Ακολουθώντας τα hashtags στο νησί της Σκοπέλου

Έχοντας γυρίσει πρόσφατα από ταξίδι στο νησί της Σκοπέλου και παρατηρώντας πώς λειτουργούσαν εκεί οι τοπικές τουριστικές, ορισμένες σκέψεις μου ήρθαν στο μυαλό τις οποίες και μοιράζομαι με τη μορφή προτάσεων. Έχεις τοπική/ μικρή επιχείρηση σε τουριστικό μέρος; Θέλεις να προσεγγίσεις πελάτες γιατί πολλά πράγματα στα νησιά γίνονται είτε τυχαία από τους επισκέπτες είτε από στόμα σε στόμα; Ποιες οι επιλογές σου; Ακολουθούν μερικές απλές συμβουλές. 

• Ξεκινάς φτιάχνοντας την παρουσία σου στα social media. Καλή Facebook σελίδα, οπωσδήποτε Instagram γιατί έχει δυναμική ειδικά το καλοκαίρι. Χρειάζονται προφανώς διαρκή ανατροφοδότηση και όχι όποτε θυμάστε. Για αυτό και θέλει ειδικό, άτομο που ασχολείται με αυτά. 
• Τι άλλο απλό αλλά απ' ο,τι φαίνεται δεν έχει γίνει ακόμη συνειδητό; Ακολουθούμε τα hashtags που αφορούν το μέρος μας. Πχ αυτές τις ημέρες είμαι Σκόπελο. Ανεβάζω φωτογραφίες. Μία μόνο επιχείρηση έκανε interaction. Ίσως στρατηγική, ίσως τυχαία. Όμως έτσι μου κίνησε την περιέργεια, τους έψαξα, μου φάνηκαν ενδιαφέροντες. Είχε τύχει κάπου να τους δω τυχαία στον δρόμο, οπότε τους έδωσα ευκαιρία. 
• Ως εδώ όλα καλά για την προσέλκυση; Απλά πράγματα, δεν είναι πυρηνική φυσική. Τον επισκέπτη δεν μπορείς να τον φέρεις εσύ ως επιχείρηση. Όταν όμως βρίσκεται στα πόδια σου, οφείλεις να τον κυνηγήσεις διακριτικά όσο γίνεται. Στο κάτω κάτω μια σεζόν έχεις να βγάλεις, ειδικά αυτά τα χρόνια με τους ιούς και τα προβλήματα. 
• Δε θέλει φοβερές γνώσεις. Λίγο μυαλό θέλει. Και όταν δεν υπάρχει ο χρόνος να σκεφτεί κανείς καθαρά (αν και λόγω νεκρών διαστημάτων ίσως θα έπρεπε να υπάρχει οργάνωση), μπορείς να το αναθέσεις σε κάποιον ειδικό. Συν Αθηνά... 

Συχνά όταν ακούμε έννοιες όπως στρατηγική φανταζόμαστε κάτι δύσκολο, άπιαστο, μακρινό. Δεν είναι αλλά και είναι ταυτόχρονα. Και ευτυχώς υπάρχουν πολλοί που μπορούν να βοηθήσουν, αν εσύ δεν έχεις το χρόνο. Απλώς απευθύνσου στους ειδικούς για κατευθυντήριες.

Αυτά τα ολίγα. Μην ξεχνάς ότι αν δεν τα κάνεις εσύ, κάποιος άλλος θα τα κάνει. Και επειδή οι ευκαιρίες περνάνε και δύσκολα έρχονται ξανά, πάει ο επισκέπτης, χάθηκε όπως και η σεζόν.

Έθιμα και παραδόσεις του Πάσχα στα ελληνικά νησιά

Το Πάσχα είναι η γιορτή της άνοιξης, με αρκετές ιδιαιτερότητες ως προς τον εορτασμό του. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι το Πάσχα είναι μία περισσότερο ελληνική γιορτή. Αφενός η άνοιξη δίνει την ευκαιρία σε αρκετό κόσμο να κάνει κοντινές ή μακρινές εκδρομές, εκμεταλλευόμενος τις διακοπές. Αφετέρου το Πάσχα έχουμε ως λαός αρκετά και διαφορετικά έθιμα που εμπλουτίζουν τους εορτασμούς. Συνδυάζοντας εκδρομή, έθιμα και παραδόσεις, το Πάσχα σε αρκετά από τα ελληνικά νησιά έχει να προσδώσει κάτι το ιδιαίτερο, το μοναδικό, ενώ βοηθά να ξεφύγουμε λίγο από το κλασικό πρότυπο του νησί  -ήλιος - καλοκαίρι  -παραλία, ερχόμενοι σε επαφή με την πραγματική κουλτούρα του εκάστοτε προορισμού. Είτε Αιγαίο, είτε Ιόνιο, είτε σε κάποιο από τα υπόλοιπα νησιά, η εμπειρία είναι σίγουρα διαφορετική.

Ένα αφιέρωμα στα έθιμα και παραδόσεις του Πάσχα στα ελληνικά νησιά δεν θα μπορούσε να παραλείψει μία επίσκεψη στη μυροβόλο Χίο. Το νησί, πέρα από τις ιδιαίτερες ομορφιές του, το κλίμα, τη μαστίχα και τα λοιπά γεωργικά προϊόντα, έχει μία ακόμη ιδιαιτερότητα, την οποία μάλιστα είχαμε δει πιο εκτεταμένα σε παλιότερο ταξιδιωτικό άρθρο. Πρόκειται για τον ρουκετοπόλεμο στο χωριό Βροντάδος που πραγματοποιείται κάθε χρόνο μετά την Ανάσταση, όπου εκατοντάδες αυτοσχέδιες ρουκέτες εκτοξεύονται μεταξύ των δύο "αντίπαλων" ενοριών του χωριού, την ενορία της Παναγιάς της Ερειθιανής και της "απέναντι" ενορίας του Αγίου Μάρκου. Πρόκειται για ένα φαντασμαγορικό και ιδιαίτερο θέαμα. Εφόσον κανείς επισκεφτεί το νησί αυτό το διάστημα, πέραν του ρουκετοπόλεμου, μπορεί να επισκεφτεί για να παρακολουθήσει τις λειτουργίες της Μεγάλης Εβδομάδας στη Νέα Μονή Χίου - ένα από τα αρχαιότερα μοναστήρια στη χώρα και αναγνωρισμένο ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Και η απέναντι πλευρά των ελληνικών θαλασσών, στο Ιόνιο πέλαγος, έχει να δώσει κάτι ιδιαίτερο στους εορτασμούς του Πάσχα. Το νησί της Κέρκυρας και ειδικά η ομώνυμη πόλη, αποτελούν πόλο έλξης των επισκεπτών καθόλη την διάρκεια της χρονιάς και συγκεκριμένα την πασχαλινή περίοδο. Πέραν των ψαλμωδιών της Μεγάλης Εβδομάδες γενικότερα, από το Μεγάλο Σάββατο ξεκινούν ιδιαίτερες παραδόσεις. Η Φιλαρμονική ορχήστρα της Κέρκυρας, μία από τις καλύτερες της χώρας, συνοδεύει την πομπή που πραγματοποιείται Μεγάλο Σάββατο. Μετά την Πρώτη Ανάσταση, ακολουθεί το γνωστό έθιμο με τους μπότηδες. Γύρω στις 12 το μεσημέρι οι Κερκυραίοι βγαίνουν στα μπαλκόνια τους κρατώντας πήλινες κανάτες με νερό, τις οποίες έχουν στολίσει με κόκκινες κορδέλες και τις εκσφενδονίζουν ώστε να σπάσουν, καθώς σύμφωνα με το έθιμο αυτό φέρνει γούρι.

Επανερχόμαστε στο Αιγαίο και αυτή τη φορά προορισμός οι Κυκλάδες και η Φολέγανδρος, συγκεκριμένα. Την εποχή αυτή το νησί είναι ανθισμένο, καθώς η άνοιξη έρχεται λίγο νωρίτερα. Τα σπίτια έχουν ξασπριστεί περιμένοντας την εικόνα της Παναγιάς, η οποία περιφέρεται σε όλο το νησί συνοδεία μουσικής, ρακής και μεζέδων, όλα κεράσματα για ντόπιους και ξένους. Μετά το κάστρο και τα χωριά, η πομπή καταλήγει στο λιμάνι του Καραβοστάση, όπου εκτός από τα σπίτια, τιμάται και η ναυτική παράδοση του νησιού, καθώς ευλογούνται τα καϊκια και οι βάρκες.

