Τάσεις φυγής

Λίγες ώρες πριν το επερχόμενο τριήμερο της Πρωτομαγιάς (καλά μας έκατσε φέτος) η ώρα της μεγάλης φυγής έρχεται και πάλι. Δηλαδή τι μεγάλη φυγή είναι αυτή δεν μπορεί κανείς να προσδιορίσει, αφού δεν έχουμε πάνω από δέκα μέρες που γυρίσαμε από την προηγούμενη, ενώ σε ένα μήνα περίπου έχουμε την επόμενη. Γενικώς όλο φεύγουμε, μου φαίνεται... Η κίνηση στους δρόμους ασφαλώς και είναι ιδιαίτερα αυξημένη, οι δημοσιογράφοι ετοιμάζουν τα κλισέ που αρμόζουν στην περίσταση - η μεγαλύτερη έξοδος των τελευταίων ετών, σύμμαχος των εκδρομέων ο καιρός κτλ κτλ - η πληρότητα αεροπλάνων, τρένων, πλοίων, λεωοφορείων αγγίζει το απόλυτο. Τάση φυγής όλη η χώρα...

Ειδικά στο κλεινόν άστυ το όπου-φύγει-φύγει είναι κανόνας. Με την πρώτη ευκαιρία πιάνει τους περισσότερους μια τάση φυγής. Φυγή από την πόλη, από την δουλειά, από την καθημερινότητα. Από την άλλη για τους εναπομείναντες στα ξύλινα τείχη, αν δε φύγεις πώς θα έρθεις ξανά σε επαφή με τη φύση, πώς θα ανανεωθείς, πώς θα ξεφύγεις από την καθημερινότητα;

Συνήθως όταν έχει κανείς τάσεις φυγής από μία σχέση, από συγκεκριμένο εργασιακό περιβάλλον, από μια δεδομένη κατάσταση το κάνει γιατί πραγματικά θέλει να φύγει. Θέλει να αλλάξει, να απομονωθεί, να μείνει μόνος, να ανασυγκροτηθεί, να αλλάξει. Αν δε φύγει πώς θα προχωρήσει; Πώς θα παλέψει ξανά για το καινούριο που θα ανοιχτεί μπροστά του για να κληθεί να το εξερευνήσει από την αρχή; Αναρωτιέται λοιπόν κανείς μήπως η ζωή είναι μία ατελείωτη τάση φυγής.

Και αν ισχύει αυτό, στην περίπτωση της φυγής από την πόλη μήπως τελικά όλοι θέλουμε να φύγουμε, να την κάνουμε; Μήπως η ερωτική μας σχέση με την πόλη και κυρίως την Αθήνα δε μας αρκεί; Μήπως έχουμε κορεστεί; Τα ερωτήματα βέβαια είναι δύο σ'αυτή την περίπτωση. Το πρώτο είναι αν θέλουμε να φύγουμε ξέρουμε πού θέλουμε να καταλήξουμε ή πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα - ένα άγνωστο πού ούτε καν το έχουμε φανταστεί άρα δεν ξέρουμε τι ψάχνουμε; Και αν ξέρουμε τι ψάχνουμε, τότε γιατί δε φεύγουμε νωρίτερα; Και αν τελικά πραγματικά θέλουμε να φύγουμε, τότε γιατί πάντα επιστρέφουμε;

Μ'αυτές τις σκέψεις τόσο για την έξοδο όσο και για την επιστροφή, καλά να περάσουμε όλοι σ'ό,τι επιλέξουμε να κάνουμε και αυτό το τριήμερο. Ούτως ή άλλως και για τους παραμένοντες υπάρχουν εορταστικές εκδηλώσεις τόσο στο κέντρο της πόλης όσο και σε συνοικίες όπως πχ στη Ν.Φιλαδέλφεια όπου γίνεται πανηγύρι. Γεροί, δυνατοί και ανανεωμένοι από βδομάδα...Καλό μήνα να έχουμε!

ΥΓ Βροχές είπε για το τριήμερο στην Θεσσαλονίκη. Πάνε τα όνειρα για πρώτο μπανάκι κάπου στην Χαλκιδική.

