Δίχως το τσιγάρο η ζωή έχει καλύτερη γεύση

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 31 Μαΐου, με απόφαση που πήρε το 1988 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ελληνικού Ιδρύματος Καρδιολογίας, της Αντικαπνιστικής και Αντικαρκινικής Εταιρείας η Ελλάδα είναι μία από τις πρώτες χώρες στην Ευρώπη σε κατανάλωση καπνού.

Ερευνες έχουν δείξει ότι περίπου το 28 % του ενήλικου πληθυσμού της γης εκτιμάται ότι χρησιμοποιεί καπνό, αριθμός που υπερβαίνει κατά πολύ τον αριθμό αυτών που χρησιμοποιούν παράνομες ουσίες( πχ χάπια, κοκαΐνη κα).

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας μας ενημερώνει ότι το κάπνισμα είναι η σημαντικότερη αιτία θανάτου που μπορεί όμως εύκολα να προληφθεί και προβλέπει πως οι θάνατοι λόγω του καπνίσματος από καρκίνο, καρδιακές παθήσεις κ.ά. μπορεί να ξεπεράσουν τα δέκα εκατομμύρια το χρόνο έως το έτος 2020, με το 70% να προέρχεται από τις αναπτυσσόμενες χώρες.

Τα μέλη του Keep on Blogging σε μια προσπάθεια να στηρίξουν και να βοηθήσουν στην εκστρατεία κατά του καπνίσματος θέλουν να περάσουν σε όλους με δυνατή φωνή το μήνυμα «ΔΙΧΩΣ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ Η ΖΩΗ ΕΧΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΓΕΥΣΗ».

σημ. Η ιδεα είναι να περάσουμε όλοι μαζι το μήνυμα «ΔΙΧΩΣ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ Η ΖΩΗ ΕΧΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΓΕΥΣΗ» για αυτο τον λόγο σας καλούμε όλους να στηρίξετε την ιδέα αυτη, κάνοντας ανάρτηση στο blog σας την συγκεκριμένη ημέρα 31/05 το ανωτέρω κείμενο.Σας ευχαριστούμε όλους εκ των προτέρων.

Οικολογική...τζαζ

Το καλοκαίρι έρχεται και πάλι στην Αθήνα. Πού το καταλαβαίνει κανείς; Πέρα από τις παραλίες που βουλιάξανε τα δύο προηγούμενα Σαββατοκύριακα (δημοσιογραφικό κλισέ) άρχισαν οι εκδηλώσεις και τα φεστιβάλ. Η έκθεση βιβλίου μόλις τέλειωσε αλλά η πόλη της Παλλάδας δε μας αφήνει παραπονεμένους. Δύο ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις αυτή τη βδομάδα με σχεδόν παράλληλους βίους. Ecolife και φεστιβάλ τζαζ - και τα δύο στην Τεχνόπολη στο Γκάζι.

Κατά σειρά έναρξης, προηγείται το 9ο ευρωπαϊκό φεστιβάλ τζαζ. Διοργανώνεται στον προαύλειο χώρο του πολυχώρου "Τεχνόπολις" στο Γκάζι και θα διαρκέσει από 27 έως 31 Μαϊου. 14 από τα πιο σημαντικά συγκροτήματα από αντίστοιχες χώρες της Ευρώπης θα εμφανίζονται καθημερινά από τις 9 το βράδυ. Μοναδική ευκαιρία για να ακούσει κανείς ενδιαφέρουσες μουσικές απ'όλη την Ευρώπη υπό την σκέπη της Ακρόπολης. Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη, οπότε γιατί να μην πάει κανείς; Περισσότερες πληροφορίες και το πρόγραμμα αναλυτικότερα ΕΔΩ.

Στον ίδιο χώρο, λίγο πιο δίπλα στην Τεχνόπολη διοργανώνεται η Ecolife, η έκθεση για την οικολογία στην καθημερινή ζωή. Εκεί μπορεί κανείς να μάθει πώς να ανακυκλώνει καλύτερα, πώς να μην επιβαρύνει το περιβάλλον, πώς να κάνει το σπίτι του περισσότερο οικολογικό με απλές μεθόδους και πολλά άλλα. Οικολογικά προϊόντα, εναλλακτικές θεραπείες, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οργανισμοί, δόμηση μέχρι και βιολογικά παγωτά θα διανεμηθούν! Όσοι πιστοί...