Σε αρκετά άλλα νησιά υπάρχουν διάφορα ενδιαφέροντα έθιμα και παραδόσεις καθόλη τη Μεγάλη Εβδομάδα και φυσικά κατά την Ανάσταση και την Ημέρα του Πάσχα. Η Πάτμος, το νησί της Αποκάλυψης, δε θα μπορούσε να απουσιάζει από τη λίστα των νησιών αυτών, καθώς τη Μεγάλη Πέμπτη πραγματοποιείται αναπαράσταση του πλυσίματος των ποδιών από τον Ιησού προς τους μαθητές του. Σε άλλα νησιά γίνεται εορτασμός με ρίψη βεγγαλικών, περιφορά εικόνων, ενώ δε λείπουν οι παραδοσιακές στολές και οι χοροί στις παραλίες και τις πλατείες των οικισμών. Σε αρκετά νησιά αντί για το σουβλιστό αρνί, το έθιμο επιτάσσει ψητό κατσικάκι στο φούρνο συνοδεία μυρωδικών. Για όλους αυτούς τους λόγους, λοιπόν, αξίζει κανείς να το τολμήσει και να επιλέξει κάποιο από τα πολλά νησιά της χώρας για τις πασχαλινές διακοπές του, εντρυφώντας παράλληλα στα ιδιαίτερα ήθη και έθιμα.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog της travelplanet24

Πράγματα που αξίζει να κάνει κανείς στη Μύκονο

Η Μύκονος, όπως έχουμε γράψει σε παλιότερο άρθρο, είναι ένα ιδιαίτερο νησί των Κυκλάδων. Συνώνυμο με την διασκέδαση, παλιότερα με το διεθνές και εγχώριο καλλιτεχνικό και μη στερέωμα, προορισμός για τις φοιτητικές εκδρομές, το νησί σίγουρα περικλείεται από μύθους. Από την άλλη, η Μύκονος έχει ιδιαίτερες ομορφιές, ενώ προσφέρεται για κάθε τύπου διακοπές που μπορεί ο καθένας μας να επιλέξει. Επιπλέον, έχει το πλεονέκτημα ότι όποια εποχή και να την επισκεφτεί κανείς, θα βρει κόσμο και θα περάσει καλά.

Η Χώρα της Μυκόνου είναι πραγματικά όμορφη. Είτε για τουριστικούς σκοπούς είτε απλώς από μεράκι, τα στενά δρομάκια είναι διαρκώς χρωματιστά και φρεσκοδιατηρημένα, ενώ το λευκό κυριαρχεί. Για να την απολαύσει κανείς, καλό είναι έστω μία μέρα να ξυπνήσει από νωρίς, πριν ξυπνήσουν οι ορδές των επισκεπτών από τις κραιπάλες και να περπατήσει στα στενά από άκρη σε άκρη. Το παλιό λιμάνι, η Μικρή Βενετία, τα μικρά χωμένα εκκλησάκια, οι παραδοσιακοί φούρνοι, η αίσθηση της πόλης, είναι όλα διαφορετικά χωρίς πολύ κόσμο. Για να απολαύσετε αυτές τις αισθήσεις, βάλτε μία μέρα το ξυπνητήρι λίγο νωρίτερα το πρωί και περιδιαβείτε.

Ο ήλιος είναι κυρίαρχη μορφή στις Κυκλάδες, επηρεάζει και δίνει αυτή την ιδιαίτερη αίσθηση στα νησιά και στα νερά που τα περιβάλλουν. Οι στιγμές που αξίζει κανείς να δει τον ήλιο είναι κατά την ανατολή και κατά τη δύση. Για εμένα, το καλύτερο ίσως μέρος για να απολαύσει κανείς την ανατολή στη Μύκονο είναι από το Cavo Paradiso. Για όσους δεν το γνωρίζουν, είναι πιθανότατα το πιο γνωστό club στη Μύκονο, το οποίο ανοίγει τις πόρτες του αργά το βράδυ, ενώ όταν έχει πάρτι, αυτό διαρκεί μέχρι το μεσημέρι της επόμενης ημέρας. Η αίσθηση του να βρίσκεται κανείς στο club τη νύχτα και ξαφνικά τα πάντα να φωτίζουν όταν βγαίνει ο ήλιος είναι μοναδική. Εκεί αξίζει και το τοπίο, καθώς βρίσκεται δίπλα σε γκρεμό, υπερυψωμένο, γεγονός που ενισχύει τη θέα. Να είστε προνοητικοί και να έχετε μαζί σας γυαλιά ηλίου, σε περίπτωση που καθίσετε ως το ξημέρωμα. Όσο για τη δύση, καλύτερο σημείο είναι από τη Μικρή Βενετία και τους Ανεμόμυλους. Ο ήλιος πέφτει στη θάλασσα και εσείς μπορείτε να απολαύσετε το θέαμα με ένα κοκτέιλ ή απλά καθισμένοι σε κάποιο πεζούλι.

Η τελευταία πρόταση δεν έχει τόσο να κάνει με το νησί της Μυκόνου, όσο με ένα γειτονικό νησάκι. Πρόκειται για το ιερό νησί της Δήλου, το θρησκευτικό κέντρο της αρχαιότητας. Η Δήλος συνδέεται με τη Μύκονο με μικρά καραβάκια που κάνουν εκδρομές οι οποίες διαρκούν περίπου μισή ώρα. Ο επισκέπτης που θα πάει στη Δήλο θα δει από κοντά σημαντικά αρχαιολογικά μνημεία όπως τους θησαυρούς, τις χαρακτηριστικές μορφές των λεόντων στον ομώνυμο δρόμο, το γυμνάσιο, την αγορά, το θέατρο και άλλα. Σίγουρα αξίζει κανείς να διαθέσει μισή ημέρα για να δει από κοντά αυτές τις ομορφιές και να περιηγηθεί ανάμεσα στ' αρχαία, στον τόπο όπου σύμφωνα με τη μυθολογία γεννήθηκε ο Απόλλωνας και η Άρτεμις.

Αν θέλετε να απολαύσετε τη Μύκονο και τις ομορφιές της, καλύτερες περίοδοι είναι στις αρχές ή στα τέλη του καλοκαιριού, τότε που ο κόσμος είναι λιγότερος. Από την άλλη, όποια εποχή και να πάει κανείς σ' αυτό το ιδιαίτερο νησί των Κυκλάδων, πάντα έχει να απολαύσει κάτι μοναδικό.

ΥΓ Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog της travelplanet24

Βόλτα στην καλδέρα της Σαντορίνης

Η Σαντορίνη είναι ίσως το πιο ιδιαίτερο νησί των Κυκλάδων. Η μοναδικότητα προέρχεται, ασφαλώς, από το ηφαίστειο, που διαμόρφωσε το περίγραμμα και τη μορφολογία του νησιού σ'αυτό που είναι σήμερα, κάνοντάς το διάσημο σε όλο τον κόσμο. Εκτός από τα πράγματα που μπορεί κανείς να δει στο νησί, ενδιαφέρον παρουσιάζουν μικρές ή μεγαλύτερες διαδρομές με πλοίο και γύρω από την Σαντορίνη.

Αφού κανείς περπατήσει κατά μήκος της καλντέρας, απολαύσει τη θέα, αξίζει να επισκεφτεί αυτό που βλέπει ακριβώς απέναντί του, τα νησάκια που αποτελούσαν στην αρχαιότητα μέρος της νήσου Στρογγυλής. Τα νησάκια που βλέπει κανείς είναι η Νέα Καμένη (ή Νέα Καϋμένη), η Παλιά Καμένη, το Ασπρονήσι και η Θηρασιά. Από αυτά, επισκέψιμο δεν είναι μόνο το Ασπρονήσι (ή Άσπρο), καθώς αποτελεί ιδιωτικό (ιδιόκτητο) χώρο.

Αρκετές εκδρομές αναχωρούν καθημερινά προς τα νησιά της καλδέρας της Σαντορίνης. Συνήθως φεύγουν από το Αμμούδι ή το λιμάνι του Αθηνιού. Καλό θα είναι σε περιόδους υψηλής τουριστικής κίνησης, να κλείσετε την εκδρομή σας νωρίτερα, ώστε να αποφύγετε την πιθανότητα το πλοιάριο να μην έχει διαθεσιμότητα θέσεων. Στο κέντρο της καλδέρας βρίσκονται η Παλιά και η Νέα Καμένη (ή Καϋμένη όπως λεγόταν παλιότερα).

Η Παλιά Καμένη Θήρας έχει πολλές θερμές πηγές, καθώς η δραστηριότητα του ηφαιστείου συνεχίζεται. Αρκετός κόσμος κάνει μπάνιο στα κίτρινα από το θειάφι νερά. Η θερμοκρασία του νερού είναι υψηλότερη από αυτή της υπόλοιπης θάλασσας εξαιτίας της ηφαιστειακής δραστηριότητας. Κύριος όρμος του νησιού είναι αυτός του Αγίου Νικολάου.

Δίπλα στην Παλιά Καμένη βρίσκεται η Νέα Καμένη, η οποία είναι το πιο πρόσφατο δημιουργημένο τμήμα ξηράς στη Μεσόγειο Θάλασσα, επακόλουθο φυσικά της δράσης του ηφαιστείου της Σαντορίνης. Τα καραβάκια δένουν συνήθως στον όρμο Ταξιάρχη. Στην Νέα Καμένη, η εκδρομή περιλαμβάνει ξενάγηση στο ηφαίστειο - το οποίο έχει συνήθως μία επιπλέον μικρή χρέωση. Να είστε προετοιμασμένοι για μικρή πεζοπορία, γι αυτό καλό είναι να έχετε μαζί σας εκτός από καπέλο και παπούτσια για περπάτημα. Εκεί μπορεί κανείς να δει τους κρατήρες του ηφαιστείου, το οποίο σημειωτέον ότι έκανε την τελευταία του έκρηξη περίπου 60 χρόνια πριν.

