Πανηγύρι Πρωτομαγιάς στην Νέα Φιλαδέλφεια

Πρωτομαγιά αύριο και αρκετός κόσμος θα κατεβεί στους δρόμους. Άλλοι για πορείες, άλλοι για βόλτες και εκδρομές. Όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή, ο δήμος Νέας Φιλαδέλφειας μαζί με την Νέα Χαλκηδόνα (ούτως ή άλλως σε λίγο καιρό ελέω Καλλικράτη θα είναι ένας δήμος) διοργανώνουν πανηγύρι στην λεωφόρο Δεκελείας. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι από σήμερα Παρασκευή μέχρι και Κυριακή 2 Μαϊου η λεωφόρος Δεκελείας είναι κλειστή σε όλο το μήκος της - από την αρχή της Αχαρνών μέχρι το τέρμα της, πέρα από το άλσος Νέας Φιλαδέλφειας.

Το πρωτομαγιάτικο πανηγύρι είναι ευκαιρία για όσους μείνουμε στο κλεινόν άστυ για μία όμορφη βόλτα. Όμορφη γιατί δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα, ενώ η ζωντάνια στους δρόμους σίγουρα αποζημιώνει. Ευκαιρία και για οικογένειες να κάνουν την βόλτα τους, καθώς η πρόσβαση είναι σχετικά εύκολη - ο σταθμός του ηλεκτρικού Άνω Πατήσια είναι σε απόσταση 5 λεπτών περίπου με τα πόδια. Το πανηγύρι πέρα από τους γνωστούς πλανόδιους έχει θεατρικά και εικαστικά δρώμενα στο άλσος Νέας Φιλαδέλφειας αλλά και συναυλίες. Για παράδειγμα πέρσι, αν θυμάμαι καλά, ήταν οι Locomondo. Για κοπιάστε...

Πηγαίνοντας από τον ηλεκτρικό προς το πανηγύρι, λίγο πριν αρχίσει η πολυκοσμία

Η γέφυρα του Ποδονίφτη στα όρια Αθήνας - Νέας Χαλκηδόνας

Λουλούδια φυσικά καθότι Πρωτομαγιά. Σε κοινή θέα και η αφίσα του ΠΑΜΕ για την πορεία της Πρωτομαγιάς.

Η εξέδρα για την συναυλία

Και άλλα λουλούδια - είναι η εποχή τους. Στο φόντο πίσω και ο περίφημος χαλβάς Φαρσάλων.

Ανηφορίζοντας την Δεκελείας

Ψησταριά που βρίσκεται επί της οδού Δεκελείας έχει βγάλει τα κάρβουνα από νωρίς και ψήνει από κοντοσούβλια μέχρι και αρνιά. Αυτό θα πει οργάνωση!

Λίγο πριν το άλσος Νέας Φιλαδέλφειας ο δρόμος στενεύει αφού έχουν μπει πωλητές και στη μέση του δρόμου

Μια στάση εδώ για φρέσκους λουκουμάδες με μέλι και κανέλα.

Στο ύψος του άλσους βρίσκονται και οι πρώτες οπαδικές σημαίες και μπλούζες, με αυτές της ΑΕΚ να κυριαρχούν λόγω εντοπιότητας

Και παιχνίδια για μικρούς

Φτάνοντας στο τέλος του πανηγυριού, φαίνεται στο βάθος η ψηλή πολυκατοικία της 4ης φωτογραφίας - μεγάλη απόσταση

Πέρα από τους πλανόδιους, παπάς τριγυρνά και ραντίζει τον κόσμο έναντι μικρού αντίτιμου.

Στο πανηγύρι θα βρει κανείς από εργαλεία σπιτιού, κουζινικά, είδη προικός, φανέλες, κάλτσες, σώβρακα, παιχνίδια μέχρι CD αοιδών που μόνο στα πανηγύρια βρίσκονται, χειροτεχνίες και κοσμήματα, λουλούδια, παγωτά, λουκουμάδες, σουβλάκια και ό,τι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί. Με άδεια χέρια δύσκολα φεύγει κανείς. 