Οπότε τι καλύτερο για μια έξοδο από το Γκάζι αυτό το τετραήμερο; Υπενθυμίζω ότι η Τεχνόπολις είναι δίπλα στο σταθμό Κεραμεικού του μετρό και κοντά στο Θησείο. Σημειωτέον Παρασκευή και Σάββατο βράδυ μετρό και ηλεκτρικός λειτουργούν μέχρι περίπου τις 2:30 τη νύχτα. Τι λέτε, πάμε αυτό το τετραήμερο Γκάζι για τζαζ οικολογική;

By Nature και Favarte

Όπως θα έχετε παρατηρήσει στο συγκεκριμένο ιστολόγιο στη στήλη αριστερά εμφανίζονται δύο banners. Το ένα λίγο παλιότερο, το άλλο πιο φρέσκο. Και τα δύο οδηγούν σε επιχειρηματικές προσπάθειες φίλων. Δυο προσπάθειες διαφορετικές που αξίζουν την προσοχή όσων ενδιαφέρονται. Γι αυτό και αφιερώνω αυτή την ανάρτηση στο να πω δυο λόγια για καθεμία από αυτές τις προσπάθειες.

Αρχίζω με το By Nature. Ανήκει στον Βασίλη, παιδικό φίλο από τη γειτονιά στην Λάρισα. Κατάστημα με προϊόντα που αφορούν σε δύο κατηγορίες: φυτικά καλλυντικά χωρίς προσθήκη χημικών και οικολογικά παιχνίδια χωρίς τοξικές ουσίες. Όπως αναφέρεται και στην κεντρική σελίδα, Ένα παραμυθένιο μαγαζί, παράδεισος για τις γυναίκες και τα παιδιά. Τα καλλυντικά είναι απολύτως φυτικά και περιλαμβάνουν κατηγορίες από αντικυτταριδικά, προϊόντα μπύρας, κρέμες σώματος, σαμπουάν και αφρόλουτρα και άλλα. Ελεγμένα και δοκιμασμένα σύμφωνα με όλες τις επιταγές της ΕΕ. Όσο για τα παιχνίδια αποτελούν μια ενδιαφέρουσα πρόταση για παιδιά μικρότερα και μεγαλύτερα. Είναι ξύλινα, εκπαιδευτικά και φιλικά για το περιβάλλον. Φυσικά μπορείτε να τα δει κανείς και να τα παραγγείλει και μέσω Ίντερνετ αφού πρόσφατα ενεργοποιήθηκε και το e-shop. Περισσότερα στο http://www.bynature.gr/ ή κάντε click στο banner. Διαθέτει και group στο facebook.

Τώρα στην πιο πρόσφατη προσθήκη. Η Fava μας, η δική μας Φάβα έχει ανοίξει το δικό της ιντερνετικό μαγαζί! Ο τίτλος του είναι Favarte. Εκεί μπορεί κανείς να δει και να αγοράσει χειροποίητα αντικείμενα από τα χέρια της. Και είναι όλα μοναδικά και σίγουρα καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα. Μπείτε, δείτε και ποτέ δεν ξέρετε... Όλο και κάτι μπορεί να σας αρέσει! Ένα μπορώ να πω με σιγουριά: το'χει τρελά το Φαβόνι μας! Και εκεί μπορεί να τα παραγγείλετε on-line φυσικά στο http://www.favarte.etsy.com/ ή κάντε click στο banner επίσης. Επίσης διαθέτει group στο facebook.

Νεανική επιχειρηματικότητα λοιπόν. Προσωπικά, έχω αποφασίσει τα δώρα προς τους υπόλοιπους φίλους να είναι οικολογικά και χειροποίητα...

Ατενίζοντας την Αθήνα

Κάθε φορά που έρχομαι ή φεύγω από το Ελ.Βενιζέλος αφιερώνω μερικές στιγμές για να κοιτάξω την Αθήνα από ψηλά. Αυτό το χάος που λέγεται πρωτεύουσα, αυτή την τσιμεντούπολη στην οποία ζούμε λίγοι παραπάνω απ'ό,τι αντέχει η πόλη. Που εκτείνεται σε λόφους, βουνά. Μόνο η θάλασσα φαίνεται ότι την σταματά προς το παρόν...Και η οικονομική κρίση, βεβαίως-βεβαίως, αλλά αυτό θα ξεπεραστεί σχετικά σύντομα. Βλέπει κανείς τις πολυκατοικίες, τους δρόμους, τα λιγοστά ξέφωτα, την Ακρόπολη και τα λοιπά κληροδοτήματα των αρχαίων ημών, τα νεότερα κληροδοτήματα κυρίως προς Κηφισίας μεριά...