Τελευταίο και μεγαλύτερο νησί της καλδέρας είναι η Θηρασιά. Παλιότερα, πριν την έκρηξη του ηφαιστείου που είχε ως αποτέλεσμα την δημιουργία της καλδέρας αλλά και την καταστροφή του μινωικού πολιτισμού, αποτελούσε κομμάτι της Στρογγυλής. Κύριο λιμάνι της Θηρασιάς είναι αυτό της Ρίβας, ενώ πρωτεύουσα ο Μανωλάς με επίνειο τον Κόρφο. Το λιμάνι της Ρίβας είναι προσβάσιμο και με πλοίο της γραμμής, οπότε αν δε θέλετε να ακολουθήσετε κάποια εκδρομή, μπορείτε να πάτε απευθείας εκεί. Μπορείτε να απολαύσετε το ψάρι σας σε μία από τις παραδοσιακές ψαροταβέρνες του λιμανιού, να ανεβείτε με τα πόδια ή με γαϊδουράκι έως τον Μανωλά για να απολαύσετε τη θέα προς την καλδέρα από την απέναντι πλευρά. Για τους λάτρεις της πεζοπορίας, το νησί της Θηρασιάς περιλαμβάνει ορισμένα αξιόλογα μονοπάτια και εκδρομές. Επιπλέον, στον εγκαταλελειμένο οικισμό της Αγριλιάς μπορεί να δείτε τα υπόσκαφα σπίτια, την εκκλησία της Παναγιάς των Εισοδίων, τα Παλιά Ορυχεία και άλλα ενδιαφέροντα αξιοθέατα.

Τελευταίο κομμάτι της εκδρομής που προσφέρεται από ορισμένα πλοιάρια είναι το "κυνήγι" του ηλιοβασιλέματος. Αφού τελειώσει η εκδρομή στα νησιά της καλδέρας, το πλοιάρι, λίγο πριν πιάσει στο Αμμούδι, στέκεται στην άκρη της καλδέρας ώστε να μπορέσουν οι επισκέπτες να απολαύσουν το διάσημο ηλιοβασίλεμα του νησιού της Σαντορίνης. Είναι ίσως ο ιδανικός τρόπος για να κλείσει μια μικρή, όμορφη ημερήσια εκδρομή σε ένα πραγματικά ιδιαίτερο τοπίο.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog της travelplanet24

ΥΓ1 Δείτε περισσότερες αναρτήσεις για Σαντορίνη στο blogtravels.gr

Οδοιπορικό σε θρησκευτικά αξιοθέατα στη Λέσβο

Η Λέσβος (ή Μυτιλήνη, όπως συχνά λέγεται λόγω της ομώνυμης πρωτεύουσας της) είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό Αιγαίο, πολύ κοντά στις τουρκικές ακτές. Είναι ένα καταπράσινο νησί, με όμορφες παραλίες και αξιοθέατα που δεν συγκεντρώνονται μόνο στην πόλη της Μυτιλήνης, αλλά απλώνονται από άκρο σε άκρο. Αρκετά από αυτά τα αξιοθέατα σχετίζονται με τη θρησκεία, γεγονός που κάνει αρκετό κόσμο να συρρέει στο νησί και για θρησκευτικό τουρισμό. Την προηγούμενη φορά περιηγηθήκαμε σε μέρη που σχετίζονταν με τις καλές τέχνες. Μιας και πλησιάζει Μεγάλη Βδομάδα και Πάσχα, έχει ενδιαφέρον να ξεναγηθούν σε ορισμένα από αυτά τα θρησκευτικά μνημεία.

Η πιο γνωστή Μονή του νησιού δεν είναι άλλη από τον Άγιο Ραφαήλ στις Καρυές Λέσβου, πάνω από την κωμόπολη της Θέρμης. Χαρακτηριστικό του μοναστηριού του Αγίου Ραφαήλ είναι η διώροφη εκκλησία, που κάνει τον όγκο της μονής πιο επιβλητικό. Είναι χτισμένο σε όμορφη τοποθεσία, μέσα στο πράσινο, με θέα τόσο στη θάλασσα όσο και στις μικρασιατικές ακτές. Το μοναστήρι έχει καταστραφεί και ξαναχτιστεί άλλες δύο φορές, παρόλα αυτά κάποια λίγα βυζαντινά στοιχεία διατηρούνται. Είναι αρκετά γνωστό και εκτός Ελλάδος, καθώς αποτελεί συνήθες φαινόμενο να συναντήσει κανείς επισκέπτες από Κύπρο ή και Ρωσία.

Βόρεια του χωριού Μανταμάδος βρίσκεται άλλο ένα γνωστό μοναστήρι, αυτό του Ταξιάρχη, που θεωρείται προστάτης του νησιού. Σύμφωνα με τον θρύλο, Σαρακηνοί πειρατές κατέσφαξαν τους μοναχούς εκτός από έναν δόκιμο, ο οποίος σώθηκε με την παρέμβαση του Αρχάγγελου. Αφού οι πειρατές σκοτώθηκαν, ο μοναχός με λάσπη και το αίμα των αδικοχαμένων μοναχών έφτιαξε την εικόνα του Ταξιάρχη. Ακόμη και σήμερα η μορφή στο εικόνισμα είναι επιβλητική. Μάλιστα, σε συνέχεια του θρύλου, ο δόκιμος δεν είχε υπολογίσει καλά την ποσότητα χώματος, γι αυτό το κεφάλι είναι σε κανονική διάσταση, ενώ το υπόλοιπο σώμα είναι μικρότερο από το κανονικό. Οι πιστοί αφήνουν ως τάματα σιδερένια παπούτσια, καθώς λένε ότι ο Αρχάγγελος τριγυρνάει ακόμη στην ευρύτερη περιοχή.

Λίγο πιο πέρα από το χωριό Μανταμάδος, βρίσκεται ένα μικρό χωριουδάκι, γνωστό από μυθιστόρημα του Στρατή Μυριβήλη. Πρόκειται για τη Σκάλα Συκαμιάς (ή Συκαμινέας), ένα γραφικό ψαροχώρι. Στο λιμανάκι του χωριού, σφηνωμένη σε ένα βράχο, βρίσκεται η Παναγιά η Γοργόνα. Είναι ένα μικρό, γραφικό εκκλησάκι με αγιογραφία που παρουσιάζει την Παναγιά με τη μορφή γοργόνας. Χαλαρώστε κάτω από τον ίσκιο των δέντρων, πίνοντας έναν ελληνικό καφέ ή ένα παγωμένο ουζάκι με θέα τη θάλασσα και τα μικρασιατικά παράλια.

Στο κέντρο του νησιού βρίσκεται η Αγιάσος, ένα άλλο χωριό (ή μάλλον κωμόπολη) που είναι συνδεδεμένο με μια εκκλησία. Είναι πάλι εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγιά, γνωστή ως η Παναγιά της Αγιάσου. Μάλιστα το όνομα του οικισμού προήλθε από παράφραση της εικόνας που βρίσκεται στην εκκλησία, όπου η φράση Αγία Σιών έγινε σταδιακά Αγιάσος. Η φύση που περιβάλλει την Αγιάσο είναι πραγματική εκπληκτική και την άνοιξη είναι σίγουρα στα καλύτερά της.

Τελευταίος στην περιήγηση αλλά ίσως ο πρώτος που θα αντικρύσει κανείς φτάνοντας στο νησί, είναι ο ναός του Αγίου Θεράποντα που βρίσκεται μέσα στην πρωτεύουσα του νησιού, τη Μυτιλήνη. Ο ναός και κυρίως ο τρούλος του, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι των φωτογραφιών του λιμανιού της Μυτιλήνης. Τόσο ο εξωτερικός όσο και ο εσωτερικός διάκοσμος διακρίνονται για τη λεπτομέρεια του σχεδιασμού τους. Ο δε φωτισμός του τρούλου το βράδυ δίνει μία γαλαζωπή απόχρωση, χαρίζοντας επιπλέον χρώμα στις αναμνήσεις του επισκέπτη του νησιού.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog της travelplanet24

Η φάση είναι ελληνικό καλοκαίρι: αυθεντικές γεύσεις (μέρος β')

Στην προηγούμενη ανάρτηση είδαμε κάποια πράγματα για τα πρώτα 2 τοπικά προϊόντα ελληνικών νησιών (κίτρον Νάξου και λαδοτύρι Μυτιλήνης) που συμμετέχουν στον διαγωνισμό της travelplanet24 στο Facebook - για να συμμετέχετε και σεις κάντε κλικ στο http://bit.ly/tp24_summerfash. Σε αυτή την ανάρτηση θα ξεναγηθούμε στις νοστιμιές άλλων 2 νησιών, της Αλοννήσου και των Κυθήρων. 

