Εκδρομή στην όμορφη πόλη της Καστοριάς

Η πόλη της Καστοριάς είναι μία από τις ομορφότερες πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας, χτισμένη σε ιδιαίτερο σημείο. Βρίσκεται στη δυτική Μακεδονία, λιγότερο από διακόσια χιλιόμετρα απόσταση από τη Θεσσαλονίκη, ενώ εξυπηρετείται αεροπορικώς με δρομολόγια από και προς Αθήνα. Η πόλη είναι χτισμένη σε χερσόνησο στην ομώνυμη λίμνη. Δίνει στον επισκέπτη την αίσθηση ότι βρίσκεται σε νησί, καθώς συνδέεται με την ξηρά μέσα από στενή λωρίδα γης. Αυτό είναι ένα από τα στοιχεία που καθιστούν την τοποθεσία και την πόλη μοναδικές!

Η Καστοριά είναι ένας προορισμός για όλες τις εποχές. Παλιότερα η πόλη ζούσε από το εμπόριο της γούνας, πλέον αυτό έχει περιοριστεί αρκετά. Μπορεί κανείς να επισκεφτεί την πόλη τόσο το χειμώνα και την άνοιξη, όσο και καλοκαίρι και φθινόπωρο. Κάθε εποχή έχει τις χάρες της. Για παράδειγμα το χειμώνα το τοπίο με τα χιονισμένα βουνά που αντανακλώνται στη λίμνη είναι πραγματικά όμορφο. Αντίστοιχα την άνοιξη ή το φθινόπωρο τα χρώματα της φύσης κατακλύζουν την περιοχή και την μετατρέπουν σε πίνακα ζωγραφικής.

Το πρώτο πράγμα που αξίζει κανείς να κάνει, εφόσον επισκεφτεί την πόλη, είναι φυσικά ο περίπατος της λίμνης, τουλάχιστον στο κομμάτι της χερσονήσου. Η διαδρομή αυτή διαρκεί περίπου 45 λεπτά και προσφέρει όμορφες εικόνες και φυσικά χαλάρωση. Προτιμήστε να κάνετε την διαδρομή με τα πόδια και όχι με αυτοκίνητο, οι συγκινήσεις θα είναι σίγουρα περισσότερες και καλύτερες. Συντροφιά του επισκέπτη - παρατηρητή είναι οι ψαράδες της περιοχής και οι πελεκάνοι της λίμνης.

Η πόλη κατοικείται από αρχαιοτάτων χρόνων. Μάλιστα, το όνομά της λέγεται, σύμφωνα με μία εκδοχή, ότι προέρχεται από τον μυθικό ήρωα Κάστορα (Διόσκουροι - Κάστορας και Πολυδεύκης). Αν και από τα αρχαία χρόνια δε σώζονται πολλά μνημεία, από τις νεότερες εποχές και συγκεκριμένα από την Τουρκοκρατία και μετά, σώζονται αρκετά αρχοντικά και παραδοσιακά χτίσματα αρχιτεκτονικής της εποχής εκείνης. Από τα βυζαντικά χρόνια και έπειτα σώζονται, από την άλλη, πολλές εκκλησίες και ναοί με τοιχογραφίες και ωραίες εικόνες. Μην διστάσετε να επισκεφτείτε όσα από αυτά τα αξιοθέατα είναι επισκέψιμα.

Τα πιο όμορφα και καλοδιατηρημένα αρχοντικά βρίσκονται στην παλιά πόλη της Καστοριάς, το Ντόλτσο. Το όνομά της λέγεται ότι προέρχεται από την ιταλική λέξη dolce που σημαίνει γλυκό. Αυτή την αίσθηση δίνει στον επισκέπτη, λοιπόν, μιας γλυκιάς αίσθησης και όμορφων αναμνήσεων. Τα περισσότερα αρχοντικά είναι του 17ου και 18ου αιώνα, καλοδιατηρημένα και χαρακτηριστικά της εποχής. Τα υλικά που έχουν χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή τους είναι πέτρες και ξύλο, δίνοντας ενιαία αίσθηση και αρμονία με το περιβάλλον. Πραγματικό ταξίδι σε άλλη εποχή, ό,τι καλύτερο μπορεί να ζητήσει ο επισκέπτης.

