Στοκχόλμη, κάτι περισσότερο από Βενετία του βορρά

Ο τίτλος της ταξιδιωτικής ανάρτησης για την Στοκχόλμη είναι ίσως λίγο τετριμμένος. Αρκετές πόλεις της βόρειας Ευρώπης διεκδικούν αυτό τον τίτλο της Βενετίας του Βορρά. Ανάμεσα σε αυτές το Άμστερνταμ, η Αγία Πετρούπολη, η Μπριζ και άλλες. Προσωπικά το θεωρώ λίγο άδικο για καθεμία από αυτές, καθώς κάτι διαφορετικό έχει να προσδώσει η κάθε πόλη. Η μόνη συσχέτιση, ίσως, είναι τα πολλά κανάλια και τα νησάκια που περιβάλλουν τις πόλεις, ειδικά δε τη Στοκχόλμη.

Η πρωτεύουσα της Σουηδίας και πολυπληθέστερη πόλη των Σκανδιναβικών χωρών, είναι χτισμένη πάνω σε 14 νησάκια, στο κομμάτι εκείνο που η λίμνη Mälaren ενώνεται με τη Βαλτική Θάλασσα. Αυτή η ιδαιτερότητα δίνει ένα ξεχωριστό κομμάτι ομορφιάς στην πόλη της Στοκχόλμης. Πολλές από τις μετακινήσεις, λοιπόν, γίνονται με καραβάκια της γραμμής. Επίσης, λίγο έξω από την πόλη βρίσκεται το Αρχιπέλαγος της Στοκχόλμης με τα πολλά μικρά νησάκια, όπου μπορεί κανείς να τα επισκεφτεί με τα αντίστοιχα πλοιάρια.

Επανερχόμαστε στην πόλη. Η πρώτη επαφή που έχει κανείς συνήθως είναι ο κεντρικός σταθμός των τρένων, αφού συνδέει την Στοκχόλμη με τα περίχωρα. Από εκεί ξεκινούν οι διαδρομές. Ευτυχώς το υγρό στοιχείο είναι κοντά με τα πόδια, οπότε μπορεί κανείς να μεταφερθεί σε διάφορα σημεία της απλωμένης πόλης. Αποφύγετε τα τουριστικά δρομολόγια με τα πλοιαράκια και κάντε βόλτα με τα πλοία της γραμμής, καθώς είναι αρκετά πιο οικονομικά. Εναλλακτικά, υπάρχουν πλοία τύπου Hop-on Hop-off όπου μαζί με το εισιτήριο για τις διαδρομές, περιλαμβάνουν και δωρεάν είσοδο σε κάποια μουσεία.

Μία πόλη που σχετίζεται τόσο άμεσα με τις θαλάσσιες μεταφορές δε θα μπορούσε παρά να έχει ως βασικό αξιοθέατο ένα ναυτικό μουσείο. Πρόκειται για το Vasamuseet, το μουσείο που φτιάχτηκε για να στεγάσει ένα ολόκληρο πλοίο που βυθίστηκε στο παρθενικό του ταξίδι, λίγο μετά που βγήκε από το ναυπηγείο! Η χαμηλή θερμοκρασία του νερού επέτρεψε στο πλοίο να διατηρηθεί αυτούσιο, οπότε μπορεί κανείς να το δει στο μουσείο, να περιεργαστεί τις λεπτομέρειες και να αισθανθεί ότι ταξιδεύει παρέα με τους Βίκινγκς!

Πέρα από το νησί Djurgården στο οποίο βρίσκεται το Vasamuseet αλλά και το Nordiska Museet, άλλα νησιά που αξίζει κανείς να επισκεφτεί με πλοίο είναι τα μικρότερα Skeppsholmen και Kastellholmen. Γενικότερα η Στοκχόλμη είναι μια πόλη στην οποία μπορεί κανείς να περιηγηθεί με πολλούς τρόπους. Ένα ταξίδι μόνο δεν αρκεί!

