Στη Μπολόνια για βόλτα και καλό φαγητό

Η Εμίλια Ρομάνια (ή Αιμιλία Ρωμανία, στα ιταλικά Emilia Romagna) είναι μία από τις σημαντικότερες και πλουσιότερες περιφέρειες της Ιταλίας. Βρίσκεται στα βόρεια της χώρας και συνορεύει με την Βενετία, το κρατίδιο του Σαν Μαρίνο και την Τοσκάνη. Στην περιφέρεια αυτή βρίσκονται πολλές γνωστές πόλεις της Ιταλίας, όπως η Μπολόνια, η Πιατσέντζα, η Μόντενα, η Ίμολα, η Ραβένα, το Ρίμινι και άλλες. Ενώ το νότιο κομμάτι της περιφέρειας είναι ορεινό, το βόρειο αποτελείται από την πεδιάδα του Πάδου, που είναι το μεγαλύτερο ποτάμι της Ιταλίας. Πρωτεύουσα της ευρύτερης περιφέρειας της Εμίλια Ρομάνια είναι η πόλη της Μπολόνιας.

Η Μπολόνια είναι μια πόλη που ο μέσος τουρίστας δεν την έχει στο μυαλό του ως ιδιαίτερο προορισμό. Εντούτοις, η πόλη έχει αρκετά να δώσει στον επισκέπτη, τόσο από πλευράς αξιοθέατων όσο και από πλευράς καλού φαγητού. Η πόλη είναι χτισμένη πάνω σε δίκτυο καναλιών, τα οποία πλέον έχουν χτιστεί και είναι κλεισμένα. Για να μπορέσει κανείς να δει τα κανάλια, μπορεί να πάει στο παράθυρο-άνοιγμα της Βία Πιέλα, στο νούμερο 16-18 (Finestrella de via Piella, via Piella 16 & 18). Από εκεί βλέπει το νερό να κυλάει, θυμίζοντας εικόνες Βενετίας.

Σημείο αναφοράς και συνάντησης στην πόλη είναι η κεντρική πλατεία της πόλης, η γνωστή Piazza Maggiore. Στην πλατεία δεσπόζουν η βασιλική εκκλησία του Αγίου Πετρωνίου με τον χαρακτηριστικό γοτθικό ρυθμό (San Petronio), το ενδιαφέρον πρώην δημαρχείο της πόλης (Palazzo d’Accursio ή Palazzo Communale) και άλλα. Μην παραλείψετε την κοντινή πλατεία Piazza Galvani που έχει τα δικά της αξιοθέατα. Ενδιάμεσα στις δύο πλατείες βρίσκεται η δημοτική βιβλιοθήκη που αξίζει μία επίσκεψη, καθώς περιλαμβάνει συλλογή από όμορφη ξυλόγλυπτα.

Στην πόλη υπάρχουν διάσπαρτοι διάφοροι πύργοι, απομεινάρια της εποχής που οι ευγενείς ανταγωνίζονταν μεταξύ τους για την επίδειξη του πλούτου τους. Οι πιο γνωστοί πύργοι της πόλης είναι ο Πύργος του Asinelli και ο Πύργος της Garisenda (Torre degli Asinelli και Torre Garisenda). Συνήθως είναι γεμάτοι τουρίστες, ενώ χαρακτηριστικό τους ότι είναι κεκλιμμένοι!  Άλλο σημαντικό χαρακτηριστικό της πόλης το εκτεταμένο δίκτυο στοών που οδηγούν από το ένα μέρος στο άλλο, πολύ συχνά με όμορφες εκπλήξεις.

Αφού κουραστούμε από τις περιπλανήσεις, ευκαιρία για φαγητό. Η Μπολόνια έχει δώσει στην ιταλική και την παγκόσμια κουζίνα τα τορτελίνια, τη μορταδέλα, το ραγού α λα μπολονέζ και ωραία κρασιά. Δοκιμάστε την αυθεντική σάλτσα μπολονέζ που δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με αυτό που συναντά κανείς αλλού, καθώς στην Ιταλία γενικότερα δε συνοδεύεται ποτέ από σπαγγέτι. Συνοδεύστε το γεύμα σας με ένα ωραίο, ντόπιο κρασί από την εύφορη πεδιάδα του Πάδου.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24

ΥΓ1 Περισσότερες αναρτήσεις για Μπολόνια και πέριξ στο blogtravels.gr

Από το Μιλάνο στη λίμνη Κόμο

Αφού εξερευνήσαμε τα αξιοθέατα του Μιλάνο, παρακολουθήσαμε κάποιο αθλητικό δρώμενο και ψωνίσαμε και πήγαμε μια κοντινή βόλτα στο Μπέργκαμο, ήρθε η ώρα να πάμε κάπου να χαλαρώσουμε. Ιδανικό σκηνικό για χαλάρωση προσφέρεται στη λίμνη Κόμο, την τρίτη μεγαλύτερη λίμνη της Ιταλίας. Η διάσημη λίμνη Κόμο απέχει περίπου 40 χιλιόμετρα από το Μιλάνο, ενώ η διαδρομή που διαρκεί περίπου μία ώρα είναι απολαυστική.

Η λίμνη Κόμο (Lake Como ή Lago di Como στα ιταλικά) είναι αξιοθέατο από μόνη της. Δεν είναι τυχαίο ότι γύρω από τη λίμνη έχουν κατοικίες διάφοροι διάσημοι, ανάμεσα στους οποίους η Μαντόνα, ο Τζωρτζ Κλούνεϊ και ο Μίκαελ Σουμάχερ. Γνωστές ταινίες έχουν γυριστεί εδώ, με πιο πρόσφατη το Καζίνο Ρουαγιάλ της σειράς Τζέιμς Μποντ.

Γύρω γύρω από τη λίμνη, η οποία έχει σχήμα ανάποδου Υ, βρίσκονται διάσπαρτα χωριά, οικισμοί και αρκετές βίλες.  Μεγαλύτερη πόλη είναι το Κόμο, απ'όπου πήρε και το όνομά της η λίμνη. Αφιερώστε λίγο χρόνο για να κάνετε βόλτες στην προκυμαία και στην διάσημη Piazza Cavour με τα πολλά εστιατόρια και καφέ. Όπως κάθε ιταλική πόλη που σέβεται την ιστορία της, σημαντικό αξιοθέατο της πόλης του Κόμο είναι φυσικά ο καθεδρικός ναός της (Duomo).

