Τριγυρίζοντας στην Κωνσταντινούπολη με όλα τα μέσα

Η Κωνσταντινούπολη (Istanbul) είναι η μεγαλύτερη πόλη της Τουρκίας και μία από τις μεγαλύτερες του κόσμου, με πληθυσμό που ξεπερνά τα 14 εκατομμύρια κατοίκους. Είναι χτισμένη στις δύο πλευρές του Κεράτιου Κόλπου, στη νότια είσοδο του στενού του Βοσπόρου, ενώνοντας την Μαύρη Θάλασσα με τη Θάλασσα του Μαρμαρά και κατ' επέκταση το Αιγαίο. Εκτείνεται σε 2 ηπείρους, καθώς εκτός από την Ευρώπη, "πατάει" και στην απέναντι ακτή της Ασίας. Αποτελεί στο σύνολό της αγαπημένο τόπο προορισμού για τους ταξιδιώτες. Για να τη γυρίσει κανείς και να μπορέσει να την απολαύσει, θα πρέπει να χρησιμοποιήσει όλα τα διαθέσιμα μέσα μεταφοράς.

Από Ελλάδα η Κωνσταντινούπολη είναι προσβάσιμη με 2 κυρίως τρόπους: οδικώς και αεροπορικώς. Διαθέτει 3 αεροδρόμια για την εξυπηρέτηση των επισκεπτών, μεγαλύτερο εκ των οποίων το Ατατούρκ. Τα άλλα δύο είναι το Σαμπιχά Γκιοκτσέν και Χαζαρφέν. Από Ελλάδα οι πτήσεις κατευθύνονται ως επί τω πλείστον στο Ατατούρκ. Για τη μετάβαση από το αεροδρόμιο στην πόλη υπάρχουν αρκετοί τρόποι. Ο πιο διαδεδομένος είναι το ταξί, το οποίο συμφέρει ειδικά αν ταξιδεύει κανείς με άλλα 2 ή 3 άτομα. Απλώς σιγουρευτείτε ότι ο οδηγός έχει καταλάβει την διεύθυνση που θα σας μεταφέρει, ενώ ελέγξτε καλού - κακού τις τρέχουσες επίσημες χρεώσεις. Η διαδρομή χωρίς κίνηση διαρκεί περίπου μισή ώρα για την περιοχή του Σουλτανχαμέτ. Εναλλακτικά, υπάρχουν airport shuttle services που μεταφέρουν τον κόσμο σχετικά οικονομικά στο κέντρο. Αν έχετε διάθεση για περιπέτεια και δεν κουβαλάτε βαριά πράγματα, δοκιμάστε τις δημόσιες συγκοινωνίες. Εξοπλιστείτε με υπομονή και χαμόγελο. Αν το ξενοδοχείο σας είναι μεγάλο, συνεννοηθείτε εκ των προτέρων να σας παραλάβουν οι ίδιοι από το αεροδρόμιο.

Η κίνηση στο κέντρο της πόλης είναι συνήθως αυξημένη. Τα μέσα σταθερής τροχιάς (τραμ, μετρό και τελεφερίκ) είναι ο πιο γρήγορος και εύκολος τρόπος για να αποφύγει κανείς τις καθυστερήσεις. Η Κωνσταντινούπολη διαθέτει 2 γραμμές μετρό, 5 γραμμές τραμ και 2 τελεφερίκ (funicular). Τα τελεφερίκ χρησιμεύουν σε ορισμένα σημεία που η υψομετρική διαφορά είναι αρκετά μεγάλη - μην ξεχνάμε ότι η πόλη είναι χτισμένη σε εφτά λόφους, εξ' ού και η παλιότερη ονομασία Επτάλοφος. Το κόστος για μία διαδρομή με τα μέσα είναι 1,5 τούρκικη λίρα. Ακόμη και εάν δεν επιλέξετε τα λοιπά μέσα σταθερής τροχιάς, για μένα μία είναι η διαδρομή που αξίζει: το τραμ - σύμβολο της Istiklal Caddesi, το ονομαζόμενο και Τραμ της Νοσταλγίας. Διασχίζει τον όμορφο πεζόδρομο της Istiklal, ξεκινώντας από την πλατεία Ταξίμ και ακολουθώντας την παλιά διαδρομή προς τη συνοικία Πέρα - η πάλαι πότε κατεξοχήν ελληνική συνοικία της πόλης. Δοκιμάστε το, αξίζει πραγματικά. Ειδικά στις γιορτές το τραμ είναι φωτισμένο, δίνοντας μία επιπλέον λάμψη στην νοσταλγία.