Η Αλόννησος ανήκει στις Βόρειες Σποράδες και στον διαγωνισμό εκπροσωπείται από ένα προϊόν με ιδιαίτερη γεύση, τον τόνο Αλοννήσου. Είναι γνωστός και ως τονάκι Αλοννήσου, ενώ έχει παγκόσμια φήμη για τη γεύση, καθώς μπορεί να καταναλωθεί και ωμός! Θεωρείται καλύτερος ποιοτικά από αυτούς του Ατλαντικού ή του Ειρηνικού ωκεανού, οι οποίοι επιβαρύνονται από τα βαρέα μέταλλα που κυκλοφορούν στα νερά εκείνα. Διατίθεται συσκευασμένος σε νερό ή λάδι.

Τα Κύθηρα αποτελούν ιδιαίτερη περίπτωση νησιού. Διοικητικά ανήκει στην Αττική - Πειραιά, γεωγραφικά στα Επτάνησα, ενώ έχει έντονες επιρροές τόσο από Αιγαίο όσο και από Κρήτη. Τα λαδοπαξίμαδα είναι νόστιμα, τρυφερά, με έντονο κίτρινο χρώμα. Τρώγονται σκέτα, συνοδεία τυριού ή και σε σαλάτες. Το ελαιόλαδο τους δίνει ιδιαίτερη γεύση χωρίς να τα βαραίνει, ενώ η ζύμωση τους επιτρέπει να είναι αφράτα. Τα υλικά είναι τόσο αγνά που μπορεί κανείς να τα φτιάξει σπίτι του μόνος του! Τα λαδοπαξίμαδα του Καραβά είναι ίσως τα πιο γνωστά τσιριγώτικα παξιμάδια και μπορεί να τα βρει κανείς και εκτός Αθηνών.

Μέχρι να διαλέξουμε ποιο απ'όλα τα προϊόντα μας αρέσει περισσότερο, μπορούμε να παίξουμε στον διαγωνισμό της travelplanet24, όπου σημειωτέον κάθε μέρα ένας τυχερός κερδίζει ακτοπλοϊκά αξίας €100, ενώ όλοι οι συμμετέχοντες μπαίνουν αυτόματα στην κλήρωση για να κερδίσουν το μεγάλο έπαθλο των €500. 

Μπορείτε να δείτε πληροφορίες για τις 2 πρώτες αυθεντικές γεύσεις στην προηγούμενη ανάρτηση. Όσο για το 5ο αυθεντικό προϊόν, θα δοκιμαστεί σύντομα στον laxanokitsos σε μαγειρική συνταγή.

Η φάση είναι ελληνικό καλοκαίρι: αυθεντικές γεύσεις (μέρος α')

Η κατηγορία που εκπροσωπώ στα πρώτα ταξιδιωτικά βραβεία υπό τη μορφή διαγωνισμού της +travelplanet24.com είναι αυθεντικές γεύσεις των ελληνικών νησιών. Η κατηγορία περιλαμβάνει 5 μοναδικά προϊόντα από τα ελληνικά νησιά. Στην ανάρτηση αυτή θα γνωρίσουμε τα δύο πρώτα που είναι το κίτρον Νάξου και το λαδοτύρι Μυτιλήνης.

Το κίτρον Νάξου είναι ηδύποτο που παράγεται στο μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι ανήκει στην κατηγορία λικέρ, στην πραγματικότητα όμως προέρχεται από απόσταξη, όπως και αρκετά άλλα γνωστά ποτά (τσίπουρο, ρακί κτλ). Το όνομά του προέρχεται από το Κίτρο, το άγριο εσπεροδοειδές, που δεν είναι βρώσιμο μεν, δίνει όμως ιδιαίτερη, διακριτή γεύση, δυνατότερη του λεμονιού δε. Χρησιμοποιείται, εκτός από το ομώνυμο ποτό και για μαρμελάδες και γλυκά του κουταλιού. Το ποτό το βρίσκει κανείς κυρίως στο νησί της Νάξου, σε 3 διαφορετικές εκδόσεις. Το πράσινο είναι το πιο ελαφρύ και γλυκό, το καθαρό Κίτρον που είναι το ενδιάμεσο και το κίτρινο που είναι το πιο βαρύ. Είναι ιδιαίτερα γευστικό και χωνευτικό, μην έχοντας σε τίποτε να ζηλέψει από άλλα καθιερωμένα ηδύποτα όπως το λιμοντσέλο!

Επόμενο προϊόν με ονομασία προέλευσης (Π.Ο.Π.) είναι το λαδοτύρι Μυτιλήνης. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο τυρί που απαντάται μόνο στο νησί της Λέσβου. Είναι ελληνικό, σκληρό τυρί, από πρόβειο γάλα ή σε ορισμένες περιπτώσεις με πρόσμιξη με κατσικίσιο. Η ονομασία του προέρχεται από τον τρόπο παρασκευής του, καθώς διατηρείται σε ελαιόλαδο για τουλάχιστον 3 μήνες. Η διαδικασία αυτή του δίνει βαθύ κίτρινο χρώμα. Έχει πιπεράτη γεύση, ενώ είναι αλμυρό τυρί. Μπορεί να καταναλωθεί είτε ως μεζές είτε σε συνταγές. Χαρακτηριστικότερες χρήσεις είναι το σαγανάκι τυρί, γεμιστό σε κολοκυθανθούς και σουφλέ στο φούρνο, όπου αναδεικνύει τα υπόλοιπα υλικά με τη γεύση του. Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε στο νησί της Λέσβου, δοκιμάστε το ανεπιφύλακτα!

Μέχρι να επισκεφτούμε κάποιο από τα ελληνικά νησιά και να γευτούμε τις αυθεντικές γεύσεις, συνεχίζουμε να παίζουμε στον μεγάλο διαγωνισμό της travelplanet24 στο Facebook! Το link είναι http://bit.ly/tp24_summerfash - κάθε μέρα ένας τυχερός κερδίζει ακτοπλοϊκά αξίας €100, ενώ όλοι οι συμμετέχοντες μπαίνουν αυτόματα στην κλήρωση για να κερδίσουν το μεγάλο έπαθλο των €500.

Η φάση είναι ελληνικό καλοκαίρι! The award edition*

*πρώτα ταξιδιωτικά βραβεία υπό τη μορφή διαγωνισμού για την ανάδειξη των ελληνικών νησιών από την Travelplanet24.com

Το καλοκαίρι είναι εδώ, παρά τις βροχερές προσπάθειες του Ιουνίου να μας αλλάξει εποχή. Οι περισσότεροι από εμάς σχεδιάζουμε και συζητάμε για τις επικείμενες διακοπές μας. Τα περιθώρια αρκετά στενότερα λόγω οικονομικών. Μέσα σ'αυτά τα πλαίσια, διαγωνισμοί όπως αυτός που ξεκίνησε από την travelplanet24 είναι σίγουρα ευπρόσδεκτοι! Ο διαγωνισμός τρέχει μέσω της Facebook σελίδας της travelplanet24 και δίνει την ευκαιρία καθημερινά σε έναν τυχερό να κερδίσει από 2 ακτοπλοϊκά εισιτήρια αξίας €100 για οποιονδήποτε προορισμό επιθυμεί. Ο διαγωνισμός διεξάγεται από 7 έως 21 Ιουλίου 2014, ενώ στο τέλος του οι συμμετέχοντες μπαίνουν αυτόματα στην κλήρωση για να κερδίσουν το μεγάλο έπαθλο των €500. Το link του διαγωνισμού είναι http://bit.ly/tp24_summerfash

Όπως είπα και πιο πάνω, δεν πρόκειται για απλό διαγωνισμό, αλλά για ταξιδιωτικά βραβεία - ανάδειξη των ελληνικών νησιών. Συνολικά 29 ελληνικά νησιά θα διαγωνιστούν σε 8 κατηγορίες - είναι αυτές που φαίνονται στην εικόνα. Για κάθε κατηγορία αναλαμβάνει το ρόλο του "πρεσβευτή" ένας travel blogger. Λόγω και της εμπλοκής μου με τη μαγειρική μέσω του laxanokitsos, τα παιδιά της travelplanet24 μου έκαναν την τιμή να είμαι "ambassador" για την κατηγορία Αυθεντικές Γεύσεις!

Τις επόμενες ημέρες θα γνωρίσουμε τα προϊόντα που έχουν επιλεγεί έπειτα από σχετικά έρευνα αγοράς. Επιγραμματικά αναφέρω ότι είναι το κίτρο Νάξου, τα λαδοπαξίμαδα Κυθήρων, ο τοματοπολτός Σαντορίνης, ο λευκός τόνος Αλοννήσου και το λαδοτύρι Μυτιλήνης - προϊόντα που καλύπτουν γεωγραφικά Κυκλάδες, Σποράδες, Επτάνησα και Βόρειο Αιγαίο!