Πιστός στις παραδόσεις πήρα για το σπίτι έναν βασιλικό πλατύφυλλο και χαλβά Φαρσάλων με αμύγδαλο.

Τι λέτε λοιπόν, θα κατεβείτε μια βόλτα; Για όσους δεν φύγουμε αυτό το Σαββατοκύριακο, το πανηγύρι της Πρωτομαγιάς στη Νέα Φιλαδέλφεια μας περιμένει...

ΥΓ Περίεργο ΣΚ μας έρχεται αν και με πολύ καλό καιρό. Το Σάββατο έχουμε τις εκδηλώσεις της Πρωτομαγιάς με ό,τι αυτή συμβολίζει για όλους μας και την Κυριακή περιμένουμε τα νέα ζόρικα μέτρα...

Να δεις τι σου'χω για μετά (;)

Στον απόηχο της φαινομενικά αναπόφευκτης προσφυγής μας στον μηχανισμό στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου περιμένουμε ως λαός το ξεκαθάρισμα των μελλούμενων. Πολλά ακούγονται, κάποια θα ψηφιστούν, λιγότερα θα εφαρμοστούν. Κάπως έτσι δεν γίνεται συνήθως; Και το οξύμωρο είναι ότι ενώ δεν μας αρέσουν τα μέτρα που ήρθαν και έρχονται, φαίνεται ότι ακόμη τηρούμε μια στάση αναμονής. Αναστάτωση υπάρχει σε όλα τα επίπεδα και μια προσμονή. Τώρα αν η προσμονή θα εξελιχθεί σε οργή ή θα μετουσιωθεί σε κάτι άλλο θα εξαρτηθεί από τα μέτρα.

Μέσα σ'αυτά τα πλαίσια η κακοκεφιά είναι διάχυτη. Παρόλο που ο καιρός κάνει το παν για να μας ανεβάσει ψυχολογικά, οι καταστάσεις παραμένουν περίεργες, πρωτόγνωρες για μεγάλη πλειοψηφία του λαού. Κάτι περιμένουμε, κάτι διαφορετικά όμοιο, κάτι συγκεκριμένα απροσδιόριστο. Κάτι μικρότερο ή μεγαλύτερο, κάτι να προσδοκούμε για να αλλάξει το κλίμα, να αλλάξει η ψυχολογία. Τα μεγαλεπήβολα των προηγούμενων δεκαετιών φαίνεται ότι τελείωσαν. Τώρα δεν έχουμε να περιμένουμε κάποιον εκσυγχρονισμό, καμία είσοδο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτε φυσικά Ολυμπιακούς Αγώνες. Αυτά τα κάναμε ήδη, με μικρότερη ή μεγαλύτερη επιτυχία. Γιατί παρόλες τις συνθήκες που επικρατούν τώρα (και τις οποίες τώρα πληρώνουμε), πρόκειται για κατορθώματα. Μάλλον μπορούμε να πετύχουμε αρκετά ως λαός, αλλά υστερούμε στο να τα διαχειριστούμε.

Και τώρα τι; Τι έχουμε άραγε να περιμένουμε; Σίγουρα καλύτερες μέρες, θα πούμε σχεδόν όλοι. Ποιο είναι το όραμά μας; Αναφέρομαι ξεκάθαρα στο συλλογικό και όχι στο ατομικό του καθενός. Πέρα από κάθε ουτοπία, τι είναι αυτό άραγε που θα μας δώσει κάτι να περιμένουμε; Κάτι για το καλό του συνόλου, ανεξάρτητα από τα προσωπικά συμφέροντα; Και ας κοπιάσουμε περισσότερο αυτή τη φορά, αρκεί να έχουμε όραμα, στόχο. Γιατί απ'ό,τι φαίνεται, αυτό το κενό, θολό τοπίο που βλέπουμε μπροστά μας επιτείνει την ούτως ή άλλως δύσκολη συγκυρία.