Πάσχα στο Londinium: άνθρωποι, φύση, ζώα (2/2)

Παρόλο που το Λονδίνο είναι μια μεγαλούπολη, εν τούτοις "περιβάλλεται" από αρκετή φύση. Πολλά και μεγάλα πάρκα (Hyde Park, Regent's Park, Holland Park, Green Park και άλλα) είναι κάποια από αυτά που βρίσκονται μέσα στην πόλη. Με τον παραμικρό ήλιο οι κάτοικοι της πόλης ξεχύνονται σε αυτά. Τα περισσότερα έχουν λίμνες, αξιοθέατα όπως παλάτια κτλ, δρόμους για τρέξιμο, για ποδήλατο και πάσης φύσεως δραστηριότητες - κάτι που πραγματικά απουσιάζει από την Αθήνα.

Ο επισκέπτης της πόλης σίγουρα αξίζει να επισκεφτεί ορισμένα από αυτά και γιατί όχι να απολαύσει ένα μεσημεριανό σάντουιτς περπατώντας. Ειδικά στο Hyde Park τις Κυριακές μπορεί κανείς να δει αρκετά. Πολύς κόσμος κατεβαίνει για πικνικ (αλήθεια πόσο καιρό έχω να κάνω πικνικ εντός πόλης; από πριν την πυρκαγιά της Πάρνηθας νομίζω) με καλάθια γεμάτα φαγητό, κρασί και κοινώς ξαμολιέται! Μέχρι και ξαπλώστρες έχουνε βάλει για να απολαμβάνουν λίγο ήλιο παραπάνω, με το αζημίωτο βέβαια. Στο Hyde Park τις Κυριακές βέβαια μαζεύονται και ρήτορες όπου πάνω σε ένα σκαμνάκι λένε τα δικά τους (κυρίως για συντέλειες του κόσμου κτλ), αλλά έχει χάζι κανείς να τους βλέπει.

Εμείς πάλι προτιμήσαμε να πάρουμε το καραβάκι και να πάμε στο Greenwich όπου και εκεί ο κόσμος είχε ξεχυθεί στο πάρκο. Εκτός από πικνικ, παίζανε από κυνηγητό μέχρι κρίκετ, γκολφ και ράγκμπι. Πραγματικά εντυπωσιακό!

Στο αστεροσκοπείο απ'όπου περνάει και ο μεσημβρινός του Greenwich (όπως έχει γράψει παλιότερα η Σοφία προφέρεται Γκρένιτς και όχι Γκρίνουιτς) είχε αρκετό κόσμο και τρελή ουρά για φωτογραφία με την γραμμή στο πάτωμα. Προτιμήσαμε να τραβήξουμε αυτήν την πατριωτική και να απολαύσουμε ένα hot dog στο κιόσκι παραδίπλα...

Σήμα κατατεθέν των αγγλικών πάρκων είναι νομίζω τα σκιουράκια. Αυτά κι αν έχει χάζι να τα βλέπεις. Άσε που επειδή τα ταϊζει αρκετός κόσμος, είναι εξοικειωμένα και δε φοβούνται πολύ. Πλησιάζουν σε απόσταση βολής!

Καμιά φορά βέβαια τα ζώα της πόλης το παρακάνουν - προσοχή στην λεπτομέρεια στην κορώνα. Ούτε την Αυτού Μεγαλειότητα δε σέβονται... Τς τς τς! Τι να πει κανείς...

Η φωτογραφία είναι από τους κήπους του Kensington (αριστερή πλευρά του Hyde Park)

Βέβαια το καβάλημα φαίνεται ότι είναι στη φύση των ζώων της πόλης, εξού και η φωτογραφία του κυρίου από την Portobello Market.

Το κρύο στην Αγγλία συνήθως επιβάλλει κανείς να φοράει το κασκόλ ή το φουλάρι του. Πάντως χρήση σαν την συγκεκριμένη ομολογώ ότι πρώτη φορά βλέπω. Λες να φταίει η οικονομική κρίση και γι αυτό; (Ναι, κασκόλ είναι αυτό που είναι δεμένο γύρω από το λαιμό του σκύλου)

Άλλα ζώα βέβαια είναι πιο ευγενή και φαίνεται αυτό. Παρόλο που επιτελούν ένα όχι και τόσο θεάρεστο έργο - αυτό της αστυνόμευσης - το αγγλικό του φλέγμα παραμένει ατάραχο. Εδώ μπλοκαρισμένα από την κίνηση περιμένουν υπομονετικά το φανάρι...

