Τα παιδία παίζει στην παιδική χαρά

Ένας τίτλος, τρεις λέξεις με παρόμοια ρίζα και ήχο. Είναι περίεργο και συνάμα αληθινό ότι ανάλογα με τη φάση της ζωής σου παρατηρείς άλλα πράγματα και άλλες καταστάσεις. Η οπτική γωνία διαφοροποιείται και στοχεύει σε αυτό που ζεις την κάθε στιγμή. Για παράδειγμα όταν η σύντροφος είναι σε εγκυμοσύνη ξαφνικά ανακαλύπτεις όλο έγγυες γυναίκες στον περίγυρο. Το ίδιο και με τα καροτσάκια με τα μωρά. Είναι η εποχή που ψάχνεις άκαπνα μαγαζιά, γωνιές στις οποίες θα έχεις ησυχία για να φας, να πιεις και να περάσεις όμορφα - ακόμη και στα κλεφτά. Άλλη μία ανακάλυψη της εποχής (όπου εποχή ίσον φάση ίσον #kitsopaido) είναι οι παιδικές χαρές.

Εξυπακούεται ότι μετά την παιδική ηλικία σπάνια πάει κανείς σε παιδική χαρά. Μία προθέρμανση τύπου είχαμε κάνει λίγο καιρό πριν με παιδιά φίλων και κυρίως με το βαφιστήρι, το αληθινό όμως βάπτισμα πυρός το παίρνει κανείς όταν το παιδί αρχίζει και περπατάει - ή μάλλον τρέχει. Εκεί ανακαλύπτεις έναν νέο κόσμο, τελείως διαφορετικό που αγνοούσες την ύπαρξή του. Προσπερνούσαμε ως τώρα τις παιδικές χαρές ως χώρους αδιάφορους, χωρίς νόημα ύπαρξης παρά μόνο για γονείς που φαινόντουσαν σαν εγκλωβισμένοι πίσω από τις μπάρες.

Περνώντας όμως τα κάγκελα, ένας νέος κόσμος ανοίγεται. Παιδάκια να τρέχουν, να φωνάζουν κι άλλο κούνημα στην κούνια, που προσπαθούν να ανέβουν την τσουλήθρα από την ανάποδη, που παίζουν με τα χώματα. Και γονείς που τα κυνηγούν, που κοντοστέκονται και τα θαυμάζουν, που ρίχνουν κλεφτές ματιές στο κινητό. Αλλά κυρίως γονείς που επικοινωνούν μεταξύ τους, που γνωρίζουν κι άλλους ανθρώπους από τη γειτονιά, που συμπάσχουν, συναινούν, διαφωνούν αλλά σπάνια το δείχνουν. Εκεί, ανάμεσα στο χαμό με τις παιδικές φωνές και τις παραινέσεις των γονιών μαθαίνεις ότι ακόμη και στην παιδική χαρά μπορείς να κοινωνικοποιηθείς - όχι μόνο τα παιδιά αλλά και οι μεγάλοι. Άνθρωποι που μένουν στην ευρύτερη γειτονιά, άνθρωποι που μπορεί να τους πετύχεις ξανά στον δρόμο, στην πολυκατοικία, στο σουπερμάρκετ, παντού. Γιατί στην παιδική χαρά δεν παίζουν μόνο τα παιδιά, τελικά. Είναι χώρος ανοιχτός, χώρος ανθρώπινος.

Μουσικά ταξίδια στην Ευρώπη: Βιέννη

Πολύ συχνά λέμε ότι οι κάτοικοι της Γηραιάς Ηπείρου μοιραζόμαστε πολλά κοινά, παρά τις όποιες διαφορές μας. Η αλληλεπίδραση αιώνων σε συνδυασμό με τους παλιότερους πολέμους, η μακρά περίοδος ειρήνης που ζούμε το τρέχον διάστημα και οι προσπάθειες για την ευρωπαϊκή ενοποίηση στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης έχουν δημιουργήσει αρκετά κοινά στοιχεία και βιώματα. Ένα από αυτά που μας ενώνουν παρά την διαφορετικότητα είναι τα μουσικά ακούσματα. Μπορεί να είναι διαφορετικά από χώρα σε χώρα και από κουλτούρα σε κουλτούρα, όμως εμπεριέχουν κοινά στοιχεία και σίγουρα είναι περισσότερο οικεία στο αυτί. Ταξιδεύοντας κανείς έρχεται σε επαφή και με αυτό το στοιχείο της κάθε χώρας που μαζί με το φαγητό επιτρέπουν στον επισκέπτη να αφουγκραστεί - ποιητική αδεία - την "ψυχή" των κατοίκων, τον πόνο, τα πάθη, την ιδιοσυγκρασία. Μία από τις πόλεις που ξεχωρίζει για τα ιδιαίτερα μουσικά ακούσματα είναι η Βιέννη, πρωτεύουσα της Αυστρίας που φέρει τον άτυπο τίτλο της Μουσικής πρωτεύουσας της Ευρώπης.

Αν σε κάποιο παιχνίδι γνώσεων ρωτούσαν το κοινό για ένα από τα χαρακτηριστικότερα γνωρίσματα της Βιέννης (και της Αυστρίας γενικότερα) η μουσική σίγουρα θα ήταν ένα από αυτά. Στην παλιά έδρα της αυτοκρατορίας των Αψβούργων η μουσική είναι παντού ή κατά την αντίστοιχη αγγλική φράση "music is in the air". Στην πόλη βρίσκει κανείς διάφορες κατοικίες του Μπετόβεν, ενώ φιλοξενεί και το κενοτάφιο του Μότσαρτ στο νεκροταφείο του Αγίου Μαρξ.

Ένα από τα χαρακτηριστικά, αν και μικρότερο σε σχέση με τα παλάτια, μουσεία της πόλης που σχετίζεται με τη μουσική είναι "Το σπίτι της μουσικής" (Haus der Musik). Εκεί φιλοξενούνται εκθέματα που σχετίζονται με - τι άλλο; - τη μουσική με διαδραστικό τρόπο, δείχνοντας παράλληλα πώς δημιουργείται ο κάθε ήχος και τι επίδραση έχει. Μουσικά όργανα απ' όλη την υφήλιο, ο κόσμος της μουσικής και της τέχνης της μουσικής, ήχοι του σώματος (γνωστοί και ως προγενέθλιοι ήχοι), αρχέγονοι ύφη της φύσης όπως προέρχονται για παράδειγμα από τη θάλασσα και άλλες διαδραστικές εμπειρίες ταξιδεύουν ηχητικά τον επισκέπτη. Σε ειδικές αίθουσες του Σπιτιού της Μουσικής μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει κάποια από τα όργανα, ενώ κατά καιρούς δίνεται η δυνατότητα να "διευθύνει" μέσω εφαρμογής ολόκληρη φιλαρμονική ορχήστρα!

