Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2009

Αίγινα: ο θησαυρός της Βαγίας

Η Αίγινα είναι ένα μικρό σχετικά νησί του Αργοσαρωνικού (βλέπε σχετικό χάρτη) σε σχετικά μικρή απόσταση από τον Πειραιά και με συχνά δρομολόγια - τα δελφίνια κάνουν περίπου 40', τα συμβατικά περίπου τον διπλάσιο χρόνο. Κατοικείται από την αρχαιότητα, είναι άλλωστε το νησί του Αιάκου αλλά και το μέρος όπου δημιουργήθηκαν οι Μυρμιδόνες, σύμφωνα με τον μύθο - αργότερα μετακόμισαν προς Πήλιο μεριά. Ήταν επίσης η πρώτη ανεπίσημη πρωτεύουσα της νεότερης Ελλάδας, πριν το Ναύπλιο κιόλας. Κάποια από τα πρώτα κτίρια του Καποδίστρια ακόμη υπάρχουν στην πόλη όπως το Ορφανοτροφείο ή το οίκημα που στέγαζε την άτυπη Τράπεζα της Ελλάδος.
Αρκετοί από εμάς έχουμε διαβάσει ως παιδιά βιβλία της Ζωρζ Σαρρή. Ίσως το πιο γνωστό απ'όλα είναι ο Θησαυρός της Βαγίας, είχε μάλιστα γυριστεί και σειρά στην ΕΤ1 τη δεκαετία του '80. Η ιστορία εξελίσσεται στην Αίγινα. Εκπληρώνοντας παιδικό όνειρο αποφασίσαμε λοιπόν, ανάμεσα στα άλλα, να ακολουθήσουμε τα βήματα των πρωταγωνιστών του βιβλίου στις διάφορες τοποθεσίες του νησιού. Όποιος δεν το έχει διαβάσει, ποτέ δεν είναι αργά!
Νυχτερινή άποψη από το λιμάνι της Αίγινας - άσχετο με την πλοκή.
Η Αίγινα, παρά το μικρό της μέγεθος, έχει αρκετά μνημεία. Καθοδόν για την Παλιαχώρα, που είναι η μεσαιωνική πρωτεύουσα του νησιού χτισμένη σε έναν λόφο, βρίσκεται το μοναστήρι του αγίου Νεκταρίου. Πολύ όμορφες είναι οι σκάλες που οδηγούν από τη νέα εκκλησία στην παλιά, ανάμεσα σε μπουκαμβίλιες και άλλα λουλούδια.

Δίπλα σχεδόν βρίσκεται η Παλιαχώρα. Από τη μεσαιωνική αυτή πόλη αυτή τη στιγμή σώζονται μόνο 38 εκκλησίες. Η πόλη είχε χτιστεί εκεί προφανώς για το φόβο πειρατών. Όταν ο φόβος εξέλιπε, η ανάπτυξη του νησιού συνεχίστηκε στα παράλια.

Γνωστότερη εκκλησία στην Παλιαχώρα είναι αυτή του αγίου Διονυσίου ή αλλιώς Επισκοπή. Εδώ διαδραματίστηκε μέρος της πλοκής, αφού ήταν αρχικά το μέρος όπου πίστευαν ότι ήταν κρυμμένος ο θησαυρός.
Η Επισκοπή όπως φαίνεται ανεβαίνοντας.

Κιονόκρανο στον προαύλιο χώρο

Συνεχίζοντας, περνάει κανείς από τον Μεσαγρό, καταλήγει στην Αγία Μαρίνα. Το παραθαλάσσιο αυτό χωριό κατά τις δεκαετίες '60 και '70 ήταν κάτι αντίστοιχο της Μυκόνου. Φοιτητικές εκδρομές κατέληγαν εδώ, πολλοί τουρίστες ερχόντουσαν από Πειραιά μόνο για την πλαζ της, ενώ υπήρχε ακτοπλοϊκή σύνδεση απευθείας από Πειραιά! Αργότερα η πλαζ καταστράφηκε από την άναρχη δόμηση που φτάνει μέχρι τον αιγιαλό. Τώρα δειλά-δειλά επανέρχονται οι τουρίστες.

Επιστρέφοντας κανείς από την Αγία Μαρίνα από τον παραλιακό δρόμο, περνά από το μικρό ψαροχώρι της Βαγίας. Εδώ ήταν το μέρος όπου μένανε οι πρωταγωνιστές του βιβλίου αλλά πέραν τούτου ουδέν. Το χωριό είναι μικρό χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Μια στάση αρκεί.

