Σάββατο, 8 Μαΐου 2010

Η πλησιέστερη έξοδος μπορεί να βρίσκεται πίσω σου*

Καθώς η πραγματικότητα σπάνια είναι ένα πράγμα συγκεκριμένο, σχεδόν όλοι έχουμε μια τάση να πιστεύουμε κομμάτι αυτής. Και αυτό το κομμάτι καθορίζεται με βάση του τι βλέπουμε να εξελίσσεται μπροστά μας, τι έχουμε ήδη αποφασίσει να πιστέψουμε βρίσκοντας μικρότερα ή μεγαλύτερα πατήματα και φυσικά ό,τι μας μεταφέρουν άλλοι. Αυτό γίνεται γιατί πρέπει να έχουμε μια βάση, πρέπει μέσα στο χάος να έχουμε κάτι σταθερό να πιαστούμε. Είναι καθαρά ανθρώπινο, είναι φυσιολογικό.

Το τι βλέπουμε βασίζεται στη θέση μας, στην κατάσταση που βρισκόμαστε (κυρίως πνευματική), στο πόσο ανοιχτοί είμαστε να δεχτούμε κάποια πράγματα. Συνήθως αυτό που κάνουμε είναι να περιχαρακωνόμαστε γύρω από αυτά που θεωρούμε ότι ξέρουμε και έχουμε αποδεχτεί ως αλήθεια. Αυτά που βλέπουμε μπροστά μας μόνο χωρίς να έχουμε διάθεση να ανοιχτούμε λίγο πέρα από αυτά.

Η κατάσταση αυτή μας οδηγεί σε ορισμένα σφάλματα. Καταρχάς έτσι χάνουμε την σφαιρικότητα της πραγματικότητας. Δεν έχουμε αίσθηση του τι γίνεται πίσω μας, δεξιά ή αριστερά μας, λίγο πιο πέρα από εμάς σε σημείο που δεν είναι ορατό. Έπειτα, εμμένοντας στην άποψή μας ότι αυτό που είδαμε είναι η απόλυτη αλήθεια, χάνουμε τα οφέλη που μπορούμε να έχουμε από κάτι διαφορετικό και διαστρεβλώνουμε την πραγματικότητα. Το πιο συχνό δε είναι ότι φανατιζόμαστε στην ιδέα που έχουμε - σχετικά αυθαίρετα - σχηματίσει και κοινώς "δεν μπορούμε να δούμε πέρα από τη μύτη μας". Και αυτή είναι η αιτία πολλών προβλημάτων που εξελίσσονται τριγύρω μας καθημερινά. 

Γιατί σωστά είδαμε και ακούσαμε κάποια πράγματα - κανείς δεν διαφωνεί με αυτό -  είναι όμως αυτά όλα όσα έχουν διαδραματιστεί; Μήπως κοιτώντας και λίγο πίσω μας δούμε κάποια πράγματα διαφορετικά; Τελικά μπορεί να καταλήξουμε από εκεί που ξεκινήσαμε, αλλά τουλάχιστον θα είμαστε σίγουροι ότι έχουμε κάνει όλη τη διαδρομή.

* από το The nearest exit may be behind you που λένε οι αεροσυνοδοί στα αεροπλάνα

ΥΓ Λέγοντας πίσω εννοείται και το δεξιά-αριστερά-λίγο πιο πέρα-λίγο πιο μακριά. Να διευρύνουμε δηλαδή τους ορίζοντές μας και την σκέψη μας.