Δευτέρα, 7 Απριλίου 2008

Φιλία στον εργασιακό χώρο

Λίγο καιρό πριν αρκετά ιστολόγια είχανε ασχοληθεί με το θέμα της φιλίας. Μέσα στα πλαίσια παλιότερης ανάρτησης για την εξουσία και τον εργασιακό χώρο, προσπάθησα να δω το θέμα της φιλίας μέσα από αυτό το πρίσμα. Είναι δυνατόν να υπάρξει φιλία μέσα στα πλαίσια του εργασιακού χώρου; Κατά πόσο μπορεί αυτή να επεκταθεί πέραν εργασιακού χώρου και να διατηρηθεί στο χρόνο και έπειτα από αλλαγές;

Μέσα στον εργασιακό χώρο αναπτύσσονται σχέσεις ανθρώπινες. Ειδικά σε ένα γραφείο βλέπεις αρκετούς ανθρώπους για μεγάλο μέρος της μέρας για όσο καιρό δουλεύετε στην ίδια εταιρία. Μαθαίνεις τα χούγια του καθενός, τις μικρές ή μεγαλύτερες παραξενιές, το πώς συμπεριφέρεται όταν δεν έχει εξουσία και πώς όταν αποκτήσει. Με άλλους δένεσαι, άλλους απλώς τους ανέχεσαι, με άλλους πάλι συνεργάζεσαι παράλληλα και αρμονικά αλλά μέχρι ενός σημείου.

Είναι λογικό να αναπτυχθούν σχέσεις. Λογικό και ανθρώπινο. Θα μοιραστείς μερικά πράγματα παραπάνω. Μετά τη δουλειά θα βγείτε για ένα καφέ ή ένα ποτό, κυρίως για να συζητηθούν πράγματα για τη δουλειά που δεν μπορούν να ειπωθούν εντός των τειχών. Σε κάποια εταιρικές εκδρομές ή συναθροίσεις, με κάποιους ανθρώπους θα μιλήσεις περισσότερο. Ίσως αναπτυχθούν και περαιτέρω σχέσεις, για παράδειγμα κουμπαριές. Άλλοι το δείχνουν ότι είναι φίλοι, άλλοι προτιμούν να κρατούν την προσωπική τους ζωή εκτός δουλειάς. Και οι δύο στάσεις ζωής είναι σωστές. Οι πιο...κοντινές σχέσεις συνήθως καλό είναι να κρατούνται μυστικές...

Από την άλλη, αφού δουλεύεις τόσες ώρες, ποιος ο λόγος να μεταφέρεις την δουλειά και στο σπίτι; Όταν εμπλέκονται σχέσεις εξουσίας ή συναγωνισμού, πόσο εύκολο είναι να παρεισφρύσει και η φιλία μέσα σε αυτό το πλέγμα; Γιατί η ηγεσία και η φιλία δύσκολα συμβαδίζουν. Επιπλέον, πόσο σίγουρος μπορεί να είναι κανείς ότι αν χαθεί αυτή η καθημερινή επαφή - πχ με μια αλλαγή θέσης ή πιο έντονα με μια αλλαγή εργασιακού χώρου – θα συνεχιστεί αυτή η φιλιά; Εκ των πραγμάτων λόγω ωραρίων είναι δύσκολο κάτι τέτοιο.

Άνθρωποι είμαστε όλοι...που λέει και το άσμα και χρειαζόμαστε ανθρώπινα στηρίγματα, έχουμε ανάγκη δηλαδή από ανθρώπους δικούς μας. Κάποιον άνθρωπο που να μπορούμε να μοιραζόμαστε τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς μας, ακόμη και τα κουτσομπολιά και τις κακίες μας που ταυτόχρονα να είναι και εντός κλίματος. Οι φιλίες στον εργασιακό χώρο μέσα στη ζωή είναι, όπως και οι αλλαγές. Χρειάζονται χρόνο να χτιστούν, αλλά συχνά μια μόνο επιλογή για να αλλάξουν...