Καθότι λεκανοπέδιο, υπάρχουν αρκετά μέρη από τα οποία μπορεί κανείς να ατενίσει την πόλη. Από το Αττικό Άλσος, την Πετρούπολη, την Ακρόπολη, τον Λυκαβηττό και άλλα... Είτε για καφέ, είτε για φαγητό, είτε πάλι για ποτό, βόλτα συναυλία, σ'αυτά τα μέρη δίνεται η ευκαιρία να απολαύσει ή να απογοητευτεί το μάτι γεμίζοντας γκρίζες εικόνες. Όπου φτάνει το μάτι βλέπει κανείς πόλη. Πόλη να ζει, να φυτοζωεί, να νιώθει, να δυσανασχετεί. Να θέλει να φύγει, να επιλέγει να μείνει, να φεύγει μένοντας. Να αγαπά, να διασκεδάζει, να ερωτεύεται, να μισεί. Μικρές και μεγαλύτερες ιστορίες εκτυλίσσονται μέσα στα διαμερίσματα που φαίνονται τόσο μικρά και μάταια από κει ψηλά. Σαν ουδέτερος παρατηρητής, αποστασιοποιημένος απ'όσα διαδραματίζονται εκεί κάτω.

Η καλύτερη ώρα γι αυτά τα παρατηρητήρια της πόλης είναι λίγο πριν νυχτώσει. Είναι η στιγμή της μετάβασης. Από το γκρι τσιμέντο που κυριαρχεί όσο και αν προσπαθούν οι πράσινες οάσεις να το ομορφύνουν, η πόλη περνά σε μια ηλεκτρική πανδαισία. Φώτα ξεπετάγονται από παντού. Τα φώτα των δρόμων, τα φωτισμένα μνημεία, η κίνηση των αυτοκινήτων που φανερώνουν ζωή - οξύμωρο μεν αλλά αληθινό, φώτα στο μπαλκόνι - ειδικά τώρα που καλοκαιριάζει ολοένα και συχνότερα. Θάλασσα από φώτα.

Και μετά; Έρχεται η ώρα της βουτιάς. Βουτιά μέσα σ'αυτή τη θάλασσα με τα φώτα. Βουτιά εκεί που καλώς ή κακώς εξελίσσεται η ζωή του καθενός από εμάς. Επιστροφή στην άγρια φύση ή μάλλον στη ζούγκλα. Μέχρι το επόμενο σούρουπο, μέχρι το επόμενο ατένισμα.

Αφού υποχρεωτικό είναι το στρατιωτικό

Μέρες κατάταξης αυτές που διανύουμε - πέρα από την επερχόμενη καλοκαιρία. Νέοι και λιγότερο νέοι ετοιμάζουν τα πράγματά τους, η μάνα-αδερφή-γυναίκα πλέκει την κάλτσα του στρατιώτη, τα μαγαζιά που πουλάνε στρατιωτικά είδη θησαυρίζουν και τα στρατόπεδα ανοίγουν τις πύλες τους να δεχτούν μερικές χιλιάδες νεοσύλλεκτων. Για τους περισσότερους ξεκινάει μία χρονιά για τη ζωή τους σε γενικές γραμμές χαμένη, για άλλους πιο τυχερούς ή άτυχους ένα εννιάμηνο ή ένα εξάμηνο και ούτω καθεξής.

