Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2009

Βόλτες στη Βαλτική: Τάλιν (2/3)

Αφήσαμε λοιπόν την όμορφη Ρίγα πίσω μας κατευθυνόμενοι προς την πρωτεύουσα της Εσθονίας το Τάλιν (Tallin) - έτσι προφέρεται από τους ντόπιους, οπότε είπαμε να το τιμήσουμε. Και αυτή τη φορά επιλέξαμε την Airbaltic για τη μεταφορά μας. Το ταξίδι διαρκεί περίπου μία ώρα, ενώ είχαμε την ευκαιρία μέσα από το αεροπλάνο να δούμε και λίγο Λετονία και Εσθονία από ψηλά, όπως επίσης και τα παράλια. Ούτε η Εσθονία έχει ακόμη ευρώ, αλλά ευτυχώς η πλειοψηφία των καταστημάτων παίρνει πιστωτικές κάρτες.

Από το αεροδρόμιο πήραμε πάλι ταξί-βανάκι με κόστος 3 περίπου ευρώ το άτομο. Το ξενοδοχείο βρίσκεται μέσα από τα τείχη, στην παλιά πόλη. Καθ'οδόν είχαμε επαφή με την μοντέρνα πόλη η οποία ομολογουμένως είχε αρχικά ενδιαφέρον. Μετά όμως φτάσαμε στα τείχη της παλιάς πόλης και περάσαμε την πύλη...
Τα τείχη περικλείουν την παλιά πόλη η οποία έχει διατηρηθεί σε μεγάλο βαθμό αναλλοίωτη. Φτάνοντας στο ξενοδοχείο, μας περίμενε άλλη μεγάλη έκπληξη. Το οίκημα ήταν απλώς καταπληκτικό. Παλιό αρχοντικό, με αντίστοιχη διακόσμηση, τον αέρα του παλιού και ταυτόχρονα ανακαινισμένου χωρίς να αλλοιωθούν τα χαρακτηριστικά του. Τα περισσότερα δωμάτια "βλέπανε" στην αυλή - αίθριο. Ιδανικό μέρος για τον καφέ ή την μπύρα.
Τακτοποιούμαστε στα δωμάτια και ξεκινάμε την βόλτα στην πόλη. Επειδή ήμασταν κοντά στα τείχη ξεκινήσαμε την περιήγηση λίγο ανάποδα, από έξω προς τα μέσα. Έξω ακριβώς από τα τείχη είχε μια έκθεση - διαγωνισμό για την διαμόρφωση κήπου. Τα χρώματα και τα σχέδια ήταν πραγματικά απίστευτα και δένανε αρμονικά με τα τείχη.
Κάπου εκεί υπάρχει και αυτή η μισοτελειωμένη γέφυρα. Όπως διαβάσαμε, είναι αφιερωμένη στα θύματα του ναυαγίου του πλοίου Estonia που βυθίστηκε στη Βαλτική το 1994 παρασέρνοντας στον βυθό πάνω από 800 ανθρώπους - το πιο πολύνεκρο ναυτικό ατύχημα της Ευρώπης. Ολόκληρες θεωρίες συνομωσίας υπάρχουν γι αυτή την ιστορία, στο τέλος όμως αυτό που μένει είναι οι άνθρωποι που χάθηκαν.
Για την βόλτα στην πόλη του Τάλιν δε χρειάζεται καν χάρτη ή οδηγό. Απλώς αφήνεται κανείς στα σοκάκια και τους δρόμους και όπου τον βγάλει...
Κεντρικό σημείο στην πόλη είναι η πλατεία με το δημαρχείο. Θα την βρείτε σίγουρα.
Εκεί τριγύρω βρίσκονται πολλά εστιατόρια όπου μπορεί κανείς να φάει και να πιει σε σχετικά λογικές τιμές. Τα χρώματα είναι ζωντανά όπως και ο κόσμος που τριγυρνά. Επειδή ήμασταν εκεί από Παρασκευή μέχρι Κυριακή η πόλη έσφυζε πραγματικά από ζωή.
Αλλά και ο καιρός μας έκανε τα χατήρια καθώς ο ήλιος μεσουρανούσε. Επιστρατεύαμε τεχνάσματα για να βγάλουμε φωτογραφίες κόντρα στον ήλιο. Εδώ είναι κρυμμένος πίσω από την ταμπέλα με τα σουβενίρ.
Λίγο πιο πίσω από την πλατεία βρίσκεται ίσως το πιο καλοδιατηρημένο μεσαιωνικό κομμάτι της πόλης, με κτίσματα που πιθανότατα έχουν μείνει αναλλοίωτα. Χαρακτηριστικότατο ένα (ακριβό) εστιατόριο που προσομοιάζει τον μεσαιωνικό χαρακτήρα.
Ο κατηφορικός δρόμος πίσω από την πλατεία οδηγεί εκτός των τειχών σε έναν από τους πιο πολύβουους δρόμους της πόλης. Εκεί βρίσκονται πολλά μπαρ τα οποία απευθύνονται κυρίως στους Φινλανδούς επισκέπτες που κατακλύζουν την πόλη ειδικά τα Σαββατοκύριακα. Η Φινλανδία ανήκει στις ακριβότερες χώρες του κόσμου, ενώ η Εσθονία είναι σχετικά φτηνή, ειδικά όσον αφορά στο αλκοόλ. Στο συγκεκριμένο κομμάτι έχουν ανοίξει το τείχος ώστε να περνάνε τα αυτοκίνητα.
Ο πύργος είναι ένα από τα σύμβολα της πόλης - μινιατούρα για όσους κάνουν συλλογή.
Προς την αντίθετη μεριά βρίσκεται ένας λόφος που περιλαμβάνει ορισμένα αξιοθέατα. Καλοδιατηρημένο κομμάτι του τείχους με τις τάφρους, τον Πύργο των Παρθένων όπου υπάρχει και ένα ωραίο μπαράκι αλλά και η ρωσική εκκλησία του Alexander Nevsky. Η πόλη γενικά δεν έχει ρωσικές επιρροές πέρα από αυτή την εκκλησία. Μέχρι και οι Σοβιετικοί την διατήρησαν.
Στην κορυφή του λόφου υπάρχουν μπαλκόνια απ'όπου μπορεί κανείς να δει την πόλη πανοραμικά. Φαίνονται οι στέγες των κτιρίων, οι εκκλησίες, η θάλασσα και στο βάθος η νέα πόλη.
Το τείχος σε ορισμένα σημεία είναι ενιαίο. Πληρώνοντας κανείς ένα μικρό αντίτιμο μπορεί να ανεβεί στους πύργους και να περπατήσει περιμετρικά την πόλη. Η αίσθηση είναι σίγουρα διαφορετική.
Και στο Τάλιν η κουζίνα αποτελείται κυρίως από κρεατικά και ψαρικά. Επίσης στην πλατεία βρίσκονται εστιατόρια διεθνής κουζίνας (ιταλικό, ινδικό) όπου μπορεί κανείς να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό. Επίσημο ποτό και εδώ φυσικά η μπύρα. Προτιμήστε τις ντόπιες, πιο ελαφριές και νόστιμες. Οι σούπες κάνουν εξίσου καλά τη δουλειά τους ως πρώτο πιάτο.

