Δελφοί: Γυμνάσιο και ιερό της Αθηνάς Προναίας

Περίπου 6 μήνες πριν είχα κάνει μετά από χρόνια την ανάβαση στο Δελφικό μνημείο. Θεωρώ σημαντικό να επισκεπτόμαστε, έστω και σε αραιά χρονικά διαστήματα, τα σημαντικά μνημεία του πολιτισμού μας που αποτελούν την κληρονομιά μας. Στην προηγούμενη επίσκεψη είχα περιηγηθεί στον κυρίως χώρο των Δελφών με το θέατρο και φυσικά τον ναό αλλά και στο μουσείο των Δελφών. Εκείνο που μου είχε ξεφύγει ήταν το κάτω κομμάτι που περιλαμβάνει το Γυμνάσιο και το ιερό της Αθηνάς Προναίας, που ξεχωρίζει από το θολωτό σχήμα.

Πηγαίνοντας από τον κυρίως χώρο στο κάτω κομμάτι, περνάει κανείς από την Κασταλία Πηγή. Η πηγή είναι κλειστή προς αποκατάσταση καθώς συχνά στην περιοχή είχαμε πτώσεις βράχων από τις Φαιδριάδες Πέτρες. Τρεχούμενο νερό ρέει ακόμη και σήμερα.

Η επιγραφή που δείχνει το δρόμο.

Ο χώρος του Γυμνασίου από μακριά.

Το μονοπάτι. Το Γυμνάσιο χρησίμευε κυρίως για αθλοπαιδιές, γι αυτό και το στάδιο.

Η οπτική επαφή με τον κυρίως χώρο.

Οι απότομοι βράχοι δεσπόζουν στο τοπίο.

Η Θόλος (ναός) της Αθηνάς Προναίας. Το σχήμα θόλου του δίνει κάτι το ιδιαίτερο. Περισσότερες λεπτομέρειες μπορεί κανείς να δει και μέσα στο μουσείο των Δελφών.

Παρόλο που δεν φαίνεται αρχικά, η απόσταση που κατεβαίνει κανείς είναι σχετικά μεγάλη. Δεν ενδείκνυται σε όσους αποφεύγουν γενικότερα το περπάτημα. Επίσης, αποφύγετε το μεσημέρι καθώς η ζέστη είναι μεγάλη.

Προσεγγίζοντας την Θόλο. Στην αρχαιότητα ήταν το πρώτο μνημείο που συναντούσε κανείς ερχόμενος στους Δελφούς - εξού και η ονομασία Προναία.

Το κυκλικό σχήμα είναι σίγουρα κάτι διαφορετικό. Θολωτοί ναοί δεν υπήρχαν πολλοί στην αρχαιότητα, για τεχνικούς λόγους κυρίως.

Το κομμάτι που παραμένει όρθιο - αναστηλωμένο.

Μαζί με μας κατεβήκανε και άλλοι "τρελοί".

Η Θόλος, ο ευγενικός φύλακας του χώρου και στο βάθος ο κυρίως χώρος. Απέχει αρκετά, αξίζει όμως τον κόπο.

Οι Δελφοί - όπως και πολλά άλλα μνημεία της αρχαιότητας - βρίσκονται εκεί και μας περιμένουν την επίσκεψή μας. Στέκουν αγέρωχα στη φθορά του χρόνου. Μήπως είναι άραγε καθήκον μας ιερό να τα τιμούμε, έστω και λίγο ανάμεσα στα άλλα υπόλοιπα που μας απασχολούν;

ΥΓ Προηγούμενες σχετικές αναρτήσεις με φωτογραφίες, χάρτες και περιήγηση στο πρώτο και δεύτερο μέρος αντίστοιχα.

ΥΓ1 Για περισσότερες φωτογραφίες στο flickr/kitsosmitsos/Δελφοί. Λόγω αντηλιάς ορισμένες φωτογραφίες δεν βγήκαν καλές, καθώς η κάμερα του κινητού δεν έχει και τόσες πολλές δυνατότητες.

ΥΓ2 Τις προάλλες έπεσε στο μάτι μου πάνω σε μια ωραία εφαρμογή για iPhone που έχει αναπτυχθεί από Έλληνες με τον τίτλο Experience Santorini. Έχει χάρτες, αξιοθέατα, αρχαιολογικούς χώρους, διασκέδαση και πολλά άλλα σχετικά με το νησί της Σαντορίνης. Θεωρώ ότι είναι πολύ καλή ιδέα για την προώθηση της ομορφιάς της χώρας - έστω και σε τοπικό επίπεδο. Επιπλέον από την στιγμή που αναζητούμε ανάπτυξη, το διαδίκτυο και οι εφαρμογές του μπορούν να αποτελέσουν λύση. Αν μη τι άλλο φαίνεται ενδιαφέρον και ελκυστικό.

