότι το ταξίδι τους ξεκίνησε από εδώ; Ότι αισθάνονται τη χώρα πατρίδα τους και δε σταματάνε να το λένε παντού; Ότι είναι απλοί άνθρωποι, άμεσοι παρά τη δημοσιότητα που δικαίως έχουν λάβει (και κυρίως ο Γιάννης); 

Ότι συμπεριφέρονται με ευγένεια στους γύρω τους (έχει ζέστη εκεί πάνω, έχετε νερό μαζί σας); Πόσο όμορφα συμπεριφέρονται στη μητέρα τους; Ότι διαφημίζουν τη χώρα γιατί πραγματικά το πιστεύουν; Επισκέφτηκαν το χώρο όσο είχε κι άλλο κόσμο, πλήρωσαν κανονικά το εισιτήριό τους, έβγαλαν φωτογραφίες, ανέβασαν το βίντεο χωρίς άμεση εμπλοκή της επίσημης πολιτείας (τουλάχιστον φανερή). 

Υπάρχει άραγε καλύτερη διαφήμιση για τη χώρα αυτή τη στιγμή; Σε 2ο χρόνο, θεωρώ, καλό θα ήταν το αρμόδιο υπουργείο να τους καλέσει και επίσημα με ξεναγό κτλ (αλλά όχι πολλούς παρατρεχάμενους) για να το απολαύσουν ξανά - χωρίς απαραίτητα τα τρόπαια. 

 Είναι πολλά αυτά που μπορώ να πω. Το βασικότερο όλων ότι τους ευχαριστούμε για αυτά που κάνουν για τη χώρα. Τα παιδιά μου θέλω να έχουν τέτοια πρότυπα στη ζωή τους και αυτό είναι το καλύτερο ίσως που μπορώ να σκεφτώ. 

 #kitsopaido #kitsopaidyo #antetokounmpo



Δευτέρα 30 Αυγούστου 2021

Αναμνήσεις από την απογραφή του 2001

Είδα προ ολίγου μια πρόσκληση δήλωσης ενδιαφέροντος για συμμετοχή στην Εθνική Απογραφή που μάλλον θα γίνει φέτος (κάθε 10 χρόνια γίνεται). Ήρθαν αναμνήσεις από το 2001 που ως φοιτητής ήμουν απογραφέας. 

 Μου είχαν αναθέσει μια μεγάλη πολυκατοικία στην Κυψέλη. Κυριακή τότε και σε αρκετά σπίτια που είχα μπει, έπαιζε στην τηλεόραση Φόρμουλα 1. Είδα τον αγώνα σπαστά! 2 από τα ευτράπελα που θυμάμαι ήταν: 
  • Μπαίνω σε διαμέρισμα, απογράφω κανονικά και συνεχίζω. Μισή ώρα μετά κατεβαίνω στον επόμενο όροφο. Χτυπάω, ανοίγει η πόρτα και βλέπω πατέρα και γιο που είχα απογράψει πριν. Πάει, λέω, το έχασα. Μετά μου εξήγησαν ότι είχαν 2 διαμερίσματα δικά τους στην πολυκατοικία. 
  • Στο υπόγειο έμενε μία κυρία από τις Φιλιππίνες. Όταν πέρασα το μεσημέρι, έλειπε. Άφησα χαρτάκι και με κάλεσε το απόγευμα. Η καημένη είχε αγχωθεί, νόμιζε ότι ήταν κάτι περίεργο. Δε μιλούσε καλά αγγλικά. Συνεννοηθήκαμε στα γενικά. Όταν ήρθε η ώρα να γράψω το όνομά της έπεσε γέλιο. Στο τέλος έγραψα κάτι του τύπου "Ρομαρία Άννα Βέρο" - όπως το άκουγα δηλαδή. 
Τότε ήταν πάλι ο Παπαδόπουλος που πρωταγωνιστούσε στο βίντεο της καμπάνιας. Η ατάκα ήταν Γιατί ωραίοι είμαστε, αλλά πόσοι είμαστε; 

Παππούδες και γιαγιάδες έπιαναν την κουβέντα, οι προτάσεις για φιλέματα έπαιρναν και έδιναν. Αρνήθηκα τις περισσότερες ή τα πήρα πακέτο. Μας το είχαν τονίσει τότε ότι δεχόμαστε ό,τι μας πούνε και δεν αμφισβητούμε ούτε ζητάμε επίσημα έγγραφα ή κάτι άλλο. Πχ η κυρία από τις Φιλιππίνες επέμενε να μου δείξει το διαβατήριο και αρνήθηκα καλού-κακού. 