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24

ΥΓ1 Περισσότερες αναρτήσεις από Σουηδία στο blogtravels.gr

Δανία: Κοπεγχάγη με ολίγον από Malmö (Σουηδία)

Μιας και οι ημέρες που ήμασταν στην Σουηδία ήταν αρκετές και για κούραση και για ξεκούραση, αποφασίσαμε να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία να πεταχτούμε και στην Κοπεγχάγη (København στα δανέζικα). Επειδή τα αεροπορικά ήταν αρκετά ακριβά και οι οδηγοί δεν αντέχαμε να οδηγήσουμε πάλι (μετά τις 5 μέρες και τα 2500χλμ της Νορβηγίας), είπαμε να πάμε με τρένο. Το τρένο που συνδέει την Στοκχόλμη με την Κοπεγχάγη χρειάζεται περίπου 5 1/2 ώρες, ενώ το κόστος ποικίλει ανάλογα με το πόσο νωρίς θα το κλείσει κανείς και τις ώρες αιχμής. Δεύτερο και μεγαλύτερο εμπόδιο, η εύρεση ξενοδοχείου. Όσα βρίσκαμε στην Κοπεγχάγη ήταν πολύ ακριβά, πιο ακριβά και από Νορβηγία. Παραξενευτήκαμε και επειδή και τα youth hostels δεν είχανε πολύ καλές κριτικές, αποφασίσαμε να κλείσουμε ξενοδοχείο στην απέναντι πλευρά της Κοπεγχάγης που είναι η σουηδική πόλη Malmö. Στην πορεία διαπιστώσαμε ότι πολλοί Δανοί και Σουηδοί μένουν απέναντι γιατί είναι φθηνότερα και ταξιδεύουν καθημερινά για Κοπεγχάγη. Η διαδρομή με το τρένο ήταν καλή. Καλύτερο σημείο της διαδρομής ήταν όταν διασχίσαμε την γέφυρα που ενώνει τις δύο χώρες, την Öresund Bridge. Αυτή η γέφυρα έχει δύο επίπεδα, στο κάτω περνάει το τρένο και πάνω τα αυτοκίνητα. Πλησιάζοντας στην Δανία, δε αντικρίσαμε το περίφημο αιολικό πάρκο της χώρας που βρίσκεται μέσα στην θάλασσα!

Νόμισμα και εδώ η κορώνα, δανέζικη αυτή τη φορά. Απέναντι ακριβώς από τον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης βρίσκεται το πάρκο Τίβολι, όπου περιλαμβάνει ζωολογικό κήπο, τρενάκια και διάφορες άλλες δραστηριότητες. Επειδή όμως ήμασταν στην πόλη μόνο για 2 μέρες, είπαμε να το αποφύγουμε.

Κάπου εκεί δίπλα βρήκαμε μια οδό που το όνομά της μας θύμισε κάτι...

Το δημαρχείο της πόλης, κοντά και αυτό στον σιδηροδρομικό σταθμό. Εκεί διαπιστώσαμε τον λόγο για τον οποίο τα ξενοδοχεία ήταν τόσο ακριβά. Είχαμε πέσει ακριβώς στην έναρξη της ευρωπαϊκής εβδομάδας μόδας και η πόλη ήταν γεμάτη με εκδηλώσεις, πάρτι και φυσικά, μοντέλα. Στην Κοπεγχάγη είδαμε τις ωραιότερες γυναίκες της Σκανδιναβίας, πρέπει όμως να λάβουμε σοβαρά υπόψη το γεγονός της εβδομάδας μόδας.

Το κέντρο της πόλης είναι σχετικά εύκολο. Αποτελείται στην ουσία από το Strøget που είναι ένα σύμπλεγμα 5 πεζόδρομων που ενώνει τις δύο κύριες πλατείες της πόλης, την Kongens Nytorv και την Radhuspladsen (πλατεία δημαρχείου). Μια γενικότερη εικόνα της πόλης μας δίνει ο χάρτης.

Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Ξεκινήσαμε το περπάτημά μας λοιπόν στους πεζόδρομους αυτούς. Είχε αρκετό κόσμο λόγω των εκδηλώσεων και όχι μόνο.

Τρενάκια τελικά υπάρχουν παντού.

Στις πλατείες ήταν παντού στημένες γιγαντοοθόνες όπου μπορούσε ο κόσμος να παρακολουθεί τι γινόταν στις πασαρέλες.

Κάπου εκεί βρίσκεται και μουσείο με ρεκόρ Guinness. Στην φωτογραφία είναι το ομοίωμα του πιο ψηλού ανθρώπου.

Άλλη μια ωραία πλατεία στο τέλος των πεζόδρομων, λίγο πριν το μέρος όπου είχαμε αποφασίσει να σταματήσουμε για καφέ.

Προορισμός μας για ξεκούραση, καφέ και ανασύνταξη δυνάμεων ήταν το Nyhavn.

