Παρίσι και νησιά στο Σηκουάνα

Σε προηγούμενη περιήγηση είδαμε τη θέα από ψηλά στο Παρίσι. Παρατηρώντας την πρωτεύουσα της Γαλλίας, ειδικά από τον πύργο του Άιφελ, μπορεί κανείς να διακρίνει τρία νησάκια - δύο μεγαλύτερα και ένα μικρότερο, που βρίσκονται στον ποταμό Σηκουάνα (Seine). Τα νησάκια αυτά στη μέση του ποταμού αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της πόλης από την εποχή των Γαλατών ήδη. Είναι προσβάσιμα και τα 3, οπότε αξίζει να τα επισκεφτεί κανείς. Τα δύο πρώτα είναι φυσικά νησιά, ενώ το τρίτο και μικρότερο είναι τεχνητό.

Το μεγαλύτερο, πιο συχνά επισκέψιμο και πιο γνωστό νησί του Σηκουάνα είναι το Île de la Cité. Κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους αποτελούσε την καρδιά της πόλης του Παρισιού. Ακόμη και τώρα οι χιλιομετρικές αποστάσεις στη Γαλλία έχουν ως σημείο μηδέν την Place du Parvis de Notre-Dame που βρίσκεται μπροστά από τους δυτικούς πύργους του καθεδρικού της Notre-Dame. Το νησί είναι προσβάσιμο με αρκετές γέφυρες και με τις δύο όχθες του Σηκουάνα. Η πιο γνωστή και παλιά γέφυρα είναι η Pont Neuf - όνομα οξύμωρο γιατί το όνομά της σημαίνει Νέα Γέφυρα. Πάνω στο νησί βρίσκεται ένα από τα γνωστότερα αξιοθέατα της πόλης του Παρισιού, ο καθεδρικός της Notre-Dame. Οι ουρές για να επισκεφτεί κανείς την όμορφη αυτή εκκλησία είναι συνήθως μεγάλες. Εντούτοις, η επίσκεψη αξίζει, όπως και η ανάβαση στους πύργους ώστε να απολαύσει κανείς τη θέα. Άλλα ενδιαφέροντα αξιοθέατα είναι το Palais de Justice όπου μέσα βρίσκεται και το Sainte Chapelle, όπως και το Conciergerie, στα οποία διαδραματίστηκαν σημαντικά γεγονότα κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης και έπειτα.

Το Île de la Cité ενώνεται με γέφυρα με το έτερο φυσικό νησάκι του Σηκουάνα που έχει απομείνει, το Île Saint-Louis. Ενώνεται επίσης με γέφυρες και με τις δύο όχθες του Σηκουάνα. Σε αντίθεση με το τουριστικό Ιλ ντε λα Σιτέ, το νησάκι αυτό έχει αρκετές κατοικίες, ενώ στα στενά δρομάκια του αξίζει κανείς να αφεθεί να χαθεί. Εκτός από κατοικίες έχει ορισμένα καφέ και εστιατόρια όπου μπορεί κανείς να απολαύσει τη θέα προς το ποτάμι και όχι μόνο. Το τελευταίο διάστημα, βέβαια, αρκετοί τουρίστες επισκέπτονται και αυτό το νησί.

Το τρίτο και μικρότερο νησί βρίσκεται πιο κοντά στον πύργο του Άιφελ. Είναι τεχνητό νησάκι και ονομάζεται Île aux Cygnes. Στην ουσία πρόκειται για μία μακρόστενη λωρίδα κατάφυτης γης όπου αξίζει κανείς να πάει για περπάτημα. Στη μία του άκρη υπάρχει αντίγραφο του Αγάλματος της Ελευθερίας. Το αυθεντικό, ως γνωστόν, βρίσκεται στη Νέα Υόρκη και ήταν δώρο των Γάλλων πολιτών προς τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής για την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

ΥΓ1 Άλλες αναρτήσεις για Παρίσι στο blogtravels.gr

Παρίσι με θέα από ψηλά

Η πρωτεύουσα της Γαλλίας, το Παρίσι, πρέπει να είναι από τις πόλεις που έχουν «πρωταγωνιστήσει» στα περισσότερα μυθιστορήματα. Ίσως γιατί μεγάλο μέρος της διανόησης, του Διαφωτισμού και η Γαλλική Επανάσταση, γεγονότα που σημάδεψαν την ιστορία της Ευρώπης, συνέβησαν εκεί. Η πόλη έχει αρκετά περισσότερα να δώσει στον επισκέπτη απ’ ό,τι οι περιγραφές των βιβλίων. Ένας ωραίος τρόπος για να την γνωρίσει κανείς είναι από ψηλά, θαυμάζοντας τη θέα.