Η πόλη της Βιέννης φιλοξενεί την περίφημη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βιέννης, η οποία έχει γίνει γνωστή από την γνωστή σε όλο τον κόσμο Πρωτοχρονιάτικη Συναυλία, που μεταδίδεται συνήθως κάθε χρόνο από την κρατική τηλεόραση πολλών χωρών - ανάμεσα σε αυτές και τη δική μας. Μία επίσκεψη στην Όπερα της Βιέννης (Staatsoper) είναι σίγουρα ανάμεσα σε όσα πρέπει να κάνει ο επισκέπτης - έχετε υπόψη ότι πρέπει να κλείσετε συνήθως εισιτήρια αρκετά νωρίς. Ακόμη και εάν δε βρείτε εισιτήρια μην ανησυχείτε. Μπορείτε να ακούσετε κλασικά κομμάτια όπερας, οπερέτας και άλλα παντού: στον δρόμο, από αυτοσχέδιους καλλιτέχνες, σε καφέ, σε πάρκα, ενώ κλασική μουσική ακούγεται μέχρι και σε δημόσιες τουαλέτες! Η πόλη ζει και αναπνέει για τη μουσική και αυτό φαίνεται παντού. Παραστάσεις μπορεί κανείς να δει και στο Burgtheater, το αντίστοιχο εθνικό θέατρο.

Εάν είχατε αρκετούς λόγους για να επισκεφτείτε την Βιέννη, μπορείτε να εντάξετε τη μουσική, καθώς σίγουρα προεξέχει της φήμης της πόλης. Αφεθείτε στην εμπειρία και αφήστε τη μουσική να σας ταξιδέψει.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog της tp24

Μήνας του μέλιτος με χριστουγεννιάτικη διάθεση

Ο μήνας του μέλιτος, αν και συνήθως διαρκεί το πολύ εφτά με δέκα ημέρες, είναι για αρκετό κόσμο μία ευκαιρία να ταξιδέψει διαφορετικά και να δει κάποια κομμάτια του κόσμου άγνωστα σε αυτόν. Άλλοι, πάλι, επιλέγουν γνωστά και οικεία μέρη, ώστε να απολαύσουν τις μοναδικές στιγμές του επίσημου, πλέον, έρωτά τους. Όπως και να έχει, είναι μια ιδιαίτερη επιλογή για τα περισσότερα ζευγάρια. Ορισμένοι πηγαίνουν ταξίδι για τον μήνα του μέλιτος αμέσως μετά τον γάμο. Αρκετοί επιλέγουν να ταξιδέψουν κάποια άλλη στιγμή που η άδεια είναι μεγαλύτερη χρονικά, ώστε να έχουν περισσότερες ημέρες απόλαυσης και ξεγνοιασιάς. Οι διακοπές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς είναι μία ιδιαίτερα δημοφιλής περίοδος για ταξίδι του μέλιτος. Η χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα συμβάλλει σίγουρα στην ερωτική διάθεση του ταξιδιού. 

Κάτι που πρέπει να προσέξει το νιόπαντρο ζευγάρι πριν επιλέξει τον τόπο διακοπών είναι τα τοπικά έθιμα που μπορεί να επηρεάσουν το ταξίδι. Για παράδειγμα, σε πολλές χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης ανήμερα τα Χριστούγεννα είναι τα πάντα κλειστά. Όταν λέμε τα πάντα, εννοούμε κυριολεκτικά τα πάντα. Μέσα μαζικής μεταφοράς, εστιατόρια, μουσεία ακόμη και οι πλανόδιοι. Εκείνη την ημέρα καλό θα είναι να έχετε φροντίσει εκ των προτέρων για το πώς θα κινηθείτε και πού θα φάτε. Μία καλή λύση είναι τα ξενοδοχεία και ειδικά τα εστιατόριά τους, καθώς αυτά σίγουρα λειτουργούν και προσφέρουν εορταστικά μενού. Ιδιαίτερη προσοχή θέλει το γεγονός ότι και η επόμενη των Χριστουγέννων εξακολουθεί και είναι αργία για ορισμένες χώρες.

Όσον αφορά σε ευρωπαϊκούς προορισμούς, το Παρίσι είναι ίσως η πιο δημοφιλής επιλογή για ταξίδι του μέλιτος, ειδικά κατά την διάρκεια των Χριστουγέννων. Η ατμόσφαιρα ρομαντισμού που προσφέρει η πόλη - θέμα μάρκετινγκ αλλά όχι μόνο - αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο από τον φωτισμό και τον στολισμό της πόλης. Πόσες ταινίες και βιβλία, άραγε, δεν έχουμε δει και διαβάσει γι αυτή την πόλη σχετιζόμενα με ρομαντισμό; Αφεθείτε να περπατήσετε στην λεωφόρο Ηλυσίων Πεδίων και στη Μονμάρτη και θα καταλάβετε το γιατί. Αν και πληγωμένη από τα πρόσφατα τρομοκρατικά χτυπήματα, η πρωτεύουσα της Γαλλίας διατηρεί αυτή την ιδιαίτερη ατμόσφαιρά της.

Το Λονδίνο είναι μία επιλογή - σταθερή αξία για τους έλληνες ταξιδιώτες. Η ατμόσφαιρα στην πόλη είναι χριστουγεννιάτικη, καθώς μεγάλα κτήρια είναι στολισμένα (κυρίως εμπορικά), ενώ η ομίχλη της πόλης δίνει το κατιτίς παραπάνω. Η δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων είναι άλλος ένας λόγος για να πάει εκεί κανείς για μήνα του μέλιτος. Η περίφημη Boxing Day με τις εκπτώσεις δίνει την ευκαιρία στο έτερον ήμισυ να επιδοθεί αλύπητα στα ψώνια!

Πηγαίνοντας λίγο πιο βόρεια, η Φινλανδία είναι μία ενδιαφέρουσα επιλογή για μήνα του μέλιτος την περίοδο των Χριστουγέννων. Κοντά στην πρωτεύουσα της περιφέρειας της Λαπωνίας βρίσκεται το χωριό του Άη Βασίλη. Τι πιο χριστουγεννιάτικο από αυτό; Ανάμεσα στα άλλα εφόδια, μην ξεχάσετε να πάρετε μαζί σας και μαγιό για να απολαύσετε μία ζεστή σάουνα, ενώ έξω η θερμοκρασία θα είναι αρκετούς βαθμούς υπό το μηδέν!