 Η Κωνσταντινούπολη, χτισμένη δίπλα στη θάλασσα, δε θα μπορούσε να μην έχει αναπτυγμένο δίκτυο θαλάσσιας συγκοινωνίας. Εκατοντάδες μικρά και μεγάλα καραβάκια συνδέουν τις ακτές του Κεράτιου Κόλπου, τις ακτές της Ασίας, τις πιο απομακρυσμένες περιοχές του Βοσπόρου, τα νησιά στη θάλασσα του Μαρμαρά. Οργανωμένες κρουαζιέρες φεύγουν από τουριστικά σημεία καθημερινά. Αν θέλετε απλώς να κάνετε μία βόλτα, προτιμήστε τα πλοία της γραμμής που σας μεταφέρουν γρήγορα και οικονομικά στον προορισμό που έχετε επιλέξει - για παράδειγμα για να περάσετε απέναντι στην Ασία χρειάζεστε μόνο 3 λίρες.

Όποιο από τα μέσα μεταφοράς και να επιλέξετε, η εμπειρία της Πόλης θα σας συνεπάρει. Αρκεί να έχετε υπομονή και ταξιδιωτική διάθεση. Σίγουρα το κυριότερο μέσο που διαθέτει κανείς είναι τα πόδια. Θα δούμε προτεινόμενες διαδρομές στην πόλη σε επόμενη σχετική ανάρτηση.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog της travelplanet24

Για χαμάμ και ναργιλέ στην Πόλη

Μετά τις ανάμεικτες γεύσεις της Πόλης, σειρά έχουν απολαύσεις ανατολικού τύπου. Ένα από τα πράγματα που έρχεται στο μυαλό του καθενός όταν αναφέρεται στην Ανατολή είναι σίγουρα τα χαμάμ. Πρόκειται στην ουσία για ατμόλουτρο, αντίστοιχο του οποίου είναι η σάουνα, που απαντάται συνήθως στις βόρειες χώρες της Ευρώπης. Πέρα από το μπάνιο και την υγιεινή, το χαμάμ είναι στην ουσία φιλοσοφία και τρόπος ζωής. Ήταν και είναι τόπος συναντήσεων, εξαγνισμού, χαλάρωσης. Τα κτήρια που στεγάζουν διατηρητέα χαμάμ είναι συνήθως όμορφα και από αρχιτεκτονικής πλευράς, με τα πλακάκια αραβικού τύπου και τις σκαλιστές κρήνες.

Στην Κωνσταντινούπολη σώζονται αρκετά παλιότερα χαμάμ, ορισμένα από τα οποία είναι ανακαινισμένα. Προσωπικά, έχω επισκεφτεί 2 από αυτά, το Suleimaniye Hamam και το Ayasofya Hurrem Sultan Hamam. Και τα δύο βρίσκονται κοντά στην Αγιά Σοφιά, στην περιοχή Sultanahmet. Το πρώτο είναι φθηνότερο, το δεύτερο πιο ακριβό, αλλά και πιο καλό και οργανωμένο. Υπηρεσίες αντίστοιχες των χαμάμ προσφέρουν και αρκετά ξενοδοχεία, αν και η αίσθηση δεν είναι η αυθεντική. Από την άλλη, αρκετός κόσμος φοβάται τα παραδοσιακά χαμάμ λόγω υγιεινής. Κάντε την έρευνά σας πριν επισκεφτείτε κάποιο. Το κόστος περιλαμβάνει συνήθως τόσο το μπάνιο όσο και το μασάζ - δύο εμπειρίες μοναδικές! Βέβαια, κατά την διάρκεια της όλης διαδικασίας να είστε προετοιμασμένοι, καθώς θα προσπαθούν διαρκώς να σας πουλήσουν διάφορες υπηρεσίες και προϊόντα με επιπλέον κόστος. Η χαλάρωση, πάντως, όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία είναι μοναδική!

