Μουσικά ταξίδια στην Ευρώπη: Βιέννη

Πολύ συχνά λέμε ότι οι κάτοικοι της Γηραιάς Ηπείρου μοιραζόμαστε πολλά κοινά, παρά τις όποιες διαφορές μας. Η αλληλεπίδραση αιώνων σε συνδυασμό με τους παλιότερους πολέμους, η μακρά περίοδος ειρήνης που ζούμε το τρέχον διάστημα και οι προσπάθειες για την ευρωπαϊκή ενοποίηση στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης έχουν δημιουργήσει αρκετά κοινά στοιχεία και βιώματα. Ένα από αυτά που μας ενώνουν παρά την διαφορετικότητα είναι τα μουσικά ακούσματα. Μπορεί να είναι διαφορετικά από χώρα σε χώρα και από κουλτούρα σε κουλτούρα, όμως εμπεριέχουν κοινά στοιχεία και σίγουρα είναι περισσότερο οικεία στο αυτί. Ταξιδεύοντας κανείς έρχεται σε επαφή και με αυτό το στοιχείο της κάθε χώρας που μαζί με το φαγητό επιτρέπουν στον επισκέπτη να αφουγκραστεί - ποιητική αδεία - την "ψυχή" των κατοίκων, τον πόνο, τα πάθη, την ιδιοσυγκρασία. Μία από τις πόλεις που ξεχωρίζει για τα ιδιαίτερα μουσικά ακούσματα είναι η Βιέννη, πρωτεύουσα της Αυστρίας που φέρει τον άτυπο τίτλο της Μουσικής πρωτεύουσας της Ευρώπης.

Αν σε κάποιο παιχνίδι γνώσεων ρωτούσαν το κοινό για ένα από τα χαρακτηριστικότερα γνωρίσματα της Βιέννης (και της Αυστρίας γενικότερα) η μουσική σίγουρα θα ήταν ένα από αυτά. Στην παλιά έδρα της αυτοκρατορίας των Αψβούργων η μουσική είναι παντού ή κατά την αντίστοιχη αγγλική φράση "music is in the air". Στην πόλη βρίσκει κανείς διάφορες κατοικίες του Μπετόβεν, ενώ φιλοξενεί και το κενοτάφιο του Μότσαρτ στο νεκροταφείο του Αγίου Μαρξ.

Ένα από τα χαρακτηριστικά, αν και μικρότερο σε σχέση με τα παλάτια, μουσεία της πόλης που σχετίζεται με τη μουσική είναι "Το σπίτι της μουσικής" (Haus der Musik). Εκεί φιλοξενούνται εκθέματα που σχετίζονται με - τι άλλο; - τη μουσική με διαδραστικό τρόπο, δείχνοντας παράλληλα πώς δημιουργείται ο κάθε ήχος και τι επίδραση έχει. Μουσικά όργανα απ' όλη την υφήλιο, ο κόσμος της μουσικής και της τέχνης της μουσικής, ήχοι του σώματος (γνωστοί και ως προγενέθλιοι ήχοι), αρχέγονοι ύφη της φύσης όπως προέρχονται για παράδειγμα από τη θάλασσα και άλλες διαδραστικές εμπειρίες ταξιδεύουν ηχητικά τον επισκέπτη. Σε ειδικές αίθουσες του Σπιτιού της Μουσικής μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει κάποια από τα όργανα, ενώ κατά καιρούς δίνεται η δυνατότητα να "διευθύνει" μέσω εφαρμογής ολόκληρη φιλαρμονική ορχήστρα!

Η πόλη της Βιέννης φιλοξενεί την περίφημη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βιέννης, η οποία έχει γίνει γνωστή από την γνωστή σε όλο τον κόσμο Πρωτοχρονιάτικη Συναυλία, που μεταδίδεται συνήθως κάθε χρόνο από την κρατική τηλεόραση πολλών χωρών - ανάμεσα σε αυτές και τη δική μας. Μία επίσκεψη στην Όπερα της Βιέννης (Staatsoper) είναι σίγουρα ανάμεσα σε όσα πρέπει να κάνει ο επισκέπτης - έχετε υπόψη ότι πρέπει να κλείσετε συνήθως εισιτήρια αρκετά νωρίς. Ακόμη και εάν δε βρείτε εισιτήρια μην ανησυχείτε. Μπορείτε να ακούσετε κλασικά κομμάτια όπερας, οπερέτας και άλλα παντού: στον δρόμο, από αυτοσχέδιους καλλιτέχνες, σε καφέ, σε πάρκα, ενώ κλασική μουσική ακούγεται μέχρι και σε δημόσιες τουαλέτες! Η πόλη ζει και αναπνέει για τη μουσική και αυτό φαίνεται παντού. Παραστάσεις μπορεί κανείς να δει και στο Burgtheater, το αντίστοιχο εθνικό θέατρο.

Εάν είχατε αρκετούς λόγους για να επισκεφτείτε την Βιέννη, μπορείτε να εντάξετε τη μουσική, καθώς σίγουρα προεξέχει της φήμης της πόλης. Αφεθείτε στην εμπειρία και αφήστε τη μουσική να σας ταξιδέψει.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog της tp24

Παραμυθένιο ταξίδι στην Μπριζ

Πέρσι, περίπου τέτοιο καιρό, επισκεφτήκαμε την πρωτεύουσα του Βελγίου, τις Βρυξέλλες και επιδοθήκαμε σε γαστριμαργικά όργια. Φέτος γι αλλαγή θα επισκεφτούμε μία άλλη γνωστή βελγική πόλη, την οποία όποιος επισκέπτεται, αισθάνεται ότι παίρνει μέρος σε ταξίδι στο χρόνο σαν παραμύθι. Πρόκειται για τη μικρή, όμορφη μεσαιωνική πόλη Μπριζ (ή Μπρυζ ή Μπρουζ ή Μπρούχε με φλαμανδική προφορά).

Η πόλη απέχει λιγότερο από μία ώρα από τις Βρυξέλλες με τρένο, ενώ τα δρομολόγια είναι αρκετά συχνά. Προτιμήστε τα απευθείας δρομολόγια, καθώς υπάρχουν και ορισμένα που κάνουν πολλές στάσεις. Φτάνοντας στον σιδηροδρομικό σταθμό τίποτε δεν προϊδεάζει για την παραμυθένια ατμόσφαιρα που ακολουθεί. Αφού διασχίσετε το πάρκο με τη λίμνη της Αγάπης (Minnewater), μπαίνετε στην παλιά πόλη της Μπριζ, της οποίας το κέντρο είναι χαρακτηρισμένο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Αφεθείτε να περιπλανηθείτε στα στενά, πλακόστρωτα σοκάκια, στα περισσότερα εκ των οποίων απαγορεύονται τα αυτοκίνητα. Από το μόνο μεταφορικό μέσο που "κινδυνεύετε" είναι οι άμαξες με τα άλογα. Αν θέλετε να προσθέσετε λίγο ρομάντσο στη βόλτα σας, προτιμήστε τα. Εναλλακτικά, οι αποστάσεις με τα πόδια είναι πολύ κοντινές, ενώ για να περιηγηθεί κανείς στην πόλη δε χρειάζεται χάρτη, καθώς όλα είναι μαζεμένα και προσβάσιμα.