Οι επιλογές είναι πολλές, ανάλογα με τα γούστα, τις προτιμήσεις, τις εμπειρίες, την διάρκεια άδειας και φυσικά τα οικονομικά του κάθε ζευγαριού. Ασχέτως τι θα επιλέξει κανείς, το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να χαλαρώσει και να το απολαύσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Είναι από αυτές τις περιπτώσεις που δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία ο προορισμός, αλλά περισσότερο το ταξίδι.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog της travelaplanet24

Εκδρομή στην όμορφη πόλη της Καστοριάς

Η πόλη της Καστοριάς είναι μία από τις ομορφότερες πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας, χτισμένη σε ιδιαίτερο σημείο. Βρίσκεται στη δυτική Μακεδονία, λιγότερο από διακόσια χιλιόμετρα απόσταση από τη Θεσσαλονίκη, ενώ εξυπηρετείται αεροπορικώς με δρομολόγια από και προς Αθήνα. Η πόλη είναι χτισμένη σε χερσόνησο στην ομώνυμη λίμνη. Δίνει στον επισκέπτη την αίσθηση ότι βρίσκεται σε νησί, καθώς συνδέεται με την ξηρά μέσα από στενή λωρίδα γης. Αυτό είναι ένα από τα στοιχεία που καθιστούν την τοποθεσία και την πόλη μοναδικές!

Η Καστοριά είναι ένας προορισμός για όλες τις εποχές. Παλιότερα η πόλη ζούσε από το εμπόριο της γούνας, πλέον αυτό έχει περιοριστεί αρκετά. Μπορεί κανείς να επισκεφτεί την πόλη τόσο το χειμώνα και την άνοιξη, όσο και καλοκαίρι και φθινόπωρο. Κάθε εποχή έχει τις χάρες της. Για παράδειγμα το χειμώνα το τοπίο με τα χιονισμένα βουνά που αντανακλώνται στη λίμνη είναι πραγματικά όμορφο. Αντίστοιχα την άνοιξη ή το φθινόπωρο τα χρώματα της φύσης κατακλύζουν την περιοχή και την μετατρέπουν σε πίνακα ζωγραφικής.

Το πρώτο πράγμα που αξίζει κανείς να κάνει, εφόσον επισκεφτεί την πόλη, είναι φυσικά ο περίπατος της λίμνης, τουλάχιστον στο κομμάτι της χερσονήσου. Η διαδρομή αυτή διαρκεί περίπου 45 λεπτά και προσφέρει όμορφες εικόνες και φυσικά χαλάρωση. Προτιμήστε να κάνετε την διαδρομή με τα πόδια και όχι με αυτοκίνητο, οι συγκινήσεις θα είναι σίγουρα περισσότερες και καλύτερες. Συντροφιά του επισκέπτη - παρατηρητή είναι οι ψαράδες της περιοχής και οι πελεκάνοι της λίμνης.

Η πόλη κατοικείται από αρχαιοτάτων χρόνων. Μάλιστα, το όνομά της λέγεται, σύμφωνα με μία εκδοχή, ότι προέρχεται από τον μυθικό ήρωα Κάστορα (Διόσκουροι - Κάστορας και Πολυδεύκης). Αν και από τα αρχαία χρόνια δε σώζονται πολλά μνημεία, από τις νεότερες εποχές και συγκεκριμένα από την Τουρκοκρατία και μετά, σώζονται αρκετά αρχοντικά και παραδοσιακά χτίσματα αρχιτεκτονικής της εποχής εκείνης. Από τα βυζαντικά χρόνια και έπειτα σώζονται, από την άλλη, πολλές εκκλησίες και ναοί με τοιχογραφίες και ωραίες εικόνες. Μην διστάσετε να επισκεφτείτε όσα από αυτά τα αξιοθέατα είναι επισκέψιμα.

Τα πιο όμορφα και καλοδιατηρημένα αρχοντικά βρίσκονται στην παλιά πόλη της Καστοριάς, το Ντόλτσο. Το όνομά της λέγεται ότι προέρχεται από την ιταλική λέξη dolce που σημαίνει γλυκό. Αυτή την αίσθηση δίνει στον επισκέπτη, λοιπόν, μιας γλυκιάς αίσθησης και όμορφων αναμνήσεων. Τα περισσότερα αρχοντικά είναι του 17ου και 18ου αιώνα, καλοδιατηρημένα και χαρακτηριστικά της εποχής. Τα υλικά που έχουν χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή τους είναι πέτρες και ξύλο, δίνοντας ενιαία αίσθηση και αρμονία με το περιβάλλον. Πραγματικό ταξίδι σε άλλη εποχή, ό,τι καλύτερο μπορεί να ζητήσει ο επισκέπτης.

 

Η πόλη της Καστοριάς, πέρα από κατεξοχήν αξιοθέατο και τουριστικός προορισμός, μπορεί να αποτελέσει βάση για κοντινές εκδρομές σε βουνά, οικισμούς και ποτάμια - εφόσον κανείς διαθέτει περισσότερες ημέρες. Σε μία πρώτη επαφή με την πόλη και την περιοχή αξίζει κανείς να μείνει μόνο στην πόλη και πέριξ. Εάν έχετε χρόνο και διάθεση, κάντε μία εκδρομή με καραβάκι. Με σχετικά χαμηλό αντίτιμο μπορεί κανείς να κάνει τον μεγάλο ή τον μικρό γύρο της λίμνης, να θαυμάσει την πόλη και τη γύρω φύση στα συνήθως ήρεμα και γαλήνια νερά της λίμνης. Εφόσον ο καιρός το επιτρέπει, δοκιμάστε το, είναι σίγουρα ξεχωριστή και προτεινόμενη εμπειρία.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog της travelplanet24

Έθιμα και παραδόσεις του Πάσχα στα ελληνικά νησιά

Το Πάσχα είναι η γιορτή της άνοιξης, με αρκετές ιδιαιτερότητες ως προς τον εορτασμό του. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι το Πάσχα είναι μία περισσότερο ελληνική γιορτή. Αφενός η άνοιξη δίνει την ευκαιρία σε αρκετό κόσμο να κάνει κοντινές ή μακρινές εκδρομές, εκμεταλλευόμενος τις διακοπές. Αφετέρου το Πάσχα έχουμε ως λαός αρκετά και διαφορετικά έθιμα που εμπλουτίζουν τους εορτασμούς. Συνδυάζοντας εκδρομή, έθιμα και παραδόσεις, το Πάσχα σε αρκετά από τα ελληνικά νησιά έχει να προσδώσει κάτι το ιδιαίτερο, το μοναδικό, ενώ βοηθά να ξεφύγουμε λίγο από το κλασικό πρότυπο του νησί  -ήλιος - καλοκαίρι  -παραλία, ερχόμενοι σε επαφή με την πραγματική κουλτούρα του εκάστοτε προορισμού. Είτε Αιγαίο, είτε Ιόνιο, είτε σε κάποιο από τα υπόλοιπα νησιά, η εμπειρία είναι σίγουρα διαφορετική.