Άλλες πόλεις που αξίζουν είναι η γραφική Menaggio, το χωριό Brunate στον ομώνυμο λόφο που προσφέρει άπλετη θέα στη λίμνη, το Μπελάτζιο και η Βαρένα. Το καλύτερο αξιοθέατο βέβαια είναι η φύση που περιβάλλει τη λίμνη. Νοικιάστε αυτοκίνητο και απολαύστε τη διαδρομή. Εναλλακτικά, νοικιάστε κάποιο σκάφος για να κάνετε περιήγηση εντός της λίμνης, προσεγγίζοντας αρκετές διάσημες βίλες στην παρόχθια περιοχή.

Στη γύρω περιοχή υπάρχουν ξενοδοχεία για όλα τα γούστα και γεμάτα πορτοφόλια. Επειδή την επισκέφτηκα στα πλαίσια επαγγελματικού ταξιδιού, είχα την τύχη να μείνω στη γεμάτη κήπους Villa D'Este που θεωρείται - και είναι όπως διαπίστωσα - ένα από τα δέκα καλύτερα ξενοδοχεία στον κόσμο. Οποιοδήποτε ξενοδοχείο, πάντως, να διαλέξετε η μαγεία είναι εκεί και σας περιμένει. Αν βρεθείτε στο Μιλάνο, κάντε την εξόρμηση αυτή. Θα αποζημιωθείτε πλήρως ...

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

ΥΓ1 Αναλυτικές αναρτήσεις για το Μιλάνο στο blogtravels.gr

Μέρη στη Ρώμη με...ουρά

Όταν επισκεπτόμαστε μια πόλη του εξωτερικού πολλά είναι εκείνα που μας απασχολούν και θέλουν κάποιο προγραμματισμό. Πέρα από την εύρεση αεροπορικών εισιτηρίων και ξενοδοχείου, άλλα μικρά ή μικρότερα χρήζουν προσοχής. Για παράδειγμα σε τι γλώσσα θα συνεννοηθούμε, ο καιρός, τα μέσα μεταφοράς από και προς το αεροδρόμιο, τα μέσα που θα μετακινούμαστε στην πόλη, η ασφάλεια, το φαγητό, ποια μέρη θέλουμε να δούμε και πότε. Το τελευταίο ειδικά μπορεί να μας γλυτώσει από τον τελείως χαμένο χρόνο του να περιμένουμε στις ουρές, περισσότερο ακόμη αν ο χρόνος μας είναι περιορισμένος. Στη Ρώμη υπάρχουν ορισμένα αξιοθέατα που έχουν συνήθως μεγάλες ουρές, όπως το Βατικανό, το Κολοσσαίο και η κεφαλή Bocca della Verita.

Το Κολοσσαίο είναι από τα κυριότερα και επιβλητικότερα αξιοθέατα της Ρώμης. Οι ουρές για να το επισκεφτεί κανείς είναι μεγάλες. Υπολογίστε μόνο ότι από τη στιγμή που θα μπείτε στο εσωτερικό περιστύλιο θέλετε συνήθως μισή ώρα ακόμη μέχρι να φτάσετε στα εισιτήρια. Την Κυριακή ειδικά που η Αυτοκρατορική οδός είναι κλειστή για τα αυτοκίνητα, οι ουρές είναι μεγαλύτερες. Αν ο καιρός είναι άστατος, έχετε καλού-κακού μια ομπρέλα μαζί σας. Υπάρχει όμως τρόπος να παρακάμψετε την ουρά με κάποιο επιπλέον κόστος, αρκεί να νοικιάσετε κάποιον ξεναγό από αυτούς που είναι απέξω. Θα τους αναγνωρίσετε από το σχετικό σήμα που φοράνε. Οι ξεναγοί αυτοί έχουν προτεραιότητα στην είσοδο. Αλλιώς, οπλιστείτε με υπομονή!

Στο Βατικανό οι ουρές στις οποίες μπορεί κανείς να χρειαστεί να περιμένει είναι τουλάχιστον 3. Μία για να μπει στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου, περνώντας από τον έλεγχο, μία για να ανέβει στο θόλο με την πανοραμική θέα και άλλη μία για το Μουσείο του Βατικανού. Συνήθως η ουρά για την εκκλησία κάνει τον κύκλο της πλατείας. Για να μην περιμένετε άδικα, ελέγξτε πρώτα το πρόγραμμα της εκκλησίας - πολλές φορές λόγω λειτουργίας ή εορτών κάποιες ημέρες και ώρες είναι ανοιχτά μόνο για τους πιστούς. Όταν μπείτε στο χώρο και θελήσετε να κινηθείτε προς το θόλο, υπάρχει τρόπος να παρακάμψετε την ουρά που περιμένει τον ανελκυστήρα, ανεβαίνοντας τα 551 σκαλιά με τα πόδια κάνοντας δωρεάν γυμναστική. Τέλος, για το Μουσείο του Βατικανού - όπου παρεμπιπτόντως η είσοδος είναι στο πλάι, έξω από την πλατεία και την εκκλησία - καλό θα ήταν να είστε νωρίς για να απολαύσετε τα αριστουργήματα με την ησυχία σας.

Η Κεφαλή της Αλήθειας (Bocca della Verita) έχει συνήθως μεγάλες ουρές - ανεξήγητο για μένα, καθώς πρόκειται γι απλώς μια σκαλισμένη πέτρα με ανοιχτό στόμιο. Αν θέλετε απλώς να βγάλετε μια γρήγορη φωτογραφία, πηγαίνετε στο πλάι από την εξωτερική πλευρά και η φωτογραφία σας είναι έτοιμη!

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

ΥΓ1 Περισσότερες αναρτήσεις για τη Ρώμη στο blogtravels.gr

Ξεφεύγοντας από το Μιλάνο προς Μόντσα, ψώνια και Μπέργκαμο

Αφού χορτάσουμε βόλτες στα αξιοθέατα του Μιλάνο - ανάμεσα σ'αυτά το Duomo, η Σκάλα του Μιλάνο αλλά και ο Μυστικός Δείπνος του Ντα Βίντσι -  και αφού απολαύσουμε τα ψώνια, τον καφέ, το φαγητό και έναν αγώνα στο γήπεδο Τζιουζέπε Μεάτσα (Ίντερ ή Μίλαν, ανάλογα τις οπαδικές προτιμήσεις), έρχεται η ώρα να κάνουμε κάποια εκδρομή εκτός της πόλης. Οι επιλογές αρκετές, αυτή τη φορά επιλέγουμε Μόντσα και Μπέργκαμο με μία στάση για ψώνια.

