Εκδρομή στη Στερεά: Δελφοί, Αντίκυρα, Όσιος Λουκάς

Υπάρχουν πολλές περιοχές της Ελλάδας που είναι παρεξηγημένες. Είτε γιατί είναι κοντά, είτε γιατί δεν έχουν αναδειχθεί κατάλληλα οι ομορφιές τους, είτε πάλι γιατί κάποιο άλλο κέντρο προσελκύει περισσότερο τους τουρίστες. Κι όμως κάποια μέρη περισσότερο άσημα μπορεί να κρύβουν ομορφιές. Έχοντας γυρίσει μόλις από δουλειά στην ευρύτερη Στερεά Ελλάδα, σκέφτηκα να γράψω την συγκεκριμένη ανάρτηση για μέρη είτε κάπως ξεχασμένα είτε λιγότερο γνωστά. Η πρόταση είναι είτε για ημερήσια εκδρομή είτε για ανοιξιάτικο χαλαρό σαββατοκύριακο.

Προβολή Δελφοί και πέριξ σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Ξεκινώντας από Αθήνα, 100 και κάτι χιλιόμετρα μετά στρίβουμε στο Κάστρο Βοιωτίας, πηγαίνοντας προς Λιβαδειά. Δε σταματάμε στη Λιβαδειά αλλά προχωράμε προς Αράχωβα. Αφού περάσουμε την Αράχωβα, 8 χιλιόμετρα μετά συναντάμε τον Ομφαλό της γης, τους Δελφούς. Πρώτη στάση λοιπόν ο αρχαιολογικός χώρος των Δελφών. Η διαδρομή έως τους Δελφούς είναι λίγο πάνω από 2 ώρες ενώ άλλες 2 περίπου θα χρειαστεί κανείς για μια περιήγηση στον αρχαιολογικό χώρο. 

Παλιότερα έχω κάνει σχετικές αναρτήσεις για το κυρίως μέρος του αρχαιολογικού χώρου, για το στάδιο και το μουσείο αλλά και - τον κάτω από τον κύριο δρόμο - χώρο που είναι το Γυμνάσιο και ο ναός της Αθηνάς της Προναίας. Η επίσκεψη, κατά τη γνώμη μου, αξίζει για γονείς και παιδιά, αρκεί τα τελευταία να μπορούν να περπατήσουν καθώς χρειάζεται μια σχετική ανάβαση. Εντούτοις, το δέος που αισθάνεται κανείς είναι νομίζω μοναδικό. 

Αφού έχει κουραστεί κανείς από την περιήγηση, μπορεί να πιει κάτι δροσιστικό είτε στο αναψυκτήριο του μουσείου είτε στο χωριό των Δελφών. Υπάρχουν καφετέριες με ωραία θέα προς την Ιτέα και την Κίρρα. Στη δεύτερη φωτογραφία διακρίνεται το αρχαίο μονοπάτι που ενώνει τους Δελφούς με την αρχαία πόλη της Κίρρας, διαδρομή που διαρκεί περίπου 4 ώρες.

Έχοντας ανακτήσει δυνάμεις και καθώς θα πλησιάζει λογικά το πρωινό, το στομάχι αναπόφευκτα γουργουρίζει. Το προφανές θα ήταν σουβλάκια στη Λιβαδειά ή κρέατα και πίτες στην Αράχωβα. Υπάρχει όμως ένα γραφικό και ήσυχο λιμανάκι στο νομό Βοιωτίας από την πλευρά του Κορινθιακού κόλπου που περιμένει να το επισκεφτούμε. Ακολουθούμε την αντίστροφη διαδρομή από Δελφούς προς Λιβαδειά. Στη μέση περίπου της διαδρομής στρίβουμε προς Δίστομο. Προσπερνάμε το μαρτυρικό χωριό και ακολουθούμε τις ταμπέλες προς παραλία Διστόμου-Άσπρα Σπίτια-Αντίκυρα, που είναι ο τελικός προορισμός μας.

