Βουδαπέστη: η πλευρά της Βούδας (2/3)

Αφού είδαμε κάποια πράγματα για τη Βουδαπέστη κάπως ανακατεμένα, ας πάρουμε και μια γεύση από το πώς είναι η πόλη με ορισμένα κύρια σημεία.

Προβολή Budapest σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Σίγουρα δεν είναι όλα τα αξιοθέατα, απουσιάζουν αρκετά όπως πχ τα λουτρά. Η Βουδαπέστη είναι φημισμένη για τα λουτρά της, αρκετός κόσμος τα επισκέπτεται χειμώνα-καλοκαίρι. Υπάρχουν μεικτά, αντρών ή γυναικών, δημόσια ή ιδιωτικά, φθηνότερα και ακριβότερα. Επειδή όμως δεν τα επισκεφτήκαμε, δεν έχω άποψη γι αυτό και δεν τα συμπεριέλαβα. 

Το αριστερό κομμάτι του χάρτη είναι η Βούδα, ενώ το αριστερό η Πέστη. Η Βούδα έχει υψώματα και εκεί βρισκόταν το κάστρο της πόλης. Σήμερα δεν υπάρχει ουσιαστικά κάστρο αλλά το βασιλικό παλάτι που είναι κατ'ευφημισμό, καθώς δεν αποτελεί κάτι ιδιαίτερο. Στην ουσία τα αξιοθέατα χωρίζονται σε δύο κομμάτια. Ο λόφος με το παλάτι, την Matthias Church και τον Πύργο των Ψαράδων (Fisherman's Bastion) και ο έτερος λόφος όπου βρίσκεται το κάστρο της πόλης και το άγαλμα της Ελευθερίας. Ας τα δούμε αναλυτικότερα, ξεκινώντας από τον πιο ψηλό λόφο με το κάστρο και το άγαλμα της Ελευθερίας.

Για να πάει κανείς εκεί, διασχίζει την πράσινη γέφυρα (με τα πόδια ή το τραμ) και παίρνει το λεωφορείο νο27 από την Moricz Zs.krt. Ανεβαίνει και με τα πόδια, αλλά είναι κουραστικό.

Θέα της πράσινης γέφυρας από την Εκκλησία του Σπηλαίου. Δε μας συγκίνησε ιδιαίτερα για να μπούμε μέσα - η είσοδος είναι κοντά 3 ευρώ.

Το άγαλμα του Gellert όπως φαίνεται από κάτω. Ήταν επίσκοπος που μαρτύρησε στον συγκεκριμένο λόφο.

Η θέα από τον λόγο του Gellert. Εκεί δίπλα βρίσκεται και το Άγαλμα της Ελευθερίας - κομμουνιστικών καταβολών, καθότι κατασκευάστηκε τότε. Δεσπόζει στο λόφο. Από εκεί ξεκινά μονοπάτι που κατεβάζει τον επισκέπτη στο επίπεδο του ποταμού.

Ο έτερος λόφος παρουσιάζει περισσότερο ενδιαφέρον, κατ'εμέ.

Η ξενάγηση στον έτερο λόφο της Βούδας ξεκινάει από την απέναντι πλευρά, κοντά στη Γέφυρα των Αλυσίδων. Εκεί βρίσκεται ανάγλυφος χάρτης του τι μπορεί κανείς να δει απέναντι.

Η Γέφυρα των Αλυσίδων (Széchenyi Chain Bridge) είναι ίσως η πιο γνωστή γέφυρα που ενώνει την Βούδα με την Πέστη. Το από πού πήρε το όνομά της είναι προφανές...

Διασχίζοντάς την βγαίνει κανείς σε ένα τούνελ και στο τελεφερίκ που ανεβάζει τον επισκέπτη στο λόφο του παλατιού (κόστος 2,5 περίπου ευρώ). Δίπλα ακριβώς ξεκινά ένα ωραίο μονοπάτι που ανεβαίνει - διάρκειας περίπου 10-15 λεπτών. Προτιμήσαμε το μονοπάτι.