Δεκαπέντε χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης του Μιλάνο βρίσκεται η μικρή πόλη της Μόντσα. Είναι παγκοσμίως γνωστή για το Autodromo Nazionale Monza, την πίστα αγώνων δηλαδή στην οποία διοργανώνεται σχεδόν κάθε χρόνο το Italian Grand Prix της Formula One. Όπως και να το δει κανείς, η Φόρμουλα Ένα είναι παγκόσμιο γεγονός. Ακόμη και όταν δε γίνεται επίσημος αγώνας της Formula One, μπορεί να δει κανείς κάποιον αγώνα με οχήματα μικρότερης κατηγορίες ή μηχανές.

Για τους λάτρεις των αγορών σε απόσταση περίπου μίας ώρας βρίσκεται μεγάλο εκπτωτικό χωριό, το Serravalle Designer Outlet. Ανήκει στον όμιλο McArthur Glen που δραστηριοποιείται τα τελευταία χρόνια και στην Ελλάδα. Εκεί βρίσκει κανείς ό,τι ζητήσει από τον κόσμο της μόδας σε καλύτερες τιμές από τα υπόλοιπα καταστήματα. Λεωφορεία μεταφέρουν τους επίδοξους καταναλωτές - επισκέπτες από το κέντρο του Μιλάνο διαρκώς.

Στους πρόποδες των Άλπεων, 40 χιλιόμετρα από το Μιλάνο και λιγότερο από ώρα με το τρένο, βρίσκεται η πόλη του Μπέργκαμο. Ενώ στον πολύ κόσμο δεν είναι αρκετά γνωστή,  εντούτοις αξίζει να την επισκεφτεί κανείς εφόσον έχει μερικές μέρες παραπάνω στη διάθεσή του. Μία ημέρα ίσως είναι αρκετή γι αυτή την πόλη, που χωρίζεται σε Άνω και Κάτω Πόλη (Citta alta και Citta bassa). Για να μετακινηθεί κανείς μεταξύ των δύο κομματιών της πόλης, πέρα από τα πόδια, υπάρχει και η δυνατότητα να πάρει με χαμηλό κόστος το funicular (τελεφερίκ). Η διαδρομή αξίζει κυρίως για τη θέα. Η Piazza Vecchia (στα ιταλικά σημαίνει Παλιά Πλατεία) είναι το σημείο συνάντησης, ενώ τα υπόλοιπα αξιοθέατα όπως εκκλησίες και παλιές επαύλεις βρίσκονται σε κοντινές αποστάσεις με τα πόδια.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

ΥΓ1 Παλιότερες αναρτήσεις μου από Ιταλία.

Στη Ρώμη για καφέ, παγωτό, ζυμαρικά και πίτσα

Ως επισκέπτες στην ιταλική πρωτεύουσα αφιερώσαμε μία ημέρα στο Βατικανό και περιηγηθήκαμε στα χνάρια της αυτοκρατορικής Ρώμης. Η αιώνια πόλη όμως φημίζεται, πέρα από τα αρχαία της και για την κουζίνα της. Δεν είναι τυχαίο ότι η ιταλική κουζίνα είναι ανάμεσα στις πιο γνωστές του κόσμου. Γι' αυτό και συνεχίζουμε το ταξίδι στη Ρώμη.

Το πρωί ο περισσότερος κόσμος αρχίζει τη μέρα του με έναν καφέ. Χάρη στους Ιταλούς έχουμε μάθει τον εσπρέσο και τον καπουτσίνο. Πολλά μικρά μαγαζιά προσφέρουν τα απολαυστικά ροφήματα, βρείτε κάποιο μικρό μέσα στα στενά δρομάκια και συνοδεύστε το με ένα πανίνι με τυρί και καπνιστό ζαμπόν. Οι Ιταλοί συνηθίζουν να πίνουν τον καφέ τους στα όρθια, ενώ υπάρχει μεγάλη διαφορά τιμής αν πιει κανείς τον καφέ του έτσι ή καθίσει σε τραπεζάκια.

Για μεσημέρι θα πρότεινα μια στάση σε κάποιο από τα εστιατόρια που βρίσκονται στα στενά γύρω από την piazza Navona ή την Fontana di Trevi. Προτιμήστε αυτά που θα δείτε να κάθονται ντόπιοι. Μια μακαρονάδα περιποιημένη είναι ό,τι πρέπει, συνοδεία ιταλικού κρασιού. Προσωπικά προτιμώ τις μακαρονάδες με θαλασσινά (frutti di mare). Η ποικιλία ζυμαρικών είναι μεγάλη, αν έχετε καθίσει σε σωστό εστιατόριο θα βρείτε σίγουρα και χειροποίητα.

Μετά το φαγητό, ένα γλυκό το τραβάει η όρεξη. Από τα καλύτερα παγωτά που έχω δοκιμάσει, το οποίο μου το πρότεινε γηγενής Ρωμαίος, είναι κοντά στο Πάνθεον. Όπως έχει κανείς πλάτη το Πάνθεον, προχωρά αριστερά στο στενό και ιδού το μέρος για gelato.

Αφού συνεχίσουμε τις βόλτες μας, ώρα να πιούμε τον απογευματινό καφέ. Αυτή τη φορά επιλέγουμε πιο κοσμικό μέρος με...ελληνική συνεισφορά, το Antico Caffe Greco στη via dei Condotti, έναν από τους πιο εμπορικούς δρόμους της πόλης. Προτιμήστε έναν καφέ στα όρθια ώστε να μπορείτε να περιεργαστείτε τον εσωτερικό διάκοσμο του καφέ.

Μετά από το περπάτημα, ήρθε η ώρα για βραδινό. Αφού το μεσημέρι φάγαμε ζυμαρικά, το βράδυ ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε πίτσα. Περπατώντας από Πάνθεον για Piazza Navona, βρίσκει κανείς μικρά εστιατόρια χωμένα στα στενά. Έξω από τα εστιατόρια έχουν σε καφάσια τα φρέσκα υλικά που χρησιμοποιούν κάθε εποχή. Μεγάλη προσοχή: η ιταλική πίτσα έχει λεπτή ζύμη, ενώ τα υλικά είναι σαν να τα έχουν αποθέσει από πάνω. Επιλέγουμε αυτή που θέλουμε, ίσως με κομμάτι προσούτο ή κάποιο άλλο αλλαντικό. Ως επιστέγασμα προσθέτουμε από πάνω φρεσκοτριμμένο αλάτι και πιπέρι αλλά και olio piccante, που είναι ελαιόλαδο στο οποίο έχει προστεθεί μπούκοβο. Αν σας κάψει, ένα ποτήρι κόκκινο ιταλικό κρασί μπορεί να βοηθήσει.

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

ΥΓ1 Παλιότερες αναρτήσεις μου από Ιταλία.