Μία άλλη αυθεντική απόλαυση της Ανατολής είναι ο ναργιλές. Στην Κωνσταντινούπολη στα περισσότερα μαγαζιά απαγορεύεται το κάπνισμα - μάλιστα το τηρούν αυστηρά. Εξαίρεση αποτελούν τα ναργιλεδάδικα, στα οποία συνήθως δε σερβίρεται αλκοόλ. Ακολουθώντας τον δρόμο από τη γέφυρα του Γαλατά προς το ανάκτορο Ντολμά-μπαχτσέ, συναντάει κανείς στο δεξί τουχέρι 4-5 ναργιλεδάδικα μαζεμένα, κάτω ακριβώς από ένα μικρό πανεπιστήμιο. Εκεί παίρνει ο επισκέπτης μια πρώτη αίσθηση, έστω και τουριστική, της φιλοσοφίας του ναργιλέ. Διάλεξτε κάποια γεύση, πειραματιστείτε και δοκιμάστε. Οι τιμές συνήθως είναι χαμηλές. Εναλλακτικά, κάτω από τη γέφυρα του Γαλατά, στην πλευρά που κοιτάει προς Βόσπορο, υπάρχει ανάμεσα στα εστιατόρια ένα αρκετά οργανωμένο ναργιλεδάδικο. Αν ο καιρός είναι καλός, καθίστε έξω και απολαύστε τη θέα. Αν τύχει να είστε Πρωτοχρονιά στην Κωνσταντινούπολη, είναι ένα από τα καλύτερα σημεία για να δει κανείς τα πυροτεχνήματα. Όταν στεγνώσει ο λαιμός σας από τον καπνό, δροσίστε τον με μερικές γουλιές κόκκινου τσαγιού. Το προτιμούν οι ντόπιοι, κάτι καλύτερο θα ξέρουν...

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

ΥΓ1 Περισσότερες αναρτήσεις μου για την Κωνσταντινούπολη.

Βόλτα στην Κωνσταντινούπολη γεμάτη ανάμεικτες γεύσεις

Ένα ταξίδι στην Πόλη είναι πάντα κάτι το ιδιαίτερο. Πέρα από τις θρησκευτικές, πολιτικές, πολιτισμικές και πάσης φύσεως προεκτάσεις, μία είναι αυτή που ξεχωρίζει για τους περισσότερους επισκέπτες. Αναφέρομαι φυσικά στο γευστικό ταξίδι που κάνει καθένας που επισκέπτεται την Κωνσταντινούπολη. Ομοιότητες και διαφορές με την ελληνική κουζίνα, η οποία με τη σειρά της έχει μπολιαστεί με ανατολίτικα στοιχεία.

Καταρχήν, τα ψωμιά τους. Είναι περισσότερο πίτες , τύπου αραβικής πίτας, εμπλουτισμένα όμως με διάφορα υλικά, γλυκά ή καυτερά, όπως γλυκάνισο (το αγαπημένο μου), πάπρικα και άλλα.

Ο καλύτερος συνδυασμός για τις πίτες είναι διάφορες παραλλαγές τζατζικιού, αντίστοιχες με τις δικές μας καυτερές, μελιτζανοσαλάτα με έντονο σκόρδο είναι τα κυρίαρχα μικρά πιατάκια. Δεν παραλείπουμε βέβαια και τα τουρσιά, κυρίως μελιτζάνες αλλά και λάχανο, πράσινη ντομάτα, μελιτζάνες και πιπεριές.