Ένα αφιέρωμα στα έθιμα και παραδόσεις του Πάσχα στα ελληνικά νησιά δεν θα μπορούσε να παραλείψει μία επίσκεψη στη μυροβόλο Χίο. Το νησί, πέρα από τις ιδιαίτερες ομορφιές του, το κλίμα, τη μαστίχα και τα λοιπά γεωργικά προϊόντα, έχει μία ακόμη ιδιαιτερότητα, την οποία μάλιστα είχαμε δει πιο εκτεταμένα σε παλιότερο ταξιδιωτικό άρθρο. Πρόκειται για τον ρουκετοπόλεμο στο χωριό Βροντάδος που πραγματοποιείται κάθε χρόνο μετά την Ανάσταση, όπου εκατοντάδες αυτοσχέδιες ρουκέτες εκτοξεύονται μεταξύ των δύο "αντίπαλων" ενοριών του χωριού, την ενορία της Παναγιάς της Ερειθιανής και της "απέναντι" ενορίας του Αγίου Μάρκου. Πρόκειται για ένα φαντασμαγορικό και ιδιαίτερο θέαμα. Εφόσον κανείς επισκεφτεί το νησί αυτό το διάστημα, πέραν του ρουκετοπόλεμου, μπορεί να επισκεφτεί για να παρακολουθήσει τις λειτουργίες της Μεγάλης Εβδομάδας στη Νέα Μονή Χίου - ένα από τα αρχαιότερα μοναστήρια στη χώρα και αναγνωρισμένο ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Και η απέναντι πλευρά των ελληνικών θαλασσών, στο Ιόνιο πέλαγος, έχει να δώσει κάτι ιδιαίτερο στους εορτασμούς του Πάσχα. Το νησί της Κέρκυρας και ειδικά η ομώνυμη πόλη, αποτελούν πόλο έλξης των επισκεπτών καθόλη την διάρκεια της χρονιάς και συγκεκριμένα την πασχαλινή περίοδο. Πέραν των ψαλμωδιών της Μεγάλης Εβδομάδες γενικότερα, από το Μεγάλο Σάββατο ξεκινούν ιδιαίτερες παραδόσεις. Η Φιλαρμονική ορχήστρα της Κέρκυρας, μία από τις καλύτερες της χώρας, συνοδεύει την πομπή που πραγματοποιείται Μεγάλο Σάββατο. Μετά την Πρώτη Ανάσταση, ακολουθεί το γνωστό έθιμο με τους μπότηδες. Γύρω στις 12 το μεσημέρι οι Κερκυραίοι βγαίνουν στα μπαλκόνια τους κρατώντας πήλινες κανάτες με νερό, τις οποίες έχουν στολίσει με κόκκινες κορδέλες και τις εκσφενδονίζουν ώστε να σπάσουν, καθώς σύμφωνα με το έθιμο αυτό φέρνει γούρι.

Επανερχόμαστε στο Αιγαίο και αυτή τη φορά προορισμός οι Κυκλάδες και η Φολέγανδρος, συγκεκριμένα. Την εποχή αυτή το νησί είναι ανθισμένο, καθώς η άνοιξη έρχεται λίγο νωρίτερα. Τα σπίτια έχουν ξασπριστεί περιμένοντας την εικόνα της Παναγιάς, η οποία περιφέρεται σε όλο το νησί συνοδεία μουσικής, ρακής και μεζέδων, όλα κεράσματα για ντόπιους και ξένους. Μετά το κάστρο και τα χωριά, η πομπή καταλήγει στο λιμάνι του Καραβοστάση, όπου εκτός από τα σπίτια, τιμάται και η ναυτική παράδοση του νησιού, καθώς ευλογούνται τα καϊκια και οι βάρκες.

Σε αρκετά άλλα νησιά υπάρχουν διάφορα ενδιαφέροντα έθιμα και παραδόσεις καθόλη τη Μεγάλη Εβδομάδα και φυσικά κατά την Ανάσταση και την Ημέρα του Πάσχα. Η Πάτμος, το νησί της Αποκάλυψης, δε θα μπορούσε να απουσιάζει από τη λίστα των νησιών αυτών, καθώς τη Μεγάλη Πέμπτη πραγματοποιείται αναπαράσταση του πλυσίματος των ποδιών από τον Ιησού προς τους μαθητές του. Σε άλλα νησιά γίνεται εορτασμός με ρίψη βεγγαλικών, περιφορά εικόνων, ενώ δε λείπουν οι παραδοσιακές στολές και οι χοροί στις παραλίες και τις πλατείες των οικισμών. Σε αρκετά νησιά αντί για το σουβλιστό αρνί, το έθιμο επιτάσσει ψητό κατσικάκι στο φούρνο συνοδεία μυρωδικών. Για όλους αυτούς τους λόγους, λοιπόν, αξίζει κανείς να το τολμήσει και να επιλέξει κάποιο από τα πολλά νησιά της χώρας για τις πασχαλινές διακοπές του, εντρυφώντας παράλληλα στα ιδιαίτερα ήθη και έθιμα.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog της travelplanet24

Παραδοσιακά ποτά της Ευρώπης

Το ποτό αποτελεί από την αρχαιότητα συμπληρωματικό και συνοδευτικό του φαγητού. Λέγοντας ποτά συνήθως εννοούμε τα αλκοολούχα που προέρχονται από διάφορες διεργασίες ζύμωσης, βρασμού, απόσταξης φρούτων και φυτών. Το ποτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα κάθε χώρας ή μάλλον καλύτερα, κάθε γεωγραφικής περιφέρειας, καθώς συνήθως δε γνωρίζει σύνορα, αλλά αποτελεί κοινό τόπο. Στην Ευρώπη υπάρχουν πολλά στοιχεία που διακρίνουν τους λαούς, αλλά και πολλά κοινά, ανάμεσα σε αυτά και το ποτό.