 

Η πόλη της Καστοριάς, πέρα από κατεξοχήν αξιοθέατο και τουριστικός προορισμός, μπορεί να αποτελέσει βάση για κοντινές εκδρομές σε βουνά, οικισμούς και ποτάμια - εφόσον κανείς διαθέτει περισσότερες ημέρες. Σε μία πρώτη επαφή με την πόλη και την περιοχή αξίζει κανείς να μείνει μόνο στην πόλη και πέριξ. Εάν έχετε χρόνο και διάθεση, κάντε μία εκδρομή με καραβάκι. Με σχετικά χαμηλό αντίτιμο μπορεί κανείς να κάνει τον μεγάλο ή τον μικρό γύρο της λίμνης, να θαυμάσει την πόλη και τη γύρω φύση στα συνήθως ήρεμα και γαλήνια νερά της λίμνης. Εφόσον ο καιρός το επιτρέπει, δοκιμάστε το, είναι σίγουρα ξεχωριστή και προτεινόμενη εμπειρία.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog της travelplanet24

Στην Αλεξανδρούπολη με όλα τα μέσα

Η πρώτη μου επαφή με την Αλεξανδρούπολη ήταν στο Δημοτικό, όταν συνάντησα το σήμα-κατατεθέν της πόλης, τον περίφημο Φάρο, σε κάποιο γραμματόσημο της εποχής. Μου έκανε εντύπωση ότι μέσα σε μία σύγχρονη πόλη θα μπορούσε να βρίσκεται ένας φάρος. Αυτή η εικόνα μου έμεινε γι αρκετό καιρό. Χρόνια μετά κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας μου, πέρασα ξώφαλτσα αρκετές φορές από την πόλη, καθώς εκεί σταματούσε για να αλλάξει μηχανή το τρένο που ξεκινούσε από το τριεθνές, περνούσε από την Κομοτηνή και συνέχιζε μέχρι Θεσσαλονίκη και τελικά Αθήνα. Μία από τις φορές αυτές χρησιμοποίησα και το αεροδρόμιο της πόλης που λέγεται "Δημόκριτος" για τη συνέχεια του ταξιδιού μου. Ευτυχώς, μερικά χρόνια πριν κατάφερα να επισκεφτώ, οδικώς αυτή τη φορά, ως την πόλη και να την απολαύσω με την ησυχία μου ως τουρίστας.

Η Αλεξανδρούπολη, λοιπόν, είναι κόμβος για την βορειοανατολική Ελλάδα. Προσεγγίζεται οδικώς μέσω της Εγνατίας Οδού, σιδηροδρομικώς, αεροπορικώς και ακτοπλοϊκώς, καθώς είναι το πρώτο ελληνικό λιμάνι μετά τα Δαρδανέλια. Είναι μία αρκετά συμπαθητική πόλη με αρκετά αξιοθέατα, τόσο εντός της πόλης όσο και πέριξ αυτής.

Πρώτη επαφή που έχει κανείς με την πόλη της Αλεξανδρούπολης είναι φυσικά το λιμάνι της, όπου βρίσκεται και ο αναγνωρίσιμος Φάρος - μνημείο κληρονομιάς πλέον. Εκεί μπορεί κανείς να ξεκινήσει τη βόλτα του και αφού χορτάσει θάλασσα και λιμάνι, να συνεχίσει στα ενδότερα. Η πόλη έχει αρκετά καλή ρυμοτομία, ενώ μπορεί κανείς να δει περπατώντας στους δρόμους της όμορφα νεοκλασικά κτήρια.

Το καλύτερο αξιοθέατο, για μένα, στην ευρύτερη περιοχή είναι το Δέλτα του Έβρου. Σε απόσταση 14 χιλιομέτρων ανατολικά της πόλης βρίσκεται το Κέντρο Πληροφόρησης Δέλτα Έβρου όπου μπορεί κανείς να βρει χρήσιμες πληροφορίες γι αυτόν τον σημαντικό υγροβιότοπο της χώρας. Από εκεί ξεκινάνε και οργανωμένες ξεναγήσεις στον υγροβιότοπο, όπου το πρόγραμμα περιλαμβάνει μέχρι και βαρκάδα! Η εμπειρία αξίζει σίγουρα, καθώς έχει κανείς τη δυνατότητα να δει πολλά φυτά, ζώα και πουλιά.

