Σάββατο, 6 Μαρτίου 2010

Περί Μέσων Μαζικής Μεταφοράς το ανάγνωσμα

Την Παρασκευή που μας πέρασε αναγκαστικά κυκλοφόρησα κέντρο για δουλειές. Μέρα γενικής απεργίας και η κίνηση ήταν τρομερή ή μάλλον η ακινησία. Νεύρα, κορναρίσματα και ανταλλαγή φιλοφρονήσεων μέσα στο πρόγραμμα. Για στάθμευση ούτε λόγος, οπότε κινήθηκα προς τα πάρκινγκ της ευρύτερης περιοχής του Χίλτον. Με έκπληξη διαπίστωσα ότι ήταν όλα γεμάτα. Χρειάστηκε να κάνω 6 απόπειρες για να ευδοκιμήσει η προσπάθειά μου σε ένα πάρκινγκ απλώς γιατί εκείνη την στιγμή έβγαινε κάποιος. Περιχαρής, συνέχισα με τα πόδια τις δουλειές μου. Ανάμεσα στα διάφορα που σκέφτηκα ήταν ότι πρώτη φορά είδα όλα αυτά τα πάρκινγκ γεμάτα. Αυτό γιατί απεργούσαν τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και ο κόσμος αναγκάστηκε να πάρει αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα τον γενικότερο χαμό. Και κάπου εκεί διαπίστωσα ότι τελικά πάρα πολύς κόσμος επιλέγει τα ΜΜΜ για να πάει στη δουλειά του. Θετικό στοιχείο αυτό, αν μη τι άλλο...

Από τα θετικά ας πάμε στα κουλά. Τις προάλλες στον ηλεκτρικό μπήκε κλασικά κάποιος να ζητιανέψει. Νεαρός, γύρω στα 23, αρτιμελής, χωρίς κάποιο συγκεκριμένο πρόβλημα. Απλώς ζητιάνευε, με τρόπο μάλιστα επιτακτικό. Γύρισε όλο το βαγόνι, προφανώς όμως δεν του έδωσε κανένας ελεημοσύνη. Οπότε ανοίγοντας η πόρτα μονολογεί φωναχτά, κουνώντας το κεφάλι: "ΠΑΣΟΚ μου θέλατε". Οι περισσότεροι αντιδράσαμε με χαμόγελο, άλλο αν η σιωπή που ακολούθησε είχε να πει πολλά...

ΥΓ Ο Μάρτης τελικά επιβεβαιώνει τα προγνωστικά που τον θέλουν γδάρτη και κακό παλουκοκάφτη. Υπομονή, το Πάσχα είναι (τριάντα τοις εκατό) πιο κοντά.