Βέβαια έχουν και την τιμητική τους, οπότε έτσι δικαιολογούνται οι καλοί τρόποι. Ιδού και η απόδειξη μέσα από την ρύθμιση της κυκλοφορίας. Μην έχουμε και κανένα ατύχημα.

Πέρα από την πλάκα, η έφιππη αστυνομία ειδικά σε περιπτώσεις όπως γήπεδα και γενικότερες συγκεντρώσεις έχει ένα κύρος περισσότερο. Το είδα και στην Ισπανία και στην Αγγλία. Αλλιώς υπολογίζει ο άλλος έναν έφιππο και αλλιώς κάποιον πεζό. Ο φόβος φυλάει τα έρημα; Ίσως... Βέβαια μην ξεχνάμε ότι αυτό τον καιρό η λονδρέζικη αστυνομία κατηγορείται για ελληνοποίηση (αντιμετώπιση του πλήθους ως εχθρού, πιθανή δολοφονία διαδηλωτή από γκλοπ κτλ κτλ).

Εκτός από τα πάρκα το Λονδίνο έχει και τον Τάμεση. River Thames, όπως είναι στα αγγλικά, μέχρι λίγα χρόνια πριν ήταν ένα νεκρό ποτάμι λόγω αποβλήτων και υψηλής τοξικότητας. Εφαρμόζοντας πρόγραμμα καθαρισμού των νερών, καταφέρανε μέσα σε λιγότερο από δεκαετία να καθαρίσουν σχετικά το ποτάμι σε σημείο που επανεμφανίστηκαν μέχρι και ψάρια! Σε ορισμένα σημεία φαίνεται και κομμάτι παραλίας που είναι ευκαιρία για ορισμένους να αναδείξουν τα ταλέντα τους...Ο εν λόγω κύριος είχε και ένα κουβαδάκι παραδίπλα όπου έριχνε ο κόσμος χρήματα. Όλα αυτά τα βλέπει κανείς περπατώντας στην South Bank, βεβαίως-βεβαίως.

Φύση όμως ή μάλλον τα κατάλοιπα αυτής ανακαλύπτει κανείς και εντός των μουσείων. Όσα εκατομμύρια χρόνια και αν περάσουν, ζώα σαν και αυτά προκαλούν σίγουρα δέος. Από τα κυριότερα αξιοθέατα του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας είναι η αίθουσα με τους δεινόσαυρους.

Στο Βρετανικό Μουσείο βέβαια υπάρχει κατασκεύασμα που αποτελεί αντικείμενο διαμάχης και έμπνευσης για το Χόλυγουντ. Είναι το γυάλινο κρανίο που μέχρι πρόσφατα νόμιζαν οι επιστήμονες ότι ήταν έργο των Αζτέκων (ή και των εξωγήινων, σύμφωνα με το Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull ), αλλά πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι μάλλον είναι έργο ευρωπαίων του προηγούμενου αιώνα. Άλλος ένα μύθος καταρρίφθηκε.

Μετά από τόσο περπάτημα, ασφαλώς και ανοίγει η όρεξη. Αν δεν βρείτε κάποιο fish 'n' chips στο δρόμο σας και βαρεθήκατε το κλασικό κρέας, μπορείτε να κάνετε μια βόλτα από την Chinatown. Είναι ακριβώς πάνω από την Leicester Square και κάτω από την ευρύτερη περιοχή του Soho. Έχει αρκετά κινέζικα εστιατόρια μαζεμένα όπου μπορείτε σχεδόν σε όλα να φάτε καταπληκτική πάπια Πεκίνου σερβιρισμένη με παραδοσιακό τρόπο με πιτάκια, φρέσκο κρεμμύδι, αγγούρι και σάλτσα δαμάσκηνου. Αν σας αρέσει το κινέζικο, είναι σίγουρα καλή ευκαιρία!

Και επειδή και εμείς έχουμε πράσινο στο κέντρο της πόλης και σαφώς περισσότερο ήλιο, ώρα για ουζάκια στο Θησείο! Μέχρι το επόμενο ταξίδι...