Όμορφος τρόπος για να δει κανείς την παλιά πόλη της Μπριζ είναι μέσω των καναλιών. Αρκετά πλοιάρια κάνουν ξεναγήσεις στα πολυάριθμα κανάλια - δεν είναι τυχαίο ότι η πόλη διεκδικεί τον άτυπο τίτλο της Βενετίας του Βορρά, όπως για παράδειγμα η Στοκχόλμη στην οποία ξεναγηθήκαμε πρόσφατα. Αφού τελειώσετε με τις βόλτες, επιστρέψτε στην κεντρική πλατεία της Μπριζ (Grote Markt) για να απολαύσετε έναν καφέ ή μία από τις εκατοντάδες ντόπιες μπύρες για τις οποίες φημίζεται το Βέλγιο. Αν πεινάσετε, σπεσιαλιτέ όπως μύδια τηγανητά και κρεατικά θα σας χορτάσουν. Όπως σε κάθε πόλη του Βελγίου που σέβεται την παράδοσή της, προτιμήστε γλυκές βάφλες και σοκολάτες για να καταπολεμήσετε την υπογλυκαιμία σας - η οποία μπορεί να προκαλείται από τις πολλές βιτρίνες με γλυκά.

Η πόλη είναι πραγματικά βγαλμένη σαν από καρτ ποστάλ. Σε κάθε γωνιά της περιμένει κανείς να ξεπροβάλλει ένας μεσαιωνικός ιππότης με το άλογό του, ενώ ακόμη και οι ήχοι από τις οπλές των αλόγων που σέρνουν τις άμαξες βοηθούν στην αναπαράσταση της εικόνας και δίνουν αυτή την αίσθηση. Κάποια στιγμή το απόγευμα η πόλη αδειάζει από τους επισκέπτες που έρχονται ημερήσια εκδρομή και μένουν κυρίως οι ντόπιοι και λιγότεροι τουρίστες, οι οποίοι απολαμβάνουν την ομορφιά της πόλης σχεδόν ανενόχλητοι. Ίσως αυτοί τελικά είναι οι τυχεροί που θα δουν τους ιππότες να περιφέρονται στην πόλη τη νύχτα, γυρεύοντας για νέες περιπέτειες...

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24

ΥΓ1 Δείτε κι άλλες αναρτήσεις από Βέλγιο στο blogtravels.gr

Βόλτες στο Μόναχο πέρα από την Oktoberfest

Σε μία περίπου εβδομάδα ξεκινάει και επίσημα η μεγαλύτερη γιορτή του Μονάχου, η διάσημη σε όλο τον κόσμο γιορτή μπύρας Oktoberfest. Παρά τις δεκάδες παράλληλες γιορτές, η Oktoberfest της πρωτεύουσα της Βαυαρίας παραμένει σημείο αναφοράς. Μάλιστα πέρυσι την είχε επισκεφτεί και η ομάδα της travelplanet24 και μας αποζημίωσε με πολλές φωτογραφίες από την γιορτή όπου κυριαρχούν οι μπύρες και τα λουκάνικα. Αν είστε από τους τυχερούς που θα επισκεφτείτε την πόλη του Μονάχου αυτή την περίοδο, το πρώτο πράγμα που έχετε να κάνετε είναι φυσικά κράτηση σε μία από τις τέντες της γιορτής, αλλιώς κινδυνεύετε να μη βρείτε θέση για να πιείτε την μπύρα σας.

Μόναχο όμως δεν είναι μόνο οι μπύρες και η Oktoberfest. Η πόλη του Μονάχου είναι από τους ομορφότερους τουριστικούς προορισμούς της Γερμανίας. Σε παλιότερη ανάρτηση είχαμε περιηγηθεί στο κέντρο του Μονάχου, στην Marienplatz και σε αρκετούς δρόμους τριγύρω. Αρκετά από τα πιο γνωστά αξιοθέατα της πόλης είναι σ'αυτή τη βόλτα. Όμως, υπάρχουν αρκετά άλλα αξιοθέατα, ανάμεσα στα οποία κυριαρχούν δύο μεγάλα, σε έκταση και αριθμό εκθεμάτων, μουσεία.

Το πρώτο και πιο γνωστό μουσείο είναι το Deutsches Museum. Βρίσκεται στο νησί των μουσείων του Μονάχου (Museuminsel) και είναι προσβάσιμο με τα πόδια. Η πιο κεντρική γέφυρα που ενώνει το νησάκι με το υπόλοιπο Μόναχο είναι η Boschbridge. Το πλήρες όνομα του μουσείου είναι Γερμανικό Μουσείο των αριστουργημάτων της επιστήμης και της τεχνολογίας. Πρόκειται για έναν πολύ μεγάλο χώρο, με πολλές χιλιάδες εκθέματα από το χώρο της επιστήμης και τεχνολογίας. Μέσα βρίσκει κανείς ολόκληρα αεροπλάνα, εξελίξεις στο χώρο της γεωργίας, της ναυπηγικής, μηχανές από διάφορες εποχές και λειτουργίες, μεγάλες και μικρότερες κατασκευές, θέματα σχετικά με την αστρονομία και πολλά άλλα. Για να το γυρίσει κανείς, έστω και γρήγορα, χρειάζεται μία ολόκληρη ημέρα. Η επίσκεψη αξίζει γι αυτούς που ενδιαφέρονται για τις επιστήμες και την τεχνολογία, καθώς εκεί είναι, θα έλεγε κανείς, το σπίτι τους.

Το δεύτερο μουσείο ειδικού ενδιαφέροντος βρίσκεται λίγο έξω από το Μόναχο, προσβάσιμο με μέσα συγκοινωνίας. Οι φανατικοί της αυτοκίνησης θα το λατρέψουν. Πρόκειται για το μουσείο της BMW (Bayerische Motoren Werke). Περιλαμβάνει τρία διαφορετικά επίπεδα ενδιαφέροντος, την BMW World, το μουσείο BMW και επίσκεψη στο εργοστάσιο της εταιρίας. Ειδικά για το τελευταίο καλό είναι κανείς να κάνει κράτηση αν θέλει να απολαύσει την εμπειρία. Αυτοκίνητα, παλιότερα και νεότερα μοντέλα, μηχανές, κινητήρες, εξελίξεις είναι ανάμεσα στα κύρια εκθέματα του μουσείου. Μία αξέχαστη εμπειρία για τους λάτρεις του είδους!

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24

ΥΓ1 Αναρτήσεις για την καλή ζωή του Μονάχου καθώς και βίντεο από το Glockenspiel στην Marienplatz.

Η λουτρόπολη του Κάρλοβυ Βάρυ

Αν βρεθείτε για πάνω από τρεις ημέρες στην Πράγα και ολοκληρώσετε τις βόλτες σας, δοκιμάστε κάτι διαφορετικό. Σε απόσταση 130 χιλιομέτρων από την πρωτεύουσα της Τσεχίας βρίσκεται η μαγευτική λουτρόπολη του Κάρλοβυ Βάρυ. Προσφέρεται για μίνι εκδρομή και χαλάρωση. Η πόλη δεν ενώνεται με απευθείας σιδηροδρομική γραμμή με την Πράγα οπότε θα αρκεστείτε στο λεωφορείο. Υπολογίστε περίπου δύο ώρες και τριάντα λεπτά, ανάλογα την κίνηση, ενώ το κόστος δεν είναι ιδιαίτερα ψηλό. Εναλλακτικά, πάρτε κάποιο τουριστικό λεωφορείο που κάνει τη συγκεκριμένη διαδρομή, προσφέροντας ταυτόχρονα και ξενάγηση.

