Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2011

Νοσταλγώντας (σ)τα πρωτοβρόχια

Σήμερα άρχισαν τα πρωτοβρόχια. Έπειτα από διάστημα έντονης ζέστης και κουφόβρασης, οι πρώτες βροχές του Σεπτέμβρη, περιγραφές των οποίων βρίσκονται στα σχολικά βιβλία, ήρθαν να ανακουφίσουν. Φέρνουν μαζί μια νοσταλγία. Εικόνες του καλοκαιριού που μόλις πέρασε αναμιγνύονται με εικόνες του φθινοπώρου που έρχονται, μαζί με τον χειμώνα που αχνοφαίνεται στο βάθος. Ενδιάμεσα βέβαια οι ζέστες θα επιστρέψουν. Αυτό συμβαίνει πάντα με τα πρωτοβρόχια, είναι ένα διάλειμμα της καλοκαιρίας και προπομπός του φθινοπώρου. 

Φέτος βέβαια τα σχολικά βιβλία δεν έχουν μοιραστεί στους μαθητές ακόμη, ίσως όμως μπορούν να τα αναπληρώσουν οι περιγραφές και ιστορίες από τα παλιά. Αλήθεια, πόσο συχνά μαζεύεται ο κόσμος να ακούσει παλιές ιστορίες, την αξία της κάθε εποχής και του καιρού; Ποιος γνωρίζει άραγε ποιες εργασίες είναι του φθινοπώρου, ποια φρούτα και λαχανικά είναι της εποχής και ποια πρέπει να φυτέψουμε; Ή τα πιο απλά πράγματα, όπως η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος; 

Κάθομαι στο μπαλκόνι και μυρίζω τη βροχή. Ο Ποδονίφτης κατεβάζει νερό, ενώ αστραπές φωτίζουν τον ουρανό είτε προς την Πάρνηθα είτε προς το Αιγάλεω. Μουσική από το νερό, τα χρώματα της νύχτας και οι μυρωδιές της βροχής. Πολλές αισθήσεις μαζεμένες. Όλα αυτά τρεις μέρες πριν την φθινοπωρινή ισημερία, την ώρα που έπιασε έντονη βροχή. Καλή στιγμή για νοσταλγία...