Το τραγούδι που ακολουθεί είναι άκρως ενδεικτικό της κατάστασης. Γιατί κάθε δεκαετία της νεότερης ιστορίας φαίνεται έχει τα δικά της θέματα που την χαρακτηρίζουν. Περίεργο μεν, αλλά προσωπικά μου δημιουργεί στο τέλος μία αίσθηση αισιοδοξίας. Στο κάτω-κάτω, ας μην αφήσουμε να γίνει αλλιώς...

Ερώτηση και κουίζ μαζί

Αν και η άνοιξη έχει ήδη φτάσει, το καλοκαίρι είναι και αυτό προ των πυλών. Ή τουλάχιστον τα μυαλά μας έχουν ξεφύγει λόγω καιρού - γιατί αν καταπιάσουμε την οικονομική και πολιτική επικαιρότητα ούτε τζόκερ δεν μας σώζει... 

Επειδή το προηγούμενο κουίζ με τις φωτογραφίες σας άρεσε, ας το επαναλάβουμε.

Την Δευτέρα βρέθηκα και πάλι λόγω δουλειάς σ'αυτή την πόλη. Ποια να είναι άραγε; (είναι η Θήβα και το αρχαιολογικό της μουσείο - το βρήκε το marouli)

Την Τετάρτη με την καλοκαιρία, ήπια τον καφέ μου εδώ. Άλλη πόλη αυτή και πάλι. (είναι πολύ πιο κοντά απ'ό,τι φαντάζεστε - φωτογραφία απ'το κέντρο της Αθήνας)

Η εργάσιμη εβδομάδα έκλεισε σήμερα με τον καλύτερο τρόπο δίπλα στην θάλασσα. Αν και δύσκολο κανείς να το καταλάβει από αυτή την φωτογραφία, για δοκιμάστε... (παράλια Αττικής, κοντά σε διάφορες κατασκηνώσεις - είναι η παραλία στο Ζούμπερι, το βρήκε η meanan )

Συζητώντας με μία φίλη για το πότε να κάνουμε την απόπειρα για πρώτο μπάνιο στη θάλασσα, καταλήξαμε καιρού επιτρέποντος το Σαββατοκύριακο μετά την Πρωτομαγιά. Θυμηθήκαμε επίσης ότι η πιο κρύα θάλασσα που έχουμε βουτήξει ποτέ ήταν σε φοιτητική εκδρομή στην Μύκονο τέλη Απριλίου. Η ερώτηση είναι η εξής: Εσείς πότε συνήθως ξεκινάτε τα μπάνια;

ΥΓ Όλα αυτά στον απόηχο της έλευσης το προγράμματος στήριξης. Τουλάχιστον τέλειωσε το κρυφτούλι "θα μπούμε-δεν θα μπούμε". 

ΥΓ1 Ελπίζω να μην σας δυσκόλεψα πολύ...
ΥΓ2 Ανανέωση: επειδή φαίνεται ότι σας δυσκόλεψαν αρκετά οι φωτογραφίες, έχω προσθέσει κάποιες βοήθειες! 
ΥΓ3 Κατά σειρά εμφάνισης: Θήβα - Αθήνα (απέναντι απ'το Κάραβελ) - Ζούμπερι). Τελικά ήταν όντως δύσκολα :-)

Ελβετία: Pontresina, Saint Moritz και μαραθώνιος στο Μιλάνο (2/2)

Το καντόνι στο οποίο βρίσκεται το Saint Moritz έχει αρκετά μικρά χωριουδάκια διάσπαρτα. Ένα από αυτά είναι η Pontresina, περίπου 15 λεπτά από την βάση μας. Την επισκεφτήκαμε και αυτή, καθότι εκεί ήταν το συνέδριο για το οποίο βρισκόμασταν στην Ελβετία. Μικρό χωριό, σε λιγότερο προβεβλημένο σημείο απ'ότι το Saint Moritz, ίσως πιο γραφικό. Στην ουσία είναι ένας δρόμος με ορισμένα ωραία κτίσματα.