Περνώντας από τα λαχανικά στα κρεατικά, μικροί κεφτέδες (κιοφτέ στα τούρκικα) σε παραλλαγές και αποχρώσεις. Από κιοφτέδες λαχανικών μέχρι αρνίσιους, μοσχαρίσιους και ανάμεικτους. Χοιρινό δε βρίσκει κανείς, ένεκα η θρησκεία. Στην κατηγορία αυτή είναι και τα διάφορα αλλαντικά, με προεξέχοντα τον παστουρμά. Ο αυθεντικός παστουρμάς φτιάχνεται από ασυνήθιστα, για μας, σε κατανάλωση ζώα, δηλαδή καμήλα και άλογο. Προσοχή μόνο, γιατί η μυρωδιά του διαρκεί μέρες.

Βασιλιάς της τουρκικής κουζίνας θεωρείται συνήθως το κεμπάπ. Αγαπημένο μου είναι εκείνο με τη μελιτζάνα, μέσα στην οποία έχει σφηνωθεί το κρέας. Βέβαια, είναι αρκετά βαρύ για ευαίσθητα στομάχια. Εκτός του κεμπάπ, αν θέλετε αυθεντική γεύση στραφείτε στο αρνί. Είτε σε σούβλα είτε σε μαγειρευτό, συνήθως είναι το κάτι άλλο. Μέχρι και κοκορέτσι μπορεί κανείς να βρει, αν ψάξει λίγο παραπάνω. Παρεμπιπτόντως, αν δε φοβάστε, κατευθυνθείτε σε πιο λαϊκές γειτονιές πέρα από το κέντρο. Εκεί οι γεύσεις είναι καλύτερες.

Εκτός όμως από τα κρεατικά, στην Πόλη μπορεί κανείς να φάει καλά ψάρια. Στα περισσότερα καλά εστιατόρια σερβίρονται πάσης φύσεως ψάρια. Πολύ συχνά θα τα βρείτε σερβιρισμένα σε λαδόκολλα, όπου στην ουσία έχουν βράσει. Αγαπημένη λιχουδιά, αν και δεν το συνιστώ λόγω επικινδυνότητας, είναι ψάρια σε ψωμί που πουλάνε συνήθως στη γέφυρα του Γαλατά.

Αφού φάγαμε τα ορεκτικά και το κυρίως μας, είναι η ώρα να "δέσει το γλυκό". Η Κωνσταντινούπολη είναι η χαρά του γλυκού, κυρίως σιροπιαστά αλλά και αυτά με βάση το γάλα. Μπακλαβάς, καταϊφι, εκμέκ και διάφορα άλλα μοναδικά γλυκά σε ζωικό, συνήθως, βούτυρο, συνοδεία ξηρών καρπών και η γεύση απογειώνεται! Έχουν διαφορές από τα αντίστοιχα ελληνικά, για παράδειγμα στο φιστίκι και άλλα. Εξαιρετικές λιχουδιές είναι επίσης το καζάν ντιπί και πάσης φύσεως κρέμες.

Προσοχή θέλει κυρίως σε ό,τι είναι ωμό και στο νερό. Το υδρευτικό δίκτυο της Πόλης είναι αρκετά παλιό. Προτιμήστε εμφιαλωμένο νερό και παγάκια, ενώ καλό είναι να αποφεύγετε ό,τι έχει πλυθεί με νερό βρύσης όπως σαλάτες. Τα ψητά  δεν έχουν συνήθως πρόβλημα, καθώς οι υψηλές θερμοκρασίες κάνουν τη δουλειά τους. Μην παραλείψετε στις αποσκευές σας να προμηθευτείτε διάφορα δυσεύρετα μπαχαρικά.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

ΥΓ1 Παλιότερες αναρτήσεις από την όμορφη Πόλη.