Εκτός από το Δέλτα του Έβρου, σε κοντινή απόσταση από την Αλεξανδρούπολη βρίσκονται αρχαιολογικοί χώροι όπως αυτός της Τραϊανούπολης, το όμορφο Δάσος της Δαδιάς και άλλοι. Γενικότερα, αξίζει κανείς να επισκεφτεί την πόλη τόσο για να ξεναγηθεί σ'αυτή, όσο και να κάνει κοντινές εκδρομές σε ιδιαίτερης ομορφιάς μέρη. Η πόλη της Αλεξανδρούπολης και οι υποδομές της μπορούν να ικανοποιήσουν τους απαιτητικούς επισκέπτες όλες τις εποχές.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24

Παραδοσιακά εορταστικά έθιμα της χώρας (Χίος και Θεσσαλία)

Τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά γιορτάζονται σε παγκόσμιο επίπεδο με διάφορα νεότερα αλλά και παλιότερα έθιμα. Ιδιαιτερότητες ως προς τους εορτασμούς έχει κάθε τόπος της χώρας μας, αναβιώνοντας έθιμα και δρώμενα του παρελθόντος. Κάποια από αυτά πηγάζουν από προκαταλήψεις, ενώ άλλα, λόγω πλούσιας παράδοσης, έχουν τις ρίζες τους ακόμη και μέχρι την αρχαία Ελλάδα και τα διονυσιακά δρώμενα. Από τα έθιμα του τόπους μας που έχω ζήσει από κοντά, δύο μου έκαναν εντύπωση ως κάτι το διαφορετικό. Το ένα είναι νησιώτικο και το άλλο μπλέκει από κάμπο μέχρι και βουνά.

Το πρώτο έθιμο διαδραματίζεται στη Χίο κάθε χρόνο την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Όταν ακούει κανείς Χίο σκέφτεται νησί, μαστίχα, παραλίες, καλοκαίρι και σίγουρα δεν πάει το μυαλό του ότι κάτι ιδιαίτερο συμβαίνει και το χειμώνα. Κι όμως, κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς αναβιώνει το έθιμο που πηγάζει από τη μεγάλη ναυτική παράδοση του νησιού, τα Πρωτοχρονιάτικα καραβάκια. Παιδιά από τις γειτονιές της πόλης της Χίου ξεκινούν από καιρό πριν τις γιορτές να ετοιμάζουν τα καραβάκια. Παραμονή Πρωτοχρονιάς, λοιπόν, συγκεντρώνονται στο λιμάνι όπου ξεκινούν τα "παινέματα", τα οποία είναι αυτοσχέδιοι στίχοι και ποιηματάκια που συνοδεύουν το θέαμα. Νικήτρια γειτονιά δεν είναι απαραίτητα εκείνη που έχει το πιο όμορφο ή περίτεχνα στολισμένο καραβάκι, αλλά εκείνη που έχει σκαρώσει τα καλύτερα "παινέματα". Αξίζει κανείς να απολαύσει το συγκεκριμένο έθιμο. Επιπλέον, όλο το διάστημα των εορτών, αρκετά από τα όμορφα αρχοντικά του Κάμπου της Χίου είναι πανέμορφα στολισμένα, ενώ σε ορισμένα αρχοντικά, όπως του Αργέντη, επιτρέπεται η είσοδος. Τα αρχοντικά του Κάμπου βρίσκονται μέσα σε αυλές με εσπεριδοειδή, ενώ περιβάλλονται από ψηλούς πετρόχτιστους φράχτες.

Ένα άλλο ιδιαίτερο έθιμο που μου έχει κάνει εντύπωση είναι τα Ρογκατσάρια (ή και Λοκατσάρια) που απαντώνται συνήθως στη Θεσσαλία στα χωριά της Ελασσόνας και στα Γρεβενά. Το έθιμο έχει διονυσιακές ρίζες. Παραμονή Πρωτοχρονιάς οι νέοι του χωριού μαζεύονται σε κάποιο σπίτι, όπου ξεκινούν τις ετοιμασίες. Τα δύο κύρια πρόσωπα του δρώμενου είναι ο Αράπης (ή Αλή ή Ρογκατσάρης) και η Μπούλα (η νύφη). Ο Αράπης βάφεται με φούμο, ενώ ντύνεται με βαριά ρούχα όπου έχουν κρεμαστεί πάνω κουδούνες, για να φαίνεται επιβλητικός και τρομαχτικός. Η Μπούλα είναι συνήθως κάποιος νέος που ντύνεται και βάφεται γυναικεία. Τριγύρω τους υπάρχουν κάποιοι ντυμένες λεβέντες (καπεταναίοι ή και άλλες παραδοσιακές φορεσιές). Σε κάποια χωριά υπάρχουν ακόμη και ζώα στα δρώμενα, αφού κάποιοι ντύνονται καμήλα - μάλλον συνδέοντας το έθιμο με χριστιανικές καταβολές, εξαιτίας των τριών Μάγων με τα δώρα. Η κουστωδία κάνει το γύρο του χωριού όπου καταλήγει στην πλατεία, ξεκινώντας το γλέντι.