Στο Μιλάνο για ψώνια και αθλητισμό

Σε παλιότερη ανάρτηση είχαμε περιηγηθεί στα κύρια αξιοθέατα του Μιλάνου. Πέρα όμως από τον καθεδρικό του Duomo, το Castello Sforzesco, την Galleria Vittorio Emanuele II, τη Σκάλα του Μιλάνο και την Santa Maria delle Grazie με τον Μυστικό Δείπνο του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, η πόλη έχει να προσφέρει στον επισκέπτη και άλλες χάρες.

Το Μιλάνο πέρα από οικονομική έδρα της Ιταλίας, είναι και παγκόσμιο σημείο αναφορά στη βιοτεχνία της μόδας. Διάσημοι σχεδιαστές έχουν την έδρα τους στην πόλη. Στο Quadrilatero d’Oro (χρυσό τετράγωνο) που οριοθετείται μεταξύ των Via Monte Napoleone, Via Manzoni, Via Sant Andrea και Via della Spiga βρίσκονται τα πιο γνωστά μαγαζιά. Όλοι αυτοί οι δρόμοι είναι στο κέντρο της πόλης. Αρκετός κόσμος επισκέπτεται την πόλη κυρίως για ψώνια - συχνά και κατά τη διάρκεια των εκπτώσεων.

Στολισμός οικίας στο Μιλάνο εν όψει πρωταθλήματος

Το Μιλάνο είναι γνωστό στους ποδοσφαιρόφιλους γιατί αποτελεί την έδρα δύο πολύ γνωστών συλλόγων της Ιταλίας και της Ευρώπης γενικότερα, της Ίντερ (Internazionale Football Club Milano) και της Μίλαν (Associazione Calcio Milan). Κατά καιρούς έχουν κληρωθεί με ελληνικές ομάδες, οπότε αρκετοί έλληνες φίλαθλοι έχουν επισκεφθεί την πόλη και το διάσημο γήπεδό της το Stadio Giuseppe Meazza (Σαν Σίρο ή Τζιουζέπε Μέατσα).

Το Μιλάνο είναι γνωστό και για ένα άλλο αθλητικό γεγονός που λαμβάνει χώρα 15 χιλιόμετρα έξω από αυτό. Πρόκειται για το ιταλικό Grand Prix της Formula One στην πίστα της Monza (Μόντσα). Για τους λάτρεις του μηχανοκίνητου αθλητισμού είναι μια ευκαιρία να δουν από κοντά τα μονοθέσια και τους οδηγούς να αναπτύσσουν μεγάλες ταχύτητες. Έχοντας παρακολουθήσει προσωπικά αγώνα (σε άλλη πίστα), μπορώ να πω ότι η αίσθηση όταν είναι κανείς από κοντά σε ένα Grand Prix είναι τελείως διαφορετική, ο δε θόρυβος είναι εκκωφαντικός και απολαυστικός μαζί.

Στην Ιταλία γενικότερα ο αθλητισμός και η μόδα είναι πράγματα συνυφασμένα. Ίσως και γι αυτό η πρωτεύουσα της Λομβαρδίας είναι μία πόλη που συνδυάζει και τα δύο. Όπως θα μπορούσε κανείς να πει στα ιταλικά, το Μιλάνο είναι μια πόλη per lui e per lei (γι' αυτόν και για εκείνη).

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

Διασχίζοντας τα μνημεία της αυτοκρατορικής Ρώμης

Η πιο ίσως γνωστή εποχή της Ρώμης είναι η εποχή των μεγάλων αυτοκρατόρων με τις εκστρατείες και τις κατακτήσεις τους. Όλοι αυτοί οι αυτοκράτορες είχαν κάτι που τους ένωνε: η ανάγκη για την αποδοχή της μαμάς-Ρώμης. Πάντοτε μετά τις εκστρατείες τους γύριζαν σ’αυτή για να κάνουν τις, γνωστές από τις ταινίες, παρελάσεις, να στήσουν αψίδες θριάμβου και να καταθέσουν τα τρόπαια ως νικητές. Ο επισκέπτης της σύγχρονης Ρώμης μπορεί να ακολουθήσει μεγάλο μέρος αυτής της διαδρομής μέσα από εικόνες και όχι μόνο.

Η διαδρομή ξεκινά από την Piazza Venezia. Στην αρχή του λόφου του Καπιτωλίου βρίσκεται το εμβληματικό μνημείο του Vittorio Emanuelle II. Αριστερά του μνημείου ξεκινά η Via dei Fiori Imperiali, η αυτοκρατορική οδός. 

Στην αρχή της βρίσκεται πρώτο το Foro Traiano και η Colonna Traiana που αποτελεί την πρώτη, ίσως, «κινηματογραφική» παράσταση χαραγμένη σε μια κολώνα. Αφηγείται ιστορία κατάκτησης του αυτοκράτορα, καθώς οι εικόνες ανεβαίνουν προοδευτικά προς τα πάνω. Όπως καταλαβαίνει κανείς, κάθε αυτοκράτορας έχτιζε κομμάτι της αγοράς και της έδινε το όνομά του.

Λέγοντας αγορά, οι αρχαίοι Ρωμαίοι συνέχισαν την ελληνική παράδοση των Αγορών με την κλασική έννοια. Ήταν χώρος συνάθροισης, πολιτικής, κουτσομπολιού. Δεξιά και αριστερά της Αυτοκρατορικής Οδού βρίσκει κανείς απομεινάρια των παρεμβάσεων κάθε αυτοκράτορα. Ειδικά στην δεξιά πλευρά βρίσκεται ο λόφος του Palatino και το Foro Romano (Forum Romanum, Ρωμαϊκή αγορά). 

Το προσπερνάμε προς το παρόν γιατί κατευθυνόμαστε στο τέρμα της οδού που βρίσκεται το γιγαντιαίο Colosseum. Αξίζει κανείς να στηθεί στην ουρά, η θέα μέσα και έξω είναι μοναδική. Η είσοδος κοστίζει 12 ευρώ και μαζί μπορεί κανείς να σκεφτεί το Palatino. Αν δεν επιθυμεί να περιμένει, μπορεί να πάρει επί πληρωμή οδηγό που προσπερνά την ουρά.