Πάσχα στο Londinium: διαδρομές, μουσεία, κτίρια (1/2)

Μετά το περσινό Πάσχα Βιεννουά, τα βήματα μας έφεραν και φέτος εκτός Ελλάδος για τις μέρες της άδειας του Πάσχα. Η οικονομική συγκυρία είναι αρκετά βολική καθώς η ισοτιμία λίρας και ευρώ πλησιάζει επικίνδυνα στο 1 προς 1, γεγονός που ευνοεί τα ψώνια και όχι μόνο. Δεδομένου ότι τα αεροπορικά είχαν κλειστεί από Οκτώβρη, μπορεί κανείς να πει ότι η εκδρομή ήταν αρκετά οικονομική.

Τι μπορεί κανείς να κάνεις στο Λονδίνο; Φυσικά βόλτες, μουσεία, φαγητό, ψώνια, πάρκα και όλα τα συναφή. Σύμμαχος ο καιρός - αν εξαιρέσει κανείς την βροχούλα της Μ.Παρασκευής όλα κύλησαν ομαλά.

Ενδεικτική φωτογραφία καλοκαιρίας και έντονων χρωμάτων

Στάση πρώτη ή μάλλον βόλτα πρώτη η περίφημη βόλτα στην South Bank του Τάμεση, ακολουθώντας το Thames Path από Big Ben μέχρι και πέρα από την Tower Bridge. Στάσεις που μπορεί να κάνει κανείς είναι το Αββαείο του Γουεστμίνστερ (12 λίρες), το London Eye (15 λίρες), το Μουσείο Νταλί, η Tate Modern (είσοδος δωρεάν εκτός από συγκεκριμένες εκθέσεις) όπου αξίζει μια στάση για καφέ ή μπύρα στον έβδομο όροφο. Αξίζει να διαθέσει κανείς 3 ώρες περίπου γι αυτή την βόλτα που καταλήγει στο London Tower Bridge όπου περνώντας κανείς απέναντι φτάνει στον Πύργο του Λονδίνου και από εκεί στο City, στον Καθεδρικό του Αγ.Παύλου και άλλα αξιοθέατα.

Ξεκινώντας λοιπόν από Big Ben...

Διασχίζει την γέφυρα απέναντι και ακολουθεί το Thames Path...

Μία από τις γέφυρες του Τάμεση. Η συγκεκριμένη είναι η Blackfriars - άλλες είναι η Millenium Bridge απέναντι από την Tate Modern, η London Bridge και άλλες...

Ο καθεδρικός ναός του Αγ.Παύλου και το City όπως φαίνεται από απέναντι...

Ο Πύργος του Λονδίνου και συγκεκριμένα η Traitors Gate...

Φυσικά η Tower Bridge η οποία παρεμπιπτόντως ήταν φρεσκοβαμμένη - το γαλάζιο φαίνεται έντονα...

Την επίσκεψή μας σίγουρα αξίζουν και τα Catherine Docks όπου τα λόγια για τα κότερα είναι περιττά...

Βέβαια, το Λονδίνο δεν είναι μόνο ο Τάμεσης. Έχει και πολλά μουσεία. Γνωστότερο όλων το Βρετανικό Μουσείο (είσοδος δωρεάν). Σαν γνήσιοι Έλληνες επισκεφτήκαμε τα αγάλματα του Παρθενώνα αλλά δεν περιοριστήκαμε σε αυτά, έτσι γι αλλαγή. Όπως φαίνεται και από την είσοδο, αυτή την περίοδο υπάρχει αφιέρωμα στο Ιράν. Εκτός αυτού, είδαμε τα αιγυπτιακά, οτιδήποτε σε μικρασιάτικο, ρωμαϊκά, αφρικανικά και ορισμένα άλλα αφιερώματα. Παρεμπιπτόντως, οι ώρες λειτουργίας των περισσότερων μουσείων στο Λονδίνο είναι 10 το πρωί με 6 το απόγευμα.

Ενδιαφέροντα μουσεία είναι και το τρίπτυχο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, Μουσείο Επιστημών και Μουσείο Αλβέρτου και Βικτωρίας που είναι σε απόσταση μερικών μέτρων. Στο πρώτο στεγάζεται μία από τις μεγαλύτερες εκθέσεις δεινοσαύρων (απολιθώματα φυσικά) ενώ το δεύτερο είναι αρκετά διαδραστικό. Η είσοδος είναι δωρεάν...