Νησιά της Κωνσταντινούπολης: ταξίδι στο χρόνο

Η Κωνσταντινούπολη είναι σταυροδρόμι δύο ηπείρων. Είναι το σημείο επίσης που συναντώνται η Μαύρη Θάλασσα με τη Μεσόγειο, μέσα στα Στενά του Βοσπόρου. Στη θάλασσα του Μαρμαρά βρίσκονται 9 νησιά, τα Πριγκηπονήσια ή Πριγκηπόννησα. Από τα 9, τα 4 είναι κατοικήσιμα και προσβάσιμα. Αποτελούσαν από παλιότερα τόπο παραθέρισης για τους Κωνσταντινουπολίτες, κυρίως τους Έλληνες. Την προηγούμενη φορά ξεναγηθήκαμε στις γεύσεις και αρώματα στην Κων/πολη, αυτή τη φορά στα νησιά.

Υπάρχουν οργανωμένες κρουαζιέρες που πάνε στα νησιά. Προσωπικά προτιμώ το πλοίο της γραμμής από το Ισκελεσί ή το Εμίνονου (στην ευρωπαϊκή πλευρά), παρά τις ουρές. Το εισιτήριο κοστίζει το ίδιο για όλους τους προορισμούς. Αφού κάνει μια στάση στο Καντίκιοϊ στην ασιατική πλευρά (παλιότερα γνωστό ως Χαλκηδόνα), το καραβάκι βγαίνει από τα στενά του Βοσπόρου και πλέει στη θάλασσα του Μαρμαρά. Στα Πριγκηπόννησα απαγορεύεται η κυκλοφορία αυτοκινήτων, οπότε η περιήγηση γίνεται με τα πόδια ή με άμαξα.

Αρχικά συναντάμε την Πρώτη, που πήρε το όνομά της από την εγγύτητα στην Πόλη. Απέχει περίπου 45 λεπτά. Από το πλοίο το νησάκι φαίνεται εγκαταλελειμένο, μόνο στην αποβάθρα έχει κάποια κτίσματα.

Επόμενη στάση, περίπου ένα τέταρτο μακριά, είναι η Αντιγόνη ή Μπουργκάζ στα τούρκικα. Εδώ έχει εμφανώς περισσότερο κόσμο από την Πρώτη. Η εγκατάλειψη είναι και δω έντονη.

Άλλα δεκαπέντε λεπτά απόσταση και το καράβι προσεγγίζει τη Χάλκη. Εδώ κατεβαίνουν οι περισσότεροι Έλληνες για να επισκεφτούν αξιοθέατο θρησκευτικής και συναισθηματικής αξίας: τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης ή ό,τι έχει απομείνει από αυτή. Εμείς ήμασταν τυχεροί καθώς στην παρέα υπήρχε κάποιος με γνωριμίες στο Πατριαρχείο, γεγονός που άνοιξε διάπλατα πόρτες στη Βιβλιοθήκη και μέρη όχι συχνά επισκέψιμα από τουρίστες.

Τελευταία στάση στο μεγαλύτερο και πιο όμορφο από τα Πριγκηπονήσια, την Πρίγκηπο. Το όνομά της είναι αντιπροσωπευτικό. Στην αποβάθρα βρίσκονται ορισμένα καφέ και εστιατόρια, ενώ λίγο πιο δίπλα η πιάτσα με τις άμαξες. Περπατώντας κανείς ανάμεσα στα παλιά και ερειπωμένα αρχοντικά βλέπει έντονα τα σημάδια του ελληνικού στοιχείου που κυριαρχούσε στην περιοχή. Αφεθείτε να περπατήσετε ανάμεσά τους. Μια στάση για τούρκικο καφέ και μπακλαβά επιβάλλεται.