Χαρακτηριστικό σημείο απ’ όπου μπορεί κανείς να αγναντέψει είναι φυσικά ο Πύργος του Άιφελ, το μνημείο που φαίνεται από πολλά σημεία στην πόλη. Το σήμα κατατεθέν του Παρισιού ατενίζει την πόλη από τα 300 μέτρα (χωρίς την κεραία). Είναι χωρισμένο σε 3 επίπεδα – στα 2 πρώτα φτάνει κανείς με τα πόδια, ενώ για το 3^ο χρειάζεται οπωσδήποτε ανελκυστήρας. Οι ουρές συνήθως είναι μεγάλες. Αν θέλει κανείς να τις αποφύγει, μπορεί να κάνει κράτηση μέσω ίντερνετ για συγκεκριμένες ώρες. Η θέα πάντως αποζημιώνει την αναμονή.

Επόμενο σημείο με τρομερή θέα είναι ο λόφος της Μονμάρτης και συγκεκριμένα τα σκαλιά της βασιλικής της Sacré-Cœur. Αξίζει την επίσκεψη, ειδικά τη νύχτα, καθώς φαίνεται η πόλη φωτισμένη και τα φώτα στον Πύργο του Άιφελ που αναβοσβήνουν. Πολύς κόσμος κάθεται στα σκαλιά και αγναντεύει, συχνά πίνοντας και τρώγοντας κάτι ελαφρύ. Για καλύτερες φωτογραφίες θα χρειαστείτε σίγουρα τρίποδα.

Το κέντρο μοντέρνας τέχνης George Pompidou συνήθως κανείς το επισκέπτεται για τα εκθέματά του. Στον τελευταίο όροφο όμως κανείς μπορεί να απολαύσει όμορφη θέα της πόλης από ψηλά. Αν σας βγάλει ο δρόμος σας στη συνοικία Marais, κάντε το πέρασμα από εκεί για έναν επιπλέον λόγο.

Υπάρχουν δύο ακόμη σημεία με αρκετά καλή θέα, τουλάχιστον εξ’όσων γνωρίζω. Ο ένας είναι ανεβαίνοντας τα 288 σκαλοπάτια της Αψίδας του Θριάμβου (Arc de Triomphe). Η πρόσβαση γίνεται υπογείως πληρώνοντας αντίτιμο. Ο άλλος τρόπος είναι από το πλάι της Παναγιάς των Παρισίων, στον βόρειο πύργο, ανεβαίνοντας 387 σκαλοπάτια.

Όποιον από τους τρόπους αυτούς επιλέξει κανείς, η θέα του Παρισιού μέρα και νύχτα θα τον αποζημιώσει. Ίσως βρει και τον ρομαντισμό που λέγεται ότι εκπέμπει η πόλη, ποιος ξέρει…

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

ΥΓ1 Παλιότερες αναρτήσεις μου από Παρίσι με περισσότερες φωτογραφίες.

ΥΓ2 Αναρτήσεις στο blogtravels.gr για τα διαδικαστικά και τις εκδρομές πέριξ του Παρισιού, όπως επίσης και 5 μέρες στο Παρίσι με τη Δανάη.

Eurodisney, Βερσαλλίες και μερικές πληροφορίες (2/2)

Eurodisney... Για να πάει κανείς εκεί πρέπει να πάρει το τρένο RER A με κόστος περίπου 12 ευρώ πήγαινε-έλα. Καλό είναι να πάει κανείς πρωί για να προλάβει τα θεάματα. Προσοχή στις κυρίες: μία στάση πριν την Eurodisney βρίσκεται το Ville d'Europe, εκπτωτικό πάρκο με πάσης φύσεως μαγαζιά. Να το έχετε υπόψη σας... Διαδρομή 40 λεπτά περίπου και φτάνει κανείς στην Eurodisney. Τα πάρκα είναι δύο: ένα με ήρωες του Ντίσνεϋ και ένα με Hollywood Theme. Το κόστος είναι 50 ευρώ για το ένα για μία μέρα ή 60 ευρώ και για τα δύο. Εάν πάτε νωρίς, αξίζει σίγουρα και τα δύο. Και η μαγεία ξεκινά...