Το γραφικό λιμανάκι της Αντίκυρας προσφέρει ευκαιρία για καλό και φτηνό ψάρι. Εκεί έχω φάει πολύ καλό μαγιόψαρο αλλά και σκορπίνα στα κάρβουνα. Ενδείκνυται για στάση για φαγητό. Συνήθως έχει ησυχία. 

Όπως κοιτά κανείς τον φάρο, βλέπει στο βάθος το εργοστάσιο βωξίτη της Αλουμίνιο Ελλάδος (πρώην Πεσινέ). Παρά την παρουσία του εργοστασίου, μου είπαν οι ντόπιοι ότι η θάλασσα είναι αρκετά καθαρή σύμφωνα με τις μετρήσεις που γίνονται συχνά. Το γεγονός αυτό οφείλεται στα νερά που πέφτουν από τα βουνά και δημιουργούν ρεύματα. Ο βωξίτης και τα παράγωγά του (αλουμίνα και αλουμίνιο) παραμένουν ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά της χώρας ως προς το κομμάτι της βαριάς βιομηχανίας. Μάλιστα κατέχουμε ως χώρα μία από τις πρώτες θέσεις παγκοσμίως σε εξαγωγές.

Αφού τελειώσουμε το φαγητό και την βόλτα για χώνεψη, παίρνουμε το δρόμο πίσω προς το Δίστομο. Ακολουθούμε τις ταμπέλες για το χωριό Στείρι και μονή του Όσιου Λουκά. Η βυζαντινή μονή ανήκει στον κατάλογο τόπων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO (κλικ για περισσότερες φωτογραφίες). Το μοναστήρι είναι πολύ όμορφο και αξίζει την επίσκεψη, άσχετα από τα πιστεύω του καθενός. 

Κάπου εδώ τελειώνει η ημερήσια εκδρομή σε ορισμένα λιγότερα γνωστά μέρη της Στερεάς Ελλάδας. Φυσικά αν φύγει κανείς για Σαββατοκύριακο μπορεί να δει ορισμένα πράγματα πιο χαλαρά ή και να εμπλουτίσει το πρόγραμμα με άλλα αξιοθέατα. Η φύση ανάμεσα σ'αυτά τα βουνά είναι εξίσου όμορφη, ειδικά τώρα την άνοιξη. Από την άλλη, καλύπτονται όλα τα γούστα, βουνό, θάλασσα, αρχαία, ιστορία, θρησκεία, φύση, καλό φαγητό - όλα αυτά δυόμιση περίπου ώρες από Αθήνα. Μια καλή ευκαιρία για να ξεσκάσει κανείς, έχοντας παράλληλα γεμίσει από εικόνες, χρώματα, μυρωδιές και γεύσεις.

Σλοβακία: Ημερήσια στην Μπρατισλάβα

Εδώ και λίγο καιρό χρωστάω την ανάρτηση - έκπληξη από την Βουδαπέστη. Επειδή οι μέρες στην ουγγρική πρωτεύουσα ήταν αρκετές αποφασίσαμε να κάνουμε ημερήσια εκδρομή σε κοντινή πόλη. Έπειτα από δημοκρατικές διαδικασίες επιλέχτηκε η πρωτεύουσα της Σλοβακίας, η Μπρατισλάβα. Απευθείας πτήση από Ελλάδα ούτως ή άλλως δεν υπάρχει, ο καλύτερος τρόπος για να πάει κανείς είναι με τρένο μέσω Βιέννης (περίπου μισή ώρα) ή μέσω Βουδαπέστης. Το ταξίδι διαρκεί περίπου δυόμιση ώρες, η τιμή είναι 16,5 ευρώ, ενώ τα εισιτήρια εκδίδονται από Budapest Keleti station (υπάρχει στάση μετρό). Το πρόγραμμα το βρίσκει κανείς εδώ. Παρεμπιπτόντως, στον σταθμό στη Βουδαπέστη η αναμονή για να βγάλει κανείς τα εισιτήρια είναι συνήθως μεγάλη, να είστε προετοιμασμένοι. Κλείσαμε τα εισιτήρια, μπήκαμε πρωί στο τρένο και πριν το μεσημέρι ήμασταν ήδη εκεί. 