Ιδιαιτερότητες υπάρχουν και στα κάλαντα που τραγουδάει κάθε τόπος, ανάλογα πάντα με τα βιώματα και τις παραδόσεις. Μία από τις αξίες του να ταξιδεύει κανείς σε άλλα μέρη, ακόμη και εντός της χώρας, είναι να ζει τις ιδιαιτερότητές του κάθε τόπου, τα μοναδικά έθιμα και να βιώνει καθετί που έχει να του προσφέρει.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24

ΥΓ1 Προτάσεις για εορταστικές και όχι μόνο εκδρομές από το blogtravels.gr στη Χίο, στην Δράμα, στη λίμνη Πλαστήρα και στο Καϊμάκτσαλαν.

Βόλτα στη Θεσσαλονίκη που έχει λίγο απ'όλα!

Αφορμή για να ταξιδέψει κανείς στη Θεσσαλονίκη σίγουρα δε χρειάζεται. Ειδικά τώρα που φεύγουν οι μεγάλες ζέστες και οι σειρήνες που μας καλούσαν στις παραλίες έχουν αρχίσουν να ξεθωριάζουν στ'αυτιά μας, ένα ταξίδι στη νύφη (ή ακόμη καλύτερα νύμφη) του Θερμαϊκού σχεδόν επιβάλλεται.

Αρκετά πολιτιστικά γεγονότα γίνονται κάθε χρόνο στη Θεσσαλονίκη. Σε λίγο καιρό, αρχές Νοεμβρίου, αρχίζει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, μία διοργάνωση που συγκεντρώνει αρκετό κόσμο, κυρίως λάτρεις της "σκοτεινής αίθουσας". Το φεστιβάλ δίνει έμφαση στον ανεξάρτητο κινηματογράφο, ενώ υπάρχουν αρκετές παράλληλες εκδηλώσεις.

Η πλατεία Αριστοτέλους με το σχεδιασμό και τα κτήριά της είναι σίγουρα αξιοθέατο της πόλης. Πάνω στην πλατεία βρίσκονται σημεία με ωραία θέα προς τον Θερμαϊκό κόλπο. Αρχικά, είναι τα δύο μικρά καφέ του κινηματογράφου Ολύμπιον, το "Δωμάτιο με θέα" και το "Φουαγιέ" προσφέρουν θέα προς την πλατεία και τη θάλασσα. Βρίσκονται στον 5ο όροφο του γνωστού κινηματογράφου, που είναι και η έδρα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Στην απέναντι πλευρά της πλατείας βρίσκεται το roof garden του ξενοδοχείου Electra Palace. Εκεί μπορεί να απολαύσει κανείς κοκτέιλ ή ακόμη και να τσιμπήσει κάτι απολαμβάνοντας τη θέα.

Μετά τον καφέ στην πλατεία Αριστοτέλους ανοίγει συνήθως η όρεξη. Τα Λαδάδικα είναι κοντά. Τα όμορφα διατηρητέα κτίσματα της ευρύτερης περιοχής κρύβουν περισσότερο και λιγότερο γνωστούς θησαυρούς γεύσης. Ουζερί, μπυραρίες και ταβέρνες ικανοποιούν τις γεύσεις ακόμη και των πιο απαιτητικών. Πέρα από τις γεύσεις, οι τιμές είναι αρκετά καλύτερες απ'ό,τι θα έβρισκε κανείς αντίστοιχα στην Αθήνα.

Η καλή χώνεψη επιβάλλει βόλτα και μάλιστα παραλιακή. Ξεκινώντας κανείς από το λιμάνι μπορεί να περπατήσει παραλιακά μέχρι την Νέα Παραλία, η οποία βρίσκεται σε φάση ανακατασκευής. Εναλλακτικά αντί για περπάτημα μπορεί κανείς να κυκλοφορήσει με το ποδήλατο, ενώ θα συναντήσει στην διαδρομή αρκετά καροτσάκια που τα σέρνουν γονείς που σουλατσάρουν.