Στην συγκεκριμένη φωτογραφία είναι η είσοδος στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας με θέμα την Ιστορία του χρόνου και του κόσμου. Διακρίνονται αγάλματα της Μέδουσας, ενός Κύκλωπα και ενός αστροναύτη...

Αξιοθέατο που κάθε σωστός τουρίστας, που επισκέπτεται πρώτη φορά το Λονδίνο, επιβάλλεται να επισκεφτεί είναι το Madame Tussauds μουσείο κέρινων ομοιωμάτων. Η είσοδος είναι 25 λίρες και για να αποφύγετε τις ουρές καλό είναι να είστε εκεί λίγο πριν τις 10 το πρωί. Φυσικά χρειάζεται φορτισμένη φωτογραφική μηχανή και μεγάλη μνήμη, καθότι οι φωτογραφίες θα είναι σίγουρα πολλές!

Το Λονδίνο φυσικά έχει και ωραίες υπαίθριες αγορές. Κάθε Σάββατο στο Notting Hill υπάρχει η γνωστή Portobello Market - σχετική φωτογραφία είχα ανεβάσει σε προηγούμενη ανάρτηση.

Την Κυριακή αξίζει κανείς να επισκεφθεί την Camden Town και την περίφημη ιδιαίτερη αγορά της.

Χρώματα και σχέδια παντού, όπως και οι φουσκάλες στη μέση του δρόμου...

Οι περίφημοι Stables μαζί με το Stable Hospital...

Από τα αγαπημένα μου μέρη για περπάτημα φυσικά είναι και το downtown του τουρίστα, η διαδρομή δηλαδή που ξεκινά από Picadilly Circus, περνά από Leicester Square και καταλήγει στην Covent Garden. Στην τελευταία μπορεί κανείς να απολαύσει το ποτό του σε ένα από τα μπαλκόνια των bars που βρίσκονται στον πάνω όροφο. Η θέα και η αίσθηση είναι σίγουρα μοναδική. Μάλιστα στην συγκεκριμένη ταράτσα συναντήθηκαν και ορισμένοι bloggers - ο αριθμός τους ήταν σίγουρα μεγαλύτερος του 2. Για τους δύο έχουμε σίγουρα στοιχεία: ο ένας είναι Londoner και ο άλλος βλαχούτσος (εκ του βλάχου). Η μπυροποσία τους μάλιστα διεκόπη από απειλητικό τηλεφώνημα γνωστού Λέσβιου blogger...

Το Picadilly Circus και ο Eros

Η θέα από την ταράτσα bar της Covent Garden

Και επειδή άγιες μέρες ήτανε, φαγητό χρειαζόμασταν, τι πιο κλασικό από μία βρετανική Pub; Ειδικά όταν έχει ευλογημένο όνομα και εικόνα - Angel and Crown...

Σημείωση: κατά την αναχώρησή σας από το Λονδίνο, καλό είναι να φοράτε καθαρές κάλτσες άνευ τρύπας, γιατί στο αεροδρόμιο θα κληθείτε να βγάλετε τα παπούτσια σας. Για να μη λέτε μετά ότι δεν σας προειδοποίησα...

ΥΓ Μετά τα κτίρια, τις διαδρομές και τα μουσεία θα ακολουθήσει και δεύτερο μέρος με εικόνες του Λονδίνου. Οσονούπω και αυτό.

ΥΓ1 Έκανε αλλαγές ο blogger γενικότερα στις αναρτήσεις προσθέτοντας επιπλέον στοιχεία ή είναι ιδέα μου; Καλές φαίνονται πάντως.

Στο κλίμα των ημερών - Keep on blogging

Άρχισε σήμερα και η Μ.Βδομάδα για τους περισσότερους - για κάποιους κορυφώθηκε χθες βράδυ - έρχεται όπου να'ναι και η μικρή ή μεγαλύτερη άδεια. Αρκετοί θα εκδράμουν στα χωριά τους, άλλοι θα παραμείνουν στην ήρεμη Αθήνα, ορισμένοι θα ταξιδέψουν στο εξωτερικό καθότι οι άδειες γενικά δυσεύρετες.