Η πρώτη εικόνα από τον κεντρικό σταθμό της Μπρατισλάβα.

Το κέντρο της παλιάς πόλης από τον σταθμό είναι περίπου 15' με τα πόδια οπότε αποφασίσαμε να κατηφορίσουμε. Ο όρος κατηφορίσουμε ανταποκρίνεται πλήρως, καθώς η παλιά πόλη βρίσκεται κάπως χαμηλότερο από το υπόλοιπο κομμάτι. 

Στάση για καφέ και τσάι με γεύση μήλο. Αυτό που μας έκανε εντύπωση είναι ότι παρά την εισαγωγή του ευρώ κοντά δύο χρόνια τώρα, οι τιμές δεν είχαν στρογγυλοποιηθεί. Τα τρία ροφήματα που πήραμε κόστισαν 4,41 ευρώ ακριβώς. 

Προβολή Bratislava σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Εκεί μελετήσαμε και τον οδηγό για την πόλη που είχε προτεινόμενη διαδρομή για να γνωρίσει κανείς το ιστορικό κέντρο της πόλης σε 2 ώρες περπατώντας. Αποφασίσαμε να ακολουθήσουμε την διαδρομή.

Πρώτη στάση η Όπερα της Μπρατισλάβα.

Λίγο πιο δίπλα βρίσκεται το ποτάμι που στην ουσία χωρίζει την Μπρατισλάβα από την Αυστρία. Παλιότερα η πόλη ήταν κάτι σαν "εξοχικό" για τους Βιεννέζους. Αυτό που διακρίνεται δεν είναι απλώς γέφυρα. Είναι το γνωστό εστιατόριο UFO.

Στην πλατεία μπροστά στην Όπερα είχε στηθεί ολόκληρο πανηγύρι με χριστουγεννιάτικη αγορά, δέντρο και πατινάζ.

Στη διαδρομή πετύχαμε και τον συγκεκριμένο κύριο να πετάγεται από τα...έγκατα της γης.

Και αυτόν τον ευγενικό κύριο που μας έβγαζε το καπέλο. Γενικά η Μπρατισλάβα έχει διάσπαρτα αρκετά αγάλματα, κάτι που προσωπικά μου αρέσει αρκετά.

Απτόητοι, συνεχίσαμε την διαδρομή μας για τη δεύτερη στάση που είναι η κεντρική πλατεία της πόλης. Από τη μία μεριά είναι το παλιό δημαρχείο, από την άλλη μερικά καφέ ζαχαροπλαστεία.

Ακολουθώντας την προτεινόμενη διαδρομή, μέσα από ένα στενό δίπλα στο παλιό δημαρχείο, καταλήξαμε στο παλιό παλάτι της πόλης που στεγάζει τώρα το νέο δημαρχείο.

Εκεί παρεκκλίναμε από την "επίσημη" διαδρομή και κάναμε ζιγκ-ζαγκ στα στενάκια. Η παλιά πόλη της Μπρατισλάβας προσφέρεται για τέτοιες παρεκκλίσεις, καθώς τα στενά είναι γραφικά. 

Μέσα από τα στενάκια καταλήξαμε στην Michalska που είναι ο μεγάλος πλακόστρωτος πεζόδρομος με αρκετά εστιατόρια, καφετέριες και τουριστικά καταστήματα. Στην άκρη της δεσπόζει η St.Michael's Gate. Κάτω ακριβώς βρίσκεται χάλκινος δείκτης των αποστάσεων από διάφορες πρωτεύουσες - είναι και η Αθήνα αλλά δε φαίνεται καλά στην φωτογραφία.