Το παλάτι δεν είναι κάτι το εντυπωσιακό. Η θέα όμως προς τον Δούναβη και την Πέστη είναι τρομερή. Στη δεύτερη φωτογραφία διακρίνεται το Κοινοβούλιο. Έχει το ίδιο ύψος με τον Καθεδρικό του Αγίου Στεφάνου για λόγους...πολιτικής.

Προχωρώντας κανείς στο λόφο συναντά την Matthias Church. Η οροφή με τα πλακάκια δίνουν διαφορετική αίσθηση.

Ίσως το πιο γνωστό αξιοθέατο της Βούδας είναι ο Πύργος των Ψαράδων. Βρίσκεται πίσω από την Εκκλησία. Ονομάστηκε έτσι πιθανότατα από την συντεχνία των ψαράδων που όφειλε να υπερασπίζει το συγκεκριμένο σημείο από πιθανούς εισβολείς.

Το λευκό μάρμαρο και η θέα είναι τα στοιχεία που προεξέχουν. Το νησάκι που φαίνεται στα αριστερά ονομάζεται Μαργαρίτα και είναι επισκέψιμο. Άνοιξη-καλοκαίρι διοργανώνονται εκεί διάφορες γιορτές.

Η κάτοψη του ναού με τους πύργους.

Στη γύρω περιοχή υπάρχουν πολλά εστιατόρια, άλλα πολύ τουριστικά και άλλα λιγότερα. Αξίζει κανείς να περιπλανηθεί στα στενά, έχουν ωραίο χρώμα και δίνουν την αίσθηση της παλιάς πόλης. Κάπου εκεί κάναμε τη στάση μας για φαγητό δοκιμάζοντας τοπικές σπεσιαλιτέ.

Σούπα γκούλας, από τα πιο χαρακτηριστικά φαγητά της Κεντρικής Ευρώπης. Προσωπικά θα μπορούσα να τρέφομαι αποκλειστικά με σούπες! Έχει ντομάτα, καρότο, πατάτα και κρέας.

Το συγκεκριμένο πιάτο είναι χοιρινό τηγανισμένο με σκόρδο και συνοδεία κρεμμυδιών, πράσινης και καυτερής πιπεριάς. Ενδιαφέρουσα γεύση. Γενικά οι Ούγγροι τρώνε πολλά τηγανητά. Παρόλο που το μαγαζί ήταν κάπως τουριστικό, 3 άτομα για 3 κυρίως, 2 ορεκτικά και μπύρες πληρώσαμε περίπου 30 ευρώ σύνολο.

Αφού φάγαμε, συνεχίσαμε την περιπλάνηση στην πίσω πλευρά. Ανακαλύψαμε τα χαλάσματα μιας εκκλησίας...

...αλλά και την άλλη πλευρά της Βούδας, η οποία τελικά είναι μεγαλύτερη απ'ό,τι φανταζόμασταν!

Η εκκλησία φωτισμένη τη νύχτα έχει κάτι το...γοτθικό.

Επιλέξαμε να κατεβούμε με τα πόδια ξανά. Ευκαιρία να δοκιμάσουμε νυχτερινές φωτογραφίες με διαφορετικές ρυθμίσεις στην φωτογραφική.

Το κρύο της επιστροφής διασχίζοντας τη γέφυρα ήταν τσουχτερό. Εντούτοις η γέφυρα είναι πανέμορφα φωτισμένη τη νύχτα.

Περάσαμε στην απέναντι πλευρά ώστε να τραβήξουμε νυχτερινές φωτογραφίες του λόφου. Οι προσπάθειες ήταν μερικώς επιτυχημένες, κυρίως λόγω απουσίας τρίποδου και του κρύου που εμπόδιζε τη σταθερότητα. Αν ήταν άνοιξη/ καλοκαίρι, θα επιβαλλόταν μια κρουαζιέρα τέτοια ώρα.

