Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

Τουρνέ από κέντρο και πάνω

Η βδομάδα που μας πέρασε ήταν γεμάτη χιλιόμετρα. Κυρίως λόγω δουλειάς στην ουσία όργωσα κομμάτι της Ελλάδας. Κάθε μέρος έχει την ιδιαιτερότητα, την ομορφιά και την δυσκολία του. Παρά την δουλειά, μου αρέσει όποιο μέρος επισκέπτομαι να παρακολουθώ τη ζωή, τους κατοίκους, τα καταστήματα. Η κρίση που βιώνουμε σίγουρα είναι κοινή, το πώς την αντιμετωπίζει ο καθένας μπορεί να διαφέρει. Από την άλλη, η αλλαγή παραστάσεων σίγουρα αναζωογονεί και αντισταθμίζει την κούραση των επιπλέον χιλιομέτρων αλλά και την κακοκαιρία.


Πρώτη στάση στη Χαλκίδα. Οι περισσότεροι λογικά την έχουν επισκεφτεί, έστω και για να δουν την κατεύθυνση που κινούνται τα νερά του Ευβοϊκού στο στενό του Ευρίπου.


IMAG1075
Στο βάθος φαίνεται η παλιά γέφυρα της Χαλκίδας. Παρά την φαινομενική ηρεμία στα νερά, το φαινόμενο βρίσκεται εν εξελίξει


Ηρεμία. Απόλαυση.
Και από την άλλη μεριά η χαρακτηριστική ηρεμία. Η ώρα ήταν εννιά και κάτι το πρωί, οι δρόμοι ακόμη άδειοι. Ένας καφές αγναντεύοντας τη θάλασσα είναι ό,τι πρέπει για πρωινό ξεκίνημα. Όλα αυτά μία περίπου ώρα από Αθήνα.


Επόμενη στάση η Λαμία. Επειδή έφτασα γύρω στις τρεις το μεσημέρι, όλα ήταν άδεια και ήρεμα. Ο κόσμος είχε πάει να φάει και να κοιμηθεί για μεσημέρι, τα καταστήματα κλειστά και στον δρόμο σχεδόν κανείς. Σίγουρα κάνουμε κάτι λάθος στην Αθήνα...


Θέα προς το κάστρο της Λαμίας
Η Λαμία είναι περίεργα χτισμένη ανάμεσα σε λόφους με αποτέλεσμα η πόλη να έχει αρκετές υψομετρικές διαφορές. Για όσους δεν το γνωρίζουν, έχει και ένα κάστρο.


IMAG0758
Το άγαλμα του Αθανασίου Διάκου στην ομώνυμη πλατεία. Πίσω διακρίνονται τα σκαλιά που ανεβαίνουν ακόμη πιο πάνω. Η Λαμία, παρεμπιπτόντως, έχει αρκετές πλατείες και - ως φυσικό επακόλουθο - πολλές καφετέριες.


Από Λαμία πήρα τον δρόμο μέσω Δομοκού για Λίμνη Πλαστήρα. Έντονη η ομίχλη και η βροχή. Μάλιστα σε ένα σημείο του δρόμου που πήγαινα με 20χλμ/ω και σχεδόν δεν έβλεπα μπροστά μου, χαλάσανε όλοι οι σταθμοί και το μόνο που έπιανε το ραδιόφωνο ήταν εκκλησιαστικά. Περίεργο σκηνικό.


Λίμνη Πλαστήρα. Αλπικό τοπίο.
Παρά το ότι είχε να χιονίσει ημέρες, το χιόνι ήταν αρκετό. Το τοπίο αλπικό. Δυστυχώς η επίσκεψη ήταν στα πλαίσια επαγγελματικού συνεδρίου και δεν είχαμε αρκετό χρόνο για βόλτα στη λίμνη.


DSCN5481
Στο τοπίο κυριαρχούσε το άσπρο της ομίχλης και του χιονιού. Το πρωί που δεν είχε προλάβει να σηκωθεί καλά-καλά η ομίχλη, φαινόταν η παγωμένη λίμνη. Το πολύ χιόνι, όπως μας λέγανε οι ντόπιοι, τους έκανε ζημιά στον τουρισμό. Ίσως ανακάμψουν με την άνοιξη.


Τελευταία στάση - περισσότερο χαλαρωτική και λιγότερα επαγγελματική - η Θεσσαλονίκη. Δε νομίζω ότι χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Είδαμε φίλους, φάγαμε, ήπιαμε, περπατήσαμε, συζητήσαμε για δουλειές. Όλα αυτά σε κλίμα ήρεμο, αισθητή η διαφορά από Αθήνα, παρά το κρύο που ήταν πιο έντονο.


DSCN5500
Μια βόλτα στην Αριστοτέλους είναι αναπόφευκτη. Από τα αγαπημένα μου σημεία για περπάτημα, θυμίζει ευρωπαϊκές πόλεις με τις μεγάλες πλατείες και τα όμορφα κτίρια.


DSCN5503
Η θάλασσα σε μια πόλη προσδίδει κατιτίς παραπάνω. Ειδικά όταν προσφέρεται για βόλτα, με πόδια ή και με ποδήλατο. Όταν θα ολοκληρωθεί και το υπόλοιπο κομμάτι της παραλίας η βόλτα θα είναι ακόμη πιο απολαυστική.


504 χλμ αργότερα, η επιστροφή. Έτσι κάπως ολοκληρώθηκε αυτή η πενθήμερη βόλτα. Αναχώρηση Τετάρτη, επιστροφή Κυριακή, πάνω από 1000 χλμ, στάση σε 5 πόλεις. Κούραση, αλλαγή παραστάσεων, διαφορετικές εικόνες, ωραίες στιγμές. 

ΥΓ Η πέμπτη στάση ήταν έκπληξη στους γονείς στη Λάρισα, έστω και για μια ώρα. Από εκεί παρέλειψα τις φωτογραφίες, κάποιες όμορφες στιγμές δεν είναι εύκολο να καταγραφούν...