Βόλτες στην παραλία, καλό φαγητό, καφές και ποτό με θέα, καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Μια εκδρομή που περιλαμβάνει όλα αυτά αποτελεί το καλύτερο κίνητρο για να την πραγματοποιήσει κανείς. Ένας λόγος παραπάνω όταν πρόκειται για τη Θεσσαλονίκη.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

Χειμώνας στα στενά της Θεσσαλονίκης

Η Θεσσαλονίκη είναι γνωστή για πολλά και διαφορετικά κάλλη. Ειδικά για τους προερχόμενους από Αθήνα μοιάζει κάτι το τελείως διαφορετικό. Για τους κατοίκους της, πάλι, είναι έρωτας με τα σκαμπανεβάσματά του, αλλά πάντα ανεξίτηλος. Ένα σαββατοκύριακο στη Θεσσαλονίκη, όταν οι μέρες της άδειας δεν επιτρέπουν κάτι το παραπάνω, είναι ό,τι πρέπει για αναζωογόνηση. Σαν απόδραση μέσα στο υπόλοιπο του χειμώνα!

Ο πύργος του ΟΤΕ και τα πρώτα ανθισμένα λουλούδια στα παρτέρια

Πέρα από τα περισσότερο γνωστά σημεία της πόλης, αγαπημένα μου στέκια για περιδιάβαση είναι τα στενά της πόλης. Καθένα με την ιδιαιτερότητά του, τις ώρες και τη χρησιμότητά του. Ειδικά το χειμώνα που χρειαζόμαστε λίγη παραπάνω ζέστη.

Καλή η παραλία, αλλά για καφέ προτιμώ το στενό της Ικτίνου. Εδώ πίνει κανείς καφέ σε μαγαζιά με ιδιαίτερο στυλ. Μπορεί να μην συμφωνήσουν αρκετοί, καθένας όμως με τα βιώματά του.

Φωτογραφία από τα στενά στην Άθωνος

Για φαγητό τα στενά στην Άθωνος ή στα Λουλουδάδικα είναι ό,τι πρέπει. Μικρά ή μεγαλύτερα μαγαζάκια, άσημα και διάσημα μαζί, με παραδοσιακή κατά βάση κουζίνα συνθέτουν το σκηνικό. Μπουγιουρντί, σουτζουκάκια και κρεατικά για όσους δε νηστεύουν, ψαρομεζέδες για τους σαρακοστιανούς. Η επιλογή του μαγαζιού εύκολη, αρκεί να αφεθεί κανείς να τον οδηγήσει η όσφρηση και η όρασή του. Παρά την κρίση, πρέπει να χορταίνει μάτι και στομάχι μαζί. Ούτως ή άλλως οι τιμές στη Θεσσαλονίκη είναι αρκετά χαμηλότερες από Αθήνα.

Το βράδυ προτιμώ κάτι πιο ελαφρύ συνοδεία ρακής, τσίπουρου ή ρακόμελου μαζί με τα απαραίτητα μεζεδάκια. Τα στενάκια στο Μπιτ Μπαζάρ είναι ακριβώς γι' αυτή τη δουλειά. Μόνο μειονέκτημα ο καπνός από τα τσιγάρα σε ορισμένα από αυτά. Οι τιμές ακόμη πιο χαμηλές, πίνει πολύ και χορταίνει κανείς με όχι πολύ περισσότερα από 10 ευρώ.

Μετά τη χώνεψη, ένα ποτό στα όρθια μετά μουσικής επιβάλλεται. Παρόλο που είναι περισσότερο καλοκαιρινός προορισμός, εντούτοις και το χειμώνα τα στενά γύρω από τη Βαλαωρίτου μαζεύουν αρκετό κόσμο. Οι επιλογές πολλές, ανάλογα με τα ακούσματα, την ηλικία και το στριμωξίδι που θέλει ο καθένας.

Βόλτα στην παραλία με τον Λευκό Πύργο

Ο κατάλογος σίγουρα δεν είναι ολοκληρωμένος. Οι ντόπιοι μπορεί να έχουν τις ενστάσεις τους, οι επισκέπτες τις δικές τους. Το θέμα είναι ότι μια βόλτα στη Θεσσαλονίκη πάντα κάτι παραπάνω θα δώσει!

ΥΓ Η ανάρτηση αυτή ανέβηκε αρχικά στo blog του travelplanet24.com. Είναι η πρώτη της συνεργασίας. Βρίσκεται στην ενότητα Ταξιδεύοντας, όπως και οι επόμενες. 

ΥΓ1 Πώς αλλάζει ο καιρός μέσα σε 10 μέρες. Είχαμε χιόνια και τώρα έχουμε άνοιξη!

ΥΓ2 Guest blogger: kitsosmitsos, σε νέες περιπέτειες ή αλλιώς πώς με υποδέχτηκαν οι άνθρωποι στο travelplanet24. Το λιβάνισμα πάει σύννεφο! Χεχε!