Ξεκινώντας από τα Βαλκάνια, τη γειτονιά μας, διακρίνουμε ένα χαρακτηριστικό ποτό με διάφορες παραλλαγές. Πρόκειται για αποστάγματα τύπου ρακής (τσικουδιάς ή τσίπουρου). Η ρακή ή ρακιγιέ ή ρακιά ή όπως αλλιώς ονομάζεται στις διάφορες χώρες, προέρχεται από την απόσταξη φρούτων όπως τα σταφύλια, τα δαμάσκηνα, τα βερίκοκα ή ό,τι άλλο παράγει κάθε περιοχή. Στην Ελλάδα πιο συνηθισμένη εκδοχή είναι αυτή των σταφυλιών, με ή χωρίς την προσθήκη των στέμφυλων. Μπορεί το όνομα ρακί να έχει κατοχυρωθεί επίσημα στους Τούρκους, σε όλες όμως τις χώρες των Βαλκανίων συναντάμε παραλλαγές. Πέρα από τους Τούρκους, τόσο οι Αλβανοί, οι Βούλγαροι, όσο και οι Σέρβοι, οι Κροάτες, οι Μαυροβούνιοι, οι Βόσνιοι (πρώη Γιουγκοσλαβία) θεωρούν τις παραλλαγές της ρακής ως εθνικό ποτό τους, ενώ αντίστοιχα ποτά απαντώνται σε Τσεχία και Ουγγαρία. Εάν ταξιδεύετε σε αυτές τις χώρες, δοκιμάστε τα για να διαπιστώσετε ότι πέρα από τη γεύση και το χρώμα, διαφοροποιήσεις υπάρχουν και στο βαθμό αλκοόλης που ξεκινά από 40% και φτάνει έως και το 80%! Από τις πιο κλασικές προσμίξεις του ποτού είναι με μέλι (ρακόμελο, αμοργιανή ψημένη ρακή).

Το γλυκάνισο είναι συστατικό που χρησιμοποιείται σε διάφορες χώρες, κυρίως της Μεσογείου. Ποτά με βάση το γλυκάνισο συναντάει κανείς στην Ισπανία (Anis ή Anisette), στη Γαλλία, στην Ιταλία (sambuca), στην Ελλάδα (ούζο), στην Τουρκία, σε χώρες της Μέσης Ανατολής (arak) και αλλού. Ο τρόπος απόσταξης είναι παρόμοιος της ρακής, ενώ η προσθήκη του γλυκάνισου δίνει συνήθως το λευκό χρώμα όταν έρχεται σε μίξη με το νερό. Ιδιαιτερότητα παρουσιάζει και η ζιβανία της Κύπρου, της οποίας η περιεκτικότητα σε αλκοόλ μπορεί να είναι αρκετά υψηλή.

Πηγαίνοντας προς την κεντρική και βόρεια Ευρώπη κυρίαρχο ποτό αρκετών χωρών είναι η μπύρα. Η Γερμανία, η Ολλανδία και το Βέλγιο με τις μοναστηριακές τους, η Αγγλία με τις ale αλλά και τον μηλίτη, η Τσεχία και διάφορες άλλες χώρες της κεντρικής Ευρώπης έχουν σε ξεχωριστή θέση το ποτό αυτό που προέρχεται από τη ζύμωση κυρίως βύνης από κριθάρι, με λυκίσκο, νερό και λοιπές προσμίξεις. Σε αρκετές από τις χώρες αυτές η μπύρα στοιχίζει φθηνότερα από το νερό, ενώ καταναλώνεται μετά μανίας!

Σε πιο βόρειες χώρες συναντάμε την βότκα και άλλα παράγωγα της πατάτας (για παράδειγμα στη Φινλανδία), με σαφές επιρροές από τη Ρωσία, όπου το εν λόγω ποτό είναι κάτι περισσότερο από εθνικό, καθώς είναι τρόπος ζωής. Σε άλλες χώρες απαντάμε τα διάφορα Schnapps που προέρχονται από φρούτα, όπως στην Αυστρία, τη Γερμανία και τις Σκανδιναβικές Χώρες, ενώ στην Ολλανδία απαντάται το Jenever. Η Γαλλία είναι μία ειδική περίπτωση, καθώς έχει υψηλή τεχνογνωσία σε εκλεπτυσμένα ποτά όπως η περίφημη σαμπάνια (καμπανίτης οίνος) αλλά και κονιάκ. Η Ιρλανδία και η Σκωτία έχουν παράδοση στην παραγωγή ουίσκι, ενώ στην Αγγλία διαδομένο είναι το τζιν.

Το κρασί είναι επίσης κοινός τόπος για τις διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, κυρίως σε αυτές με πιο ζεστά κλίματα. Τα γαλλικά κρασιά έχουν κατακτήσει τον κόσμο με τις ποικιλίες τους. Στην ιβηρική χερσόνησο ξεχωρίζει η σανγκρία, στην Κύπρο η κουμανταρία που θεωρείται ως ένα από τα αρχαιότερα κρασιά, ενώ και τα ιταλικά κρασιά κατέχουν περίοπτη θέση.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog της travelplanet24

Tips για ταξίδι στη Βαρκελώνη

Η πρωτεύουσα της Καταλανίας, η Βαρκελώνη, είναι μία από τις ευρωπαϊκές πόλεις που καλύπτουν όλα τα γούστα των επισκεπτών. Μπορεί κανείς να επισκεφτεί την πόλη για αθλητικό και θρησκευτικό τουρισμό, για βόλτες στα πάρκα και την παραλία, για γαστριμαργικές απολαύσεις, επισκέψεις σε μουσεία μοντέρνας και μη τέχνης, για νυχτερινή διασκέδαση και όχι μόνο. Η πόλη είναι ζωντανή όλες τις ημέρες και ώρες, ενώ οι τουρίστες την επισκέπτονται καθ' όλη την διάρκεια της χρονιάς. Τι χρειάζεται, λοιπόν, να ξέρει κανείς που επισκέπτεται την πόλη;

  

Ένα από τα πρώτα πράγματα που πρέπει να ξέρει κανείς είναι ο Αντόνι Γκαουντί και τα έργα του. Ο αναμορφωτής της πόλης έχει αφήσει έντονη την σφραγίδα του σε εντυπωσιακά κτήρια, σημεία και τοπωνύμια της Βαρκελώνης. Κανείς μπορεί να αφιερώσει την επίσκεψή του στην πόλη αναζητώντας τις επιρροές του διάσημου Καταλανού αρχιτέκτονα και εκφραστή της λεγόμενης Αρτ Νουβό. Ακολουθώντας, λοιπόν, τις διαδρομές Γκαουντί μπορεί κανείς να περιηγηθεί στην Κάζα Μιλά, την Κάζα Vicens, το Palau (παλάτι ή αρχοντικό) Guell, την πολυκατοικία La Pedrera, το πάργκο Γκιουέλ, τον ημιτελή καθεδρικό ναό της Sagrada Familia και άλλα. Τα περισσότερα από αυτά είναι επισκέψιμα, είτε πρόκειται για πολυκατοικίες, είτε απλά σπίτια, πάρκα ή εντυπωσιακές εκκλησίες.