Η παλιά πόλη της Μπρατισλάβας συμπεριλαμβάνεται σε μνημεία της UNESCO και αυτό τονίζεται με επιγραφές παντού, ακόμη και στον δρόμο.

Λίγο πιο πέρα βρίσκεται εκκλησία ακριβώς μπροστά από σημείο όπου παλιά καίγανε μάγισσες.

Μετά από αυτά κατευθυνθήκαμε προς Κάστρο που δεσπόζει στην πόλη, με μία στάση στον καθεδρικό του St.Martin's.

Γραφικά κτίρια και στον λόφο πηγαίνοντας προς το Κάστρο.

Το Κάστρο από μόνο του δε λέει τίποτε ιδιαίτερο. Εκεί στεγάζεται πλέον το Κοινοβούλιο της χώρας.

Αξίζει όμως η θέα προς τον Δούναβη και την πόλη - παλιά και νέα.

Επειδή πεινάσαμε και κρυώσαμε, επιστρέψαμε προς την πόλη ώστε να φάμε και να ζεσταθούμε. Τα φαγητά της Σλοβακίας θυμίζουν τα περισσότερα της κεντρικής Ευρώπης. Ένα σνίτσελ βιεννέζικο με ψητή πατάτα και σάλτσα παντζάρι ήταν ό,τι πρέπει.

Η βόλτα συνεχίστηκε μετά το φαγητό, όπου καταλήξαμε στην κεντρική πλατεία και τα ζαχαροπλαστεία της. Εκεί ήπιαμε ζεστή σοκολάτα όπου προσφέρεται σε αφθονία. Στην διαδρομή συναντήσαμε κάποια αγάλματα ακόμη.

Ένας παπαράτσι φωτογραφίζει τους περαστικούς από τη γωνία του.

Το άγαλμα αυτό στην κεντρική πλατεία αναπαριστά στρατιώτη του Ναπολέοντα. Απ'ό,τι φαίνεται, είχε κάποια ατυχία στο μέρος αυτό ο στρατηλάτης.

Στην κεντρική πλατεία είχε στηθεί κι ένα στέμμα ώστε να υποδεχτούν οι κάτοικοι της Μπρατισλάβας τη νέα χρονιά...βασιλικά.

Το βράδυ ο κόσμος ήταν περισσότερος και είχε βγει την βόλτα του παρά το τσουχτερό κρύο.

Πήραμε το τρένο της επιστροφής για Βουδαπέστη όπου ήταν και η βάση μας. Κάπου εκεί πρόσεξα το χαρτάκι με το δρομολόγιο του τρένου. Αμβούργο, Βερολίνο, Δρέσδη, Πράγα, Μπρατισλάβα και Βουδαπέστη. Ωραίες διαδρομές, είναι ωραίο να μένει κανείς στην Κεντρική Ευρώπη όπου τόσο απλά μπορεί να μετακινηθεί σε άλλες πόλεις και χώρες...

ΥΓ Προηγούμενες αναρτήσεις από Βουδαπέστη μέρος πρώτο, δεύτερο και τρίτο.

ΥΓ1 Η Μπρατισλάβα μου άρεσε αρκετά, ιδιαίτερα το παλιό κέντρο της. Άξιζε για ένα διήμερο, προτεινόμενος προορισμός για όποιον βρεθεί στα πέριξ.

Βουδαπέστη: η πλευρά της Βούδας (2/3)

Αφού είδαμε κάποια πράγματα για τη Βουδαπέστη κάπως ανακατεμένα, ας πάρουμε και μια γεύση από το πώς είναι η πόλη με ορισμένα κύρια σημεία.

Προβολή Budapest σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Σίγουρα δεν είναι όλα τα αξιοθέατα, απουσιάζουν αρκετά όπως πχ τα λουτρά. Η Βουδαπέστη είναι φημισμένη για τα λουτρά της, αρκετός κόσμος τα επισκέπτεται χειμώνα-καλοκαίρι. Υπάρχουν μεικτά, αντρών ή γυναικών, δημόσια ή ιδιωτικά, φθηνότερα και ακριβότερα. Επειδή όμως δεν τα επισκεφτήκαμε, δεν έχω άποψη γι αυτό και δεν τα συμπεριέλαβα. 