Παιχνίδια με το φως και την σκιά

Ποιος έχει άραγε αντέχει να κυκλοφορεί με το κάμπριο όταν τριγύρω έχει τόσο χιόνι;

Με μια μικρή στάση για καφέ, γυρίσαμε στο Saint Moritz. Είχε έρθει η ώρα για βόλτα γύρω από την λίμνη.

Η αφετηρία μας

Καλωσήλθατε στο Saint Moritz!

Ένα πολύ καλό εστιατόριο-ξενοδοχείο πάνω στη λίμνη (Waldhaus am See). Αν ποτέ βρεθείτε, δοκιμάστε το φοντύ του.

Ο σκίουρος υποδέχεται τους περιπατητές

Επειδή δεν πιάνει ο ήλιος, το μονοπάτι είναι ακόμη παγωμένο

Άποψη του Saint Moritz από την απέναντι πλευρά

Οι πάπιες αναζητούν λίγο νερό να κολυμπήσουν

Άλλη άποψη του Saint Moritz

Είχε έρθει η ώρα να φύγουμε από την Ελβετία με κατεύθυνση το Μιλάνο, απ'όπου θα επιστρέφαμε Αθήνα. Κάνοντας μια μικρή αλλαγή στο πρόγραμμα, τελικά μπορέσαμε να έχουμε ένα γεμάτο 4ωρο στο Μιλάνο. Βέβαια, το ταξίδι δεν θα μπορούσε να κλείσει χωρίς απρόοπτα. Την συγκεκριμένη Κυριακή που επιστρέφαμε, το κέντρο του Μιλάνο ήταν κλειστό για τα οχήματα λόγω μαραθωνίου! Ευτυχώς καταφέραμε να φτάσουμε κοντά στη λήξη, οπότε δεν αντιμετωπίσαμε κάποιο πρόβλημα. Τα περισσότερα μαγαζιά τριγύρω από το Duomo ήταν ανοιχτά. Χαμός γινόταν από κόσμο, ανάμεσά τους και πάρα πολύ Έλληνες.

Το Duomo - ο καθεδρικός του Μιλάνο

Η περίφημη Σκάλα του Μιλάνο

Το Castello Sforzesco

Εδώ τερμάτιζε και ο μαραθώνιος. Παρόλο που είχανε περάσει πάνω από 5 ώρες, κάποιοι ακόμη τερμάτιζαν μέσω χειροκροτημάτων γνωστών τους αλλά και αγνώστων που απλώς χάζευαν. Ό,τι και να πει κανείς, αξιέπαινη προσπάθεια όσων επιχειρούν να τρέξουν στον μαραθώνιο.

Άλλη άποψη του Duomo

Το Μιλάνο δεν είναι για πολλές περισσότερες ώρες, εκτός αν κατέβει κανείς για ψώνια. Και φυσικά εκτός αν έχει κλείσει κανείς κάποια Όπερα στην Σκάλα, επίσκεψη στον περίφημο Μυστικό Δείπνο του Ντα Βίντσι ή εισιτήρια για το γκραν πρι της Μόντσα (απέχει περίπου 15 λεπτά από το κέντρο του Μιλάνο).

ΥΓ Για να βλέπουμε και τι γίνεται έξω, οι Ελβετοί μας φάνηκαν γενικά κακοί οδηγοί. Καθώς ανεβαίναμε με το λεωφορείο στους στενούς και γενικά άσχημους δρόμους από το Κόμο προς το Saint Moritz, οι σφήνες που κάνανε αρκετοί ήταν απίστευτα ριψοκίνδυνες. Οι περισσότεροι ταξιτζήδες που χρησιμοποιήσαμε μπορεί να ήταν ευγενικοί και με τα κοστούμια τους, εντούτοις μιλούσαν στο κινητό χωρίς handsfree ενώ οδηγούσαν, ενώ κάποιος άλλος μέχρι και ειδήσεις στο iPhone έβλεπε!