Η πόλη είναι αρκετά μικρή και μπορεί κανείς να τη γυρίσει σε λιγότερο από μισή μέρα. Γι αυτό και προσφέρεται για ημερήσιες εκδρομές από την Πράγα. Το χρονικό διάστημα αρκεί για να δει κανείς τα κύρια αξιοθέατα, τα οποία είναι και εύκολο να βρεθούν. Απλώς ακολουθήστε τον ποταμό Τέπλα και θα τα ανακαλύψετε όλα! Αξιοθέατα που ξεχωρίζουν είναι το Αυτοκρατορικό Θεραπευτήριο, την θερμή πηγή που ονομάζεται Vridlo και εκτοξεύει το ζεστό νερό έως και 12 μέτρα από την επιφάνεια, το Grandhotel Pupp στο οποίο έχουν γυριστεί και αρκετές ταινίες και άλλα.

Αν έχετε λίγο περισσότερο χρόνο, επισκεφτείτε κάποιο από τα λουτρά για μια εμπειρία πραγματικά χαλαρωτική. Δεν είναι τυχαίο ότι από την λουτρόπολη του Κάρλοβυ Βάρυ εξάγονται άλατα, προϊόντα για spa και λοιπά φυσικά παράγωγα ομορφιάς προς όλο τον κόσμο! Πολλοί άνθρωποι έρχονται στην πόλη μόνο και μόνο για τις θεραπευτικές ιδιότητες των θερμών πηγών της - μάλιστα η πόλη είναι γνωστή γι αυτό το λόγο από τον Μεσαίωνα.

Αν θέλετε απλώς να κάνετε τις βόλτες σας, θα βρείτε αρκετά καταστήματα με σουβενίρ, αλλά και καφέ και εστιατόρια. Από το Κάρλοβυ Βάρυ μπορεί κανείς να προμηθευτεί ένα από τα πιο γνωστά προϊόντα της Τσεχίας, το ποτό Becherovka. Πρόκειται για χωνευτικό αλκοολούχο ποτό, με ελαφρώς πικρή γεύση. Καθώς η πόλη βρίσκεται στην δυτική περιοχή της Βοημίας, κοντά στα σύνορα με Γερμανία, μπορείτε επίσης να προμηθευτείτε ως σουβενίρ ορισμένα κομμάτια από τα περίφημα κρύσταλλα Βοημίας.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

Βουδαπέστη: λόφος με θέα και λουτρά

Σε προηγούμενη ανάρτηση ανεβήκαμε τον έναν από τους δύο ψηλούς λόφους της Βούδας, εκείνον που έχει τα περισσότερα και πιο γνωστά αξιοθέατα - ανάμεσά τους το παλάτι και τον Πύργο των Ψαράδων. Ο έτερος λόφος έχει κι αυτός την ομορφιά του και αρκετά αξιοθέατα, λιγότερο ή περισσότερο φανερά.

Για να φτάσουμε στο λόφο με το άγαλμα της Ελευθερίας και του Γκέλερτ, διασχίζουμε την πράσινη γέφυρα με το τραμ και παίρνουμε κατόπιν το λεωφορείο No.27. Εναλλακτικά, αν ο καιρός είναι καλός και υπάρχουν αντοχές, μπορεί κανείς να ανέβει με τα πόδια μέσα από ένα ωραίο πάρκο. Στην κορυφή του λόφου βρίσκει κανείς συνήθως πολλά τουριστικά λεωφορεία. Η θέα προς την Πέστη, το ποτάμι αλλά και άλλα κομμάτια της Βούδας είναι τρομερή. Οπλιστείτε με υπομονή, καθώς τα καλά σημεία για λήψη φωτογραφιών είναι συνήθως πιασμένα.

Αγνοήστε το κάστρο που υπάρχει, έχει υψηλό αντίτιμο εισόδου και δεν αξίζει ιδιαίτερα. Προχωρήστε στο άγαλμα της Ελευθερίας, σοβιετικής προέλευσης. Παρέα στη γυναικεία φιγούρα που σηκώνει ένα φύλλο φοίνικα, κάνουν άλλα 2 αγάλματα αντρικών μορφών με έντονα τα στοιχεία ρώμης που διακρίνουν αντίστοιχα σοβιετικά αγάλματα. Πλέον έχει καταστεί σύμβολο της ουγγρικής ανεξαρτησίας γενικότερα.

Ακολουθούμε το μονοπάτι προς τα κάτω. Ειδικά όταν η φύση είναι ανθισμένη, η κατάβαση είναι το κάτι άλλο. Κάπου στη μέση της διαδρομής συναντάμε το άγαλμα που είναι αφιερωμένο στον επίσκοπο Gellert, ο οποίος μαρτύρησε στον συγκεκριμένο λόφο. Το άγαλμα φαίνεται καλύτερα αν κατεβεί κανείς αρκετά χαμηλά, ενώ δίπλα ρέει ένας καταρράκτης. Λίγο πριν κατεβούμε στο κατώτερο επίπεδο, σε ένα άνοιγμα στο βράχο συναντάμε την Εκκλησία του Σπηλαίου. Όπως λέει και το όνομά της, πρόκειται για μια εκκλησία σκαλισμένη στο βράχο. Έχει είσοδο περίπου 3 ευρώ, έχει ενδιαφέρον για το πως έχει ενταχθεί αρχιτεκτονικά ο περιβάλλων βράχος στο μυστικιστικό της εκκλησίας. Στην είσοδο της σπηλιάς υπάρχει άγαλμα με μορφή σε στάση ευλάβειας.

Αφού κουραστήκαμε ανεβαίνοντας και κατεβαίνοντας, μας περιμένει ένα άλλο αξιοθέατο της Βουδαπέστης που υπόσχεται να μας ξεκουράσει. Πρόκειται για το ξενοδοχείο και τα θερμά λουτρά του Gellert. Το ξενοδοχείο είναι αξιοθέατο από μόνο του, θυμίζοντας στη Βουδαπέστη μία άλλη εποχή. Τα λουτρά του, χωρίς να είναι τα καλύτερα, σίγουρα μπορούν να χαλαρώσουν και να αναζωογονήσουν τον επισκέπτη. Οι εξορμήσεις στη Βούδα ολοκληρώθηκαν. Εκκρεμεί ο περίπατος στην περισσότερο ζωντανή πλευρά της πόλης, στην Πέστη...

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

ΥΓ1 Παλιότερες αναρτήσεις μου από Κεντρική Ευρώπη.

Η Βιέννη των αυτοκρατόρων

Σε προηγούμενη ανάρτηση ήπιαμε τον καφέ μας στη Βιέννη και απολαύσαμε τα ωραία ακούσματα της όπερας. Ήρθε η ώρα να εξερευνήσουμε την πόλη επιλέγοντας μία άλλη πτυχή της, την αυτοκρατορική.

Η Βιέννη ήταν έδρα των Αψβούργων και πρωτεύουσα της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας. Ο αρχοντικός αέρας της αυτοκρατορίας παραμένει σε πολλά χτίσματα και σε γενικότερη τεχνοτροπία. Γνωστότερος εκπρόσωπος πάντως της εποχής των αυτοκρατόρων είναι μάλλον μια γυναίκα, η πριγκίπισσα Ελισάβετ της Βαυαρίας, αν και οι περισσότεροι την γνωρίζουμε ως Σίσσυ.

Οι Βιεννέζοι φαίνεται να έχουν μια αγάπη για την πριγκίπισσα Σίσσυ, τη λεγόμενη "θλιμμένη πριγκίπισσα". Την εκμεταλλεύονται στο έπακρο και τουριστικά, δίνοντας τη μορφή της σε κάθε είδους αναμνηστικά όπως σε σοκολατάκια - κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τον Μότσαρτ. Πρώτη στάση γνωριμίας με την πριγκίπισσα, που οι περισσότεροι την γνωρίζουμε μέσα από τις αντίστοιχες ταινίες με τη Ρόμι Σνάιντερ, είναι το παλάτι Χόφμπουργκ (Hofburg). Προσωπικά δε μου αρέσουν πολύ τα παλάτια, τα περισσότερα έχουν κάτι το κοινό και βαρετό. Το συγκεκριμένο για κάποιο λόγο μου άρεσε, ίσως ήταν πιο "ζωντανό" απ'ό,τι τα κλασικά παλάτια που είχα επισκεφτεί σε αρκετές χώρες της κεντρικής Ευρώπης.

