Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009

Γιορτές και ευχές

Οι γιορτές είναι ήδη εδώ. Μπορεί να μην το καταλάβαμε πολύ φέτος, αλλά είναι και πάλι εδώ. Φέτος, δεν ξέρω γιατί, ενεπλάκην αρκετές φορές σε συζητήσεις για το νόημα των εορτών. Υπήρχε κυρίαρχη άποψη ότι η χαρά των γιορτών είναι τεχνητή και τροποντινά μας την επιβάλλουν. Ότι δεν υπάρχει ανάγκη να χαιρόμαστε ντε και καλά επειδή είναι γιορτές και ότι μπορούμε να χαιρόμαστε όποτε θέλουμε οι ίδιοι. Σίγουρα τα επιχειρήματα αυτά εμπεριέχουν δόσεις αλήθειας.

Από την άλλη, η καθημερινότητα είναι τέτοια που μας παρασύρει και πολλές φορές ξεχνάμε να χαρούμε. Ξεχνάμε τις μικρές χαρές της ζωής, να αγναντέψουμε τον ουρανό, την ταβανοθεραπεία που κάναμε μικροί, να παρατηρήσουμε τον διπλανό μας. Οπότε και σ'αυτές τις περιπτώσεις χρειαζόμαστε λίγη παραπάνω χαρά, ας είναι και τεχνητή, ας είναι και θεσμοθετημένη.

Στο κάτω-κάτω, χαρά είναι. Ας την απολαύσουμε, απ'όπου και αν αυτή προέρχεται. Τι κακό μπορεί να μας κάνει λίγη παραπάνω; Οι ευχές μου και για φέτος είναι Υγεία, Χαρά και Ευτυχία. Με αυτή τη σειρά. Καλά να είμαστε και καλά να περάσουμε και σ'αυτές τις γιορτές, όσο γίνεται καλύτερα για τον καθένα μας. Φιλιά σε όλες και όλους!

ΥΓ Το μενού φέτος περιλαμβάνει δύο πόλεις με αρχικό γράμμα Λ - μία εντός και μία εκτός των τειχών. Ανταποκρίσεις μετά τις γιορτές...

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009

Χριστούγεννα με δώρα By Nature

Θυμάστε έξι περίπου μήνες πριν που σας είχα πει για την επιχειρηματική προσπάθεια του φίλου μου Βασίλη από Λάρισα; Μεσούσης οικονομικής κρίσης άνοιξε μια επιχείρηση εμπορίας φυτικών καλλυντικών και ξύλινων παιχνιδιών με το όνομα By Nature. Αυτή τη στιγμή έχουν ανοίξει καταστήματα με την μέθοδο του franchising και άλλες πόλεις. Συγκεκριμένα, κατάστημα By Nature πέρα από την πόλη της Λάρισας φιλοξενεί η πόλη του Αιγίου, ο Βόλος και σύντομα και η Βέροια. Ενδιαφέρουσα εξέλιξη σίγουρα, πόσο μάλλον όταν γίνεται σε αβέβαιες μέρες όπως αυτές που διανύουμε.

Μέσα στις γιορτές συνηθίζουμε αρκετοί να ανταλλάζουμε δώρα, να αγοράσουμε μικρότερα ή μεγαλύτερα παιχνίδια. Σε ένα κατάστημα By Nature μπορεί κανείς να βρει ξύλινα παιχνίδια χωρίς χημικές βαφές, χειροποίητα αντικείμενα μέχρι και στολίδια και φυτικά καλλυντικά και όλα αυτά σε προσιτές τιμές. Εκτός από τα καταστήματα, μπορεί κανείς να παραγγείλει μέσω του online shop. Όσοι μπορείτε, ρίξτε μια ματιά.

Αναμένοντας τις γιορτές, λοιπόν...

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009

Θεατρικών περιπλανήσεων συνέχεια: Tο θαύμα της Άννυ Σάλιβαν

Σε πρόσφατη ανάρτηση είχα αναφερθεί στο θέμα των θεατρικών παραστάσεων που παίζονται στην Αθήνα, με αφορμή το Τρίτο Στεφάνι. Στα σχόλια εκείνης της ανάρτησης αρκετοί είχαν προτείνει την παράσταση Το θαύμα της Άννυ Σάλιβαν που παίζεται για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στο θέατρο Άλφα (Πατησίων και Στουρνάρη). Το πολύ γνωστό αυτό έργο είναι του Ουίλλιαμ Γκίμπσον και αφορά στην ιστορία της Άννυ Σάλιβαν, νεαρής κοπέλας με αναπηρία, που αναλαμβάνει ως δασκάλα την 6χρονη Έλεν Κέλερ που ζει στο σκοτάδι και την σιωπή.

Ωραία παρουσίαση της παράστασης έχει μπορεί κανείς να βρει τόσο στην roadartist όσο και στις Βόλτες στην πρωτεύουσα. Εκεί μπορείτε να δείτε αναλύσεις και λοιπά στοιχεία. Επίσης και στην σελίδα του θεάτρου μπορεί κανείς να μπει και να δει ενδιαφέροντα στοιχεία.