ΥΓ Δείτε αναλυτικά τους όρους του διαγωνισμού.

Χίος, η μυροβόλος νήσος

Η Χίος είναι το πέμπτο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας και βρίσκεται στο σύμπλεγμα νησιών του Βορειοανατολικού Αιγαίου. Απέχει ελάχιστα από τα τουρκικά παράλια, με τα οποία πλέον υπάρχει επικοινωνία, καθώς καραβάκια φέρνουν και παίρνουν επισκέπτες από και προς Τσεσμέ. Πέρσι το Πάσχα επισκεφτήκαμε τη Χίο για να παρακολουθήσουμε από κοντά το μοναδικό θέαμα με τον ρουκετοπόλεμο της Ανάστασης στο χωριό Βροντάδος. Στη νέα μας επίσκεψη θα γνωρίσουμε καλύτερα τις ομορφιές του νησιού που αναδεικνύονται αυτή την εποχή.

Το πιο γνωστό προϊόν της Χίου δεν είναι άλλο από τη μαστίχα. Το "δάκρυ" ή ρετσίνι του μαστιχόδεντρου μας δίνει αυτό το καταπληκτικό προϊόν με την όμορφη μυρωδιά και γεύση. Ενώ σχίνους μπορεί κανείς να βρει σε όλη τη Μεσόγειο, ο Σχίνος ο Μαστιχοφόρος ((Pistacia lentiscus var. Chia στα λατινικά) ευδοκιμεί μόνο στη Χίο. Αυτή την περίοδο οι σχίνοι κλαδεύονται, ενώ λίγο καιρό μετά καθαρίζεται ο χώρος από αγριόχορτα και κλαδιά και ξεκινά η διαδικασία για το μάζεμα, το οποίο γίνεται προς τα μέση και τέλη του καλοκαιριού. Πέρα από τη γνωστή μαστίχα σε μορφή τσίχλας, τα προϊόντα μαστίχας χρησιμοποιούνται στην ζαχαροπλαστική, τη μαγειρική, για ιατρικά και παραφαρμακευτικά σκευάσματα, στην παραγωγή λικέρ και άλλα. Αν επισκεφτεί κανείς τα Μαστιχοχώρια στα νότια του νησιού, έρχεται σε επαφή με το μοναδικό αυτό προϊόν και την διαδικασία παραγωγής του.

Μιας και κάνουμε την εκδρομή στα Μαστιχώρια, αξίζει να επισκεφτούμε τουλάχιστον δύο από αυτά, τα Μεστά και το Πυργί. Τα Μεστά είναι το πιο καλοδιατηρημένο από τα Μαστιχοχώρια. Είναι καστροχώρι, μεσαιωνικής επιρροής, το οποίο είχε φτιαχτεί για την προστασία από τις επιδρομές των πειρατών. Τα σπίτια είναι χτισμένα το ένα δίπλα στο άλλο, ενώ αυτό που κάνει ιδιαίτερη την αρχιτεκτονική του χωριού είναι τα στενά δρομάκια με τη μορφή θόλων που ενώνουν τα διάφορα κομμάτια. Το Πυργί είναι το μεγαλύτερο χωριό του νησιού της Χίου. Είναι γνωστό και αυτό για την αρχιτεκτονική διάταξη, αλλά κυρίως για τα "Ξυστά". Τα παραδοσιακά σπίτια με τα "ξυστά" έχουν ένα εξωτερικό επίχρισμα από ασβέστη, το οποίο ξύνεται και δίνει ιδιαίτερα σχήματα και εικόνες στην όψη του κτηρίου. Και στα δυο χωριά, οι κεντρικές πλατείες ονομάζονται "λιβάδι" και αποτελούν σημείο συνάντησης για κατοίκους και επισκέπτες.

Φεύγοντας από τα νότια προς το κέντρο του νησιού συναντά κανείς τον Ανάβατο. Πρόκειται για μεσαιωνικό, εγκαταλελειμένο οικισμό που είναι χτισμένος πάνω σε κωνικό λόφο, βοηθώντας έτσι την οχύρωση και την προστασία. Μετά τις σφαγές στη Χίο κατά την Τουρκοκρατία εγκαταλείφθηκε, είναι όμως επισκέψιμος. Το καλοκαίρι οι θερμοκρασίες είναι αρκετά υψηλές, οπότε η άνοιξη είναι καταλληλότερη εποχή για επίσκεψη.

Επίσης κοντά στην πόλη της Χίου βρίσκεται το μοναστηριακό συγκρότημα της Νέας Μονής, που αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς σύμφωνα με την UNESCO. Είναι γνωστό παγκοσμίως για τα υψηλής τεχνικής και ομορφιάς επίχρυσα ψηφιδωτά του.

Στο βορειοδυτικό άκρο του νησιού βρίσκεται ένα από τα δύο επισκέψιμα σπήλαια του νησιού. Πρόκειται για το σπήλαιο Άγιος Γάλας, που πήρε το όνομά του από το λευκό χρώμα του νερού που στάζει από τους σταλακτίκες της σπηλιάς. Μέσα στο σπήλαιο έχουν βρεθεί οστά από ζώα που δεν υπάρχουν πλέον στο νησί καθώς και έντονα σημάδια ανθρώπινης δραστηριότητας.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24

ΥΓ1 Άλλες αναρτήσεις για Χίο στο blogtravels.gr

Περπατώντας στα αξιοθέατα της Ρόδου

Τα Δωδεκάνησα, παρά τις διαφορές τους, έχουν και αρκετές ομοιότητες που τα ξεχωρίζουν από άλλα συμπλέγματα νησιών, όπως το κυκλαδίτικο. Ένα από τα καλά τους είναι η βλάστηση που απουσιάζει από τις άνυδρες στην πλειοψηφία τους Κυκλάδες. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που αξίζει κανείς να τα επισκεφτεί την άνοιξη. Άλλος σημαντικός λόγος είναι ότι το διάστημα αυτό μπορεί κανείς να απολαύσει αξιοθέατα, μέρη και περιπάτους που το καλοκαίρι είναι δύσκολο λόγω καιρού και πολυκοσμίας. Η Ρόδος, ως το μεγαλύτερο νησί στα Δωδεκάνησα, έχει αρκετά να προσφέρει στον επισκέπτη και την άνοιξη.

Λόγω του μεγέθους του νησιού της Ρόδου αλλά και της ποικιλομορφίας του εδάφους, υπάρχουν αρκετές διαδρομές που προσφέρονται για περιπατητικές εκδρομές. Αρκετές από αυτές δε χρειάζονται ιδιαίτερη φυσική κατάσταση και προετοιμασία, καθώς ακόμη και αρχάριοι μπορούν να τις περπατήσουν. Μία από τις πιο γνωστές, όμορφες αλλά και ήπιες διαδρομές είναι στην Κοιλάδα των Πεταλούδων. Το μονοπάτι ξεκινά από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και καταλήγει στο λόφο με την Ιερά Μονή Καλόπετρας. Αυτή την εποχή δεν υπάρχουν πεταλούδες, καθώς στην περιοχή εμφανίζονται μετά τον Ιούνιο, η φύση όμως είναι στα καλύτερά της, λόγω της κατάφυτης ρεματιάς, των λιμνούλων και των μικρών καταρρακτών. Άλλο πανέμορφο μέρος για βόλτα είναι οι Εφτά (7) Πηγές, στον δρόμο προς Αρχίπολη. Και εκεί θα βρει κανείς τρεχούμενα νερά, αιωνόβια πλατάνια και μικρά μονοπάτια για περπάτημα. Φυσικά, επίσκεψη και ανάβαση αξίζει και η Ακρόπολη της Λίνδου που βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά του νησιού. Δείτε την ανάγλυφη τριήρη που είναι σκαλισμένη στο βράχο. Μην παραλείψετε να επισκεφτείτε και το χωριό, καθώς έχει ανακηρυχθεί ως διατηρητέος οικισμός.

Εντός της πόλης της Ρόδου υπάρχουν επίσης αρκετές ενδιαφέρουσες περιπατητικές διαδρομές. Ο αρχαιολογικός χώρος της μεσαιωνικής τάφρου της πόλης αποτελεί μία ευχάριστη διαδρομή στην ιστορία του νησιού. Φοίνικες και άλλα δέντρα προσφέρουν σκιά, ενώ η τάφρος και η οχύρωση χαρίζουν όμορφες εικόνες. Η είσοδος είναι δωρεάν, ενώ η συνολική διαδρομή διαρκεί περίπου μία ώρα και κάτι. Αν θέλει κανείς να δει την παλιά πόλη από λίγο πιο ψηλά, μπορεί να επισκεφτεί τα τείχη και να περπατήσει στον περίγυρο. Υπάρχει εισιτήριο για την διαδρομή αυτή που προσφέρει θέα αφ' υψηλού στις οχυρώσεις και στους πύργους του κάστρου. Ενώ το καλοκαίρι η διαδρομή μπορεί να είναι δύσκολη λόγω της ζέστης, η άνοιξη προσφέρεται για την εξερεύνηση αυτή.