Αν ο καιρός είναι καλός, επισκεφτείτε οπωσδήποτε το θερινό ανάκτορο των αυτοκρατόρων, το Schönbrunn. Το παλάτι μπορεί να ξεχωρίζει κυρίως λόγω μεγέθους, αλλά αυτό που αξίζει για μένα είναι οι κήποι του παλατιού. Ειδικά όταν είναι ανθισμένοι είναι πραγματικά το κάτι άλλο. Αφεθείτε να περιηγηθείτε ανάμεσα στα περίτεχνα κουρέματα των θάμνων, τα σχέδια των λουλουδιών. Αν θέλετε μπορεί με το κατάλληλο αντίτιμο να κάνετε βόλτα και με άμαξα. Συντριβάνια και αγάλματα βρίσκονται διάσπαρτα παντού. Παρόλο που τα θερινά ανάκτορα βρίσκονται εκτός της πόλης, μπορεί κανείς να φτάσει σ'αυτά με μετρό, τραμ ή και λεωφορείο. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν καφέ όπου μπορείτε να κάνετε το διάλειμμά σας απολαμβάνοντας τη θέα και τη φύση.

Λίγο πιο άσημο, αλλά με περισσότερη καλλιτεχνική διάθεση, είναι το παλιό ανάκτορο Belvedere, που βρίσκεται κι αυτό λίγο πιο έξω από το κέντρο της Βιέννης. Το κτήριο είναι κι αυτό εντυπωσιακό λόγω κατασκευής. Φιλοξενεί κατά καιρούς διάφορες εκδηλώσεις, οπότε ρίξτε μια ματιά στο πρόγραμμα πριν πάτε.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24

ΥΓ1 Άλλες αναρτήσεις μου από Κεντρική Ευρώπη.

Αυστρία: Σάλτσμπουργκ του αλατιού και της σοκολάτας

Το Σάλτσμπουργκ είναι η δεύτερη πιο τουριστική πόλη της Αυστρίας, αμέσως μετά τη Βιέννη. Αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό, καθώς βρίσκεται στους πρόποδες των Άλπεων, πολύ κοντά στα σύνορα με τη Γερμανία. Η Βιέννη απέχει τη διπλάσια απόσταση απ'ό,τι απέχει το Μόναχο - και τα δύο είναι προσβάσιμα με τρένο. Από την ρωμαϊκή εποχή η πόλη βρισκόταν σε κομβικό σημείο, εκεί που διασταυρώνονται μεγάλοι εμπορικοί δρόμοι.

Η πόλη έχει σύνθετο όνομα από τις γερμανικές λέξεις Salz (αλάτι) και Burg (πύργος). Το ορυκτό αλάτι διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ευημερία της πόλης, καθώς η εξόρυξή του από την εποχή των Κελτών αποτελούσε πραγματικό θησαυρό, γι αυτό και στην περιοχή είναι γνωστό ως "ορυκτός χρυσός". Για μία χώρα όπως η Αυστρία που δε βρέχεται από θάλασσα το αλάτι είναι σίγουρα πολύτιμο αγαθό. Ο ποταμός που διασχίζει την πόλη λέγεται Salzach.

Λίγο πιο έξω από την πόλη βρίσκεται ένα τουλάχιστον ορυχείο αλατιού ανοιχτό για το κοινό. Ο επισκέπτης φοράει ειδική στολή, ξεναγείται στους χώρους, κάνει τσουλήθρα σε ξύλινες κουπαστές, δοκιμάζει ψωμί κι (ορυκτό) αλάτι, διασχίζει υπογείως τα σύνορα Αυστρίας και Γερμανίας, ανακαλύπτει απομεινάρια των Κελτών, ενώ κομμάτι της περιήγησης γίνεται με τρενάκι σαν αυτά που χρησιμοποιούσαν στην ξενάγηση. Αξίζει η εμπειρία ώστε να εντρυφήσει κανείς στο πραγματικό πνεύμα της πόλης.

Αφού φάγαμε το αλμυρό μας, ώρα να γλυκαθούμε. Στο Σάλτσμπουργκ βρίσκεται ένα από τα σημεία πώλησης της αυθεντικής Sachertorte, το Hotel Sacher. Η Sachertorte είναι διάσημη τούρτα σοκολάτας αυστριακής προελεύσεως, όπου ανάμεσα στις στρώσεις σοκολάτας (ο μύθος λέει 3 διαφορετικά είδη σοκολάτας) βρίσκεται μαρμελάδα βερίκοκο και φυσικά κέικ. Το ξενοδοχείο θα το βρείτε εύκολα, θα δείτε τη μόνιμη ουρά που σχηματίζουν οι φανατικοί της σοκολάτας!  Προσοχή στο πώς θα την κουβαλήσετε πίσω από το ταξίδι, αν αντέξετε βέβαια και δεν τη φάτε επιτόπου.

Άλλο σουβενίρ που μπορεί να πάρει κανείς είναι σοκολατάκια με τον Μότσαρτ - όχι τον ίδιο, αλλά ζωγραφιά του στο εξωτερικό περίβλημα. Αν και πλέον τα συγκεκριμένα μπορεί κανείς να τα βρει σε πολλά μέρη εκτός Αυστρίας, άλλη χάρη έχει να τα φέρνει κανείς από την πηγή. Τέλος, για τις μέρες που έχει κρύο, μια ζεστή σοκολάτα ή ένας καπουτσίνο με τρίμματα σοκολάτας θα είναι ό,τι πρέπει για να στυλωθεί κανείς.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

ΥΓ1 Παλιότερη ανάρτησή μου από Σάλτσμπουργκ.

Βουδαπέστη: ο λόφος με το παλάτι και ο Πύργος των Ψαράδων

Όπως στέκεται ο επισκέπτης στη Βουδαπέστη κατά μήκος του Δούναβη από την πλευρά της Πέστης βλέπει απέναντί του 2 λόφους. Ο αριστερός είναι πιο ψηλός, αυτός που βρίσκεται δεξιά παρουσιάζει μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Για να φτάσει κανείς εκεί μπορεί να διασχίσει πεζός την περίφημη Γέφυρα των Αλυσίδων (Széchenyi Chain Bridge), την πιο γνωστή ίσως γέφυρα που διασχίζει τον Δούναβη στη Βουδαπέστη. Η γέφυρα έχει κομμάτι που το διασχίζουν μόνο πεζοί, ενώ προσφέρεται για φωτογραφίες.

Με το που φτάνει κανείς στην απέναντι πλευρά, βρίσκει μπροστά του ένα τελεφερίκ που ανεβάζει τον κόσμο στο πάνω μέρος του λόφου. Δεξιά από το τελεφερίκ υπάρχει μονοπάτι 10-15 λεπτών. Προσωπικά προτίμησα το μονοπάτι, το οποίο περνάει μέσα από άλσος με αρκετά μέρη όπου βγαίνουν καλές φωτογραφίες, ειδικά όταν έχει νυχτώσει.