Λίγο πριν...για 4η φορά βιβλιοπροτάσεις

Το διάβασμα είναι αγαπημένη συνήθεια που μπορεί κανείς να την εξασκήσει σχεδόν παντού και σχεδόν πάντα. Ειδικά το καλοκαίρι όμως έχει την τιμητική του. Το καλό της υπόθεσης είναι ότι με λίγα σχετικά χρήματα μπορεί κανείς να περάσει αρκετές ώρες, χαμένος και συνεπαρμένος. Τελειώνοντας το βιβλίο δε, μπορεί να το ανταλλάξει, να το δωρίσει, να το δανείσει έτσι ώστε το βιβλίο να κάνει τον κύκλο του.

Συνεχίζοντας μια παράδοση για 4η συνεχόμενη χρονιά (αν και λίγο νωρίτερα από τις άλλες χρονιές), είπα να προτείνω ορισμένα βιβλία και για φέτος, βιβλία που είτε έχω διαβάσει είτε θα διαβάσω αυτό το καλοκαίρι. Αν θέλει κανείς, μπορεί να ανατρέξει στις προτάσεις του 2008, του 2009 και του 2010. Οι φετινές προτάσεις είναι 3 συν 2.

Το άρωμα του ονείρου (του Τομ Ρόμπινς):

Ένα έπος που ξεκινά στα δάση της Βοημίας και καταλήγει στις 9 το βράδυ απόψε (ώρα Παρισίου). Υπέροχα χαοτικός ο Τομ Ρόμπινς μεταφέρει βαθιά νοήματα με μια δόση πλάκας. Ομολογώ ότι δεν το έχω διαβάσει ακόμη, εντούτοις βρίσκεται στη βιβλιοθήκη μου περιμένοντας. Οι συστάσεις και οι κριτικές είναι πολύ καλές.

Το κοιμητήριο της Πράγας (του Ουμπέρτο Έκο):

Οφείλω να δηλώσω ότι με τον Έκο δεν είμαι αντικειμενικός. Είναι ίσως ο αγαπημένος μου συγγραφέας και περιμένω πως και πως κάθε του καινούριο βιβλίο. Το συγκεκριμένο περιμένει καιρό στη βιβλιοθήκη μου να καταναλωθεί με μανία. Όπως πάντα, ο Έκο μας ταξιδεύει σε παλιότερες εποχές, μπλέκοντας μυστικισμό, πλοκή και φαντασία.

Όταν αγαπάς, είναι για πάντα (της Μαρίας Τζιρίτα):

Σταθερή αξία η Μαρία Τζιρίτα, συνεχίζει να μας ταξιδεύει όμορφα με ένα ακόμη βιβλίο της. Η διαφορετικότητα, η φιλία, η αγάπη, η ομοιότητα μπλέκονται σ'αυτό το μυθιστόρημα. Περισσότερα για την Μαρία μπορεί κανείς να βρει και στο ιστολόγιό της.

Καλά διαβάσματα εύχομαι! Όσοι έχετε και θέλετε, προτείνετε και άλλα αναγνώσματα. Το καλοκαίρι το επιτρέπει, αν δεν το επιβάλει κιόλας.

ΥΓ Κλείνοντας, να προσθέσω δύο βιβλία που έχουν κυκλοφορήσει εδώ και κάποιο καιρό από την Κωλόγρια (με τον διακριτικό τίτλο Παράφρον Κρέας) και από την Μάγισσα Κίρκη (Πάρτα μωρή άνεργη).

Εκδρομές κοντά στο Λονδίνο: Stonehenge και Windsor

Από τα πρώτα ταξίδια στο Λονδίνο ήθελα να επισκεφτώ το μνημείο του Stonehenge. Μου είχε κάνει εντύπωση η συγκεκριμένη κατασκευή για την οποία δεν γνωρίζουμε αρκετά, παρόλο που όπως οι περισσότεροι τέτοιου είδους "μύθοι" χάνουν μέρος της αξίας όταν τους δει κανείς από κοντά. Σ'αυτό συνηγορούσαν και οι μαρτυρίες γνωστών και φίλων που το είχαν επισκεφτεί. Επειδή όμως αν δε δει κανείς από κοντά δεν μπορεί να είναι απόλυτα σίγουρος και επειδή υπήρχε για πρώτη φορά η δυνατότητα να μετακινηθούμε οδικώς (να'ναι καλά ο NdN και το αυτοκίνητό του), ξεκινήσαμε την Κυριακή μετά τον τελικό του Champions League. Το μνημείο βρίσκεται στη μέση του πουθενά, ενώ δεν υπάρχουν ταμπέλες από τους κεντρικούς δρόμους παρά μόνο όταν κανείς κοντεύει.