Τα θεάματα που μπορεί να κάνει κανείς είναι πάρα πολλά και για όλα τα γούστα. Τα roller coaster είναι που αξίζουν γιατί κόβουν την ανάσα. Αν αντέχετε, δοκιμάστε Indiana Jones, Space Mountain στο ένα το πάρκο και Hollywood Tower και Rock 'n' Roller Coaster starring Aerosmith στο δεύτερο. Ειδικά το τελευταίο όλα τα λεφτά!!!

Κατά τις 4 ξεκινάει η παρέλαση των ηρώων της Ντίσνεϋ, όπου φυσικά αξίζει να την παρακολουθήσετε. Και μετά ξεχυθείτε για ψώνια: αναμνηστικά, ρούχα, γλυκά, ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί σε όλα τα (παιδικά) κυρίως χρώματα.

Βερσαλλίες... Τα ανάκτορα του Λουδοβίκου του 14 ή αλλιώς Βασιλιά Ήλιου. Αξίζει σίγουρα την επίσκεψή σας. Μισή ώρα περίπου με το RER C (κόστος γύρω στα 6 ευρώ) από το κέντρο και 16 ευρώ είσοδος μαζί με audioguide (πραγματικά αξίζει, καθότι μαθαίνει κανείς πάρα πολλά). Η χλιδή τρομερή, αλλά εκείνο που μένει στον επισκέπτη είναι σίγουρα οι κήποι. Πού να ήταν και ανθισμένοι...

Κλείνοντας, όσες φορές και να επισκεφθεί κανείς το Παρίσι αξίζει το προσκύνημα στο Λούβρο (είσοδος 9 ευρώ). Ένα παλάτι που έγινε το διασημότερο μουσείο στον κόσμο και αποτελεί έκθεμα από μόνο του. Βέβαια, δεν είναι τυχαίο ότι στα 5-6 διασημότερα έργα του είναι η Αφροδίτη της Μήλου και η Νίκη της Σαμοθράκης - ειδικά η τελευταία είναι σε περίοπτη θέση έτσι ώστε κανένας επισκέπτης να μην την προσπεράσει ασυγκίνητος.

Το παρκέ της Μεγάλης Αίθουσας με τους πανέμορφους πίνακες είναι από μόνο του και αυτό ένα έργο τέχνης. Μερικά πράγματα που πρέπει να προσέξει κανείς στο τι θα φάει-θα πιεί και τα σχετικά: οι Γάλλοι γενικώς προτιμούν το φαγητό τους ωμό. Αν δε σας συγκινεί η ιδέα, τα κρέατα που θα παραγγείλετε να ζητήσετε να είναι well done. Πάλι θα έχουν το αιματάκι τους, αλλά δε θα βελάζουν κιόλας. Αποφύγετε αν δεν το αντέχετε οτιδήποτε tartar - είναι σαν φρεσκοκομμένος κιμάς. Προσωπικά μου άρεσε, αλλά δεν είναι για όλα τα στομάχια. Αρκετές σαλάτες τους αλλά και η καρμπονάρα έχουν για dressing ένα αυγό ωμό. Οι κρέπες είναι αρκετά λεπτές. Προτιμήστε τις γλυκές.

Ως προς τα ποτά-καφέδες κτλ. Καπουτσίνο και οι άλλοι καφέδες που έχουν γάλα, παραέχουν γάλα. Ο ελληνιστί γαλλικός εκεί είναι μάλλον αμερικάνικος. Οπωσδήποτε δοκιμάστε Kir Royal, ποτό με βάση τη σαμπάνια και χυμό φραγκοστάφυλο - μπορεί να το βρει κανείς και στην Ελλάδα, αλλά το ντόπιο έχει άλλη χάρη. Και φυσικά όταν πάτε για καφέ (παρεμπιπτόντως πληρώσαμε σε τουριστικά μέρη μέχρι και 7 ευρώ τον καπουτσίνο) ζητήστε οπωσδήποτε une carafe d'eau γιατί πολύ απλά νερό με τον καφέ δεν φέρνουν!

Ακόμη το σκέφτεστε; On y va a Paris!

ΥΓ Εξαιρετική "βόλτα" στο Παρίσι έχει αναρτήσει πρόσφατα σε βίντεο με ήχο η lifewhispers. Επίσης ο gkriniaris παλιότερα, οι τρελοτουρίστες πάάάρα πολύ παλιά, η butterfly, η penny και ο philos. Σίγουρα υπάρχουν και πολλοί άλλοι. Απολαύστε!