Το αριστερό κομμάτι του χάρτη είναι η Βούδα, ενώ το αριστερό η Πέστη. Η Βούδα έχει υψώματα και εκεί βρισκόταν το κάστρο της πόλης. Σήμερα δεν υπάρχει ουσιαστικά κάστρο αλλά το βασιλικό παλάτι που είναι κατ'ευφημισμό, καθώς δεν αποτελεί κάτι ιδιαίτερο. Στην ουσία τα αξιοθέατα χωρίζονται σε δύο κομμάτια. Ο λόφος με το παλάτι, την Matthias Church και τον Πύργο των Ψαράδων (Fisherman's Bastion) και ο έτερος λόφος όπου βρίσκεται το κάστρο της πόλης και το άγαλμα της Ελευθερίας. Ας τα δούμε αναλυτικότερα, ξεκινώντας από τον πιο ψηλό λόφο με το κάστρο και το άγαλμα της Ελευθερίας.

Για να πάει κανείς εκεί, διασχίζει την πράσινη γέφυρα (με τα πόδια ή το τραμ) και παίρνει το λεωφορείο νο27 από την Moricz Zs.krt. Ανεβαίνει και με τα πόδια, αλλά είναι κουραστικό.

Θέα της πράσινης γέφυρας από την Εκκλησία του Σπηλαίου. Δε μας συγκίνησε ιδιαίτερα για να μπούμε μέσα - η είσοδος είναι κοντά 3 ευρώ.

Το άγαλμα του Gellert όπως φαίνεται από κάτω. Ήταν επίσκοπος που μαρτύρησε στον συγκεκριμένο λόφο.

Η θέα από τον λόγο του Gellert. Εκεί δίπλα βρίσκεται και το Άγαλμα της Ελευθερίας - κομμουνιστικών καταβολών, καθότι κατασκευάστηκε τότε. Δεσπόζει στο λόφο. Από εκεί ξεκινά μονοπάτι που κατεβάζει τον επισκέπτη στο επίπεδο του ποταμού.

Ο έτερος λόφος παρουσιάζει περισσότερο ενδιαφέρον, κατ'εμέ.

Η ξενάγηση στον έτερο λόφο της Βούδας ξεκινάει από την απέναντι πλευρά, κοντά στη Γέφυρα των Αλυσίδων. Εκεί βρίσκεται ανάγλυφος χάρτης του τι μπορεί κανείς να δει απέναντι.

Η Γέφυρα των Αλυσίδων (Széchenyi Chain Bridge) είναι ίσως η πιο γνωστή γέφυρα που ενώνει την Βούδα με την Πέστη. Το από πού πήρε το όνομά της είναι προφανές...

Διασχίζοντάς την βγαίνει κανείς σε ένα τούνελ και στο τελεφερίκ που ανεβάζει τον επισκέπτη στο λόφο του παλατιού (κόστος 2,5 περίπου ευρώ). Δίπλα ακριβώς ξεκινά ένα ωραίο μονοπάτι που ανεβαίνει - διάρκειας περίπου 10-15 λεπτών. Προτιμήσαμε το μονοπάτι.

Το παλάτι δεν είναι κάτι το εντυπωσιακό. Η θέα όμως προς τον Δούναβη και την Πέστη είναι τρομερή. Στη δεύτερη φωτογραφία διακρίνεται το Κοινοβούλιο. Έχει το ίδιο ύψος με τον Καθεδρικό του Αγίου Στεφάνου για λόγους...πολιτικής.

Προχωρώντας κανείς στο λόφο συναντά την Matthias Church. Η οροφή με τα πλακάκια δίνουν διαφορετική αίσθηση.