ΥΓ1 Βέβαια η σύγκριση καθαριότητας στους δρόμους και γενικότερα μεταξύ Saint Moritz και Μιλάνο ήταν σαφέστατα υπέρ των Ελβετών, παρόλο που και στο Saint Moritz είχε πάρα πολλούς Ιταλούς.

ΥΓ2 Άλλο θέμα που μας έκανε εντύπωση ήταν η ευγένεια των εργαζόμενων στα εστιατόρια που πήγαμε. Αναφέρομαι στην ευγένεια, όχι στην σπιρτάδα. Γιατί από σπιρτάδα στην εξυπηρέτηση, ήταν αυτό που θα μπορούσε κανείς να πεις "τα ζώα μου αργά". Μπερδευόντουσαν, αργούσαν και τα σχετικά. Απ'ό,τι φαίνεται δεν μπορεί να τα έχει κανείς και τα δύο...

Ελβετία: Saint Moritz (1/2)

Η ιστορία γνωστή: τηλεφώνημα προϊσταμένου (αυτή τη φορά εγκαίρως, 2 βδομάδες πριν το ταξίδι!), ανάθεση επαγγελματικού ταξιδιού στο εξωτερικό. Αυτή τη φορά ως αρχηγός μικρής ομάδας, πράγμα που σήμαινε ότι οι περισσότερες διαδικασίες περνούσαν από τα χέρια μου σε οργανωτικό επίπεδο και όχι μόνο. Προορισμός το Saint Moritz στα νότια της Ελβετίας. Γνωστό θέρετρο για λάτρεις του σκι.

Το ταξίδι ξεκίνησε με απρόοπτα. Χάθηκε βαλίτσα στο αεροδρόμιο του Μιλάνο, ο οδηγός του λεωφορείου που θα μας πήγαινε στον προορισμό μας ήξερε μόνο ιταλικά πράγμα που δυσκόλευε τις συνεννοήσεις. Το πιο σοβαρό; Φτάνοντας στο ξενοδοχείο διαπιστώσαμε ότι ενώ είχε γίνει η κράτηση, δεν είχε πληρωθεί προκαταβολή από τον Ιταλό πράκτορα! Μπάχαλο και οι γείτονες και όχι μόνο. Ενώ η εταιρεία είχε πληρώσει εγκαίρως το ελληνικό πρακτορείο που με τη σειρά του είχε πληρώσει τους Ιταλούς ένα μήνα τουλάχιστον πριν, αυτοί προφανώς φρόντισαν να εκμεταλλευτούν αυτό το χρονικό διάστημα. Σημεία των καιρών, θα πει κανείς. Αυτά για να βλέπουμε ότι δεν είμαστε μόνο εμείς...

Το ζήτημα λύθηκε με αλλεπάλληλα τηλεφωνήματα, η έγκριση δόθηκε και εγκατασταθήκαμε στο ξενοδοχείο που παρεμπιπτόντως ήταν σε κεντρικότατο σημείο του St.Moritz. Αυτό βοήθησε αρκετά, καθότι η χαμηλή τουριστική περίοδος μόλις είχε ξεκινήσει και τα περισσότερα εστιατόρια και μπαρ ήταν κλειστά.

Και λόγω υπερέντασης, είπα να κάνω την πρώτη βόλτα στο St.Moritz ακολουθώντας έναν από τους δύο κύριους δρόμους. Η θέα στην παγωμένη λίμνη φυσικά εξαιρετική.