Απέναντι από την Χρυσούπολη βρίσκεται και ένα άλλο γνωστό νησάκι ή μάλλον φάρος. Πρόκειται για τον Πύργο του Λεάνδρου ή Πύργο της Παρθένου (Kiz Kulesi). Πάνω στο νησάκι λειτουργούσε για αιώνες φάρος και φρούριο. Πλέον έχει μετασχηματιστεί σε καφέ και εστιατόριο. Απολαύστε το γεύμα σας εκεί, αφού έχετε κάνει πρώτα σχετική κράτηση. Το εμβληματικό του μέρους μαζί με το γεγονός ότι ο πύργος αποτέλεσε πεδίο δράσης για την ταινία του James Bond "The world is not enough" θα κάνουν το γεύμα ελαφρώς πιο πικάντικο.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

ΥΓ1 Παλιότερες αναρτήσεις μου για Κωνσταντινούπολη.

Οι σκεπαστές αγορές της Κωνσταντινούπολης

Κωνσταντινούπολη σημαίνει βόλτες, σημαίνει μυρωδιές, σημαίνει αρώματα και μπαχάρια, σημαίνει Ανατολή και Δύση, σημαίνει πολλά. Ο επισκέπτης, ανάμεσα στα άλλα, οφείλει να κάνει την επίσκεψή του στις σκεπαστές αγορές της Κωνσταντινούπολης.

Πρώτη στάση η Σκεπαστή αγορά ή Grand Bazaar ή Kapalıçarsi στα τούρκικα. Βρίσκεται στην ομώνυμη γειτονιά της Πόλης, περίπου ανάμεσα στην Αγιά Σοφιά και τη γέφυρα του Γαλατά. Έχει πολλές εισόδους, ενώ μέσα είναι στην ουσία λαβύριθνος με πάρα πολλά μικρά και μεγάλα μαγαζάκια. Καλό είναι ο επισκέπτης να βάλει σημάδια ή να δώσει σημείο συνάντησης, αν είναι σε μεγαλύτερη παρέα. Εκεί μπορεί κανείς να αγοράσει τουριστικά είδη, να κάνει τα ψώνια του σε ντόπια προϊόντα (δερμάτινα, χρυσαφικά, υαλικά και άλλα), ακόμη και να φάει ή να πιει στα μικρά καφέ και εστιατόρια που βρίσκονται μέσα. Καλό είναι να εξασκηθεί κανείς στο παζάρεμα των τιμών, θεωρείται παράδοση.

Κατηφορίζοντας το δρόμο προς τη Γέφυρα του Γαλατά,  ένα τέταρτο περίπου απόσταση είναι η επόμενη σκεπαστή αγορά, η οποία είναι και η αγαπημένη μου. Πρόκειται για την Αιγυπτιακή Αγορά ή αλλιώς Αγορά των Μπαχαρικών (Egyptian market ή Spice Bazaar). Όπως λέει και το όνομά της, εδώ βρίσκει ο επισκέπτης μπαχαρικά και μυρωδικά απ' όλο τον κόσμο. Ό,τι καλύτερο για την κουζίνα, σε διάφορες τιμές, ποσότητες και συσκευασίες. Εκτός από μπαχαρικά, προτιμήστε γλυκά πάσης φύσεως, σοροπιαστά, από γάλα, λουκούμια. Παράδεισος για τους γευσιγνώστες. 

Μάλιστα μέσα στην αγορά, στον πρώτο όροφο βρίσκεται και εστιατόριο με άψογη θέα προς την αγορά αλλά και τη γέφυρα του Γαλατά.

Η τελευταία σκεπαστή αγορά είναι λιγότερο τουριστική. Περπατώντας κανείς τη Γέφυρα του Γαλατά από την κάτω μεριά, βρίσκεται σε ένα παζάρι για ντόπιους. Όποιος είναι θαρραλέος και με γερό στομάχι, μπορεί να δοκιμάσει ψάρι σε ψωμί που μόλις έχει αλιευτεί από το Βόσπορο.