Η αρχαία Ακρόπολη της Ρόδου που βρίσκεται στο Μόντε Σμιθ (ή αλλιώς λόφο του Αγίου Στεφάνου) είναι άλλο ένα σημαντικό αξιοθέατο του νησιού. Η είσοδος είναι ελεύθερη, ενώ εντός του χώρου του αρχαιολογικού πάρκου μπορεί κανείς να δει το αναστηλωμένο αρχαίο Στάδιο του Διαγόρα, το μαρμάρινο θέατρο, την Ακρόπολη της αρχαίας πόλης της Ρόδου με τους κίονες από τον ναό του Πυθίου Απόλλωνα. Προτιμήστε να την επισκεφτείτε κοντά στο ηλιοβασίλεμα, καθώς από εκεί μπορείτε να το απολαύσετε λόγω της ανεμπόδιστης θέας.

Διακοπές στη Ρόδο χωρίς επίσκεψη στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου δε γίνεται. Εκμεταλλευτείτε την έλλειψη κόσμου και δείτε με την άνεσή σας το εσωτερικό του χώρου, που έχει χρησιμοποιηθεί ως ναός, κάστρο, παλάτι και άλλα. Βγαίνοντας από το Παλάτι, συνεχίστε τον περίπατο στη Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου. Διασχίστε τα γραφικά στενά δρομάκια, απολαύστε την αρχιτεκτονική τους και μεταφερθείτε σε μία άλλη εποχή. Η Μεσαιωνική Πόλη προστατεύεται από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24

Ανοιξιάτικη εκδρομή στη Νάξο

Τα περισσότερα νησιά των Κυκλάδων οι περισσότεροι από εμάς τα επισκεπτόμαστε κυρίως το καλοκαίρι. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με ηλιοθεραπεία, βουτιές στη θάλασσα και καλοκαιρινές διακοπές. Οι Κυκλάδες όμως έχουν πολλά να δώσουν κι άλλες εποχές. Ειδικά την άνοιξη, τα νησιά έχουν διαφορετικό "αέρα", ενώ οι πιο τολμηροί μπορούν να κάνουν τις πρώτες τους βουτιές. Οι διακοπές του Πάσχα είναι μία καλή και εναλλακτική περίοδος για να επισκεφτεί κανείς κάποιο από τα κυκλαδονήσια. Η Νάξος, ως το μεγαλύτερο νησί του νησιωτικού συμπλέγματος των Κυκλάδων, αποτελεί έναν όμορφο προορισμό για την περίοδο αυτή. Ακόμη και την άνοιξη τα δρομολόγια των πλοίων είναι συχνά, ειδικά τις ημέρες του Πάσχα. Λόγω της ενδεχόμενης υψηλής ζήτησης, καλό είναι κανείς να κλείσει εγκαίρως.

 Το νησί της Νάξου είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα κυκλαδονήσια, καθώς έχει αρκετό πράσινο. Ειδικά στις ορεινές περιοχές του νησιού θα βρει κανείς πλούσια βλάστηση. Η άνοιξη είναι η περίοδος που η βλάστηση στη Νάξο οργιάζει, επιτρέποντας μικρές όμορφες εκδρομές. Η περίοδος είναι κατάλληλη για βόλτα στο Φιλότι με τα πλακόστρωτα σοκάκια, στη γραφική Απείρανθο με τα όμορφα πετρόκτιστα σπίτια, τις Καμάρες και άλλα χωριουδάκια. Μη χάσετε τη βόλτα στα βόρεια του νησιού για να δείτε τον μισοτελειωμένο Κούρο. Επίσης, λόγω Πάσχα, τα άσπρα σπίτια και τα σοκάκια βάφονται ξανά, κρατώντας την παράδοση και δίνοντας άλλο χρώμα στις βόλτες του επισκέπτη.

Επιπλέον, είναι καλή ευκαιρία να περιπλανηθεί στα στενά δρομάκια της Χώρας της Νάξου, να δει το κάστρο με την άνεσή του, καθώς απουσιάζουν οι ορδές των τουριστών, ενώ παράλληλα δεν υπάρχει το άγχος του να προλάβει κανείς να πάει στη θάλασσα για μπάνιο. Μετά την περιπλάνηση στη Χώρα και λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα, αξίζει να πεταχτεί κανείς προς την Πορτάρα για να βγάλει όμορφες φωτογραφίες - είναι ίσως το καλύτερο σημείο στο νησί γι αυτή την ώρα της ημέρας.

Αν βρεθεί κανείς στο νησί τις ημέρες του Πάσχα, μπορεί να συμμετέχει στη μυσταγωγία των εορτασμών. Κατά την περιφορά του Επιταφίου τη Μεγάλη Παρασκευή, οι τρεις ενορίες της Χώρας (Παντάνασσα, Μητρόπολη της Ζωοδόχου Πηγής και του Αγίου Νικοδήμου) συναντώνται και ψέλνουν μαζί. Το βράδυ της Ανάστασης σε κάποια από τα χωριά του νησιού, παλιότερα ακολουθούσε το τελετουργικό κάψιμο του Ιούδα σε μορφή σκιάχτρου ή κρεμάλας σε φωτιά από ξύλα που έχουν μαζέψει τα παιδιά του χωριού. Πλέον τείνει να εκλείψει το έθιμο, αν και γίνονται κινήσεις αναβίωσης. Ένα ξεχωριστό πιάτο που θα φάει κανείς στο τραπέζι της Ανάστασης είναι το "μπατούδο". Πρόκειται για παραδοσιακό πιάτο που περιλαμβάνει κατσικάκι γεμιστό με εντόσθια, ρύζι, λαχανικά, μυρωδικά, αυγά και τυρί που ψήνεται σε πέτρινο φούρνο.

Εκτός από τις παραδόσεις του Πάσχα, η Νάξος φημίζεται για τα τυριά, τις πατάτες και τα τοπικά λικέρ της. Στις λιχουδιές αυτές είχαμε εντρυφήσει παλιότερα με τις Γευστικές περιπλανήσεις στη Νάξο. Μιας και θα επισκεφτείτε το νησί, μην ξεχάσετε να τις δοκιμάσετε. Αν είστε δε λίγο περισσότερο τολμηροί, μπορείτε να απολαύσετε και μια βουτιά στα καθαρά και κρύα νερά του νησιού, μιας και οι παραλίες θα είναι όλες δικές σας. Το σίγουρο με τη Νάξο είναι ότι θα θελήσετε να την επισκεφτείτε ξανά.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog της travelplanet24

Πάσχα με ρουκετοπόλεμο στη Χίο

Το νησί της Χίου είναι περισσότερο γνωστό για τη μαστίχα και τη ναυτιλία του. Πέρα από αυτά όμως έχει να καυχιέται και για άλλα αξιοθέατα και δρώμενα. Κυριότερο από αυτά ο ρουκετοπόλεμος στο Βροντάδο.

Το χωριό Βροντάδος βρίσκεται 4 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης της Χίου και είναι έδρα του δήμου Ομηρούπολης. Κάθε χρόνο το Πάσχα, από την εποχή της τουρκοκρατίας, λαμβάνει χώρα σ'αυτό το χωριό το περίεργο και φαντασμαγορικό έθιμο του ρουκετοπόλεμου. Δύο “αντίπαλες” ενορίες του χωριού, η ενορία της Παναγιάς της Ερειθιανής και η ενορία του Αγίου Μάρκου προετοιμάζονται από το προηγούμενο καλοκαίρι για το έθιμο αυτό. Πριν την Ανάσταση ξεκινούν οι δοκιμαστικές βολές από τη μία ενορία προς την άλλη. Έπειτα ακολουθεί διάλειμμα ώστε να παρακολουθήσουν οι πιστοί τη Θεία Λειτουργία. Μόλις ολοκληρωθεί και δοθεί το αναστάσιμο μήνυμα, εκατοντάδες αυτοσχέδιες ρουκέτες που έχουν στηθεί σε βάσεις εκτοξεύονται από τη μία ενορία προς την άλλη, προσπαθώντας να “βάλουν” κατά του αντίπαλου.

Οι εικόνες είναι αρκετά γνώριμες, καθώς πολύ συχνά παρουσιάζονται στην τηλεόραση. Από κοντά όμως το θέαμα έχει άλλη χάρη. Τα χρώματα, οι λάμψεις και οι κρότοι είναι απερίγραπτοι. Τα σπίτια και οι επισκέπτες είναι προστατευμένοι με μεταλλικά δίχτυα και περιφράξεις ώστε να αποφευχθεί κάποιο ατύχημα.

Παλιότερα, απ'όσο θυμάμαι, μπορούσε κανείς να νοικιάσει βάρκα ώστε να παρακολουθήσει το θέαμα και από τη θάλασσα. Πλέον δε γνωρίζω αν αυτό είναι εφικτό.