Όπως και πολύς άλλος κόσμος, καθίσαμε να πιούμε καφέ, μπύρα και γενικότερα ό,τι τραβούσε η όρεξη του καθενός. Εκείνη τη στιγμή είχε ήλιο, οπότε μια χαρά ήταν η στάση. Από αυτό το σημείο άλλωστε θα παίρναμε το καραβάκι που θα μας έκανε βόλτα στα κανάλια της πόλης με τελικό προορισμό την περίφημη Μικρή Γοργόνα.

Αν και το γνωρίζαμε από πριν, η αλήθεια είναι ότι δεν μας άρεσε ιδιαίτερα ότι έλειπε από την πόλη η οικοδέσποινα και σύμβολο της Κοπεγχάγης, η Μικρή Γοργόνα, η ηρωίδα του Χ.Κ.Άντερσεν (The Little Mermaid, Den lille havfrue στα δανέζικα). Αποζημιωθήκαμε με μία εικόνα της από τα μακρινά μέρη που ταξίδευε.

Το άγαλγμα της Μικρής Γοργόνας βρίσκεται για κάποιο διάστημα στην Σανγκάη, στα πλαίσια τουριστικής προβολής της Δανίας στην τεράστια αγορά της Κίνας. Ας ελπίσουμε να κάνουν αντίστοιχες κινήσεις οι δικοί μας...

Αντί να επιστρέψουμε με το καραβάκι από εκεί που ήρθαμε, είπαμε να πάμε με τα πόδια μέσα από το Kastellet που είναι το κάστρο-φρούριο της πόλης. Ακόμη και τώρα στεγάζει στρατιωτικά και κυβερνητικά κτίρια.

Το άγαλμα είναι θέμα από τις Βαλκυρίες, από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες της σκανδιναβικής μυθολογίας. Όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να ρωτήσει τον φίλτατο mahler για την αντίστοιχη όπερα του Wagner.

Κάπου εκεί μας έπιασε μια απίστευτη βροχή όπου κυριολεκτικά γίναμε παπιά. Ήταν ώρα να κάνουμε μια μεγάλη στάση για φαγητό. Προτεινόμενο φαγητό του οδηγού ήταν τα περίφημα ανοιχτά δανέζικα σάντουιτς και κυρίως αυτά με τις γαρίδες και το αυγό. Στην φωτογραφία διακρίνονται άλλα δύο, ένα με καπνιστό χοιρομέρι και μήλο και ένα τρίτο με βοδινό κρέας και σάλτσα. Γευστικότατα!

Επειδή όμως είχε αρχίσει να νυχτώνει και η παρέα ήταν ήδη κουρασμένη από το πρωινό ταξίδι και τις βόλτες, είπαμε να γυρίσουμε σιγά-σιγά προς τον σιδηροδρομικό σταθμό που θα μας πήγαινε πίσω στην Σουηδία και στο Μάλμε. Η απόσταση είναι περίπου 40'.

Το άλλο πρωί και αφού είχαμε ανασυντάξει δυνάμεις, κάναμε μια μικρή βόλτα στο Μάλμε πριν πάμε πάλι προς Κοπεγχάγη μεριά. Συμπαθητική πόλη, όσο την είδαμε δηλαδή.

Έξω από τον σιδηροδρομικό σταθμό τα ποδήλατα κυριαρχούν!

Αυτή τη φορά περπατήσαμε σε άλλη περιοχή της πόλης, σε κάποια από τα μεγαλύτερα κανάλια. Κόσμος έκανε μπάνιο και βουτιές, όπως φαίνεται στην άκρη της φωτογραφίας! Να γιατί τρελαίνονται με τις θάλασσες του νότου.

Η κατεύθυνσή μας ήταν το νησάκι Christianhavn όπου στεγάζει την ελεύθερη κοινότητα της Christiania. Πήραμε την παράκτια διαδρομή.

Μετά από λίγο, φτάσαμε στην Christiania. Η περιοχή εκεί είναι ένα ενδιαφέρον κοινωνικό πείραμα. Σε ένα κομμάτι γης που θεωρείται "ελεύθερο" διαβιούν περί τα 850 άτομα σε μία αυτονομούμενη κοινότητα. Μέχρι πρόσφατα διακινούνται ελεύθερα και τα ναρκωτικά, πέρα από τις ιδέες, αν και πλέον η αστυνομία της πόλης επεμβαίνει ορισμένες φορές. Αξίζει σίγουρα μια επίσκεψη και γιατί όχι και μια οικονομική στήριξη, αγοράζοντας τα χειροποίητα αντικείμενα των εκεί κατοίκων.