Μέσα σ'αυτό το κλίμα κατάνυξης αρχικά και χαράς όσο κοντεύει το Πάσχα, καλό είναι να θυμόμαστε και κάποιους ανθρώπους που πραγματικά το έχουν ανάγκη. Είτε συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη είτε παιδιά που βρίσκονται σε κάποια μακρινή χώρα. Αυτό άλλωστε πρεσβεύει και το κήρυγμα της θρησκείας που ασπάζονται οι περισσότεροι κάτοικοι της χώρας μας: αγάπη και προσφορά για τον συνάνθρωπο. Συνήθως θυμόμαστε αυτούς τους ανθρώπους μόνο Χριστούγεννα και Πάσχα, κάτι σαν ήπιο χαλαρωτικό για τη συνείδησή μας. Όποια φιλανθρωπία καθόλα αποδεκτή, ειδικά στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε.

Για να μην θυμόμαστε όμως μόνο αυτές τις ημέρες, υπάρχουν περισσότερο διαχρονικές λύσεις. Η υιοθεσία ενός παιδιού, η παροχή εμβολίων και βασικών ειδών διατροφής όπως και η στήριξη των γιατρών που συμμετέχουν σ'αυτές τις ενέργειες είναι μια αρχή. Είτε μέσω έκτακτης συνεισφοράς είτε μέσω ετήσιας συνδρομής είτε πάλι αγοράζοντας υλικά όπως τετράδια από την Unicef μπορούμε να στηρίξουμε παρόμοιες προσπάθειες. Σαν λαός το έχουμε αποδείξει ότι ενεργοποιούμαστε στον πόνο και στην ανάγκη του άλλου. Ενδεικτικά αναφέρω τρεις από τους τρόπους που μπορεί κανείς να συνεισφέρει:

• Unicef: Είτε αγοράζοντας είδη και δώρα, είτε με το πρόγραμμα Νονός της Unicef.


• Γιατροί χωρίς Σύνορα: κατά βάση εθελοντική οργάνωση που στηρίζεται στις δωρεές.


• Action Aid: Διαθέτει και πρόγραμμα όπου μπορεί κανείς να "υιοθετήσει" ένα παιδί από χώρα της Αφρικής με μικρό κόστος.

Αυτοί και άλλοι πολλοί είναι τρόποι με τους οποίους μπορούμε να συνεισφέρουμε. Κάθε φορά που διοργανώνεται κάποιος ραδιο- ή τηλεμαραθώνιος οι συνεισφορές ούτως ή άλλως ξεπερνάνε κάθε προσδοκία. Ας προσφέρουμε για άλλη μια φορά, λοιπόν.

Μέχρι να έρθει η Μ.Πέμπτη που σηματοδοτεί για τους περισσότερους τις μέρες άδειας - υπάρχουν αρκετοί τυχεροί που ξεκουράζονται δύο βδομάδες και κάποιοι λιγότερο τυχεροί που δουλεύουν έως και Μ.Σάββατο.

ΥΓ Τυχόν έσοδα από τις διαφημίσεις αριστερά θα διατίθενται για τους άνωθεν σκοπούς. Όσοι πιστοί...

ΥΓ1 Παρεμπιπτόντως, έχει ξεκινήσει εδώ και ένα μήνα περίπου μια αξιόλογη προσπάθεια για την συγκέντρωση αρκετών blogs σε ένα forum. Το όνομα αυτού είναι KeepOnBlogging. Μια καλή ιδέα του σκουληκιού με την αρωγή bloggers όπως ο Tzonakos, o Laplace, o Γιώργος Τ., δική μου φυσικά και άλλων. Ήδη έχει μαζευτεί αρκετός κόσμος.

Ένα forum, λοιπόν, όπου προσφέρεται βοήθεια για τυχόν απορίες σχετικά με τα blogs, επισημάνσεις, υλικό όπως banners κτλ, συζήτηση περί επικαιρότητας, φιλοσοφικών και μη ανησυχιών. Εκεί καθένας μπορεί να παρουσιάσει το blog του, να συζητήσει με άλλους bloggers και όχι μόνο. Ενδιαφέρουσα απόπειρα αν μη τι άλλο που αξίζει τουλάχιστον να το δοκιμάσει κανείς! Μπείτε και δείτε!