Ειδικά από τότε που άρχισε το δωδεκάμηνο (ήμουν από τους τυχερούς της πρώτης δωδεκάμηνης σειράς στην ιστορία του ελληνικού στρατού) μέρα στον στρατό που περνά, δεν ξαναγυρνά. Αυτό για όσους μπορεί να στενοχωριούνται ή να το σκέφτονται λίγο παραπάνω. Σίγουρα αποτελεί διακοπή της πολιτικής ζωής με ό,τι αυτό συνεπάγεται: απόσταση από φίλους, δουλειά, γνωριμίες, οικογένεια, σχέση κτλ κτλ. Από την άλλη αποτελεί μια πρόγευση της ζωής που ακολουθεί μετά, καθώς εκεί μέσα βρίσκει κανείς κάθε καρυδιάς καρύδι, ενώ είναι υποχρεωμένος κατά κανόνα να υπακούει τους "ανωτέρους" του που μόνη βάση "ανωτερότητάς" τους δεν είναι ο σεβασμός ή κάτι ανάλογο, αλλά η εξουσία που πηγάζει από τη θέση και μόνο. Σας θυμίζει κάτι αυτό;

Αναχρονιστικός θεσμός, γενικότερα άχρηστος, υπάρχει μάλλον για να δικαιολογεί τους μισθούς των στρατιωτικών. Γιατί κακά τα ψέματα οι κληρωτοί δύσκολα σε ενδεχόμενες εχθροπραξίες μπορούν να σταθούν - μακριά από εμάς βέβαια όλα αυτά. Όλα τα άλλα είναι παραμύθια της Χαλιμάς. Από τη στιγμή που έτσι είναι το σύστημα, βέβαια, με αυτά τα δεδομένα πορεύεται κανείς προσπαθώντας να βγει με όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες. Παλιότερα μπορεί να είχε νόημα και πίκρα ο στρατός. Τα παιδιά έφευγαν πρώτη φορά από το σπίτι, κινητά δεν υπήρχαν οπότε η επικοινωνία δύσκολη, η θητεία κρατούσε δύο και τρία χρόνια. Τώρα έχουν απλουστευτεί οι διαδικασίες. Βέβαια το γεγονός ότι έχουμε συχνά κρούσματα αυτοκτονιών μέσα στο στράτευμα μας δείχνει ότι κάτι σάπιο εξακολουθεί να υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας... Για να την παλέψει κανείς καλό θα είναι να το πάρει απλώς ως καλαμπούρι, ένα κακόγουστο αστείο, μια σουρεάλ παράσταση με κομπάρσο τον ίδιο.

Για όλους όσοι τους ήρθε το χαρτί και απλώς γελάσανε, για τους άλλους που μπαίνουν αυτές τις μέρες αφήνοντας πίσω τους επιστημονικό έργο, δουλειά, γυναίκα, σκυλιά, γατιά (όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά), για αυτούς που υπηρετούν τώρα και τέλος για όλους τους υπόλοιπους από εμάς που ξεμπερδέψαμε με αυτή την ιστορία αφιερωμένο λοιπόν το άσμα... Καλοί πολίτες!

- Ήρθα να σου πω αντίο, γιατί το πρωί θα φύω
γιατί το πρωί θα φύω, ήρθα να σου πω αντίο
- Φεύγεις και ως την Κυριακή θα ‘σαι ντυμένος στο χακί
θα ‘σαι ντυμένος στο χακί, φεύγεις και ως την Κυριακή
- Γράμματα σου να μου στέλνεις και δικά μου θα λαβαίνεις
και δικά μου θα λαβαίνεις, γράμματα σου να μου στέλνεις
- Που θα φύγεις και τα βράδια θα’ ναι η καρδιά μου άδεια
θα’ ναι η καρδιά μου άδεια, Που θα φύγεις και τα βράδια
- Αφού υποχρεωτικό είναι το στρατιωτικό
είναι το στρατιωτικό, αφού υποχρεωτικό
- Στην καρδιά μου έχω μεράκι που θα φύγεις φανταράκι
που θα φύγεις φανταράκι, στην καρδιά μου έχω μεράκι
- Περίμενε μ‘ ώσπου ν’ απολυθώ, μα ‘γω θα σ’ αγαπώ
λυθώ μα ‘γω θα σ’ αγαπώ, περίμενε μ‘ ώσπου ν’ από-
- Σ’ αγαπώ και θα σε περιμένω να γενούμε ταίρι
μένω να γενούμε ταίρι, σ’ αγαπώ και θα σε περι-
- Φεύγω και σ’ αποχαιρετώ αλλά τσι μέρες θα μετρώ
αλλά τσι μέρες θα μετρώ, φεύγω και σ’ αποχαιρετώ........

ΥΓ Οι στίχοι είναι από ΕΔΩ