Σπίτια αλλά άποψη του St.Moritz

Σε λιγότερο από 10 λεπτά είχα ήδη φτάσει στο επίπεδο της λίμνης

Το Badrutts Palace ξενοδοχείο που δεσπόζει στην πόλη - κλειστό αυτή την περίοδο

Το καντόνι του St.Moritz φυσικά φημίζεται για τα χιονοδρομικά του κέντρα. Τριγύρω στην περιοχή πρέπει να βρίσκονται τουλάχιστον 6. Επειδή γενικά πέραν της βόλτας στη λίμνη η περιοχή δεν έχει κάποιο άλλο ιδιαίτερο αξιοθέατο, μία βόλτα τουλάχιστον σε ένα από αυτά επιβαλλόταν. Την επόμενη μέρα το πρωί είπα να το αποτολμήσω. Πήρα το τρενάκι λοιπόν για την πιο κοντική πίστα, την Corviglia. Μπορεί κανείς να νοικιάσει εξοπλισμό πριν μπει στο τρενάκι ή πάνω στις εγκαταστάσεις. Προτιμήστε τα μαγαζιά κάτω, είναι 30% περίπου φθηνότερα. Η θέα φυσικά ήταν πολύ όμορφη.

Μετά από 3 ώρες περίπου εξαντλητικών προσπαθειών για σκι και ενώ τα πιτσιρίκια γύρω εννοείται ότι κάνανε σκι με τρελή άνεση, ήταν ώρα για να αποδεχτώ την ήττα μου πίνοντας μια μπύρα.

Φωτογραφία από την κατάβαση με το τρενάκι

Απίστευτη διαφήμιση και φωτογραφία που προσκαλεί τον κόσμο για νυχτερινές περιπέτειες υπό το φως της πανσέληνου. Γενικά, ξέρουν να το πουλάνε πολύ καλά το άθλημα.

Αφού την μία πλευρά της πόλης την είχα εξερευνήσει, είχε έρθει η ώρα της άλλης. Αυτή η ενδιαφέρουσα κατασκευή αποτελεί ουσιαστικά την είσοδο στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας.

Παιχνίδια στο χιόνι στο μέρος όπου είναι η αφετηρία του αγώνα Olympic Bob Run που διοργανώνεται 100 και χρόνια στην περιοχή. Σημειωτέον είναι ο παλιότερος αγώνας τέτοιου τύπου και ο μόνος που γίνεται σε φυσικό περιβάλλον.

Μέσα σ'αυτό το όμορφο κτίσμα βρίσκεται ένα ζαχαροπλαστείο-σοκολατερί. Δοκιμάστε το.

Πού πάνε άραγε τα χιόνια όταν λιώνουν; Ιδού η απορία...

ΥΓ Ευτυχώς όλες τις μέρες που ήμασταν μας έκανε καλό καιρό. Ηλιοφάνεια και θερμοκρασίες μεταξύ 2 και 8 βαθμών Κελσίου. Εκείνο που δεν συνηθίζεται με τίποτε είναι οι τιμές τους! Αν λέμε για ακρίβεια στην Ελλάδα, εκεί μιλάμε για τουλάχιστον διπλάσιες τιμές!

ΥΓ1 Ζωή στο St.Moritz ανύπαρκτη! Η πόλη ζωντάνευε λίγο κατά τις 5 που τέλειωναν όλοι το σκι μέχρι τις 8 και μετά νέκρα. Σε ολόκληρο το St.Moritz μόνο 4 εστιατόρια ανοικτά - τα 3 σε ξενοδοχεία απόρροια της χαμηλής τουριστικής περιόδου. Ειλικρινά, αν δεν είναι κανείς πολύ φανατικός του σκι, δεν έχει λόγο να πάει στο St.Moritz. Αξίζει όμως γι αυτούς που θέλουν να επιδοθούν ασταμάτητα στο άθλημα!

ΥΓ2 Στο επόμενο μέρος ακολουθούν φωτογραφίες από βόλτα στη λίμνη, την Pontresina (διπλανό χωριό) και κάποιες ξώφαλτσες από Μιλάνο.