Οι φωτογραφίες εντός απαγορεύονται για ευνόητους λόγους, οπότε θα περιοριστούμε σε αυτές μπαίνοντας και βγαίνοντας.

Εκτός από την εβδομάδα μόδας, στην πόλη είχαν έρθει και αντιπρόσωποι από ναυτικές δυνάμεις χωρών της Βαλτικής και γενικότερα. Στην φωτογραφία φαίνονται τα πολεμικά πλοία. Το μαύρο επιβλητικό κτίριο στο βάθος είναι βιβλιοθήκη και γραφεία υπηρεσιών.

Το ψηλό κυλινδρικό κτίριο είναι το αρχαιότερο ευρωπαϊκό αστεροσκοπείο που λειτουργεί ακόμη.

Είχαμε κλείσει εισιτήρια για το απόγευμα, οπότε είχαμε στη διάθεσή μας λίγες ώρες ακόμη για χάζεμα, βιτρίνες, αγορές, καφέ και φαγητό. Σε μία από τις στάσεις συντροφιά μας κρατούσε ο καλλιτέχνης δρόμου της φωτογραφίας. Όποιος του έκανε χειραψία, τον περίμενε συντριβάνι νερού, έτσι για το καλό.

Μ'αυτά και μ'αυτά το διήμερο στην Κοπεγχάγη έφτανε στο τέλος του. Η πόλη σε γενικές γραμμές όμορφη, μαζεμένη. Σίγουρα θα την επισκεφτώ ξανά, έστω για να δω την οικοδέσποινα που έλειπε. Παρόλο που δεν έχει την ομορφιά της Στοκχόλμης, εντούτοις η πόλη αποπνέει ζωντάνια.

ΥΓ Στην Δανία επίσης είδαμε πολλή βρωμιά σε τρένα, δημόσιους χώρους και γενικότερα. Μάλλον δεν ήταν μόνο λόγω πολυκοσμίας.

ΥΓ1 Οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού που θα πάνε στην Κοπεγχάγη για το παιχνίδι με την ομώνυμη ομάδα να το ξανασκεφτούν για όποιες φασαρίες. Η αστυνομία ειδικά στο κέντρο βρίσκεται παντού.

ΥΓ2 Μ'αυτή την ανάρτηση ολοκληρώνεται η καλοκαιρινή περιήγηση στην Σκανδιναβία. Τελικά βγήκαν πολλές μαζεμένες αναρτήσεις. Προς το παρόν διάλειμμα από τα ταξίδια του εξωτερικού, μέχρι το νέο έτος τουλάχιστον...

Νορβηγία: Lom και Lillehammer

Γεμάτοι εμπειρίες και εικόνες, φύγαμε το απόγευμα από το Geiranger. Σιγά-σιγά πέρναμε τον δρόμο της επιστροφής προς την έδρα μας, την Σουηδία και συγκεκριμένα την Ουψάλα.

Προβολή Geiranger-Lillehammer-Uppsala σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Η διαδρομή όμως είχε ακόμη πολλά να μας δώσει. Περάσαμε και πάλι τούνελ...

...όμορφες λίμνες και τοπία που μας καλούσαν να σταματήσουμε να τα φωτογραφίσουμε...

...ομίχλη που ήταν έτοιμη να καταπιεί ολόκληρο οικισμό...

...είπαμε αντίο στους τελευταίους καταρράκτες που βρήκαμε στο διάβα μας...

...και χαιρετίσαμε πράσινες στέγες και τοπία.

Πρώτη μεγάλη στάση κάναμε στο παραδοσιακό χωριό Lom. Μοναδικό αξιοθέατο η ξύλινη εκκλησία του χωριού που χρονολογείται περίπου από το 1000 μΧ! Πραγματικό μνημείο η Lom stave church. Οι ξύλινες εκκλησίες (Stavkyrkje) απαντώνται συχνά στην Νορβηγία. Κάντε μια στάση να τις δείτε.

Για να μπει κανείς στην εκκλησία πληρώνει είσοδο. Δυστυχώς όμως οι φωτογραφίες δεν επιτρέπονταν, οπότε θα αρκεστούμε σ'αυτές του εξωτερικού χώρου. Επειδή η εκκλησία χτίστηκε στα πρώτα - για τους Βίκινγκς - χριστιανικά χρόνια, οι επιρροές από την παγανιστική εποχή είναι έκδηλες. Για παράδειγμα οι δράκοι στις κορυφές της στέγης.