Encore une fois...a Paris (1/2)

Εκπαιδευτικοί λόγοι αυτή τη φορά με φέρανε για άλλη μια φορά στο Παρίσι (εξ'ου και ο τίτλος*). Και λέω άλλη μια φορά, γιατί τελευταία επίσκεψη ήταν πριν 2 χρόνια, την Πρωτοχρονιά του 2008 - Λουτετία είσαι μια οπτασία. Συνέπεσε βέβαια με το προηγούμενο podcast των Kipsila και το συγκριτικό τεστ μεταξύ Παρίσι και Καρπενήσι.

Όταν επισκέπτεσαι ξανά μια πόλη, έχεις πάντα την ευκαιρία να δεις και να κάνεις πράγματα που δεν είχες κάνει στις προηγούμενες επισκέψεις. Από τις προηγούμενες επισκέψεις είχανε μείνει δύο μεγάλα κενά τα οποία δεν έμειναν ανικανοποίητα: η Eurodisney και οι Βερσαλλίες (αυτά στο δεύτερο μέρος). Φυσικά, δεν μπορεί κανείς να ξαναπάει Παρίσι και να μην κάνει κάποια βασικά πράγματα όπως είναι βόλτα στη Μονμάρτη, προσκύνημα στο Λούβρο και περαντζάδα στον Σηκουάνα.

Άποψη της Notre Dame παραποτάμια - η Παναγιά των Παρισίων βρίσκεται στο κέντρο του Παρισιού στο νησάκι Île de la Cité όπου αρχικά βρισκόταν η Λουτετία (Παρίσι). Παρεμπιπτόντως, ο Σηκουάνας στα γαλλικά λέγεται Seine. Αν δεν έχετε ξαναπάει, δοκιμάστε βόλτα με το καραβάκι στο ποτάμι. Δίνει στον επισκέπτη άλλη οπτική της πόλης.

Σχετικά κοντά βρίσκεται το George Pombidou, ένα ριζοσπαστικό για την εποχή του μουσείο μοντέρνας τέχνης. Αξίζει να το επισκεφθεί κανείς διότι πέρα από τα εκθέματα έχει φανταστική θέα σε όλη την πόλη.

Το Pombidou βρίσκεται στην άκρη μιας όμορφης συνοικίας του Παρισίου που ονομάζεται Le Marais απ'όπου ξεπήδησε η παριζιάνικη μπουρζουαζία. Ειδικά την Κυριακή οι δρόμοι είναι γεμάτοι με καλλιτέχνες που εκτελούν τα προγράμματά τους, μουσικούς, ενώ τα μικρά μαγαζάκια είναι ανοιχτά παρέχοντας λογιών-λογιών πράγματα.

Η θέα από την Μονμάρτη και συγκεκριμένα από την Sacré-Cœur (Ιερή Καρδιά) είναι μαγευτική μέρα-νύχτα. Στα σκαλιά κάτω μαζεύεται αρκετός κόσμος όπου διασκεδάζει τραγουδώντας και πίνοντας. Μην παραλείψετε να φάτε μια κρέπα στην πλατεία των ζωγράφων που βρίσκεται ακριβώς από πίσω. Ας μην ξεχνάμε ότι η κρέπα είναι από τα εθνικά φαγητά των Γάλλων.

Καθότι εκπαιδευτική εκδρομή, περιλάμβανε επίσκεψη και στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Μάλιστα, η επίσκεψή μας συνέπεσε και με επεισόδια, καθότι και εκεί ισχύει το άσυλο... Πάντως η Σορβόννη βρίσκεται κεντρικότατα στο Παρίσι, μεταξύ των κήπων του Λουξεμβούργου και της Παναγιάς των Παρισίων - προσωπικά είχα την εντύπωση ότι βρισκόταν κάπου έξω από το Παρίσι. Ξεκίνησε από θεολογική σχολή για να καταλήξει ένα από τα πιο γνωστά πανεπιστήμια της Ευρώπης.

Φυσικά πήγαμε στην Galerie Lafayette όπου οι κυρίες του γκρουπ επιδώθηκαν μανιωδώς σε αγαπημένο τους άθλημα. Οι λιγοστοί άντρες της ομάδας καθήσαμε να ξαποστάσουμε στο καφέ που βρίσκεται στον πρώτο όροφο, αγναντεύοντας τον γενικότερο χαμό του κόσμου που πηγαινοερχόταν, απολαμβάνοντας παράλληλα ένα ποτήρι σαμπάνια υπό την σκέπη του φανταστικού βιτρώ της οροφής.