Αφού χορτάσουμε φωτογραφίες από το Κολοσσαίο, κάνουμε μια στάση για παγωτό στο χέρι στην Αψίδα του Κωνσταντίνου. Επόμενη στάση το Palatino. Όταν τελειώσουμε και από εκεί, μπορούμε να πεταχτούμε στον Ιππόδρομο, το Circo Massimo, που βρίσκεται από την άλλη πλευρά. Μόνο το σχήμα έχει απομείνει για να θυμίζει αυτό που κάποτε γινόταν εδώ. Η διαδρομή μας τελειώνει συναντώντας τον ποταμό Τίβερη και την Isola Tiberina, όπου από τα αρχαία χρόνια έως τώρα λειτουργεί ως θεραπευτικός χώρος. Λίγο πριν το νησάκι, σταματάμε για μια ευχή στην κεφαλή Bocca della Verita όπου πιστεύεται ότι λειτουργεί ως ανιχνευτής ψεύδους. Καλού-κακού, μην το πάρετε αψήφιστα…

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com

ΥΓ1 Παλιότερες αναρτήσεις μου από Βατικανό, Άγγελους και Δαίμονες και βόλτες στα αρχαία. Έτσι σχηματίζει κανείς πιο ολοκληρωμένη άποψη της Ρώμης και των περιπάτων που μπορεί να κάνει στην πόλη.

Μιλάνο: το βόρειο κέντρο

Μπορεί η Ρώμη να έχει τη χάρη, το Μιλάνο έχει το χρήμα. Η πόλη της βόρειας Ιταλίας είναι στην ουσία οικονομικό κέντρο, καθώς και έδρα του ιταλικού χρηματιστηρίου. Επίσης θεωρείται κέντρο της μόδας, αφού διάσημοι σχεδιαστές έχουν την έδρα τους στην πόλη. Πολύ κοντά στα βόρεια σύνορα της Ιταλίας, αποτελεί αεροπορικό κόμβο για όσους θέλουν να μεταβούν σε Ελβετία, Σλοβενία και Μονακό.

Το πιο γνωστό ίσως αξιοθέατο της πόλης του Μιλάνο είναι ο καθεδρικός ναός του Duomo και η πλατεία μπροστά από αυτόν. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην πέσει κανείς πάνω του, δεσπόζει στην πόλη με το όγκο και το μέγεθός του. Οι πιο χαρακτηριστικές φωτογραφίες του επισκέπτη της πόλης έχουν φόντο τον γοτθικό καθεδρικό.

Βγαίνοντας από τον καθεδρικό ναό του Duomo, στο δεξί χέρι βρίσκεται ένα άλλο γνωστό σημείο της πόλης. Πρόκειται για την Galleria Vittorio Emanuele II. Στην ουσία είναι μία σκεπαστή αγορά σε σταυροειδές σχήμα με πλούσια μαγαζιά. Ανάμεσα στα εμπορικά καταστήματα βρίσκονται καφέ και εστιατόρια με ολίγον τσιμπημένες τιμές. Κάθε γνήσιος τουρίστας που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να πιει εκεί έναν εσπρέσο α λα ιταλικά, δηλαδή στα γρήγορα. Στο τετράγωνο που περιβάλει την αγορά βρίσκεται και το Tourist Information Office σε ένα υπόγειο.

Ευθεία πέρα από την Piazza del Duomo και αφού περπατήσει κανείς λιγάκι, βρίσκεται το Castello Sforzesco. Με 3 ευρώ μόνο είσοδο, αν κάποιος ενδιαφέρεται για κάστρα και μουσεία μπορεί να το επισκεφτεί.

Επιστρέφοντας στην πλατεία του καθεδρικού του Μιλάνου και περνώντας μέσα από την σκεπαστή αγορά, οδηγείται κανείς προς την διάσημη Σκάλα του Μιλάνου (Teatro alla Scala). Δυστυχώς η κύρια αίθουσα δεν είναι ανοιχτή για επισκέψεις. Αν θέλει κανείς να την δει, μπορεί να το συνδυάσει με κάποια παράσταση. Οι παλιότεροι ίσως θυμούνται αναφορές για τις εμφανίσεις της Μαρίας Κάλας.

Τελευταίο από τα αξιοθέατα της πόλης είναι ο ναός της Santa Maria delle Grazie. Ο ναός αυτός είναι διάσημος γιατί εκεί βρίσκεται η διάσημη τοιχογραφία του Λεονάρντο Ντα Βίντσι «Ο Μυστικός Δείπνος». Για να την επισκεφτεί κανείς πρέπει να έχει κάνει κράτηση καιρό πριν, οπότε αν θέλετε, πρέπει να προετοιμαστείτε εγκαίρως.

Φυσικά μια επίσκεψη σε ιταλική πόλη πάντα περιλαμβάνει καλό φαγητό και κρασί. Το Μιλάνο ικανοποιεί όλα τα γούστα. Καλό φαγητό, αξιοθέατα, ψώνια, κουλτούρα. Τι άλλο να ζητήσει ο επισκέπτης;

ΥΓ Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog του travelplanet24.com.

ΥΓ1 Θα επανέλθω δριμύτερος με νέες αναρτήσεις σύντομα. Είπαμε, έχουμε κάτι στα σκαριά και ψήνεται!

Ρώμη: μια ημέρα στο Βατικανό

Ο επισκέπτης της Ρώμης έχει τη δυνατότητα γρήγορα και άμεσα να δει άλλη μία χώρα. Για την ακρίβεια, μία από τις μικρότερες σε έκταση χώρες του κόσμου, το Κράτος της πόλης του Βατικανού (Stato della Città del Vaticano). Εκεί βρίσκεται η έδρα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και φυσικά ο εκάστοτε Πάπας.

Πρώτο σημείο συνάντησης είναι η πλατεία του Αγίου Πέτρου, έργο του Μπερνίνι. Πριν στηθούμε στην ουρά για να μπούμε μέσα, βγάζουμε τις πρώτες αναμνηστικές φωτογραφίες, περιεργαζόμαστε τον οβελίσκο που βρίσκεται στη μέση της πλατείας και ανακαλύπτουμε κρυμμένα μυστικά στο δάπεδο. Δεξιά και αριστερά του οβελίσκου βρίσκονται 2 χάλκινοι δίσκοι. Αν σταθεί κανείς πάνω σ’αυτούς και κοιτάξει τις συστοιχίες από τις κολώνες που σχηματίζουν τα δύο ημικύκλια, διαπιστώνει ότι από τρεις οι κολώνες φαίνονται μία!

Επιστρέφουμε στην ουρά για την είσοδο στον κυρίως χώρο, η οποία είναι στην ουσία για τον έλεγχο χειραποσκευών. Έπειτα έχουμε 2 επιλογές: είτε τις κρύπτες, είτε την Βασιλική του Αγίου Πέτρου.