Βάρκα στον Ποδονίφτη

Άνοιξη μπήκε και ζηλεύοντας από τις αντίστοιχες αναρτήσεις του leviathan για τη θέα από το μπαλκόνι του, μπήκα και γω στο τριπάκι να ανεβάσω μερικές φωτογραφίες. Τα χρώματα της άνοιξης σίγουρα ευνοούν...

Η πρώτη είναι ό,τι βλέπω από την κρεβατοκάμαρά μου όταν ξυπνάω. Σχεδόν δε φαίνονται κτίσματα...

Αν ανοίξει λίγο το πλάνο, εισβάλλουν μερικά, αλλά πάλι το τοπίο επικρατεί. Το πράσινο που φαίνεται προς το παρόν το χαίρονται σκυλιά και πάσης φύσεως έντομα... Μέχρι και το ασιατικό κουνούπι-τίγρης εικάζεται ότι εθεάθη πρόσφατα.

Ποιος είδε φάρο στον Ψηλορείτη, στην Ελασσόνα λευκό πανί λέει το άσμα... Παραφράζοντάς το ελαφρά μπορεί κανείς να αναφωνήσει Ποιος είδε βάρκα στον Ποδονίφτη - όπου Ποδονίφτης παραπόταμος του Κηφισού που κυλά ακόμα κάτω απ'το μπαλκόνι. Έχουν ήδη αρχίσουν εργασίες για διάνοιξη της κοίτης και διαμόρφωση ποδηλατόδρομων, διαδρομών για τρέξιμο κτλ. Στο σημείο αυτό χωρίζει δήμο Αθηναίων και Νέα Χαλκηδόνα.

Το όνομα Ποδονίφτης προέρχεται από τα συνθετικά "πους (πόδι) και νίπτω", άρα πλένω τα πόδια μου. Εικάζεται ότι το όνομα προέρχεται από το γεγονός ότι όποιος ερχόταν στην Αθήνα έπρεπε να βρέξει τα πόδια του για να περάσει προς την πόλη. Πηγή el.wikipedia.org

Και άλλα σύνορα στον ορίζοντα. Η Νέα Φιλαδέλφεια και στο βάθος η Πάρνηθα. Το βράδυ τα φώτα του Mont Parnes φαίνονται πάρα πολύ καλά. Η γειτονιά πρέπει να έχει πολλά τζάκια, εξού και οι πωλήσεις καυσόξυλων.

Οάσεις πρασίνου μπορούν να βρεθούν σε πολλές γωνιές σ'αυτή την πόλη. Την έχουμε ασχημύνει αλλά εξακολουθεί να αντιστέκεται...

*Η τελευταία φωτογραφία προέρχεται από την αποκαλούμενη και "Αττική Ριβιέρα". Πολύ καλό για να είναι αληθινό... Ας το απολαύσουμε όμως, φέρνοντας στο μυαλό μας προσδοκία καλοκαιριού...

Eurodisney, Βερσαλλίες και μερικές πληροφορίες (2/2)

Eurodisney... Για να πάει κανείς εκεί πρέπει να πάρει το τρένο RER A με κόστος περίπου 12 ευρώ πήγαινε-έλα. Καλό είναι να πάει κανείς πρωί για να προλάβει τα θεάματα. Προσοχή στις κυρίες: μία στάση πριν την Eurodisney βρίσκεται το Ville d'Europe, εκπτωτικό πάρκο με πάσης φύσεως μαγαζιά. Να το έχετε υπόψη σας... Διαδρομή 40 λεπτά περίπου και φτάνει κανείς στην Eurodisney. Τα πάρκα είναι δύο: ένα με ήρωες του Ντίσνεϋ και ένα με Hollywood Theme. Το κόστος είναι 50 ευρώ για το ένα για μία μέρα ή 60 ευρώ και για τα δύο. Εάν πάτε νωρίς, αξίζει σίγουρα και τα δύο. Και η μαγεία ξεκινά...

Τα θεάματα που μπορεί να κάνει κανείς είναι πάρα πολλά και για όλα τα γούστα. Τα roller coaster είναι που αξίζουν γιατί κόβουν την ανάσα. Αν αντέχετε, δοκιμάστε Indiana Jones, Space Mountain στο ένα το πάρκο και Hollywood Tower και Rock 'n' Roller Coaster starring Aerosmith στο δεύτερο. Ειδικά το τελευταίο όλα τα λεφτά!!!