Μας έπιασε και μια μπόρα άλλο πράγμα. Γρήγορα όμως βγήκε και πάλι ο ήλιος...

...ο οποίος μας χάρισε μοναδική θέα προς το χωριό και ένα ουράνιο τόξο.

Τα χιλιόμετρα όπως φαίνεται ήταν αρκετά, οπότε σίγουρα χρειαζόμασταν μία διανυκτέρευση ακόμη. Αυτή ήταν η μόνη βραδιά που δεν είχαμε κλείσει κάποιο δωμάτιο. Και η μικρή πόλη Lillehammer που τελικά σταματήσαμε μας επιφύλασσε μερικές εκπλήξεις. Το Lillehammer είχε φιλοξενήσει τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 2004!

Η δεύτερη έκπληξη μας περίμενε στο ξενοδοχείο που τελικά μείναμε για το βράδυ. Το Molla Hotell ήταν παλιά νερόμυλος που έχει μετατραπεί σε ξενοδοχείο!

Μάλιστα έχουν χρησιμοποιήσει τα παλιά στοιχεία του νερόμυλου όπως η πέτρα και άλλα για διακόσμηση του ξενοδοχείου.

Επειδή ήταν αργά, αποφασίσαμε να φάμε κάτι. Επειδή θα ήταν το τελευταίο βράδυ στην Νορβηγία, ψητός σολομός ήταν η καλύτερη επιλογή.

Στον τελευταίο όροφο του ξενοδοχείου είχε μπαρ με θέα στην πόλη, οπότε το τιμήσαμε για ένα χαλαρωτικό ποτό. Βέβαια, μην περιμένετε να σας σερβίρουν με το ποτό πατατάκια, ξηρούς καρπούς ή κάτι αντίστοιχο. Αυτά μόνο στην χώρα μας.

Την άλλη μέρα το πρωί κάναμε μια βόλτα στην πόλη. Πρώτη στάση το εξωτερικό μέρος του ξενοδοχείου με το ρυάκι να κυλά δίπλα στον παλιό νερόμυλο.

Το δημαρχείο της πόλης με την λαϊκή αγορά ακριβώς απέξω.

Το Μουσείο Πολιτισμού και το μνημείο στον...άγνωστο σκιερ!

Ο κεντρικός δρόμος της πόλης. Κάτω δεξιά φαίνεται ρώσος υπαίθριος οργανοπαίχτης.

Το υγρό στοιχείο αποτελεί κομμάτι της πόλης.

Πάρκο με άπλετη θέα προς το νεκροταφείο της πόλης. Κάποιοι ηλικιωμένοι άραζαν εδώ αγναντεύοντας το επόμενο σπίτι τους (μπρρρ!).

Φυσικά, δεν παραλείψαμε να κάνουμε στάση και στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Σ'αυτή την πίστα κάνουν τα περίφημα άλματα.

Μ'αυτές τις όμορφες εικόνες στο μυαλό η επιστροφή στην Σουηδία ήταν καθαρά διαδικαστικού χαρακτήρα. Ήταν σίγουρα 5 γεμάτες μέρες, με εναλλαγή τοπίων, πόλεων, έχοντας διασχίσει 2,5 χιλιάδες χιλιόμετρα, χωρίς να φτάσουμε ούτε καν στα μισά της αχανούς αυτής χώρας. Αυτό που σίγουρα αποκομίζει ο επισκέπτης από την χώρα είναι η αίσθηση ότι αξίζει να ξαναρθεί! Οπότε, Νορβηγία, ανυπομονούμε να σε επισκεφτούμε ξανά!

ΥΓ Τελειώνοντας αυτό το οδοιπορικό-μαμούθ στις Σκανδιναβικές χώρες εκκρεμεί άλλη μία ανάρτηση για την Κοπεγχάγη. Οσονούπω.

ΥΓ1 Ωραίες αναρτήσεις από Νορβηγία θα βρει κανείς στον Αθεόφοβο, στον Phlou...flis με το Ταξίδι του Οδυσσέα ένα και δύο, στον φίλτατο Netcos και στην σταθερή αξία της Σοφίας. Αν ξέχασα κάποια-οιον, πείτε μου να σας προσθέσω!