Η Βασιλική του Αγίου Πέτρου είναι χτισμένη πάνω στον λόφο όπου μαρτύρησε ο Άγιος Πέτρος. Μάλιστα, κάτω από την εκκλησία βρίσκεται το σημείο του τάφου του. Στο κέντρο του δαπέδου της εκκλησίας υπάρχουν σημειωμένα τα μήκη άλλων μεγάλων εκκλησιών του χριστιανικού κόσμου, ανάμεσά τους και της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης. Το μέγεθος μάλλον μετρά, τελικά! Τα αγάλματα, ο τρούλος, επιγραφές μέχρι και στα ελληνικά είναι ανάμεσα στα αξιοθέατα, μαζί με την περίφημη Πιετά του Μιχαήλ Αγγέλου που αναπαριστά την Παναγία να κρατά στα χέρια της το σώμα του Ιησού μετά την αποκαθήλωση.

Τα επόμενα σημαντικά αξιοθέατα είναι του ύψους και του βάθους. Όπου "βάθος" είναι οι κρύπτες που έχουν ξεχωριστή είσοδο στο πλάι και όπου "ύψος" η άνοδος στο θόλο της εκκλησίας. Για το θόλο υπάρχουν δύο επιλογές. Είτε 9 ευρώ, μεγαλύτερη ουρά, ανελκυστήρας και 320 σκαλοπάτια, είτε 5 ευρώ, μικρότερη ουρά και 551 σκαλοπάτια. Η θέα πάντως αξίζει, οπότε κανείς μετρά τις δυνάμεις του και την μπαταρία της φωτογραφικής!

Βγαίνοντας από την πλατεία και ακολουθώντας τα τείχη προς τη βόρεια κατεύθυνση, έπειτα από 10-15 λεπτά βρίσκεται κανείς σε άλλη μία ουρά, αυτή τη φορά για το Μουσείο του Βατικανού. Εκεί βρίσκεται ανάμεσα σε άλλα αριστουργήματα, πίνακες και αγάλματα, η περίφημη Καπέλα Σιστίνα (ή Σιξτίνα). Αξίζει ο κόπος, καθώς το περίφημο αυτό παρεκκλήσι είναι γεμάτο ιδιαίτερες τοιχογραφίες. Μ’αυτά και μ’αυτά έχει περάσει ολόκληρη μέρα στο κρατίδιο Βατικανό. Ίσως κάπου να δείτε στα κλεφτά και τον Πάπα…

ΥΓ Η ανάρτηση όπως αρχικά ανέβηκε στο blog του travelplanet24.
ΥΓ1 Παλιότερες αναρτήσεις μου για τη Ρώμη.

Ρώμη: στα βήματα της Dolce Vita (αυτό που λεν ζωή γλυκιά) (3/3)

Η επιλογή του ξενοδοχείου (περισσότερα στο ΥΓ) ήταν να είναι σε απόσταση κοντινή με τα πόδια από το κέντρο και την Fontana di Trevi. Για να πάμε οπουδήποτε, έπρεπε να περάσουμε μπροστά από το μαγευτικό αυτό συντριβάνι, το οποίο ομολογουμένως αποτελεί ένα από τα κύρια αξιοθέατα της πόλης. Είχε κόσμο τόσο με βροχή...

...όσο και με ήλιο...

...είχε δε κόσμο ακόμη και όταν ήταν κλειστό για συντήρηση - κάτι που δεν μας είχε τύχει ξανά, ενώ κύριο μέρος των διαδικασιών ήταν η απομάκρυνση των κερμάτων...

...από κοντά με ή χωρίς την παρουσία γλάρων...

...ενώ χωρίς κόσμο (αλλά πάντα με διακριτική παρουσία της αστυνομίας) ήταν μόνο στις 3 το πρωί.

Λίγο πιο κάτω, μία από τις χαρακτηριστικές υπαίθριες βρύσες της Ρώμης που λειτουργούν με απλό τρόπο: βάζεις το δάχτυλο στην μεγάλη τρύπα και το νερό πετάγεται από την μικρή ώστε να μπορείς να πιεις.

Λίγο πιο κάτω μερικές κολώνες στην Piazza di Petra θυμίζουν το Templo Adriano. Έχουν ενσωματωθεί στο σύγχρονο κτήριο πλήρως.

Προχωρώντας κανείς και περνώντας από τα μικρά στενά, ξεπηδά μπροστά του το Πάνθεον, το κυκλικό κτίσμα αρχικά αφιερωμένο στο δωδεκάθεο, πλέον χριστιανική εκκλησία.

Χαρακτηριστικό του κτηρίου η οπή στο κέντρο για να μπαίνει φως και αέρας, αφού η βαριά κατασκευή του δεν επέτρεπε το να υπάρχουν παράθυρα.

Μπροστά από το Πάνθεον υπάρχει - τι άλλο; - ένας ακόμη οβελίσκος και συντριβάνι με χαρακτηριστικές τερατόμορφες φιγούρες.

Όπως βλέπει κανείς το Πάνθεον, στα αριστερά του βρίσκεται μια μικρή πλατεία η Piazza della Minerva με άλλον έναν οβελίσκο κατασκευής Μπερνίνι που στηρίζεται σε έναν ελέφαντα.

Προορισμό κατά την διάρκεια της ημέρας αλλά και της νύχτας αποτελεί η Piazza Navona με 3 συντριβάνια, εκ των οποίων το μεσαίο είναι το πιο χαρακτηριστικό με τις μορφές των 4 μεγάλων ποταμών της εποχής που χτίστηκε (Νείλος, Γάγγης, Ρίο ντε λα Πλάτα, Δούναβης).

Επί ρωμαϊκών χρόνων, η πλατεία πολλές φορές έκλεινε, γέμιζε με νερό και χρησιμοποιούνταν ως μέρος για ναυμαχίες προς τέρψη των θεατών. Αυτές τις μέρες ορισμένοι ηθοποιοί δίνανε τις παραστάσεις τους.

Όταν έχει ήλιο πάντως, ο ρωμαϊκός ουρανός από την Piazza Navona έχει το κατιτίς του.

Επί της πλατείας είναι ευκαιρία να πιει κανείς τον καφέ του, να φάει κατιτίς ή να πιει μια μπύρα. Στα στενά από την πλατεία προς το ποτάμι χτυπά η καρδιά της νυχτερινής Ρώμης - μαζί με το Τραστέβερε και το Campo de Fiori. Όσοι θέλετε να πιείτε ένα ποτό,κρασί και να διασκεδάσετε επιλέξτε μία από τις 3 αυτές περιοχές. Πάντως να έχετε υπόψιν σας ότι περίπου στις δυόμιση κλείνουν τα πάντα.

Στο Campo de Fiori ειδικά το Σάββατο το βράδυ γινόταν πανικός από πιτσιρικαρία.