Στην κορυφή του λόφου βρίσκεται το παλάτι. Πέρα από τη θέα προς την πλευρά της Πέστης, όπου διακρίνει κανείς τα ισοϋψή κτίσματα του Κοινοβουλίου και του καθεδρικού του Αγίου Στεφάνου για λόγους πολιτικής, το παλάτι δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο. Εξαίρεση ίσως αποτελεί το άγαλμα του αετού που συμβολίζει, ως είθισται, τη δύναμη και την ελευθερία.

Λίγο πιο πέρα, βρίσκεται η Matthias Church. Παρουσιάζει ενδιαφέρον το ύψος της αλλά και η οροφή με τα πλακάκια. Πίσω από την εκκλησία βρίσκεται ένα από τα πιο γνωστά αξιοθέατα της Βουδαπέστης, ο Πύργος των Ψαράδων (Fishermen's Bastion). Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της συντεχνίας που είχε καθήκον να προστατεύει το συγκεκριμένο μέρος του κάστρου από εισβολείς.

Αφού χορτάσετε φωτογραφίες και θέα και πριν πάτε για φαγητό ή καφέ, περπατήστε λίγο προς τα αριστερά, όπως βλέπετε το ποτάμι. Μέσα στα μοντέρνα κτίσματα θα βρείτε χαλάσματα ρωμαϊκής εποχής πλήρως ενσωματωμένα στο κτήριο.

Μετά την ανάβαση και το περπάτημα, ώρα για φαγητό και καφέ. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν πολλά εστιατόρια και καφετέριες, περισσότερο ή λιγότερο τουριστικά. Επιλέξτε ένα με βάση την αισθητική και τις τιμές. Μετά την στάση σας, περιηγηθείτε στην πίσω πλευρά του λόφου όπου βρίσκονται όμορφα σπίτια. Το μέρος προσφέρει θέα προς την πίσω πλευρά της Βούδας, η οποία εκτείνεται αρκετά πιο πέρα. Αν επιλέξετε να κατεβείτε από το μονοπάτι, κάπου στη μέση του υπάρχει ένα πλάτωμα που προσφέρεται για φωτογραφίες, αφού δεν εμποδίζεται από τα δυνατά φώτα.

ΥΓ Παλιότερες αναρτήσεις μου από Κεντρική Ευρώπη.

ΥΓ1 Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

Πολιτιστική περιήγηση στην Πράγα

Η Πράγα, ως κλασική πόλη της Κεντρικής Ευρώπης, έχει έντονα πολιτιστικά στοιχεία και επιρροές τόσο σε μουσική και λογοτεχνία όσο και σε θέατρο. Ξεφεύγοντας από τα στενά τουριστικά πλαίσια, μπορεί ο επισκέπτης να ξεναγηθεί μέσα από τα πολιτιστικά δρώμενα σε μια άλλη εποχή. Το σκηνικό είναι έτοιμο, τα κτήρια, το ποτάμι, το κάστρο, τα στενά της πόλης. Αυτό που έρχεται να προσδώσει επιπλέον είναι το πολιτιστικό στοιχείο.

Κατά την περίοδο της άνθισης της κλασικής μουσικής πολλοί συνθέτες επέλεξαν την Πράγα για να δώσουν παραστάσεις με τα έργα τους. Ο Μότσαρτ (Wolfgang Amadeus Mozart), που συχνά ενέδιδε σε πειραματισμούς, έλεγε ότι οι κάτοικοι της Πράγας τον καταλαβαίνουν σε αντιδιαστολή με τους κατοίκους της χώρας του. Τσέχος και κάτοικος Πράγας ήταν και ο Antonin Dvorak, διασημότερο έργο του οποίου είναι "Η Συμφωνία του Νέου Κόσμου" (New World Symphony). Η Πράγα διαθέτει σύγχρονο Μέγαρο Μουσικής, Εθνικό Θέατρο (Estates Theatre ή Stavovské divadlo), Κρατική Όπερα και το Prague National Theater Opera που βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού. Όλα αυτά τα κτίσματα είναι επισκέψιμα και για παραστάσεις, ενώ αποτελούν κτήρια - ορόσημα στην πόλη.

Photo credits: http://www.imagetheatre.cz/gr/

Η Πράγα είναι διάσημη για το Μαύρο Θέατρο. Παρότι η αρχική ιδέα έρχεται από την Ασία, η Πράγα ήταν η έδρα όπου αναβίωσε το συγκεκριμένο θεατρικό είδος. Η ιδέα είναι σχετικά απλή: μαύρο φόντο, ιωδίζουσα λάμπα φθορισμού (black light), σκοτάδι και οι πρωταγωνιστές, που φοράνε χρωματιστά, φωσφορίζοντα κοστούμια, φαίνεται σαν να αιωρούνται. Το Μαύρο Θέατρο ως ιδέα απευθύνεται σε διεθνές κοινό, καθώς κυριαρχούν οι κινήσεις του σώματος, ο χορός και η μουσική. Αν δεν έχετε δει κάτι αντίστοιχο, είναι ευκαιρία να το δείτε στο μέρος όπου αναγεννήθηκε.

Οι Τσέχοι έχουν παράδοση, επίσης, στην κατασκευή ξύλινων παιχνιδιών και στο κουκλοθέατρο. Αρκετά μικρότερα θέατρα δίνουν παραστάσεις με κούκλες, οι οποίες μπορεί να φτάσουν μέχρι και σε φυσικό μέγεθος, ενώ τα κοστούμια είναι αρκετά καλοφτιαγμένα. Υπάρχει και το Εθνικό Θέατρο Μαριονέτας, το οποίο δίνει πιο γνωστές παραστάσεις, ώστε να είναι κατανοητές και στους επισκέπτες. Φεύγοντας από την πόλη καλή ιδέα για αναμνηστικό είναι κάποιο ξύλινο παιχνίδι ή κούκλα για να σας θυμίζει την όμορφη Πράγα.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

ΥΓ1 Παλιότερες αναρτήσεις μου από Κεντρική Ευρώπη

Γερμανία: στην πλατεία του Μονάχου

"Στο σταθμό του Μονάχου" τραγουδούσε χρόνια πριν ο Στράτος Διονυσίου σε ένα από τα γνωστά του τραγούδια. Παραφράζοντας ελαφρώς τον τίτλο, η περιήγηση γίνεται κυρίως γύρω από την κεντρική και πιο γνωστή πλατεία του Μονάχου, την Marienplatz. Η πλατεία με το ξεχωριστό καμπαναριό, το παλιό και το νέο δημαρχείο (Neus και Altes Rathaus), τους σταθμούς U-Bahn και S-Bahn είναι στην ουσία το κέντρο της παλιάς πόλης του Μονάχου (Altstadt). Στην πλατεία ξεκινούν και καταλήγουν εμπορικοί δρόμοι και πεζόδρομοι.

Κύριο κτίσμα που ξεχωρίζει στο Μόναχο είναι το νέο δημαρχείο της πόλης. Επί της πλατείας βρίσκονται καφέ όπου μπορεί κανείς να απολαύσει τόσο τη ζεστασιά όσο και το Glockenspiel, το δρώμενο που καθημερινά προσελκύει τις ματιές των επισκεπτών της πρωτεύουσας της Βαυαρίας. Πρόκειται για το ρολόι που βρίσκεται στο δημαρχείο, το οποίο καθημερινά στις 11 το πρωί, 12 το μεσημέρι και 5 το απόγευμα κατακλύζεται από κόσμο οι οποίοι παρακολουθούν για περίπου ένα τέταρτο της ώρας τις φιγούρες να χορεύουν στους ρυθμούς του καμπαναριού, ενώ ιππότες μάχονται για το καλό. Αξίζει να παρευρεθεί κανείς!