Ως γνήσιοι Έλληνες επισκεφθήκαμε φυσικά και το Buddha Bar. Όμορφο bar-restaurant, στο τέλος της Av. Champs-Élysées. Οι τιμές ίδιες με αντίστοιχα μαγαζιά στην Αθήνα - για παράδειγμα ένα ποτήρι Kir Royale 16 ευρώ. Παρέχει και φαγητό, κυρίως fingerfood και ασιατική κουζίνα. Άλλο μέρος για decadance διασκέδαση είναι η Latin συνοικία που βρίσκεται στις όχθες του Σηκουάνα απέναντι από Notre Dame. Εκεί βρίσκει κανείς μπαράκια που μένουν ανοιχτά μέχρι σχετικά αργά σε περιβάλλον που έχει μείνει κολλημένο στην δεκαετία του '80. Σ'αυτή τη συνοικία υπάρχουν και αρκετά ελληνικά μαγαζιά Πίτα-γύρος και τα σχετικά. Ένα σύντομο πέρασμα αρκεί...

Κλείνοντας, ο πύργος του Άιφελ - σήμα κατατεθέν της πόλης. Δυστυχώς η ουρά για να ανέβει κανείς μέχρι πάνω είναι συνήθως τεράστια, μέχρι και πάνω από δύο ώρες αναμονή. Η θέα πάντως είναι τρομερή, αν βοηθά και η μέρα. Ωραία άποψη του πύργου έχει κανείς είτε από το Πεδίον του Άρεως (ακριβώς από πίσω στην φωτογραφία) είτε από το Τροκαντερό απ'όπου είναι τραβηγμένη αυτή η φωτογραφία.
Ωραία φαίνεται και τη νύχτα, αφού κάθε ώρα ακριβώς ανάβουν όλα τα φώτα για 5 λεπτά περίπου.

Θα ακολουθήσει μέσα στη βδομάδα β' μέρος με Eurodisney, Βερσαλλίες και μερικές χρήσιμες πληροφορίες για τους επισκέπτες.

Λουτετία είσαι μια οπτασία...

Αστερίξ πιστεύω έχουμε διαβάσει οι περισσότεροι. Λουτετία ήταν ένα μικρό ψαροχώρι στη μέση του ποταμού Σηκουάνα.

Αυτό το ψαροχώρι μεγάλωσε, ωρίμασε, γιγαντώθηκε και μεταμορφώθηκε στο Παρίσι.

Μετά το Λονδίνο, τα βήματα μας φέρανε στο Παρίσι, λοιπόν. Με διαφορετική παρέα, αυτή τη φορά από την πατρίδα, ένα τσούρμο Λαρισαίοι ξεβράστηκαν στις όχθες του Σηκουάνα. Ήμασταν δυό, ήμασταν τρεις, ήμασταν χίλιοι δεκατρείς.

Το ξενοδοχείο, αν και παλιό, ήταν σε κεντρικότατο σημείο, ένα στενό κάτω από εδώ...

...και πολύ κοντά στη Μονμάρτη, όπου και κάναμε τις περισσότερες βραδινές εξορμήσεις μας.

Ξημέρωμα στο Λούβρο, για να αποφύγουμε τις τεράστιες ουρές...

...ουρές που ξεφυτρώναν παντού με απίστευτη ταχύτητα!

Στα βήματα του Κώδικα Ντα Βίντσι, ένα μνημείο που αλλιώς θα έμενε απαρατήρητο. Η ανάστροφη πυραμίδα, η ένωση του θηλυκού συμβόλου με το αρσενικό, η κορύφωση της ιστορίας...

Παρίσι, λοιπόν. Θεωρείται ερωτική πόλη. Ίσως εξαιτίας των πάρκων, της ατμόσφαιρας, της λογοτεχνίας σίγουρα.

Σίγουρα πάντως είναι γεμάτη φαλλικά σύμβολα...

Έτσι πέρασε και η φετινή Πρωτοχρονιά. Είθε ο Τουτάτης^ να μας φωτίζει όλους!
^Τουτάτης: θεότητα των Γαλατών, ήταν ο "πατέρας του λαού", ο θεός της φυλής