Τα σύγχρονα μνημεία της Βαρκελώνης σχετίζονται με τον αθλητισμό. Η πόλη της Βαρκελώνης και πρωτεύουσα της Καταλανίας είναι διάσημη και γι αρκετούς ταυτόσημη με την Μπαρτσελόνα, την ομάδα που τους εκφράζει. Ειδικά το ποδοσφαιρικό τμήμα είναι διάσημο σε όλο τον κόσμο με τα επιτεύγματά του, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Όπως λέει και το σύνθημα της ομάδας "Mes que un club" που σημαίνει ότι εκφράζει περισσότερα από τον αθλητισμό και συμβολίζει την ιδέα και όχι μόνο. Στην επίσκεψή σας μπορείτε να περιηγηθείτε στο γήπεδο Καμπ Νόου (Camp Nou), να προσεγγίσετε το χορτάρι του γηπέδου, να θαυμάσετε τα τρόπαια και να μάθετε για την ιστορία της ομάδας και όχι μόνο. Στην πόλη θα δει κανείς και τις εγκαταστάσεις της Ολυμπιάδας του 1992 που διοργάνωσε η πόλη - κυρίως στο λόφο του Μονχουίκ και στην παραλία (Μπαρτσελονέτα και Port Olympic).

Στην επίσκεψή του στη Βαρκελώνη δεν πρέπει κανείς να παραβλέψει τον πιο γνωστό, ίσως, δρόμο της πόλης, την Las Ramblas. Ξεκινάει από την πλατεία της Καταλονίας και καταλήγει στη θάλασσα. Πέριξ του δρόμου βρίσκει κανείς αξιοθέατα, όπως το κτήριο της Λαϊκής Αγοράς. Κατεβαίνοντας στο αριστερό χέρι εκτείνεται και η συνοικία (γοτθική συνοικία), ένα παλιό αλλά πολύ ζωντανό κομμάτι της Βαρκελώνης, με κτήρια με παραδοσιακή αρχιτεκτονική, καθώς και πολλά μπαράκια και εστιατόρια.

Σημαντικό κομμάτι της επίσκεψης στη Βαρκελώνη είναι φυσικά το φαγητό. Η ισπανική κουζίνα περιέχει αρκετά γνώριμα στοιχεία, ενώ στη συγκεκριμένη περιοχή υπάρχουν κάποιες ιδιαιτερότητες. Τα εστιατόρια της πόλης βγάζουν κάθε μεσημέρι (αρκετά και το βράδυ) menu del dia, τα οποία περιέχουν ορεκτικό, κυρίως πιάτο και ίσως ποτό (νερό ή  κρασί). Τα πιάτα αυτά είναι αρκετά οικονομικά ενώ δεν υστερούν σε ποιότητα. Είναι ένας καλός τρόπος να γλυτώσει κανείς χρήματα και να χορτάσει. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε λουκάνικα σε πολλές γεύσεις και εκδοχές, jamon iberico, patatas bravas, ανάμεικτη παέγια αλλά και ψαρικά - μην ξεχνάμε ότι η πόλη είναι δίπλα στη θάλασσα. Από γλυκά, δοκιμάστε ανεπιφύλακτα crema catalana (θυμίζει την κρεμ μπρουλέ) και churros con chocolate (κάτι σαν άγλυκος λουκουμάς που το βουτάει κανείς σε σοκολάτα).

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog της travelplanet24

ΥΓ1 Περισσότερες αναρτήσεις από Ισπανία στο blogtravels.gr

Ταξιδεύοντας στην Ολλανδία με όλα τα μέσα.

Η Ολλανδία είναι μια ενδιαφέρουσα χώρα, με ομορφιές αλλά και ιδιαιτερότητες. Η άποψή μου για τη χώρα είναι αυτό που θα λέγαμε σε άπταιστα ελληνικά (sic) biased, καθώς εκεί πέρασα ένα όμορφο εξάμηνο ως φοιτητής στα πλαίσια του προγράμματος ανταλλαγής και μετακίνησης, το γνωστό σε όλους Erasmus. Έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να ζήσω από κοντά τους Ολλανδούς, καθώς το σπίτι που έμενα ήταν ένα τριώροφο διαμέρισμα με 10 δωμάτια στο οποίο έμεναν άλλοι εννιά Ολλανδοί - τέσσερις άντρες και πέντε γυναίκες.  Με αυτό τον τρόπο ήρθα λίγο πιο κοντά στην κουλτούρα των ντόπιων, οι οποίοι ενώ δείχνουν απόμακροι και λίγο σνομπ, στην ουσία είναι αρκετά ευγενικοί και φιλόξενοι.

Ένα από τα κλισέ της Ολλανδίας και γενικότερα των λεγόμενων Κάτω Χωρών (Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο) είναι οι ατελείωτες επίπεδες εκτάσεις. Οι εκτάσεις αυτές, εκτός ότι διαμορφώνουν το τοπίο, έχουν επιτρέψει την ανάπτυξη ενός από τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματα της χώρας. Πρόκειται για τη μετακίνηση με ποδήλατο, η οποία γίνεται κυριολεκτικά παντού! Το ποδήλατο είναι κομμάτι της κουλτούρας των Ολλανδών. Ποδηλατόδρομοι υπάρχουν παντού, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι το ποδήλατο προηγείται των λοιπών μέσων, συμπεριλαμβανομένων των αυτοκινήτων και των μέσων σταθερής τροχιάς! Ακόμη και οι πεζοί πρέπει να προσέχουν στους ποδηλατόδρομους, καθώς η μόνη ίσως περίπτωση που θα ακούσει κανείς κόρνα (ή μάλλον κουδούνισμα) στη χώρα είναι από τα ποδήλατα, των οποίων η διαδρομή παρεμποδίζεται. Οπότε, όταν ταξιδέψετε στην Ολλανδία να είστε έτοιμοι για ατελείωτες ποδηλατάδες που σας επιτρέπουν να επισκεφτείτε όλα τα αξιοθέατα.

Για την μετακίνηση από την μία πόλη στην άλλη αποφύγετε το αυτοκίνητο. Η κίνηση στους δρόμους είναι μεγάλη, ειδικά τα Σαββατοκύριακα και τις καθημερινές τις ώρες που σχολάει ο κόσμος. Προτιμήστε τα τρένα. Έχουν μεγάλη ακρίβεια, οι τιμές είναι φυσιολογικές ενώ είναι σχετικά καθαρά και άνετα. Μπορούν να μεταφέρουν τον επισκέπτη από το αεροδρόμιο στην πόλη, μεταξύ των πόλεων. Επιπλέον, η γεωγραφική τοποθεσία της χώρας επιτρέπει τις μετακινήσεις και σε άλλες χώρες, όπως το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, την Γερμανία, την Δανία, ενώ φτάνουν έως το Παρίσι!