Για καλύτερη θέα της πλατείας αλλά και του Μονάχου αξίζει κανείς να ανεβεί τα σκαλιά στην εκκλησία του Alter Peter (Peterskirche, Άγιος Πέτρος) με μικρό αντίτιμο. Οι φωτογραφίες θα αποζημιώσουν την ανάβαση. Εναλλακτικά, ο ένας από τους δύο πύργους της Frauenkirche, του καθεδρικού ναού της πόλης, είναι επίσης επισκέψιμος.

Πίσω από την Peterskirche βρίσκεται η Viktualienmarkt, η υπαίθρια αγορά για να κάνει κανείς τα ψώνια του. Εμείς σταματήσαμε για λίγο ζεστό κρασί και ένα λουκάνικο στα όρθια.

Για ψώνια, βόλτα και χαλάρωση ενδείκνυται ο πεζόδρομος Kaufingerstrasse καθώς και τα ενδιάμεσα στενά. Κρυμμένα σε διάφορα στενά βρίσκονται επίσης διάφορα καφέ, εστιατόρια και μπαρ. Για φαγητό προτιμήσαμε μία από τις πιο γνωστές μπυραρίες  του Μονάχου, την Augustinerbräu στην οδό Neuhauser. Η πιο διάσημη μπυραρία είναι επίσης στο κέντρο, 2 στενά πιο κάτω από την Marienplatz, η Hofbräuhaus. Από εδώ κάπου ξεκίνησε και η Oktoberfest ως ιδέα. Δοκιμάστε ντόπιες μπύρες συνοδεία κυνηγιού (αν βρείτε), λουκάνικων αλλά και ψάρια από τον ποταμό Isar. Απαραίτητη η δοκιμή Brezel τόσο για πρωινό όσο και για συνοδεία φαγητού.

ΥΓ Η σχετική ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

ΥΓ1 Πλήρης ανάρτηση - οδηγός για το Μόναχο στο blogtravels.gr

Αυστρία: βιεννέζικος καφές μετά μουσικής

Η πρωτεύουσα της Αυστρίας, η Βιέννη, είναι ανάμεσα στους αγαπημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς, ειδικά την περίοδο των Χριστουγέννων, χωρίς να σημαίνει βέβαια ότι και τις άλλες εποχές δεν αξίζει κανείς να την επισκεφτεί. Η πόλη έχει έντονο το μουσικό στοιχείο, ενώ αποτελεί σημείο αναφορά για μία αγαπημένη συνήθεια των Ελλήνων, τον καφέ. Δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχει καφές που έχει πάρει το όνομά του από την πόλη, ο καφέ βιεννουά. Ο cafe Viennois είναι στην ουσία 2 διαφορετικοί καφέδες, συχνά γίνεται σχετικό μπέρδεμα. Εκτός Βιέννης, ο συγκεκριμένος αντιστοιχεί συνήθως σε καφέ με γαρνίρισμα σαντιγύ, ενώ στη Βιέννη, ο Wienner Melange, όπως λέγεται, γίνεται με αφρόγαλα. Όπως και να έχει το σίγουρο είναι ότι μπορεί κανείς να δοκιμάσει όλες τις παραλλαγές και να καταλήξει σ'αυτή που του αρέσει περισσότερο.

Μπορεί κανείς να απολαύσει τον καφέ του σε διάφορα σημεία στην πόλη. Όταν έχει καλό καιρό, αγαπημένο μου σημείο είναι η πλατεία του καθεδρικού ναού του Αγίου Στεφάνου. Μπορεί να είναι τουριστικά, η θέα όμως προς τον ναό με την ιδιόρρυθμη αρχιτεκτονική μπορεί να αποζημιώσει τον επισκέπτη. Όταν το κρύο ή η βροχή δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο, τότε η λύση είναι κάποιο εσωτερικό καφέ. Από τα πιο γνωστά είναι το Cafe Central, το Cafe Brückel και το Griendsteidl. Η Βιέννη αποτελούσε παλιότερα πόλη-σταθμό για τα πολιτιστικά δρώμενα της Ευρώπης. Οι συναντήσεις των καλλιτεχνών γινόντουσαν σε κάποια από τα καφέ, αναπτύσσοντας την κουλτούρα του καφέ ως απόλαυση. Ο κόσμος συνεχίζει να απολαμβάνει τον καφέ του που συνήθως συνοδεύεται με μικρά κομμάτια σοκολάτας, κέικ, της διάσημης Sachertorte ή ακόμη και με αλμυρές μπουκιές!

Η Βιέννη είναι επίσης γνωστή για την έμφασή της στην όπερα. Διάσημοι καλλιτέχνες μεγαλούργησαν στην πόλη, όπως ο Στράους, ο Σούμπερτ και ο Μότσαρτ. Θα βρείτε διάσπαρτα σημεία αναφοράς στην πόλη από αγάλματα μέχρι και τουαλέτες, όπου η μουσική σας συνοδεύει σε ιδιαίτερες στιγμές! Η παρακολούθηση μιας παράστασης στην Όπερα της Βιέννης είναι κάτι το μοναδικό. Επειδή όμως τα εισιτήρια είναι δυσεύρετα, πολύ συχνά κανείς καταφεύγει σε μικρότερα μουσικά σχήματα και παραστάσεις, θέλοντας να μπει λίγο στο κλίμα της πόλης. Βέβαια, υπάρχει και μια μέση λύση, να απολαύσει κανείς τον καφέ του στο καφέ της Όπερας (Cafe Oper Wien) που είναι ανοιχτό για το κοινό.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

ΥΓ1 Παλιότερη ανάρτησή μου από Βιέννη το μακρινό 2008! Ομοίως για Σάλτσμπουργκ.

Κυνηγώντας αγάλματα στη Βουδαπέστη

Η Βουδαπέστη είναι κάτι παραπάνω από μία πόλη. Είναι στην ουσία δύο πόλεις που τις ενώνει και τις χωρίζει ο Δούναβης και οι γέφυρές του. Η Βούδα έχει υψώματα και είναι πιο αυτοκρατορική, η Πέστη είναι σχεδόν επίπεδη και φαντάζει πιο κοσμοπολίτικη. Ο συνδυασμός των δύο είναι πραγματικά όμορφος. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να δει κανείς την πόλη. Να κινηθεί παραποτάμια, να κάνει βόλτα με το καραβάκι, να δει πρώτα τη μία και μετά την άλλη, να συνδυάσει όλα αυτά. Εμείς θα ακολουθήσουμε κάτι άλλο που υπάρχει σε αφθονία στη Βουδαπέστη, διάφορα αγάλματα που βρίσκονται στους δρόμους της πόλης, τα οποία έχουν να μας πουν το καθένα μια ιστορία.

Κοντά στη Γέφυρα των Αλυσίδων, στο ύψος της πλατείας Vörösmarty βρίσκεται ένα μικρό αλλά πολύ γνωστό άγαλμα. Είναι η μορφή ενός μικρού παιδιού καθισμένο στο κάγκελο με πλάτη στο ποτάμι, με ένα καπέλο στο κεφάλι που θυμίζει στέμμα. Το μπρούτζινο άγαλμα που ονομάζεται Μικρή Πριγκίπισσα είναι διάσημο όχι τόσο από καλλιτεχνικής άποψης όσο από συμβολισμό. Σύμφωνα με τους ντόπιους ήταν το πρώτο άγαλγμα που τοποθετήθηκε μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1989. Πολύς κόσμος το επισκέπτεται και το χαϊδεύει, γι αυτό και στα γόνατα ειδικά ο μπρούτζος γυαλίζει.