Κατά τις 4 ξεκινάει η παρέλαση των ηρώων της Ντίσνεϋ, όπου φυσικά αξίζει να την παρακολουθήσετε. Και μετά ξεχυθείτε για ψώνια: αναμνηστικά, ρούχα, γλυκά, ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί σε όλα τα (παιδικά) κυρίως χρώματα.

Βερσαλλίες... Τα ανάκτορα του Λουδοβίκου του 14 ή αλλιώς Βασιλιά Ήλιου. Αξίζει σίγουρα την επίσκεψή σας. Μισή ώρα περίπου με το RER C (κόστος γύρω στα 6 ευρώ) από το κέντρο και 16 ευρώ είσοδος μαζί με audioguide (πραγματικά αξίζει, καθότι μαθαίνει κανείς πάρα πολλά). Η χλιδή τρομερή, αλλά εκείνο που μένει στον επισκέπτη είναι σίγουρα οι κήποι. Πού να ήταν και ανθισμένοι...

Κλείνοντας, όσες φορές και να επισκεφθεί κανείς το Παρίσι αξίζει το προσκύνημα στο Λούβρο (είσοδος 9 ευρώ). Ένα παλάτι που έγινε το διασημότερο μουσείο στον κόσμο και αποτελεί έκθεμα από μόνο του. Βέβαια, δεν είναι τυχαίο ότι στα 5-6 διασημότερα έργα του είναι η Αφροδίτη της Μήλου και η Νίκη της Σαμοθράκης - ειδικά η τελευταία είναι σε περίοπτη θέση έτσι ώστε κανένας επισκέπτης να μην την προσπεράσει ασυγκίνητος.

Το παρκέ της Μεγάλης Αίθουσας με τους πανέμορφους πίνακες είναι από μόνο του και αυτό ένα έργο τέχνης. Μερικά πράγματα που πρέπει να προσέξει κανείς στο τι θα φάει-θα πιεί και τα σχετικά: οι Γάλλοι γενικώς προτιμούν το φαγητό τους ωμό. Αν δε σας συγκινεί η ιδέα, τα κρέατα που θα παραγγείλετε να ζητήσετε να είναι well done. Πάλι θα έχουν το αιματάκι τους, αλλά δε θα βελάζουν κιόλας. Αποφύγετε αν δεν το αντέχετε οτιδήποτε tartar - είναι σαν φρεσκοκομμένος κιμάς. Προσωπικά μου άρεσε, αλλά δεν είναι για όλα τα στομάχια. Αρκετές σαλάτες τους αλλά και η καρμπονάρα έχουν για dressing ένα αυγό ωμό. Οι κρέπες είναι αρκετά λεπτές. Προτιμήστε τις γλυκές.

Ως προς τα ποτά-καφέδες κτλ. Καπουτσίνο και οι άλλοι καφέδες που έχουν γάλα, παραέχουν γάλα. Ο ελληνιστί γαλλικός εκεί είναι μάλλον αμερικάνικος. Οπωσδήποτε δοκιμάστε Kir Royal, ποτό με βάση τη σαμπάνια και χυμό φραγκοστάφυλο - μπορεί να το βρει κανείς και στην Ελλάδα, αλλά το ντόπιο έχει άλλη χάρη. Και φυσικά όταν πάτε για καφέ (παρεμπιπτόντως πληρώσαμε σε τουριστικά μέρη μέχρι και 7 ευρώ τον καπουτσίνο) ζητήστε οπωσδήποτε une carafe d'eau γιατί πολύ απλά νερό με τον καφέ δεν φέρνουν!

Ακόμη το σκέφτεστε; On y va a Paris!

ΥΓ Εξαιρετική "βόλτα" στο Παρίσι έχει αναρτήσει πρόσφατα σε βίντεο με ήχο η lifewhispers. Επίσης ο gkriniaris παλιότερα, οι τρελοτουρίστες πάάάρα πολύ παλιά, η butterfly, η penny και ο philos. Σίγουρα υπάρχουν και πολλοί άλλοι. Απολαύστε!