Πέραν των κλασικών αξιοθέατων, αξίζει κανείς να περιπλανηθεί στα στενά της Ρώμης χωρίς να πηγαίνει κάπου συγκεκριμένα.

Εκτός από πλατείες, ξεπηδούν αγάλματα και συντριβάνια όπως αυτό κοντά στην πλατεία Barberini και την πλατεία των τεσσάρων συντριβανιών.

Κοντά στην Piazza Barberini βρίσκεται η Via Veneto με όμορφα κτήρια, ακριβά ξενοδοχεία και αρκετά εστιατόρια και μπαράκια.

Επιλέγαμε το Harry's Bar για ένα κοκτέιλ, καθώς αποτελεί ένα από τα παλιότερα και πιο γνωστά μπαρ της Ρώμης. Μην εκπλαγείτε αν δίπλα σας καθίσει κάποιος που μοιάζει στον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι. Είναι λίγο ακριβό, βέβαια, οπότε καλύτερα να περιοριστεί κανείς στο ένα ποτό.

Ολοκληρώνοντας την περιήγηση στη Ρώμη, δεν μπορεί κανείς παρά να αναφερθεί στις ιταλικές πίτσες που έχουν κατακτήσει τον κόσμο με αρκετά διαφορετική συνταγή απ'ό,τι τις ξέρουμε στην Ελλάδα. Λεπτή ζύμη, υλικά στην ουσία ωμά, αποτελεί ενδιαφέρουσα γευστική επιλογή. Αν σας αρέσουν τα καυτερά, συνοδέψτε τις με λάδι στο οποία έχουν βουτηχτεί καυτερές πιπεριές, αξίζει!

Η Ρώμη έχει τόσα πολλά μέρη να επισκεφτεί κανείς. Με ή χωρίς χάρτη η περιπλάνηση είναι κάτι το μοναδικό. Καλό φαγητό, καφέδες, ψώνια και πολλά πολλά άλλα μπορεί να κάνει ο επισκέπτης είτε έρθει για λίγες ή περισσότερες ημέρες. Ένα είναι το μόνο σίγουρο: η Ρώμη μας περιμένει ξανά και ξανά και ξανά...

ΥΓ Η διαμονή μας ήταν στο ξενοδοχείο Fellini Inn, πολύ κοντά στην Piazza Barberini και σε κοντινή απόσταση από την Fontana di Trevi και τα λοιπά αξιοθέατα. Αρκετά καλό για τα λεφτά του (45 περίπου ευρώ το άτομο την βραδιά). Η κράτηση έγινε μέσω booking.com. Επειδή τα ξενοδοχεία στο κέντρο της Ρώμης είναι παλιά κτήρια, χρειάζεται προσοχή πριν την κράτηση. Οι αξιολογήσεις τόσο στο booking.com όσο και στο tripadvisor είναι κατατοπιστικές.
ΥΓ1 Περισσότερα για τη Ρώμη στο blogtravels.gr

Ρώμη: Βατικανό, Lungotevere και εμπορικό κέντρο (2/3)

Επίσκεψη στη Ρώμη χωρίς επίσκεψη στο Βατικανό είναι στην ουσία μισή δουλειά. Το κρατίδιο του Βατικανού είναι ίσως η πιο απομακρυσμένη από το κέντρο περιοχή με αξιοθέατα. Επιβάλλεται κανείς να το δει για πολλούς λόγους, ένας από αυτούς είναι ότι θα έχει επισκεφθεί άλλη μία χώρα. Η πλατεία είναι από μόνη της αριστούργημα.

Σειρές από κίονες, αγάλματα, άνεμοι και ο οβελίσκος στη μέση. Το μέγεθος της πλατείας είναι για να χωράει όσο κόσμο πρέπει. Έχει αρκετή ουρά ώσπου να φτάσει κανείς στο σημείο ελέγχου των χειραποσκευών, συνήθως όμως κινείται αρκετά γρήγορα. Στην περίπτωσή μας έφτανε περίπου στην άλλη πλευρά της πλατείας, εντούτοις κάναμε γύρω στα 40' μέχρι να μπούμε. Περιττό να πούμε ότι κάποια στιγμή χώθηκαν στο τέλος της ουράς κάποιοι Ιταλοί τουρίστες οι οποίοι μάλιστα έμειναν απαθείς όταν τους τα έψαλλαν κάποιοι άλλοι που περίμεναν - όπως εμείς - ώρα ολόκληρη. Ο καθεδρικός του Αγίου Πέτρου περιλαμβάνει αρκετά παρεκκλήσια και πολλά αγάλματα και αξιοθέατα. Η είσοδος είναι δωρεάν.

Από τα πιο γνωστά εκθέματα είναι η Πιετά του Μιχαήλ Άγγελου (που θα δυσκολευτείτε να βγάλετε φωτογραφία με φλας, καθώς προφυλάσσεται με τζάμι)...

...οι κατακόμβες που βρίσκονται ακριβώς από κάτω, έχουν όμως ξεχωριστή είσοδο και ουρά...

...ο τάφους του Απόστολου Πέτρου όπου βρίσκεται στο σημείο που σταυρώθηκε...

...ο παπικός θρόνος με την γραφή και στα ελληνικά πίσω και δεξιά...

...και πολλά πολλά άλλα. Το Μουσείο του Βατικανού έχει ξεχωριστή είσοδο, περίπου 15' με τα πόδια από εκεί που βρίσκεται ο καθεδρικός και έχει εισιτήριο με τεράστιες ουρές. Είπαμε να μην πάμε. Όποιος θέλει μια ιδέα για το Μουσείο, την Καπέλα Σιστίνα αλλά και περισσότερες πληροφορίες για την εκκλησία του Άγιου Πέτρου και την πλατεία, μπορεί να τα βρει σε παλιότερη σχετική ανάρτηση.

Αυτή τη φορά επιλέξαμε να ανεβούμε στον θόλο της εκκλησίας. Φυσικά και εδώ είχε ουρές, άλλα 40' περίπου παρόλο που ήταν Δευτέρα. Ο επισκέπτης έχει δύο επιλογές, είτε να ανεβεί με ανελκυστήρα ως ένα σημείο και να ανεβεί μετά 320 σκαλοπάτια πληρώνοντας 9 ευρώ, είτε να ανεβεί εξαρχής με τα πόδια 551 σκαλοπάτια, πληρώνοντας 5 ευρώ. Επειδή δεν είχα ανεβεί ξανά, είπα να δοκιμάσω όλη την διαδρομή με τα πόδια. Στο πρώτο κομμάτι η διαδρομή ήταν άνετη, στο δεύτερο όμως μετά τον ανελκυστήρα ήταν στενή και με κλίση. Δεν συνιστάται σε όσους έχουν κλειστοφοβία, καρδιακά προβλήματα κτλ κτλ.