Σημειωτέον ότι το Kapali Carsi αλλά και η Αγορά Μπαχαρικών είναι κλειστά τις Κυριακές καθώς και σε μεγάλες μουσουλμανικές εορτές. Επίσης, όπως και σε όλα τα μέρη με συνωστισμό, προσοχή στα πορτοφόλια.

ΥΓ Η ανάρτηση αυτή δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

ΥΓ1 Παλιότερες αναρτήσεις μου σχετικά με την Κωνσταντινούπολη. Έχω ανεβάσει και σχετικό χάρτη.

Κωνσταντινούπολη: Αγιά Σοφιά, Kapali Carsi και βόλτες (2/2)

Στην έξοδο του Κεράτιου Κόλπου, εκεί όπου η ξηρά σχηματίζει το σχήμα από το οποίο πήρε το όνομά του ο κόλπος αυτό, βρίσκονται τα σημαντικότερα ίσως μνημεία της Κωνσταντινούπολης με προεξέχουσα φυσικά την Αγιά Σοφιά (AyaSofya στα τούρκικα). Ό,τι και να πει κανείς γι αυτό το μνημείο, είναι λίγο! Επιβλητικό, δεσπόζει στην περιοχή όσο και αν προσπάθησαν οι Οθωμανοί να το ανταγωνιστούν με το Μπλε Τζαμί που βρίσκεται απέναντι, σε απόσταση βολής. Έπειτα από αιώνες που ήταν παραμελημένο έως και κατεστραμμένο, το εσωτερικό της Αγίας Σοφίας είναι πλέον ελεύθερο από σκαλωσιές και μερικώς αποκατεστημένο. Ανανεωμένος ο χάρτης των αξιοθέατων των δύο αναρτήσεων.

Προβολή Πόλη σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Τα περισσότερα ξενοδοχεία είναι στην πλατεία Ταξίμ, όπως είπαμε και στην προηγούμενη ανάρτηση. Για να πάει κανείς στην Αγία Σοφία και την ευρύτερη περιοχή χρειάζεται πάνω από μια ώρα περπάτημα ή εναλλακτικά ταξί. Τα ταξί της Πόλης είναι ακόμη σχετικά φτηνά, η κίνηση βέβαια απερίγραπτη. Ενώ σε όλη την Πόλη μπορεί κανείς να κινηθεί με ευρώ, στην Αγία Σοφία και στα λοιπά μνημεία χρειάζεται οπωσδήποτε τούρκικες λίρες. Καλό είναι να αλλάξει κανείς στο ξενοδοχείο, γιατί έξω από τον ναό οι τιμές δεν είναι ιδιαίτερα συμφέρουσες. Η είσοδος στην Ayasofya Muzesi είναι 20 TL. Την πρώτη φορά που επισκέπτεται κανείς την Αγια-Σοφιά, καλό θα ήταν να το κάνει παρουσία ξεναγού. Έχει τόσα πολλά να δει κανείς και τόσα να μάθει που πραγματικά αξίζει! Τις επόμενες φορές ένας οδηγός ή και η μνήμη αρκούν.

Προσέγγιση από την πίσω πλευρά και πρώτη επαφή με το μνημείο, πηγαίνοντας προς την κύρια είσοδο.

Η αυτοκρατορική είσοδος.

Πρώτη άποψη του θολωτού τρούλου - πραγματικό επίτευγμα καθώς δεν στηρίζεται σε κολώνες.

Το Ιερόν και η κατεύθυνση προς τη Μέκκα.

Η Παναγιά στο θρόνο κοιτά από ψηλά.

Το Ομφάλιον όπου γινόταν η ενθρόνιση του εκάστοτε αυτοκράτορα.

Καλύτερη θέα προς τον ναό έχει κανείς από τον γυναικωνίτη. Βρίσκεται βγαίνοντας από τον κυρίως ναό δεξιά.

Στον γυναικωνίτη βλέπει κανείς τοιχογραφίες που έχουν αποκατασταθεί, έστω και μερικώς.