Όπως και στις περισσότερες πόλεις, τα μέρη που έχει περπατήσει κανείς την ημέρα αξίζει να τα περιδιαβεί και το βράδυ. Η αίσθηση είναι τελείως διαφορετική. Οι φωτογραφίες έχουν τραβηχτεί με το κινητό, εντούτοις το αποτελέσμα ήταν καλύτερο του αναμενόμενου.

Μεσαιωνική στοά στο τείχος με πλάκες από τάφους ιπποτών
Μέρος του τείχους από την κάτω πλευρά. Εδώ διοργανώνονται και εκθέσεις ζωγραφικής.
Ο πύργος του Τάλιν και στο βάθος το δημαρχείο. Τα φώτα είναι από τα τουριστικά μπαρ.
Παράλληλα με το τείχος, στα στενάκια της πόλης. Θυμίζει λίγο από Τζακ Αντεροβγάλτη.
Ήρθε όμως η ώρα να αφήσουμε και το μαγευτικό Τάλιν για τον επόμενο προορισμό του ταξιδιού, το Ελσίνκι. Η πρωτεύουσα της Φινλανδίας ενώνεται και ακτοπλοϊκώς με το Τάλιν, οπότε είπαμε να το δοκιμάσουμε και αυτό. Το πλοίο αρκετά μεγάλο, ουσιαστικά δεν κούνησε καθόλου σε όλη τη διαδρομή. Κόστος για τις καθημερινές 18 ευρώ - για Κυριακή απόγευμα 35. Φυσικά ήταν γεμάτο με Φινλανδούς οι οποίοι κουβαλούσαν ολόκληρα κιβώτια με μπύρες αγορασμένα από την Εσθονία. Όπως μας είπε Φινλανδός η τιμή από ένα κιβώτιο μπύρες στο Τάλιν ισοδυναμεί με δύο μικρά κουτάκια στο Ελσίνκι. Αυτό αρκούσε για να μας κάνει να ανησυχήσουμε το τι μας περίμενε στο τελευταίο κομμάτι του ταξιδιού, λίγο πιο πάνω από τον αρκτικό κύκλο...
ΥΓ Για το μόνο ίσως που μετανιώσαμε σ'αυτή την εκδρομή ήταν ότι η Αγία Πετρούπολη απέχει από το Τάλιν με αεροπλάνο μόλις μια ώρα...

ΥΓ1 Ρίγα ή Τάλιν; Η Ρίγα είναι όμορφη, το Τάλιν παραμυθένιο. Μπορείτε να επισκεφτείτε και τα δύο για να κάνετε σύγκριση. Όποιος θέλει πληροφορίες για ξενοδοχεία και όχι μόνο, μπορεί να επικοινωνήσει με email.