Επόμενη στάση ένα άλλο άγαλμα που κι αυτό γυαλίζει από το πολύ τρίψιμο. Στο ύψος του καθεδρικού ναού του Αγίου Στεφάνου, στον κάθετο πεζοδρόμο που βγάζει στο ποτάμι, βρίσκεται η χοντρή μορφή ενός αστυνομικού με στριφτό μουστάκι. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι τα σημεία που έχουν αποχρωματιστεί είναι το μουστάκι και η στρογγυλή, πεταχτή κοιλιά του, η οποία συμβολίζει την καλοζωία.

Μπροστά από το Κοινοβούλιο, προς την πλευρά του ποταμού μπορεί κανείς να συναντήσει ένα αρχικά παράταιρο θέαμα. Σιδερένια παπούτσια στην άκρη της όχθης, σαν παρατημένα και παρατεταγμένα μαζί. Μπότες, τακούνια, απλά παπούτσια μέχρι και παιδικά. Αποτελούν κομμάτι του μνημείου Shoes on the Danube Promenade που έχει στηθεί εις μνήμην των θυμάτων που εκτελέστηκαν εκεί το προς το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου από Ούγγρους εθνικιστές-ναζιστές πολιτοφύλακες. Τους έβαλαν να βγάλουν τα παπούτσια πριν τους εκτελέσουν και τους ρίξουν στο ποτάμι.

Κοιτώντας κανείς από την πλευρά της Πέστης προς τη Βούδα βλέπει 2 λόφους. Στον ψηλότερο από τους δύο βρίσκεται ένα άγαλμα μιας γυναίκας που κρατά ένα φύλλο φοίνικα. Πρόκειται για το Άγαλμα της Ελευθερίας, σοβιετικής κατασκευής, που αργότερα αποτέλεσε σύμβολο της ανεξαρτησίας της Ουγγαρίας γενικότερα.

Ανάμεσα στους δρόμους μπορεί κανείς να βρει διάφορα άλλα αγάλματα, άλλα μικρότερα και άλλα μεγαλύτερα. Όλα έχουν μια ιστορία να διηγηθούν, αρκεί να τα αναζητήσουμε.

ΥΓ Παλιότερες αναρτήσεις μου από Βουδαπέστη: Χριστούγεννα, Βούδα και Πέστη.

ΥΓ1 Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

Κοιτώντας το ρολόι στην Πράγα παρέα με μια μπύρα

Η Πράγα είναι, αντικειμενικά και υποκειμενικά, μία από τις ομορφότερες κεντρικές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και μία από αυτές που πρέπει κανείς να επισκεφτεί. Μπορεί να έχει αρκετά κοινά με άλλες πόλεις της κεντρικής Ευρώπης, εντούτοις καταφέρνει να ξεχωρίζει.

Κεντρικό σημείο για την πόλη είναι η πλατεία του Παλιού Δημαρχείου. Εκεί αρχίζουν και τελειώνουν οι περισσότερες ξεναγήσεις και οι βόλτες. Κύριο αξιοθέατο το Αστρονομικό Ρολόι. Σ’αυτό το ρολόι απεικονίζονται οι μέρες, οι μήνες, τα ζώδια, οι Απόστολοι, ένα κράμα πραγματικά ιδιαίτερο. Σε κάθε ακέραιοι ώρα κάνει τη «βόλτα» του ένας Απόστολος, είναι οι ώρες που η πλατεία γεμίζει κόσμο για να παρακολουθήσουν το θέαμα. Παρεμπιπτόντως, υπάρχουν ωραία και όχι τόσο ακριβά ξενοδοχεία που έχουν άμεση πρόσβαση στο θέαμα αυτό.

Γύρω από την πλατεία υπάρχουν αρκετά καφέ, εστιατόρια και μπυραρίες. Για έναν λάτρη της μπύρας όπως εγώ, οι τσέχικες μπύρες είναι μια διαφορετική απόλαυση. Δοκιμάστε όσες ντόπιες μπορείτε. Το καλύτερο φαγητό στην Πράγα το φάγαμε σε δύο ειδών μέρη: στο δρόμο και στα υπόγεια. Στο δρόμο βρίσκει κανείς τα αγαπημένα λουκάνικα αλλά και διάφορες πίτες με γέμιση. Στα υπόγεια ξενοδοχείων του κέντρου, σε κατάλληλα διαμορφωμένα κελάρια μπορεί κανείς να δοκιμάσει τσέχικες σπεσιαλιτέ. Προτίμησή μου το κυνήγι ως κάτι το διαφορετικό.

Στην άλλη μεριά της πόλης, στην απέναντι όχθη του ποταμού Μολδάβα, δεσπόζει το κάστρο. Για να πάει κανείς σ’αυτό πρέπει να διασχίσει το ποτάμι, φυσικά από τη Γέφυρα του Καρόλου. Άλλο ένα σημείο αναφοράς στην πόλη η συγκεκριμένη γέφυρα, που είναι μόνο για πεζούς, ενώ είναι στολισμένη με πολλά αγάλματα.

Το κάστρο, για να πω την αλήθεια, δε με εντυπωσίασε πλην της θέας στην ευρύτερη περιοχή και του καθεδρικού ναού του Αγίου Βίτου. Ωραία ήταν η κατάβαση στο παλιό κομμάτι της πόλης στην άκρη του κάστρου. Το παρακείμενο πάρκο ειδικά την άνοιξη και το φθινόπωρο είναι μια ωραία διέξοδος για βόλτα. Μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι στα πάρκα είχαν παντού δωρεάν σακουλίτσες για να μαζεύει κανείς τις ακαθαρσίες του σκύλου του, ένδειξη πολιτισμού.

Παντού στο κέντρο της πόλης θα βρει κανείς καταστήματα με ξύλινα παιχνίδια. Οι Τσέχοι ειδικεύονται σ’αυτά. Ρίξτε μια ματιά σε μικρότερες και μεγαλύτερες κατασκευές, δεν είναι μόνο για παιδιά. Ένα ξύλινο παιχνίδι και κάποιο αναμνηστικό με το Αστρονομικό Ρολόι είναι αυτά που προτιμούν οι περισσότεροι.

Η επίσκεψη στην πόλη μπορεί να περιλαμβάνει και πολιτιστικές δραστηριότητες. Διάσημο είναι το Μαύρο Θέατρο όπου οι κινήσεις των ηθοποιών τονίζονται με black light και έντονα φωσφορίζοντα χρώματα. Η πόλη έχει επίσης αρκετά μικρά μουσεία, όπως του Κάφκα, το Ερωτικό και το Κομμουνιστικό. Αξίζει κανείς να αφιερώσει τουλάχιστον 3 μέρες στην όμορφη αυτή πόλη, να αφεθεί να περιπλανηθεί στα στενά δρομάκια του κέντρου ή κατά μήκος του ποταμού, να απολαύσει.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

ΥΓ1 Από Πράγα και Κάρλοβι Βάρι είναι αρκετά προϊόντα ByNature, της εταιρίας που έχει ιδρύσει ο Βασίλης, παιδικός φίλος από Λάρισα. Έχει και e-shop.

