Πέμπτη, 30 Απριλίου 2009

Τάσεις φυγής

Λίγες ώρες πριν το επερχόμενο τριήμερο της Πρωτομαγιάς (καλά μας έκατσε φέτος) η ώρα της μεγάλης φυγής έρχεται και πάλι. Δηλαδή τι μεγάλη φυγή είναι αυτή δεν μπορεί κανείς να προσδιορίσει, αφού δεν έχουμε πάνω από δέκα μέρες που γυρίσαμε από την προηγούμενη, ενώ σε ένα μήνα περίπου έχουμε την επόμενη. Γενικώς όλο φεύγουμε, μου φαίνεται... Η κίνηση στους δρόμους ασφαλώς και είναι ιδιαίτερα αυξημένη, οι δημοσιογράφοι ετοιμάζουν τα κλισέ που αρμόζουν στην περίσταση - η μεγαλύτερη έξοδος των τελευταίων ετών, σύμμαχος των εκδρομέων ο καιρός κτλ κτλ - η πληρότητα αεροπλάνων, τρένων, πλοίων, λεωοφορείων αγγίζει το απόλυτο. Τάση φυγής όλη η χώρα...

Ειδικά στο κλεινόν άστυ το όπου-φύγει-φύγει είναι κανόνας. Με την πρώτη ευκαιρία πιάνει τους περισσότερους μια τάση φυγής. Φυγή από την πόλη, από την δουλειά, από την καθημερινότητα. Από την άλλη για τους εναπομείναντες στα ξύλινα τείχη, αν δε φύγεις πώς θα έρθεις ξανά σε επαφή με τη φύση, πώς θα ανανεωθείς, πώς θα ξεφύγεις από την καθημερινότητα;

Συνήθως όταν έχει κανείς τάσεις φυγής από μία σχέση, από συγκεκριμένο εργασιακό περιβάλλον, από μια δεδομένη κατάσταση το κάνει γιατί πραγματικά θέλει να φύγει. Θέλει να αλλάξει, να απομονωθεί, να μείνει μόνος, να ανασυγκροτηθεί, να αλλάξει. Αν δε φύγει πώς θα προχωρήσει; Πώς θα παλέψει ξανά για το καινούριο που θα ανοιχτεί μπροστά του για να κληθεί να το εξερευνήσει από την αρχή; Αναρωτιέται λοιπόν κανείς μήπως η ζωή είναι μία ατελείωτη τάση φυγής.

Και αν ισχύει αυτό, στην περίπτωση της φυγής από την πόλη μήπως τελικά όλοι θέλουμε να φύγουμε, να την κάνουμε; Μήπως η ερωτική μας σχέση με την πόλη και κυρίως την Αθήνα δε μας αρκεί; Μήπως έχουμε κορεστεί; Τα ερωτήματα βέβαια είναι δύο σ'αυτή την περίπτωση. Το πρώτο είναι αν θέλουμε να φύγουμε ξέρουμε πού θέλουμε να καταλήξουμε ή πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα - ένα άγνωστο πού ούτε καν το έχουμε φανταστεί άρα δεν ξέρουμε τι ψάχνουμε; Και αν ξέρουμε τι ψάχνουμε, τότε γιατί δε φεύγουμε νωρίτερα; Και αν τελικά πραγματικά θέλουμε να φύγουμε, τότε γιατί πάντα επιστρέφουμε;

Μ'αυτές τις σκέψεις τόσο για την έξοδο όσο και για την επιστροφή, καλά να περάσουμε όλοι σ'ό,τι επιλέξουμε να κάνουμε και αυτό το τριήμερο. Ούτως ή άλλως και για τους παραμένοντες υπάρχουν εορταστικές εκδηλώσεις τόσο στο κέντρο της πόλης όσο και σε συνοικίες όπως πχ στη Ν.Φιλαδέλφεια όπου γίνεται πανηγύρι. Γεροί, δυνατοί και ανανεωμένοι από βδομάδα...Καλό μήνα να έχουμε!


ΥΓ Βροχές είπε για το τριήμερο στην Θεσσαλονίκη. Πάνε τα όνειρα για πρώτο μπανάκι κάπου στην Χαλκιδική.