Η θέα βέβαια όταν φτάνει κανείς στην κορυφή είναι μοναδική. Στα πόδια του επισκέπτη εκτείνεται η πλατεία του Αγίου Πέτρου, η Ρώμη, ο Τίβερης και πολλά πολλά άλλα. Επειδή κάφροι υπάρχουν σε όλες τις φυλές, να σημειωθεί ότι αρκετοί πιάνανε στασίδι μπροστά στα κάγκελα χωρίς να βγάζουν φωτογραφίες, εμποδίζοντας τους άλλους να δουν - ανάμεσά τους Γερμανοί, Γάλλοι κτλ. Για να μη μας την λένε περί πολιτισμού και λαών.

Φαίνεται ολόκληρη η πλατεία, τα αγάλματα, ενώ στην δεύτερη διακρίνεται και το Castel San' Angelo.

Από την πίσω πλευρά βλέπει κανείς τους κήπους του Βατικανού, ενώ στα δεξιά λιγάκι εκτός της φωτογραφίας είναι το Μουσείο του Βατικανού.

Παρόλο που είχε ήλιο, φυσούσε αρκετά στα ψηλά και αποφασίσαμε να κατεβούμε. Επόμενη στάση το Castel Sant' Angelo, το όμορφο κυκλικό φρούριο-μαυσωλείο-μουσείο που βρίσκεται στις όχθες του Τίβερη.

Το Castel Sant'Angelo ενώνεται με το Βατικανό μέσω ενός οχυρωμένου περάσματος, του Passetto. Ήταν μέσω διαφυγής και βρωμοδουλειών των Πάπων.

Εξαιτίας της ανάβασης και όχι μόνο, είχαμε πεινάσει. Καθίσαμε για φαγητό σε παραδοσιακή ιταλική ταβέρνα κοντά στην Piazza Navona με το όνομα Ristorante Antica Taverna. Το φαγητό ήταν αρκετά καλό, όχι πολύ ακριβό (16 ευρώ το άτομο με ορεκτικά και κρασί). Η επιλογή μου άλλη μια φορά χειροποίητα ζυμαρικά με θαλασσινά.

Κάνοντας μια μικρή παράκαμψη, περάσαμε από την Chiesa San Luigi dei Francesi όπου μια ουρά περίμενε απέξω. Η συγκεκριμένη εκκλησία φιλοξενεί σε παρεκκλήσι με το όνομα Cappella Contarelli έργα του Καραβάτζιο, γι αυτό και οι ουρές. Επειδή ο κόσμος έβγαζε φωτογραφίες με φλας - που απαγορευόταν - ο παπάς έκλεισε τα φώτα μέχρι να ηρεμήσει ο κόσμος!

Η βόλτα συνεχίστηκε προς άλλα μέρη, πιο κεντρικά και εμπορικά, χωρίς να σημαίνει απαραίτητα ψώνια. Περάσαμε από πλατείες όπου βρήκαμε και την άλλη κολώνα "κινηματογράφου" σαν εκείνη της  προηγούμενης ανάρτησης...

...και βγήκαμε στην Via del Corso, τον μεγάλο εμπορικό δρόμο της Ρώμης όπου γινόταν ο κακός χαμός. Ο κόσμος είχε βγει βόλτα για το καρναβάλι, ενώ τα μαγαζιά ήταν ανοιχτά.

Ο κόσμος κατευθύνονταν προς την Piazza del Popolo όπου είχε στηθεί και ο χώρος για τις εκδηλώσεις της Αποκριάς. Η πλατεία βρίσκεται στην ουσία στα όρια της παλιάς πόλης της Ρώμης.

Φεύγοντας από την πολυκοσμία, κατευθυνθήκαμε προς το ποτάμι όπου είχαμε την ευκαιρία να βγάλουμε ορισμένες όμορφες φωτογραφίες με τα αξιοθέατα που είδαμε το πρωί. Στην δεύτερη φωτογραφία είναι ο Άγιος Πέτρος από μακριά, ενώ 3η και 4η το Castel Sant'Angelo.

Μετά την παραποτάμια διαδρομή, στραφήκαμε προς τα μέσα πάλι με κατεύθυνση της Piazza di Spagna. Διασχίσαμε την Via Condotti, όπου σταματήσαμε στο Antico Cafe Greco για έναν εσπρέσο στα όρθια. Οι Ιταλοί πίνουν συχνά τον καφέ τους στο όρθιο και κοστίζει 0,80 έως 1,20 ευρώ. Άμα καθίσει όμως κανείς τον πληρώνει ακριβότερα από Αθήνα, έως και 3,5 ευρώ τον απλό εσπρέσο.

Η Piazza di Spagna ήταν φυσικά γεμάτη από κόσμο. Το συντριβάνι - βαρκούλα στην αρχή της είναι σήμα κατατεθέν.

Ανεβήκαμε τα σκαλιά ώστε να έχουμε καλύτερη θέα. Τα φώτα βοήθησαν στις φωτογραφίες.

Επειδή τη νύχτα οι φωτογραφίες έχουν μαγεία διαφορετική, ορίστε και δύο φωτογραφίες της πλατείας και του συντριβανιού κατά την διάρκεια της ημέρας. Είναι από το πρώτο πρωινό που έβρεχε, οι υπόλοιπες μέρες ήταν πολύ καλές.

Κάναμε και πρακτική στις νυχτερινές φωτογραφίες με ζουμ. Η θέα πάντως κερδίζει τις εντυπώσεις.

ΥΓ Το φινάλε με δόσεις Dolce Vita στο επόμενο μέρος! Lungotevere είναι οι δρόμοι εντός της πόλης της Ρώμης καταμήκος του ποταμού Τίβερη.

ΥΓ1 Όσοι πάτε στη Ρώμη, ετοιμαστείτε για πολύ περπάτημα. Όλη μέρα στους δρόμους αλλά και την νύχτα, καθώς όσα μέρη περάσει κανείς το πρωί, αξίζει να τα δει και πάλι το βράδυ φωτισμένα!

ΥΓ2 Είχα ετοιμάσει χάρτη με τις διαδρομές και όλα αυτά τα μέρη αλλά τελευταία στιγμή κάτι έγινε και χάθηκε. Για να δούμε μπας και το επιχειρήσω ξανά στο επόμενο μέρος.
ΥΓ3 Αναλυτική περιήγηση στη Ρώμη στο blogtravels.gr