Αυτή εν ολίγοις ήταν η ξενάγηση στην πλευρά της Βούδας. Στο τρίτο μέρος είναι η πλευρά της Πέστης. Έπεται μία ανάρτηση-έκπληξη για κάτι άλλο, διαφορετικό...

ΥΓ Το πρώτο μέρος στην Βουδαπέστη με την χριστουγεννιάτικη αγορά και το κέντρο της Πέστης.

ΥΓ1 Οι περισσότερες μετακινήσεις έγιναν με τα πόδια. Όταν χρειάστηκαν μεταφορικά, βγάλαμε μία 24ωρη κάρτα με 1550 φιορίνια (περίπου 5 ευρώ) που συμφέρει για πάνω από 4 διαδρομές.

Βουδαπέστη: χριστουγεννιάτικη αγορά και κέντρο της Πέστης (1/3)

Κάποια στιγμή στις αρχές καλοκαιριού σκεφτόμασταν πού να κάνουμε Πρωτοχρονιά. Ψάχνοντας είδαμε ότι η Malev έχει απευθείας πτήσεις για Βουδαπέστη τόσο από Αθήνα όσο και από Θεσσαλονίκη. Η τιμή ήταν λίγο κάτω από 150 ευρώ, οπότε το αποφασίσαμε. Κλείσαμε διαμέρισμα μέσω booking.com το οποίο βρίσκεται στα όρια του κέντρου της Πέστης σε σχετικά κεντρικό σημείο με 25 ευρώ τη βραδιά το άτομο - τελευταία στιγμή μας ακύρωσε το τέταρτο μέλος της παρέας, αλλιώς η τιμή θα ήταν ακόμη χαμηλότερη. 

Βουδαπέστη, λοιπόν, η πρωτεύουσα της Ουγγαρίας, η πόλη που είναι στην ουσία δύο πόλεις, η Βούδα και η Πέστη. Ανάμεσά τους ο Δούναβης που τις χωρίζει, ενώ αρκετές γέφυρες τις ενώνουν. Η Ουγγαρία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ το εθνικό της νόμισμα είναι το ουγγρικό φιορίνι (1 ευρώ ισούται με κάτι παραπάνω από 300 φιορίνια). Τελευταία βρίσκεται στο επίκεντρο της επικαιρότητας λόγω της αλλαγής του συντάγματος της χώρας προς το λιγότερο δημοκρατικό, ενώ είναι μια χώρα με έντονα οικονομικά προβλήματα που έχει προσφύγει επίσης στην επιστασία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Αυτά από πολιτικής και οικονομικής πλευράς, η τουριστική ακολουθεί.

Η πρώτη εντύπωση από το αεροδρόμιο ήταν θετική. Για να πάει κανείς από την πόλη στο αεροδρόμιο μπορεί είτε με συγκοινωνία είτε με ταξί. Προτιμήσαμε το δεύτερο, αφού η διαδρομή κοστίζει περίπου 20 ευρώ. Οι επισκέπτες καλό είναι να προσέχουν τα πειρατικά ταξί γιατί οι χρεώσεις μπορεί να είναι πολλαπλάσιες.

Σε λιγότερο από μισή ώρα φτάσαμε στο δωμάτιο. Αφήσαμε τα πράγματα και βγήκαμε στο κέντρο της πόλης προς την χριστουγεννιάτικη αγορά. Οι πρώτες εικόνες ήταν ενθαρρυντικές για τη συνέχεια.

Αγάλματα, μνημεία και στολισμοί παντού.

Η μεγάλη διαφορά της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης τα Χριστούγεννα είναι οι υπαίθριες χριστουγεννιάτικες αγορές. Στη Βουδαπέστη υπήρχαν δύο μεγάλες στην πλευρά της Πέστης. Η συγκεκριμένη στις φωτογραφίες είναι η Vörösmarty tér (ter σημαίνει πλατεία, square). Στην πλατεία συναντήσαμε και τους πρώτους (από τους πολλούς) Έλληνες - οι απευθείας πτήσεις που λέγαμε. Επιπλέον βρήκαμε να φάμε.