Πέρα από το ρουκετοπόλεμο, στο Βροντάδο μπορεί κανείς να δει την “Δασκαλόπετρα” ή “Πέτρα του Ομήρου”, όπου σύμφωνα με το μύθο καθόταν ο αρχαίος τραγωδός να απαγγείλει τα ποιήματά του.

Πέραν την Αναστάσιμης Λειτουργίας που η επίσκεψη στο ρουκετοπόλεμο επιβάλλεται, μπορεί κανείς να παρακολουθήσει τις υπόλοιπες λειτουργίες της Μεγάλης Εβδομάδας στη Νέα Μονή Χίου. Πρόκειται για ένα από τα αρχαιότερα μοναστήρια της χώρας και ένα από τα 3 που έχουν ανακηρυχθεί ως Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Για όποιον επιλέξει κάτι εντυπωσιακά διαφορετικό για το Πάσχα, η Χίος αποτελεί σίγουρα κατάλληλο προορισμό. Το νησί προσφέρεται και για ήρεμες διακοπές, αν εξαιρέσεις το άκρως εντυπωσιακό έθιμο του ρουκετοπόλεμου.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24

ΥΓ1 Ξενάγηση στη Χίο από το blogtravels.gr

Ταξιδεύοντας στα Κύθηρα

Ένα παλιότερο τραγούδι λέει ότι "Τα Κύθηρα ποτέ δε θα τα δούμε, το χάσαμε το πλοίο της γραμμής". Σχεδόν κάθε επισκέπτης του νησιού τραγουδά το συγκεκριμένο σκοπό θέλοντας είτε να ξορκίσει την πιθανότητα να χάσει το πλοίο είτε σα να θέλει να διαψεύσει την πρόβλεψη. Τα Κύθηρα ή Τσιρίγο είναι πάντως προσβάσιμα με πολλούς τρόπους. Είτε αεροπορικώς από Αθήνα, είτε ακτοπλοϊκώς από Πειραιά είτε πάλι οδικώς μέχρι Νεάπολη ή Γύθειο και κατόπιν με πλοίο. Όποιον τρόπο και αν επιλέξετε, ο προορισμός είναι που μετράει, καθώς έχει να δώσει πολλά στον επισκέπτη.

Τα Κύθηρα βρίσκονται σε σημαντικό σταυροδρόμι. Από την ανατολική πλευρά βρέχονται από το Μυρτώο Πέλαγος (και κατ'επέκταση το Αιγαίο), από δυτικά από το Ιόνιο, ενώ στα νότια συναντούν το Κρητικό Πέλαγος. Τα στοιχεία αυτά κάνουν το νησί να μοιάζει μοναδικό. Παρότι ανήκει στα Επτάνησα, φέρνει λίγο από Κυκλάδες, ενώ αρκετά φαγητά και η μουσική πλησιάζουν στα κρητικά αλλά και τα κυπριακά. Όλα αυτά θα τα καταλάβετε χορεύοντας τον τσιριγώτικο χορό σε κάποιο από τα πανηγύρια του νησιού, αφού γευτείτε τα περίφημα παξιμάδια Κυθήρων και πιείτε μερικά ποτήρια φατουράδα - το τοπικό λικέρ με κανέλα και γαρύφαλλο.

Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό των Κυθήρων είναι η ηρεμία. Όσο κόσμο κι αν έχει το νησί, λίγα είναι τα σημεία που θα συναντήσει κανείς αρκετό κόσμο. Είναι όλοι διάσπαρτοι στις παραλίες και τα διάφορα χωριά. Αυτό είναι κατ'εμέ από τα ατού του νησιού. Από την άλλη, τα μέρη για φαγητό και ποτό είναι σχετικά λίγα και συγκεκριμένα, οπότε όλοι λίγο ή πολύ θα περάσουμε από εκεί. Τα ωραιότερα κοκτέιλς τα πίνει κανείς στο Αραχτοπωλείο στον Αβλέμονα και στον Κούκο με θέα στο Καψάλι και το φωτισμένο Κάστρο της Χώρας των Κυθήρων, ενώ τον πιο αραχτό κόσμο τον βρίσκει στο Mercado στη Χώρα.

Μην παραλείψετε μία βόλτα στους καταρράκτες του Μυλοποτάμου, ενώ αν έχετε όρεξη και υπάρχει αρκετό νερό, κάντε και βουτιά. Επίσης, ετοιμαστείτε για περπάτημα, καθώς ορισμένες παραλίες το απαιτούν, ανάμεσα στις οποίες το περίφημο Καλαδί και το απαιτητικό Καλάμι, όπου τα τελευταία μέτρα της κατάβασης γίνονται με τη βοήθεια σκοινιού. Ανάμεσα στα σημαντικότερα αξιοθέατα μία βόλτα στη Χύτρα ή Αυγό, το νησάκι στη νότια πλευρά των Κυθήρων όπου θα κολυμπήσετε σε σπηλιά με απίστευτα χρώματα υπό την καθοδήγηση του τρελοκαπετάνιου Σπύρου. Αν είστε τυχεροί, μπορεί να γίνετε μάρτυρες της γέννησης δεκάδων μικρών χελώνων Καρέτα-Καρέτα στο Καλαδί - εμείς ήμασταν, καθώς για πρώτη φορά φέτος 2 χελώνες γέννησαν τα αυγά τους στην παραλία του Καψαλίου. Όπως και οι μικρές χελώνες που είναι πολύ πιθανό να γυρίσουν στον τόπο αυτό για να γεννήσουν οι ίδιες, ίσως κι εσείς υποσχεθείτε ότι τα Κύθηρα θα τα ξαναδείτε.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24

ΥΓ1 Ανάρτηση για τα Κύθηρα, το νησί της Αφροδίτης στο blogtravels.gr

Λέσβος, το νησί των καλών τεχνών

Η Λέσβος, από τα αρχαία χρόνια κιόλας, ήταν νησί άρρηκτα συνδυασμένο με τις τέχνες. Είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας, μετά την Κρήτη και την Εύβοια, βρίσκεται δε στο Βόρειο Αιγαίο, πολύ κοντά στα ιωνικά παράλια. Το νησί της Σαπφούς είναι τόπος καταγωγής πολλών γνωστών ποιητών και καλλιτεχνών, βήματα των οποίων μπορεί να ακολουθήσει ο επισκέπτης που θα βρεθεί στη Λέσβο. Στην περιήγηση αυτή επισκεπτόμαστε το Μουσείο Θεόφιλου και τη Σκάλα Συκαμιάς που ενέπνευσε το μυθιστόρημα του Στρατή Μυριβήλη "Η Παναγιά η Γοργόνα".

Η πρώτη μου επίσκεψη στο νησί πριν 15 χρόνια έγινε με πλοίο της γραμμής, τον περίφημο Θεόφιλο. Το πλοίο είχε πάρει το όνομά του πιθανότατα από τον ζωγράφο Θεόφιλο Χατζημιχάλη. Ο Θεόφιλος ήταν λαϊκός ζωγράφος της νεοελληνικής τέχνης. Χαρακτηριστικό γνώρισμα των έργων του είναι οι σκηνές από την ύπαιθρο και την καθημερινότητα της εποχής του, αλλά και στοιχεία της λαϊκής παράδοσης και της ιστορίας. Οι μορφές που σχεδίαζε είναι ιδιαίτερες και εύκολα αναγνωρίσιμες. Λίγο έξω από την πόλη της Μυτιλήνης υπάρχει το Μουσείο Θεόφιλου, όπου εκεί μπορεί να δει κανείς γνώρισμες εικόνες από τα σχολικά βιβλία. Στο μουσείο εκτίθενται 86 έργα του Θεόφιλου, ενώ το αντίτιμο για την επίσκεψη είναι αρκετά χαμηλό.

Από παλιά είχα την τάση να συνδέω μέρη που ταξιδεύω με βιβλία που έχουν γραφτεί γι αυτά. Ένα από τα μυθιστορήματα που διάβασα σε μικρή, σχετικά, ηλικία ήταν η Παναγιά η Γοργόνα του Στρατή Μυριβήλη. Αφηγείται την ιστορία ανθρώπων ξεριζωμένων που ήρθαν από τα μικρασιατικά παράλια μετά την καταστροφή και ξεκινούν τη ζωή του στη Λέσβο, πολύ κοντά από τα μέρη που ζούσαν πριν. Οι πρόσφυγες φτιάχνουν ένα γραφικό ψαροχώρι. Τη ζωή τους αναστατώνει ένα πολύ όμορφο κορίτσι, που στα μάτια τους μοιάζει σα γοργόνα. Η υπόθεση του έργου εξελίσσεται στο γραφικό ψαροχώρι της Σκάλας Συκαμιάς (ή Συκαμινέας), όπου σε ένα βράχο δίπλα στο λιμανάκι υπάρχει το εκκλησάκι της Παναγιάς Γοργόνας με την αντίστοιχη εικόνα. Το γραφικό λιμανάκι είναι ήσυχο, δροσερό λόγω της σκιάς που κάνουν τα δέντρα, ενώ μπορεί κανείς να απολαύσει κάποιο από τα περίφημα ούζα Μυτιλήνης αγναντεύοντας τη θάλασσα και τα μικρασιατικά παράλια. Η εμπειρία είναι μοναδική και συστήνεται ανεπιφύλακτα. Ίσως είναι και μια καλή ευκαιρία να ανατρέξουμε σε διαβάσματα που κάναμε σε πιο μικρή, αθώα εποχή.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24

Παραδοσιακά εορταστικά έθιμα της χώρας (Χίος και Θεσσαλία)

Τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά γιορτάζονται σε παγκόσμιο επίπεδο με διάφορα νεότερα αλλά και παλιότερα έθιμα. Ιδιαιτερότητες ως προς τους εορτασμούς έχει κάθε τόπος της χώρας μας, αναβιώνοντας έθιμα και δρώμενα του παρελθόντος. Κάποια από αυτά πηγάζουν από προκαταλήψεις, ενώ άλλα, λόγω πλούσιας παράδοσης, έχουν τις ρίζες τους ακόμη και μέχρι την αρχαία Ελλάδα και τα διονυσιακά δρώμενα. Από τα έθιμα του τόπους μας που έχω ζήσει από κοντά, δύο μου έκαναν εντύπωση ως κάτι το διαφορετικό. Το ένα είναι νησιώτικο και το άλλο μπλέκει από κάμπο μέχρι και βουνά.