Έπειτα από μία και ώρα εντός του ναού, ήρθε η ώρα να βγούμε εκτός. Είπαμε, το ταξίδι ήταν επαγγελματικό κατά βάση. Μπροστά από την Αγιά Σοφιά βρίσκεται ένα πάρκο με πολύ καλή θέα προς τον ναό αλλά και το Μπλε Τζαμί. Εκεί μπορεί κανείς να φάει σιμίτ (κουλούρι με σουσάμι), σαλέπ και χυμό από ρόδι που πουλιούνται από πλανόδιους. Προτεινόμενα και τα τρία!

Αστυνομικός σε 3κυκλο συνομιλεί με σκύλο με φόντο την Αγιά Σοφιά.

Η περιοχή όπου βρισκόταν ο Ιππόδρομος είναι υπό ανακατασκευή.

Ένα τέταρτο περίπου με τα πόδια μακριά, βρίσκεται η Σκεπαστή Αγορά (Capali Carsi) όπου συνήθως καταλήγουμε οι τουρίστες. Όπως γράφω και στις σημειώσεις, είναι μόνο για μικρή στάση και τουριστικά ψώνια. Παλιότερα κάποιοι αγόραζαν δερμάτινα, κοσμήματα και άλλα. Πλέον νομίζω ότι οι τιμές είναι αθηναϊκές ενώ η ποιότητα αμφίβολη. Έχει πολλές εισόδους ενώ είναι σχετικά δαιδαλώδες.

Κάναμε στάση για καφέ και κάτι να τσιμπήσουμε εντός της αγοράς - τα μικρά μαγαζάκια είναι από τα σημαντικότερα εκθέματα, για μένα.

Τούρκικος καφές (για τον fvasileiou που τον ζήλεψε στα προηγούμενα σχόλια) και μερικοί κεφτέδες να δοκιμάσουμε.

Βγαίνοντας από το Capali Carsi, ακολουθήσαμε την διαδρομή μέχρι την Αιγυπτιακή Αγορά μέσα από τα στενάκια που θυμίζουν άλλες δεκαετίες.

Μια στάση για σοροπιαστά γλυκά είναι σίγουρα μέσα στο πρόγραμμα. Φάτε μάτια όχι ψάρια αλλά μπακλαβά. Δόκιμε, πιστεύω να χορταίνει το μάτι!

Τα βήματα μας φέρανε και πάλι στην Αγορά Μπαχαρικών.

Αυτή τη φορά στάση στο Hamdi Restaurant με εξίσου καλή θέα προς τον Πύργο του Γαλατά. Αυτή τη φορά το ρίξαμε στο κεμπάμ. Το συγκεκριμένο είναι γιαουρτλού γιατί είχε τελειώσει το θεσπέσιο με την γεμιστή μελιτζάνα.

Επιστροφή στο συνέδριο μέχρι το βράδυ όπου μας περίμενε μια έκπληξη. Ειδικά για το ελληνικό γκρουπ, το βράδυ είχαμε γεύμα σε εστιατόριο μέσα στο ευρύτερο χώρο του Τοπ Καπί, δίπλα στην εκκλησία της Αγίας Ειρήνης. Η περιοχή φυλάσσεται από αστυνομικές δυνάμεις.

Τελευταίες εικόνες από την Πόλη, η Αγιά Σοφιά την νύχτα - παρά το ψιλόβροχο που άρχισε να πιάνει...

Η Κωνσταντινούπολη με όλη της τη μαγεία και τη μοναδικότητα είναι εκεί και μας περιμένει να την επισκεφτούμε.

ΥΓ Περισσότερες φωτογραφίες από Κωνσταντινούπολη στον λογαριασμό μου στο Flickr/Κωνσταντινούπολη.

ΥΓ1 Αφιερωμένη ανάρτηση ειδικά σε όσους σχεδιάζουν να την επισκεφτούν μέσα στις διακοπές του Πάσχα.