Τουρσιά, ξινολάχανα, λουκάνικα, πάπια και άλλα φαγητά καταναλώνονταν κατά κόρον στην αγορά. Κύρια ποτά οι μπύρες και το muhled wine, το ζεστό κρασί με τα μυρωδικά. Οι τιμές στην αγορά ήταν τσιμπημένες, εντούτοις μπορούσε κανείς να φάει του σκασμού και να πιει με 6-8 ευρώ. Γενικά, δέχονται στα περισσότερα καταστήματα ευρώ, η ισοτιμία όμως δεν είναι συμφέρουσα. Καλύτερα να αλλάξει χρήματα κανείς σε τράπεζα ή να "τραβήξει" από ΑΤΜ.

Άλλο σημείο πειρασμού ήταν τα μαγαζιά που πουλούσαν γλυκά, καραμέλες και λοιπά. Ποιο εντυπωσιακό ήταν ένα γλυκό κάτι σαν ζύμη που το καραμέλωναν με ζάχαρη και το έψηναν περίπου όπως εμείς το αρνί στη σούβλα.

Στην χριστουγεννιάτικη αγορά, μάλιστα, επιλέξαμε να κάνουμε και την αλλαγή του χρόνου. Ένα μικρό κομμάτι ήταν σκεπαστό, οπότε έκοβε λίγο το κρύο - συγκεκριμένα την Πρωτοχρονιά το βράδυ είχε -4 βαθμούς Κελσίου.

Στην αλλαγή ο κόσμος ήταν στους δρόμους. Τα πυροτεχνήματα πολλά, ευτυχώς τα παρακολουθήσαμε από απόσταση ασφαλείας.

Ο κόσμος ήταν αρκετός απ'όλη την Ευρώπη, αφού κατά καιρούς ζητούσαν και αφιερώσεις από τον DJ που οργάνωνε το πρόγραμμα. Κάποια στιγμή άρχισε και το σχετικό striptease. Από τις κορυφαίες στιγμές του γλεντιού ήταν όταν από τα ηχεία άρχισε να ακούγεται ο Ζορμπάς a la beat! 

Ενώ μέχρι τα ξημερώματα ο κόσμος ήταν στους δρόμους και τα σκουπίδια που άφησαν πίσω πάρα πολλά, το άλλο πρωί δεν είχε μείνει τίποτε.

Άλλο χαρακτηριστικό του κέντρου της Πέστης τα πολλά αγάλματα και εικαστικές παρεμβάσεις σε διάφορα σημεία της πόλης. Είναι κάτι που μου άρεσε αρκετά ως επισκέπτη. Πιστεύω θα μπορούσαμε να έχουμε και στην Αθήνα κάτι αντίστοιχο, γιατί όχι;

Από τα χαρακτηριστικότερα εικαστικά θέματα ήταν ο σκυλίσιος γάμος. Προσοχή στις διαφορές μεταξύ γαμπρού και νύφης.

Κάπου μέσα σε όλα αυτά και μια ελληνική επιγραφή από Θουκυδίδη.

Μέχρι και κάτι σαν μουσικές καρέκλες συναντήσαμε.

Ένα κοριτσάκι παίζει μπάλα με το σκυλάκι του.

Χαρακτηριστικό της ατμόσφαιρας της πόλης, ειδικά το βράδυ. Φωτισμένα, στολισμένα, τα κτίρια φαίνονται ακόμη πιο όμορφα, δίνουν έναν αέρα γοτθικό που δε συναντάμε στην Ελλάδα.

Το πρώτο και διάσπαρτο κομμάτι της ξενάγησης στη Βουδαπέστη σταματά κάπου εδώ. Στα επόμενα κομμάτια περιπλανιόμαστε στο έτερο κομμάτι της πόλης, την Βούδα, κινούμαστε παραποτάμια, στο κοινοβούλιο και στην εβραϊκή αγορά. Εμβόλιμα θα υπάρχει και ανάρτηση - έκπληξη.