Το πρώτο έθιμο διαδραματίζεται στη Χίο κάθε χρόνο την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Όταν ακούει κανείς Χίο σκέφτεται νησί, μαστίχα, παραλίες, καλοκαίρι και σίγουρα δεν πάει το μυαλό του ότι κάτι ιδιαίτερο συμβαίνει και το χειμώνα. Κι όμως, κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς αναβιώνει το έθιμο που πηγάζει από τη μεγάλη ναυτική παράδοση του νησιού, τα Πρωτοχρονιάτικα καραβάκια. Παιδιά από τις γειτονιές της πόλης της Χίου ξεκινούν από καιρό πριν τις γιορτές να ετοιμάζουν τα καραβάκια. Παραμονή Πρωτοχρονιάς, λοιπόν, συγκεντρώνονται στο λιμάνι όπου ξεκινούν τα "παινέματα", τα οποία είναι αυτοσχέδιοι στίχοι και ποιηματάκια που συνοδεύουν το θέαμα. Νικήτρια γειτονιά δεν είναι απαραίτητα εκείνη που έχει το πιο όμορφο ή περίτεχνα στολισμένο καραβάκι, αλλά εκείνη που έχει σκαρώσει τα καλύτερα "παινέματα". Αξίζει κανείς να απολαύσει το συγκεκριμένο έθιμο. Επιπλέον, όλο το διάστημα των εορτών, αρκετά από τα όμορφα αρχοντικά του Κάμπου της Χίου είναι πανέμορφα στολισμένα, ενώ σε ορισμένα αρχοντικά, όπως του Αργέντη, επιτρέπεται η είσοδος. Τα αρχοντικά του Κάμπου βρίσκονται μέσα σε αυλές με εσπεριδοειδή, ενώ περιβάλλονται από ψηλούς πετρόχτιστους φράχτες.

Ένα άλλο ιδιαίτερο έθιμο που μου έχει κάνει εντύπωση είναι τα Ρογκατσάρια (ή και Λοκατσάρια) που απαντώνται συνήθως στη Θεσσαλία στα χωριά της Ελασσόνας και στα Γρεβενά. Το έθιμο έχει διονυσιακές ρίζες. Παραμονή Πρωτοχρονιάς οι νέοι του χωριού μαζεύονται σε κάποιο σπίτι, όπου ξεκινούν τις ετοιμασίες. Τα δύο κύρια πρόσωπα του δρώμενου είναι ο Αράπης (ή Αλή ή Ρογκατσάρης) και η Μπούλα (η νύφη). Ο Αράπης βάφεται με φούμο, ενώ ντύνεται με βαριά ρούχα όπου έχουν κρεμαστεί πάνω κουδούνες, για να φαίνεται επιβλητικός και τρομαχτικός. Η Μπούλα είναι συνήθως κάποιος νέος που ντύνεται και βάφεται γυναικεία. Τριγύρω τους υπάρχουν κάποιοι ντυμένες λεβέντες (καπεταναίοι ή και άλλες παραδοσιακές φορεσιές). Σε κάποια χωριά υπάρχουν ακόμη και ζώα στα δρώμενα, αφού κάποιοι ντύνονται καμήλα - μάλλον συνδέοντας το έθιμο με χριστιανικές καταβολές, εξαιτίας των τριών Μάγων με τα δώρα. Η κουστωδία κάνει το γύρο του χωριού όπου καταλήγει στην πλατεία, ξεκινώντας το γλέντι.

Ιδιαιτερότητες υπάρχουν και στα κάλαντα που τραγουδάει κάθε τόπος, ανάλογα πάντα με τα βιώματα και τις παραδόσεις. Μία από τις αξίες του να ταξιδεύει κανείς σε άλλα μέρη, ακόμη και εντός της χώρας, είναι να ζει τις ιδιαιτερότητές του κάθε τόπου, τα μοναδικά έθιμα και να βιώνει καθετί που έχει να του προσφέρει.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24

ΥΓ1 Προτάσεις για εορταστικές και όχι μόνο εκδρομές από το blogtravels.gr στη Χίο, στην Δράμα, στη λίμνη Πλαστήρα και στο Καϊμάκτσαλαν.

Μαρμάρινες κατασκευές στην Πάρο

Σε προηγούμενη ανάρτηση αναζητήσαμε το μυστήριο της Νάουσας στην Πάρο. Ενδιάμεσα, πεταχτήκαμε στη Νάξο για να φάμε και να πιούμε. Ώρα να επιστρέψουμε στο μικρότερο μεν, αλλά πιο γνωστό και τουριστικό νησί της λεγόμενης Παροναξίας. Θα περιηγηθούμε σε κατασκευές που...πηγάζουν από τη γη, δηλαδή για πέτρινες και μαρμάρινες κατασκευές του νησιού.

Η Πάρος από την αρχαιότητα ήταν γνωστή για την ποιότητα του μαρμάρου της, στο οποίο όφειλε μεγάλο μέρος του πλούτου της. Το μάρμαρο μπορεί πλέον να μην αποτελεί βασική πηγή εισοδήματος για το νησί, έχει αφήσει όμως όμορφα έργα πίσω του. Μάλλον δεν είναι τυχαίο ότι παγκοσμίως γνωστά γλυπτά είναι κατασκευασμένα από παριανό μάρμαρο, όπως η Αφροδίτη της Μήλου, ο Ερμής του Πραξιτέλους και η Νίκη της Σαμοθράκης.

Όπως συμβαίνει παντού, οικοδομικά υλικά από παλιότερες κατασκευές έχουν χρησιμοποιηθεί για νεότερες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο ναός της Παναγιάς της Εκατονταπυλιανής. Ο πραγματικά όμορφος ναός χτίστηκε αρχικά από τον Ιουστινιανό και ήταν ξύλινος. Έπειτα, ξαναχτίστηκε από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο και την Ελένη, ενώ χρησιμοποιήθηκαν αρκετά υλικά από τον αρχαίο ναό της Δήμητρας, που βρισκόταν στο λιμάνι της Παροικιάς. Αξίζει μία επίσκεψη στο ναό, ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων.

Στον δρόμο μεταξύ Παροικιάς και Νάουσας βρίσκεται η παλαιοχριστιανική βασιλική των τριών εκκλησιών. Τα μάρμαρα για την βασιλική αυτή προέρχονται από αρχαίους ναούς και κτίσματα της περιοχής. Εντύπωση μου έκανε ότι παρά τις κακουχίες, η κατασκευή συνεχίζει να βγάζει κάτι το αρχοντικό.

Κοντά στην Παροικιά βρίσκονται και τα αρχαία λατομεία του νησιού, απ'όπου έβγαινε η λεγόμενη Πάρια λίθος, εξαιρετικής ποιότητας λευκό μάρμαρο. Δυστυχώς τα λατομεία δεν είναι αξιοποιημένα ως μνημείο.

Προς την κατεύθυνση αυτή βρίσκεται ένα αξιοθέατο του νησιού που προσφέρει πολύ καλή θέα. Αφού περάσετε την παραλία Λιβάδια, αντί για θάλασσα συνεχίζετε προς το βουνό, ακολουθώντας την ταμπέλα προς Δήλιο. Μετά από μικρή περιπέτεια ανάβασης σε χωματόδρομο και περπατήματος, φτάνετε στα ερείπια του ναού του Δήλειου Απόλλωνα. Κολώνες από μάρμαρο και ίχνη του ναού περιμένουν τον επικέπτη. Το ομορφότερο κομμάτι όμως της τοποθεσίας είναι η ωραία θέα προς τη θάλασσα. Καθίστε με προσοχή σε κάποιο από τα μάρμαρα και απολαύστε το καταγάλανο Αιγαίο.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24