Ίσως το πιο γνωστό αξιοθέατο της Βούδας είναι ο Πύργος των Ψαράδων. Βρίσκεται πίσω από την Εκκλησία. Ονομάστηκε έτσι πιθανότατα από την συντεχνία των ψαράδων που όφειλε να υπερασπίζει το συγκεκριμένο σημείο από πιθανούς εισβολείς.

Το λευκό μάρμαρο και η θέα είναι τα στοιχεία που προεξέχουν. Το νησάκι που φαίνεται στα αριστερά ονομάζεται Μαργαρίτα και είναι επισκέψιμο. Άνοιξη-καλοκαίρι διοργανώνονται εκεί διάφορες γιορτές.

Η κάτοψη του ναού με τους πύργους.

Στη γύρω περιοχή υπάρχουν πολλά εστιατόρια, άλλα πολύ τουριστικά και άλλα λιγότερα. Αξίζει κανείς να περιπλανηθεί στα στενά, έχουν ωραίο χρώμα και δίνουν την αίσθηση της παλιάς πόλης. Κάπου εκεί κάναμε τη στάση μας για φαγητό δοκιμάζοντας τοπικές σπεσιαλιτέ.

Σούπα γκούλας, από τα πιο χαρακτηριστικά φαγητά της Κεντρικής Ευρώπης. Προσωπικά θα μπορούσα να τρέφομαι αποκλειστικά με σούπες! Έχει ντομάτα, καρότο, πατάτα και κρέας.

Το συγκεκριμένο πιάτο είναι χοιρινό τηγανισμένο με σκόρδο και συνοδεία κρεμμυδιών, πράσινης και καυτερής πιπεριάς. Ενδιαφέρουσα γεύση. Γενικά οι Ούγγροι τρώνε πολλά τηγανητά. Παρόλο που το μαγαζί ήταν κάπως τουριστικό, 3 άτομα για 3 κυρίως, 2 ορεκτικά και μπύρες πληρώσαμε περίπου 30 ευρώ σύνολο.

Αφού φάγαμε, συνεχίσαμε την περιπλάνηση στην πίσω πλευρά. Ανακαλύψαμε τα χαλάσματα μιας εκκλησίας...

...αλλά και την άλλη πλευρά της Βούδας, η οποία τελικά είναι μεγαλύτερη απ'ό,τι φανταζόμασταν!

Η εκκλησία φωτισμένη τη νύχτα έχει κάτι το...γοτθικό.

Επιλέξαμε να κατεβούμε με τα πόδια ξανά. Ευκαιρία να δοκιμάσουμε νυχτερινές φωτογραφίες με διαφορετικές ρυθμίσεις στην φωτογραφική.

Το κρύο της επιστροφής διασχίζοντας τη γέφυρα ήταν τσουχτερό. Εντούτοις η γέφυρα είναι πανέμορφα φωτισμένη τη νύχτα.

Περάσαμε στην απέναντι πλευρά ώστε να τραβήξουμε νυχτερινές φωτογραφίες του λόφου. Οι προσπάθειες ήταν μερικώς επιτυχημένες, κυρίως λόγω απουσίας τρίποδου και του κρύου που εμπόδιζε τη σταθερότητα. Αν ήταν άνοιξη/ καλοκαίρι, θα επιβαλλόταν μια κρουαζιέρα τέτοια ώρα.

Αυτή εν ολίγοις ήταν η ξενάγηση στην πλευρά της Βούδας. Στο τρίτο μέρος είναι η πλευρά της Πέστης. Έπεται μία ανάρτηση-έκπληξη για κάτι άλλο, διαφορετικό...

ΥΓ Το πρώτο μέρος στην Βουδαπέστη με την χριστουγεννιάτικη αγορά και το κέντρο της Πέστης.

ΥΓ1 Οι περισσότερες μετακινήσεις έγιναν με τα πόδια. Όταν χρειάστηκαν μεταφορικά, βγάλαμε μία 24ωρη κάρτα με 1550 φιορίνια (περίπου 5 ευρώ) που συμφέρει για πάνω από 4 διαδρομές.