Καταρχάς η παράσταση μου άρεσε. Ήταν σίγουρα βαριά, βγαίνοντας σου αφήνει την αίσθηση ενός ψυχοπλακώματος μαζί με την λύτρωση. Δύσκολο θέμα, αυτό είναι το μόνο σίγουρο, ειδικά σε μία χώρα που έχει βιώσει Κωσταλέξι. Προσωπικά θα σταθώ στις ερμηνείες. Η Τρικαλιώτη παίζει πάρα πολύ καλά. Δίνει την ψυχή της για την παράσταση και αυτό βγαίνει. Βέβαια είναι αρκετά αβανταδόρικος και ο ρόλος. Θα ήθελα να την δω και σε κάτι πιο ανάλαφρο, έτσι για να υπάρχει η σύγκριση.

Τρομερή ερμηνεία είχε το κοριτσάκι – σημειωτέον ότι τον ρόλο τον παίζουν εναλλάξ δύο κοριτσάκια. Δεν είναι λίγο πράγμα για δύο ώρες ουσιαστικά να μην βγάζεις φωνή αλλά να εκφράζεσαι με το απλανές βλέμμα, με τις κινήσεις και την γλώσσα του σώματος. Ειλικρινά μπράβο. Και οι λοιποί ηθοποιοί που πλαισιώνουν το έργο είναι αρκετά καλοί στους ρόλους τους.

Δύο σημειώσεις μόνο. Είναι ωραίο που δάσκαλοι είχαν επιλέξει να φέρουν παιδιά απ’το σχολείο τους στα πλαίσια της εκδρομής σε μια τόσο δυνατή παράσταση. Καλό θα ήταν όμως να υπάρχει και η κατάλληλη πειθαρχία, τουλάχιστον στα ουσιώδη. Στην έναρξη αλλά και στην μέση της παράστασης αναγκάστηκε η Πέγκυ Τρικαλιώτη να διακόψει γιατί η φασαρία ήταν απλά ανυπόφορη. Επίσης, η αίθουσα σίγουρα είναι παλιά, σίγουρα είναι και υπόγεια αλλά δεν είναι ανάγκη να μυρίζει έτσι.

Μέχρι στιγμής οι θεατρικές επιλογές ήταν πολύ καλές. Για να δούμε τη συνέχεια...

ΥΓ Εννοείται ότι αναμένω και άλλες προτάσεις, ε;
ΥΓ1 Το έργο το είχανε προτείνει η lena_zip και το aeriko.

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2009

Δεκεμβριανό κυριακάτικο πρωινό

Η Κυριακή είναι ανέκαθεν μέρα για χουζούρι. Θες το ξενύχτι της προηγούμενης ημέρας, θες ότι το Σάββατο συνήθως κάνουμε δουλειές στο σπίτι, ό,τι και αν θες την Κυριακή συνήθως υπάρχει λίγος παραπάνω χρόνος για χαλάρωση. Μια συνηθισμένη Κυριακή του Δεκέμβρη ανοίγεις τα μάτια. Παλεύεις λίγο με το πάπλωμα, κάπου κερδίζεις και κάπου χάνεις και τελικά μετά από υπερπροσπάθεια σηκώνεσαι. Κοιτάς έξω απ'το μπαλκόνι και βλέπεις τον ήλιο.
DSCN1190

Ανοίγεις και την μπαλκονόπορτα να δεις καλύτερα. Το κρύο σίγουρα έρχεται σε αντιδιαστολή με τον ήλιο. Ο περίφημος "ήλιος με δόντια". Γυρνάς τη ματιά σου προς την άλλη κατεύθυνση, προς την Πάρνηθα. Και αντικρύζεις τα πρώτα χιόνια στο βουνό. Γι αυτό και τόσο παγωμένος ο αέρας.
DSCN1192

Ο αέρας στο δωμάτιο ανανεώνεται με τον κρύο αέρα. Πέρα από το κρύο όμως, έρχεται και μια μυρωδιά καμμένου ξύλου από τα τζάκια της γειτονιάς. Τόσο έντονη μυρωδιά που σχεδόν την γεύεσαι. Τα περισσότερα ξύλα μάλλον προέρχονται από τον Σπίθα, που ειδικά αυτές τις μέρες κάνει χρυσές δουλειές.
DSCN1191

Λίγο πριν ξαναμπείς στην ζεστασιά του σπιτιού, κοιτάς και πάλι την Πάρνηθα από άλλο πρίσμα, μέσα από τα μάτια της μπουκαμβίλιας που έχει ανθίσει ξανά. Μετά την φθινοπωρινή άνοιξη στο μπαλκόνι, τώρα και η δεκεμβριανή.
DSCN1193

Ο καιρός λογικά θα χαλάσει τις επόμενες ημέρες. Στο κάτω-κάτω έχουμε μπει στον χειμώνα. Το θέμα είναι ότι τέτοια ηλιόλουστα πρωινά μας φτιάχνουν πάντα την διάθεση. Καλό χειμώνα να έχουμε!