Αρκετά δημοφιλής τρόπος μετακίνησης στις ολλανδικές πόλεις είναι φυσικά και το περπάτημα. Παρόλο που ο πληθυσμός της Ολλανδίας είναι μιάμιση φορά περισσότερος του αντίστοιχου ελληνικού, εντούτοις οι πόλεις δεν είναι αχανείς όπως η Αθήνα. Ακόμη και η πρωτεύουσα, το Άμστερνταμ, επιτρέπει τις βόλτες με τα πόδια, καθώς το κέντρο του είναι σχετικά μικρό. Προτιμήστε τα πόδια ειδικά όταν θελήσετε να επισκεφτείτε τα όμορφα πάρκα που βρίσκονται παντού. Αφιερώστε λίγο χρόνο για να απολαύσετε τη φύση, την ηρεμία και τα χρώματα της ολλανδικής γης - δεν είναι τυχαίο ότι τα περισσότερα λουλούδια που πωλούνται στην Ευρώπη είναι ολλανδικής προέλευσης.

    

Τα μέσα μαζικής μεταφοράς στη χώρα είναι εξίσου καλός τρόπος για να μετακινηθεί κανείς. Μετρό έχουν τόσο το Άμστερνταμ όσο και το Ρότερνταμ, οι δύο μεγαλύτερες πόλεις της χώρας. Τραμ έχουν κι άλλες πόλεις, όπως η Χάγη, το οποίο προσφέρει και θέα προς τα αξιοθέατα. Λεωφορεία υπάρχουν παντού, ενώ και τα τρένα, όπως προαναφέρθηκε, βολεύουν στις ενδιάμεσες μετακινήσεις. Όσο για τα εισιτήρια, υπάρχουν οικονομικές λύσεις που προσφέρουν πολλαπλές διαδρομές, ιδανικές για κάποιον που θα επισκεφθεί τη χώρα για περισσότερες από τρεις ημέρες.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog της travelplanet24

ΥΓ1 Δείτε περισσότερα για την Ολλανδία στο blogtravels

Ταλίν, η παραμυθένια πρωτεύουσα της Εσθονίας

Σε σχετικά πρόσφατη ανάρτηση περιηγηθήκαμε στη Ρίγα, την πρωτεύουσα της Λετονίας, μίας από τις χώρες της Βαλτικής. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται μία άλλη κρυμμένη ομορφιά των χωρών της Βαλτικής Θάλασσας, το Ταλίν (Tallin, ενώ σύμφωνα με άλλους προφέρεται Τάλιν). Η πρωτεύουσα της Εσθονίας βρίσκεται στη νότια πλευρά του κόλπου της Φινλανδίας, ενώ απέχει μόλις 80 χιλιόμετρα από το Ελσίνκι. Η παλιά πόλη θυμίζει σε πολλά σημεία παραμύθι, καθώς έχει διαφυλαχτεί ο μεσαιωνικός χαρακτήρας στα κτήρια και στις πλατείες. Η χώρα γενικότερα έχει έντονες επιρροές τόσο από τους Βίκινγκς, όσο και από τους Φινλανδούς και φυσικά τους Ρώσους.

Από τα πλέον εντυπωσιακά που μπορεί να δει κανείς όταν φτάνει στο Ταλίν είναι τα αρκετά καλά διατηρημένα τείχη της παλιάς πόλης. Ορισμένες από τις πύλες είναι προσβάσιμες με αυτοκίνητο, ενώ κάποιες άλλες μόνο με τα πόδια. Οι δρόμοι είναι σε μεγάλο βαθμό πετρόκτιστοι. Αν θέλετε να ζήσετε λίγη από τη μαγεία, νοικιάστε κάποιο ξενοδοχείο ή γενικότερα κατάλυμα εντός της παλιάς πόλης. Οι τιμές είναι ακόμη χαμηλές, ενώ μπορείτε να βρείτε καλές προσφορές. Η νέα πόλη μπορεί να έχει κάποιο ενδιαφέρον, η παλιά όμως είναι κάτι το μοναδικό. Αρκετά παλιά αρχοντικά έχουν μετατραπεί σε ξενοδοχεία με σύγχρονες ανέσεις.

Το λιμάνι του Ταλίν εξυπηρετεί διαδρομές από και προς διάφορες χώρες. Τα περισσότερο συχνά δρομολόγια είναι για το Ελσίνκι, το οποίο απέχει λίγες ώρες με το πλοίο, ενώ τα εισιτήρια είναι αρκετά χαμηλά. Από την πλευρά των τειχών που βλέπουν προς το λιμάνι βρίσκεται ένα σύγχρονο μνημείο - μία μισοτελειωμένη γέφυρα. Το μνημείο αυτό είναι αφιερωμένο στα 800 και πλέον θύματα του πλοίου Estonia που βυθίστηκε στην Βαλτική το 1994 - το πλέον πολύνεκρο ναυτικό ατύχημα της Ευρώπης.

Επιστρέφοντας εντός των τειχών, κατευθύνεται κανείς μέσω των στενών, γραφικών δρόμων προς την κεντρική πλατεία του Ταλίν. Η ζωή της παλιάς πόλης χτυπά γύρω από την πλατεία του δημαρχείου. Εκεί βρίσκονται πολλά εστιατόρια, καφέ και μπαρ, όπου μπορεί κανείς να φάει και να πιει σε καλές, σε γενικές γραμμές, τιμές. Τα Σαββατοκύριακα ο κόσμος είναι αισθητά περισσότερος και πιο φασαριόζος. Ο λόγος είναι οι επισκέπτες από τη γειτονική Φινλανδία. Η Φινλανδία είναι μία από τις πιο ακριβές χώρες στον κόσμο, ειδικά στο αλκοόλ, ενώ οι τιμές στο Ταλίν είναι οικονομικές. Έτσι, πολλοί Φινλανδοί, ειδικά νεαρής ηλικίας, επισκέπτονται το Ταλίν τα Σαββατοκύριακα τόσο για τουρισμό όσο και για να πιούν μέχρι τελικής πτώσεως.

Τα τείχη της μεσαιωνικής πόλης, που αναφέρθηκαν πιο πάνω, είναι επισκέψιμα. Γυρνώντας τα, μπορεί κανείς να γυρίσει μεγάλο κομμάτι της πόλης περιμετρικά. Ειδικά σε μία μεριά, εκεί που είναι ο λόφος, υπάρχουν εκτάσεις με αρκετό πράσινο όπου συχνά βρίσκει κανείς κόσμο να εξασκείται στην τοξοβολία ή να κάνει ιππασία, προσθέτοντας κομμάτια στο παζλ της μεσαιωνικής εικόνας της πόλης!

Το κάστρο της Τοόμπεα, που βρίσκεται στον ομώνυμο λόφο, είναι από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης. Εντός των τειχών βρίσκεται, επίσης, ο ρώσικος ορθόδοξος ναός του Alexander Nevsky, η Εκκλησία του Αγίου Νικολάου, η Εκκλησία του Αγίου Όλαφ και το παλιό παλάτι που στεγάζει την νυν Βουλή. Πέρα από αυτά τα αξιοθέατα, η πόλη του Ταλίν είναι μία εμπειρία από μόνη της, αρκεί κανείς να αφεθεί να περιδιαβαίνει στο χώρο αλλά και να ταξιδέψει στο χρόνο...