Σλοβακία: Ημερήσια στην Μπρατισλάβα

Εδώ και λίγο καιρό χρωστάω την ανάρτηση - έκπληξη από την Βουδαπέστη. Επειδή οι μέρες στην ουγγρική πρωτεύουσα ήταν αρκετές αποφασίσαμε να κάνουμε ημερήσια εκδρομή σε κοντινή πόλη. Έπειτα από δημοκρατικές διαδικασίες επιλέχτηκε η πρωτεύουσα της Σλοβακίας, η Μπρατισλάβα. Απευθείας πτήση από Ελλάδα ούτως ή άλλως δεν υπάρχει, ο καλύτερος τρόπος για να πάει κανείς είναι με τρένο μέσω Βιέννης (περίπου μισή ώρα) ή μέσω Βουδαπέστης. Το ταξίδι διαρκεί περίπου δυόμιση ώρες, η τιμή είναι 16,5 ευρώ, ενώ τα εισιτήρια εκδίδονται από Budapest Keleti station (υπάρχει στάση μετρό). Το πρόγραμμα το βρίσκει κανείς εδώ. Παρεμπιπτόντως, στον σταθμό στη Βουδαπέστη η αναμονή για να βγάλει κανείς τα εισιτήρια είναι συνήθως μεγάλη, να είστε προετοιμασμένοι. Κλείσαμε τα εισιτήρια, μπήκαμε πρωί στο τρένο και πριν το μεσημέρι ήμασταν ήδη εκεί. 

Η πρώτη εικόνα από τον κεντρικό σταθμό της Μπρατισλάβα.

Το κέντρο της παλιάς πόλης από τον σταθμό είναι περίπου 15' με τα πόδια οπότε αποφασίσαμε να κατηφορίσουμε. Ο όρος κατηφορίσουμε ανταποκρίνεται πλήρως, καθώς η παλιά πόλη βρίσκεται κάπως χαμηλότερο από το υπόλοιπο κομμάτι. 

Στάση για καφέ και τσάι με γεύση μήλο. Αυτό που μας έκανε εντύπωση είναι ότι παρά την εισαγωγή του ευρώ κοντά δύο χρόνια τώρα, οι τιμές δεν είχαν στρογγυλοποιηθεί. Τα τρία ροφήματα που πήραμε κόστισαν 4,41 ευρώ ακριβώς. 

Προβολή Bratislava σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Εκεί μελετήσαμε και τον οδηγό για την πόλη που είχε προτεινόμενη διαδρομή για να γνωρίσει κανείς το ιστορικό κέντρο της πόλης σε 2 ώρες περπατώντας. Αποφασίσαμε να ακολουθήσουμε την διαδρομή.

Πρώτη στάση η Όπερα της Μπρατισλάβα.

Λίγο πιο δίπλα βρίσκεται το ποτάμι που στην ουσία χωρίζει την Μπρατισλάβα από την Αυστρία. Παλιότερα η πόλη ήταν κάτι σαν "εξοχικό" για τους Βιεννέζους. Αυτό που διακρίνεται δεν είναι απλώς γέφυρα. Είναι το γνωστό εστιατόριο UFO.

Στην πλατεία μπροστά στην Όπερα είχε στηθεί ολόκληρο πανηγύρι με χριστουγεννιάτικη αγορά, δέντρο και πατινάζ.

Στη διαδρομή πετύχαμε και τον συγκεκριμένο κύριο να πετάγεται από τα...έγκατα της γης.

Και αυτόν τον ευγενικό κύριο που μας έβγαζε το καπέλο. Γενικά η Μπρατισλάβα έχει διάσπαρτα αρκετά αγάλματα, κάτι που προσωπικά μου αρέσει αρκετά.

Απτόητοι, συνεχίσαμε την διαδρομή μας για τη δεύτερη στάση που είναι η κεντρική πλατεία της πόλης. Από τη μία μεριά είναι το παλιό δημαρχείο, από την άλλη μερικά καφέ ζαχαροπλαστεία.

Ακολουθώντας την προτεινόμενη διαδρομή, μέσα από ένα στενό δίπλα στο παλιό δημαρχείο, καταλήξαμε στο παλιό παλάτι της πόλης που στεγάζει τώρα το νέο δημαρχείο.

Εκεί παρεκκλίναμε από την "επίσημη" διαδρομή και κάναμε ζιγκ-ζαγκ στα στενάκια. Η παλιά πόλη της Μπρατισλάβας προσφέρεται για τέτοιες παρεκκλίσεις, καθώς τα στενά είναι γραφικά. 

Μέσα από τα στενάκια καταλήξαμε στην Michalska που είναι ο μεγάλος πλακόστρωτος πεζόδρομος με αρκετά εστιατόρια, καφετέριες και τουριστικά καταστήματα. Στην άκρη της δεσπόζει η St.Michael's Gate. Κάτω ακριβώς βρίσκεται χάλκινος δείκτης των αποστάσεων από διάφορες πρωτεύουσες - είναι και η Αθήνα αλλά δε φαίνεται καλά στην φωτογραφία.

Η παλιά πόλη της Μπρατισλάβας συμπεριλαμβάνεται σε μνημεία της UNESCO και αυτό τονίζεται με επιγραφές παντού, ακόμη και στον δρόμο.

Λίγο πιο πέρα βρίσκεται εκκλησία ακριβώς μπροστά από σημείο όπου παλιά καίγανε μάγισσες.

Μετά από αυτά κατευθυνθήκαμε προς Κάστρο που δεσπόζει στην πόλη, με μία στάση στον καθεδρικό του St.Martin's.

Γραφικά κτίρια και στον λόφο πηγαίνοντας προς το Κάστρο.

Το Κάστρο από μόνο του δε λέει τίποτε ιδιαίτερο. Εκεί στεγάζεται πλέον το Κοινοβούλιο της χώρας.

Αξίζει όμως η θέα προς τον Δούναβη και την πόλη - παλιά και νέα.

Επειδή πεινάσαμε και κρυώσαμε, επιστρέψαμε προς την πόλη ώστε να φάμε και να ζεσταθούμε. Τα φαγητά της Σλοβακίας θυμίζουν τα περισσότερα της κεντρικής Ευρώπης. Ένα σνίτσελ βιεννέζικο με ψητή πατάτα και σάλτσα παντζάρι ήταν ό,τι πρέπει.

Η βόλτα συνεχίστηκε μετά το φαγητό, όπου καταλήξαμε στην κεντρική πλατεία και τα ζαχαροπλαστεία της. Εκεί ήπιαμε ζεστή σοκολάτα όπου προσφέρεται σε αφθονία. Στην διαδρομή συναντήσαμε κάποια αγάλματα ακόμη.

Ένας παπαράτσι φωτογραφίζει τους περαστικούς από τη γωνία του.

Το άγαλμα αυτό στην κεντρική πλατεία αναπαριστά στρατιώτη του Ναπολέοντα. Απ'ό,τι φαίνεται, είχε κάποια ατυχία στο μέρος αυτό ο στρατηλάτης.

Στην κεντρική πλατεία είχε στηθεί κι ένα στέμμα ώστε να υποδεχτούν οι κάτοικοι της Μπρατισλάβας τη νέα χρονιά...βασιλικά.

Το βράδυ ο κόσμος ήταν περισσότερος και είχε βγει την βόλτα του παρά το τσουχτερό κρύο.

Πήραμε το τρένο της επιστροφής για Βουδαπέστη όπου ήταν και η βάση μας. Κάπου εκεί πρόσεξα το χαρτάκι με το δρομολόγιο του τρένου. Αμβούργο, Βερολίνο, Δρέσδη, Πράγα, Μπρατισλάβα και Βουδαπέστη. Ωραίες διαδρομές, είναι ωραίο να μένει κανείς στην Κεντρική Ευρώπη όπου τόσο απλά μπορεί να μετακινηθεί σε άλλες πόλεις και χώρες...

ΥΓ Προηγούμενες αναρτήσεις από Βουδαπέστη μέρος πρώτο, δεύτερο και τρίτο.

ΥΓ1 Η Μπρατισλάβα μου άρεσε αρκετά, ιδιαίτερα το παλιό κέντρο της. Άξιζε για ένα διήμερο, προτεινόμενος προορισμός για όποιον βρεθεί στα πέριξ.