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2009

Δρόμοι του κρασιού: Τύρναβος

Στα πλαίσια της εβδομάδας των Δρόμων του κρασιού - κίνηση στην οποία συμμετέχουν οι φίλτατοι Τρελοτουρίστες και η Νατάσσα αλλά μπορεί να προστεθεί και όποιος θέλει - είπα να παρουσιάσω κάτι πιο οικείο και κοντινό σε όσους κατοικούν στην Κεντρική Ελλάδα. Αναφέρομαι φυσικά στην παραγωγή κρασιού που λαμβάνει χώρα στον θεσσαλικό κάμπο και πιο συγκεκριμένα στον Τύρναβο.

Ο Τύρναβος είναι κωμόπολη σε απόσταση 15 λεπτών περίπου από τη Λάρισα.. Κύρια καλλιέργεια αποτελεί το σταφύλι για την παραγωγή κρασιού και τσίπουρου. Η περιοχή φημίζεται γι αυτές τις παραγωγές. Δεν είναι τυχαίο ότι κοντά στον Τύρναβο βρίσκεται χωριό με την ονομασία Αμπελώνας. Παραπόταμος του Πηνειού με όνομα Τιταρήσιος παρέχει το αναγκαίο για την καλλιέργεια νερό. Στον Αμπελώνα μάλιστα διοργανώνεται τέλη Αυγούστου Γιορτή Κρασιού όπου στήνεται ολόκληρο πανηγύρι! Αξίζει να το επισκεφθεί κανείς.
Φωτογραφίες από καλλιέργεια αμπέλου στην ευρύτερη περιοχή Τυρνάβου
DSC_0011
DSC_0010
DSC_0012

Θετικό στοιχείο για τον Τύρναβο είναι ο Συνεταιρισμός Οινοποιών Τυρνάβου που βγάζει την ομώνυμη ρετσίνα και το τσίπουρο, χωρίς να λείπουν βέβαια αντίστοιχες ιδιωτικές προσπάθειες
DSC_0018
DSC_0016
DSC_0015
DSC_0023

Τα χρώματα που δίνουν τα αμπέλια ακόμη και το χειμώνα δίνουν κάτι το ιδιαίτερο στο τοπίο
DSC_0020
DSC_0021
DSC_0019

Ούζο και τσίπουρο με γλυκάνισο, ρετσίνα - ρετσινάκι - αρετάκι Τυρνάβου, αλλά και άλλες πιο ιδιαίτερες ποικιλίες είναι μερικά από τα προϊόντα της περιοχής. Εφαρμόζοντας το παλιό διαφημιστικό σλόγκαν "Ο επιμένων ελληνικά" την επόμενη φορά δοκιμάστε τα, έτσι για αλλαγή...
Τραγούδι σχετικό για το κλείσιμο: ...φέρτε ούζο του Τυρνάβου...

ΥΓ Τον Τύρναβο αξίζει κανείς να τον επισκεφτεί και την Κυριακή της Απόκρεω όπου λαμβάνει χώρα αναπαράσταση αρχαίου διονυσιακού εθίμου, το γνωστό Μπουρανί. Μοναδική εμπειρία, σίγουρα!
ΥΓ1 Οι φωτογραφίες είναι ευγενική χορηγία του πατέρα μου που ανταποκρίθηκε άμεσα στο κάλεσμά μου.

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2009

LaxanoKitsos όπως λέμε Λαχανόκηπος

...ή αλλιώς το laxanaki και ο kitsosmitsos καταπιάνονται με ό,τι μαγειρεύουμε, πίνουμε, τρώμε, καθαρίζουμε, δημιουργούμε, σε μια νέα απόπειρα με τον τίτλο Λαχανόκιτσος...
  • Το μαγείρεμα από την πλευρά ενός ερασιτέχνη - απλές συνταγές που έχουμε εφαρμόσει και φωτογραφίες,
  • Προτάσεις για ποτά - κρασιά - μπύρες,
  • Χειροτεχνίες, κατασκευές, μέχρι πλέξιμο και κόσμημα,
  • Σπίτι και οικολογία,
  • Φτιάξτο ή διόρθωσέ το μόνος σου
  • Και ό,τι άλλο προκύψει

Φυσικά, μπορείτε να μας στέλνετε όσες συμβουλές και συνταγές έχετε εφαρμόσει οι ίδιοι. Προτάσεις δεκτές, ειδικά όταν συνοδεύονται με φωτογραφίες, αγαπημένες μας αυτές που δείχνουν την διαδικασία βήμα-βήμα!

Ανοίξαμε και σας περιμένουμε, λοιπόν. Κοπιάστε λοιπόν στον λαχανόκιτσο.
Η πρώτη συνταγή θα είναι γλυκιά για να το καλωσόρισμα.