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog της travelplanet24

Αναζητώντας την ζέστη στο Άμπου Ντάμπι

Αυτές τις ημέρες το κρύο στη χώρα μας έχει κάνει δυναμική εμφάνιση. Χιόνια στα ορεινά και όχι μόνο, χαμηλές θερμοκρασίες. Παρόλο που οι γιορτές έχουν περάσει, ο καιρός ενδείκνυται για χειμερινές αποδράσεις σε μέρη ζεστά! Πέρσι, περίπου τέτοιο καιρό, είχαμε επισκεφτεί το κοσμοπολίτικο Ντουμπάι, αναζητώντας την ζέστη και την πολυτέλεια. Φέτος είναι ευκαιρία να επισκεφτούμε την πρωτεύουσα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, το Άμπου Ντάμπι (αποτέλεσε ενδιάμεσο προορισμό στο ταξίδι για τη Σρι Λάνκα).

Η πόλη εκτείνεται κατά μήκος μίας μακρόστενης παράκτιας νησίδας που απέχει μόλις 250 μέτρα από την ξηρά. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν πολλά νησάκια καθώς και κολπίσκοι. Εκατό χρόνια πριν η περιοχή είχε λιγοστά κτίσματα, ενώ κύρια απασχόληση του κόσμου ήταν η αλιεία, το κυνήγι καθώς η περιοχή έβριθε ελαφιών, η γεωργία και το εμπόριο. Μετά την ανακάλυψη πετρελαίου στην περιοχή και την αποχώρηση των Βρετανών, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και κυρίως το Άμπου Ντάμπι είναι μία από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου σε όρους κατά κεφαλήν εισοδήματος. Μάλιστα, όταν μερικά χρόνια πριν, στις αρχές της παγκόσμιας κρίσης, το Ντουμπάι είχε φτάσει στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, ο εμίρης του Άμπου Ντάμπι είχε βοηθήσει τον κοσμοπολίτη γείτονα να ορθοποδήσει. Αν και παραμένει στην σκιά του Ντουμπάι σε θέματα αναγνωρισιμότητας και τουρισμού, η πόλη του Άμπου Ντάμπι γνωρίζει ραγδαία οικιστική ανάπτυξη, ενώ αυξητικές τάσεις παρουσιάζει και ο τουρισμός.

Από Αθήνα μπορεί κανείς να φτάσει στο Άμπου Ντάμπι με απευθείας πτήση της Etihad Airways - μία από τις καλύτερες αεροπορικές εταιρείες του κόσμου. Η πτήση διαρκεί περίπου 4,5 ώρες. Το αεροδρόμιο της πόλης είναι σε αρκετά καλή κατάσταση, ενώ εξυπηρετεί μεγάλο πλήθος πτήσεων και ανταποκρίσεων. Μετά την πρώτη επαφή που έχει ο επισκέπτης με την έρημο, εντύπωση κάνει το αρκετό πράσινο που βλέπει κανείς στην πόλη. Στο Άμπου Ντάμπι έχουν χτιστεί αρκετοί ουρανοξύστες, ενώ η ανοικοδόμηση συνεχίζεται σε βαθμό υπερθετικό - ίσως στα πλαίσια του άτυπου ανταγωνισμού με το γειτονικό και πιο ανεπτυγμένο Ντουμπάι.

Κύριο αξιοθέατο είναι κατ' εμέ, καθότι λάτρης της Formula 1, το θεματικό πάρκο Ferrari World που άνοιξε τις πύλες του το 2010. Το πάρκο καλύπτει μία μεγάλη έκταση, ενώ το διασημότερο ίσως δρώμενο που προσφέρει είναι το Formula Rossa roller coaster (τρενάκι) που πιάνει υψηλές ταχύτητες, παραπλήσιες με αυτές που αναπτύσσονται σε έναν οδηγό Φόρμουλα Ένα όταν πιλοτάρει ένα μονοθέσιο! Βρίσκεται στο νησί Yas, το οποίο επίσης διαθέτει λούνα παρκ. Στο Yas Island βρίσκεται επίσης και η πίστα Φόρμουλα Ένα του Άμπου Ντάμπι.

Η πόλη διαθέτει, ασφαλώς, αρκετά και εντυπωσιακά εμπορικά κέντρα. Πιο γνωστό είναι το Marina Mall που βρίσκεται στην πολυτελή λεωφόρο Corniche. Περιλαμβάνει πάνω από 300 καταστήματα, καφετέριες, εστιατόρια, αίθουσες ψυχαγωγίας, ενώ μπορεί κανείς να βρει όλες τις γνωστές μάρκες. Κατά μήκος της λεωφόρου υπάρχουν αρκετά συντριβάνια, πάρκα, ποδηλατόδρομοι, ενώ βλέπει κανείς πολύ κόσμο να περπατά.

Αν θέλει κανείς να δει την ιστορία της πόλης και της περιοχής, θα πρέπει να επισκεφτεί το Χωριό Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Άμπου Ντάμπι. Εκεί βρίσκεται συγκεντρωμένη η ζωή πριν από την ανακάλυψη των κοιτασμάτων πετρελαίου. Παραδοσιακή αγορά, πληροφορίες για τη ζωή των Βεδουίνων και των νομάδων της ευρύτερης περιοχής, βόλτα με καμήλα, επίδειξη κυνηγιού με γεράκι και άλλα περιλαμβάνονται στα εκθέματα στα οποία μπορεί κανείς να περιηγηθεί. Κομμάτι ιστορίας της πόλης αποτελεί και το παλάτι Qasr Al-Hosn. Είναι το παλιότερο κτίσμα στο Άμπου Ντάμπι, ενώ αποτέλεσε έδρα της βασιλικής οικογένειας. Μέρος του είναι επισκέψιμο.

Η καλύτερη εποχή για να επισκεφτεί κανείς το Άμπου Ντάμπι είναι μεταξύ Νοεμβρίου και Μαρτίου, καθώς οι θερμοκρασίες είναι ιδανικές και σταθερές. Το καλοκαίρι η θερμοκρασία μπορεί να ξεπεράσει τους 50 βαθμούς Κελσίου και δεν ενδείκνυται η επίσκεψη. Στο κρατίδιο μπορεί κανείς να απολαύσει το μπάνιο του, τόσο τις πισίνες των πολυτελών ξενοδοχείων όσο και τη θάλασσα, καθώς υπάρχουν αρκετές και ωραίες παραλίες.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.