*Το 2011 δεν είχα πάει ξανά, παρόλο που με κάλεσαν λόγω "προϋπηρεσίας". Θεώρησα άδικο να στερήσω τα χρήματα από κάποιον που τα είχε μεγαλύτερη ανάγκη, όπως τα είχα εγώ όταν ήμουν φοιτητής.


Φέτος θα γίνει η απογραφή με ηλεκτρονικό κυρίως τρόπο. Πατώντας στην παρακάτω φωτογραφία μπορείτε όσοι ενδιαφέρεστε να κάνετε αίτηση ως απογραφείς.


Πέμπτη 22 Ιουλίου 2021

Ακολουθώντας τα hashtags στο νησί της Σκοπέλου

Έχοντας γυρίσει πρόσφατα από ταξίδι στο νησί της Σκοπέλου και παρατηρώντας πώς λειτουργούσαν εκεί οι τοπικές τουριστικές, ορισμένες σκέψεις μου ήρθαν στο μυαλό τις οποίες και μοιράζομαι με τη μορφή προτάσεων. Έχεις τοπική/ μικρή επιχείρηση σε τουριστικό μέρος; Θέλεις να προσεγγίσεις πελάτες γιατί πολλά πράγματα στα νησιά γίνονται είτε τυχαία από τους επισκέπτες είτε από στόμα σε στόμα; Ποιες οι επιλογές σου; Ακολουθούν μερικές απλές συμβουλές. 
  • Ξεκινάς φτιάχνοντας την παρουσία σου στα social media. Καλή Facebook σελίδα, οπωσδήποτε Instagram γιατί έχει δυναμική ειδικά το καλοκαίρι. Χρειάζονται προφανώς διαρκή ανατροφοδότηση και όχι όποτε θυμάστε. Για αυτό και θέλει ειδικό, άτομο που ασχολείται με αυτά. 
  • Τι άλλο απλό αλλά απ' ο,τι φαίνεται δεν έχει γίνει ακόμη συνειδητό; Ακολουθούμε τα hashtags που αφορούν το μέρος μας. Πχ αυτές τις ημέρες είμαι Σκόπελο. Ανεβάζω φωτογραφίες. Μία μόνο επιχείρηση έκανε interaction. Ίσως στρατηγική, ίσως τυχαία. Όμως έτσι μου κίνησε την περιέργεια, τους έψαξα, μου φάνηκαν ενδιαφέροντες. Είχε τύχει κάπου να τους δω τυχαία στον δρόμο, οπότε τους έδωσα ευκαιρία. 
  • Ως εδώ όλα καλά για την προσέλκυση; Απλά πράγματα, δεν είναι πυρηνική φυσική. Τον επισκέπτη δεν μπορείς να τον φέρεις εσύ ως επιχείρηση. Όταν όμως βρίσκεται στα πόδια σου, οφείλεις να τον κυνηγήσεις διακριτικά όσο γίνεται. Στο κάτω κάτω μια σεζόν έχεις να βγάλεις, ειδικά αυτά τα χρόνια με τους ιούς και τα προβλήματα. 
  • Δε θέλει φοβερές γνώσεις. Λίγο μυαλό θέλει. Και όταν δεν υπάρχει ο χρόνος να σκεφτεί κανείς καθαρά (αν και λόγω νεκρών διαστημάτων ίσως θα έπρεπε να υπάρχει οργάνωση), μπορείς να το αναθέσεις σε κάποιον ειδικό. Συν Αθηνά... 
Συχνά όταν ακούμε έννοιες όπως στρατηγική φανταζόμαστε κάτι δύσκολο, άπιαστο, μακρινό. Δεν είναι αλλά και είναι ταυτόχρονα. Και ευτυχώς υπάρχουν πολλοί που μπορούν να βοηθήσουν, αν εσύ δεν έχεις το χρόνο. Απλώς απευθύνσου στους ειδικούς για κατευθυντήριες.

Αυτά τα ολίγα. Μην ξεχνάς ότι αν δεν τα κάνεις εσύ, κάποιος άλλος θα τα κάνει. Και επειδή οι ευκαιρίες περνάνε και δύσκολα έρχονται ξανά, πάει ο επισκέπτης, χάθηκε όπως και η σεζόν.