Πρώτη επαφή με το πάρκινγκ του μνημείου όπου καταβάλει κανείς το αντίτιμο των 3 λιρών για το αυτοκίνητό του. Το καλό είναι ότι σου δίνουν χαρτάκι και αν τελικά μπεις στο μνημείο, το ποσό αυτό αφαιρείται από το εισιτήριο. Είσοδος 7,5 λίρες το άτομο γι αυτό το μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

Ο επισκέπτης κινείται κυκλικά γύρω από το μνημείο σε μικρότερες ή μεγαλύτερες αποστάσεις. Το μνημείο βρίσκεται κυριολεκτικά στη μέση του πουθενά, μόνο λιβάδια βρίσκονται τριγύρω.

Πρόβατα βόσκουν στα λιβάδια.

Μόνοι κάτοικοι του μνημείου τα πουλιά, μαύρα σαν κοράκια.

Πέρα από τους μεγάλιθους που βρίσκονται σε κυκλικό σχεδιασμό, πιθανότατα για να υπολογίζουν το ηλιοστάσιο και λοιπά αστρολογικά φαινόμενα, κάποιοι λίθοι ξεφεύγουν του σχηματισμού.

Το μονοπάτι δείχνει το δρόμο. Αρκετοί αρκούνται στο να βγάζουν φωτογραφίες πάνω από το συρματόπλεγμα.

Το μνημείο ως σύνολο. Υπάρχει και αναπαράσταση το πως ήταν στην αρχαιότητα.

Περισσότερες φωτογραφίες του μνημείου για όποιον ενδιαφέρεται στο flickr/kitsosmitsos/stonehenge.

Μετά το Stonehenge, ακολουθήσαμε σχεδόν όλο το δρόμο της επιστροφή, με κατεύθυνση το Windsor, εκεί όπου βρίσκεται και το ομώνυμο κάστρο που μένει ο πρίγκηπας Χάρι με την καλή του (ξέρετε ποια λέω, πριν λίγο καιρό ήταν ο γάμος). Τα καταστήματα ήταν ανοιχτά, οπότε αρκετός κόσμος περπατούσε στο δρόμο.

Αυτό που δε γνώριζα είναι ότι το Windsor είναι κολλητά με το Eton και τα περίφημα σχολεία του. τα χωρίζει στην ουσία μία γέφυρα.

Πρώτη στάση το κάστρο (Windsor Castle) και το άγαλμα της επιβλητικής βασίλισσας Βικτωρίας.

Μέρος του κάστρου είναι επισκέψιμο. Οι τιμές φαίνονται στο site του κάστρου - ας μην ξεχνάμε ότι για τους Βρετανούς η βασιλική οικογένεια και ό,τι την αφορά είναι "εμπορεύσιμα".

Το Windsor είναι γραφικό και πέραν του κάστρου. Όμορφα στενάκια, μια pub που γέρνει και άλλα κτίσματα του δίνουν ύφος διαφορετικό.

Φτάσαμε μέχρι τον Τάμεση και διασχίσαμε την γέφυρα που χωρίζει-ενώνει με το Eaton.

Προορισμός μας μία pub με ωραίο φαγητό. Η επιλογή μου ήταν English mussels με σάλτσα σκόρδου και συνοδεία πατάτες τηγανητές. Πολύ γευστικό και χορταστικό πιάτο.

Η ώρα της επιστροφής ήταν πολύ κοντά, ενώ και τα μαγαζιά άρχισαν σιγά-σιγά να κλείνουν. Τελευταία στάση η σκεπαστή βασιλική αγορά του Windsor.

Η πόλη είναι ενδιαφέρουσα για ημερήσια επίσκεψη. Αν τυχόν βρεθείτε στα πέριξ, κάντε την εξόρμησή σας. Όταν κλείνουν βέβαια τα καταστήματα, σαν να ερημώνει.

Περισσότερες φωτογραφίες από το Windsor στο flickr/kitsosmitsos/Windsor.

Μ'αυτά και μ'αυτά το διήμερο εορτασμού του τελικού του Champions League 2011 έλαβε τέλος. Στα επόμενα, λοιπόν!

Ο χάρτης της διαδρομής που ακολουθήσαμε. Ευχαριστίες στον οδηγό-ξεναγό, φίλτατο NdN.

Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

ΥΓ Μπορεί το Stonehenge να απέχει από το Λονδίνο, εντούτοις για λόγους ποιητικής αδείας και ετικέτας την εντάσσουν στην κατηγορία αυτή. Το Windsor είναι κοντά στο Heatrow οπότε δεν πιάνεται. Περισσότερα για το μνημείο στην Βικιπαίδεια, την Wikipedia, το wikitravel και το site.

ΥΓ1 Οι προηγούμενες αναρτήσεις του 2ημερου, η πρώτη από τον τελικό του Champions League 2011 και η δεύτερη από τις βόλτες.