Λίγο πριν την πόλη της Αίγινας βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της Κολώνας. Οικισμός που κατοικείται από τους προϊστορικούς χρόνους. Αξίζει μια επίσκεψη κυρίως για την θέα προς την πόλη και το λιμάνι.


Σημαντικότερος αρχαιολογικός προορισμός της Αίγινας είναι ο ναός της Αφαίας. Παλιότερα υπήρχε η σύγχυση ότι ο ναός ήταν αφιερωμένος στη θεά Αθήνα. Πλέον είναι ξεκάθαρο ότι το όνομα σημαίνει άφαντη (αφαία) ενώ υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές του μύθου.

Ο ναός είναι πώρινος και βρίσκεται σε περίοπτη θέση, αφού έχει θέα προς Πελοπόννησο, Ελευσίνα, Πειραιά και Σαλαμίνα από τη μία και Σούνιο, Κέα, Κύθνο προς την άλλη μεριά. Είναι σε σχετικά καλή κατάσταση, όπως μαρτυρούν οι φωτογραφίες.Διακρίνεται δε και το ιερό του ναού στο εσωτερικό.


Τα βήματα των "κυνηγών" του θησαυρού της Βαγίας κατέληξαν στον ναό αυτό. Κατά πάσα πιθανότητα, ο θησαυρός βρέθηκε σ'αυτή τη στέρνα. Αυτά ως προς τη μυθοπλασία.
Στην Αίγινα βέβαια υπάρχουν και άλλοι κρυμμένοι θησαυροί. Στην κάτω πλευρά του νησιού στο Όρος, βρίσκεται ο αρχαιότερος βωμός της Ευρώπης αφιερωμένος στον Ελλάνιο Δία, τον Δία δηλαδή όλων των Ελλήνων. Σύμφωνα με εκτιμήσεις χρονολογείται τρεις γενιές πριν τον Τρωικό πόλεμο. Στον χώρο αυτή τη στιγμή βρίσκεται εκκλησάκι, γεγονός που φανερώνει γι άλλη μια φορά τη συνέχεια των θρησκειών.

Λίγα μέτρα πιο πάνω βρίσκεται μια τεχνητή στέρνα όπου είναι και ο χώρος που γίνονταν οι τελετές. Η τεχνητή αυτή δεξαμενή διατηρείται ως σήμερα.

Οι παραλίες της Αίγινας είναι κυρίως βραχώδεις. Υπάρχουν βέβαια μερικές που ξεχωρίζουν όπως της Αγίας Μαρίνας ή αυτή της Πέρδικας. Απέναντι από το γραφικό αυτό ψαροχώρι βρίσκεται το νησάκι της Μονής. Το νησάκι αυτό είναι ακατοίκητο και χρησιμεύει ως καταφύγιο για αίγαγρους, παγώνια και λαγούς. Έχει συνέχεια καραβάκι που σε πηγαινοφέρνει με 5 ευρώ. Η παραλία που δένει το καραβάκι έχει beach bar και ξαπλώστρες.

Αν διαθέτει κανείς μια μικρή περιπετειώδη διάθεση, μπορεί να περπατήσει την πίσω βραχώδη παραλία, όπου τα νερά είναι ασύγκριτα καλύτερα. Εκεί υπάρχουν και τα ίχνη από εγκαταστάσεις κάμπινγκ του ΕΟΤ - πλέον δεν επιτρέπεται η διαμονή το βράδυ για την προστασία των ζώων και του νησιού.

Σε μικρή απόσταση από την Αίγινα βρίσκεται φυσικά και το Αγκίστρι. Την επόμενη φορά όμως η βόλτα προς τα εκεί.
Κλείνοντας αυτό το οικογενειακό τετραήμερο, η Αίγινα μας χαιρετά με δύο χαρακτηριστικές φωτογραφίες. Η πρώτη είναι από τον αρχαιολογικό χώρο της Αφαίας, ενώ η δεύτερη από την Κολώνα.



Καλή συνέχεια στην αναζήτηση θησαυρών εύχομαι...

ΥΓ Ο μετριασμός σχολίων ενεργοποιήθηκε γιατί το τελευταίο διάστημα πολλά ιστολόγια δεχτήκαμε "επίθεση" από κινέζικο bot που γέμιζε τις αναρτήσεις με διάφορα περίεργα. Έχουν σταλεί αναφορές στη google και περιμένουμε.
ΥΓ1 Νεότερη ανάρτηση για την Αίγινα στο blogtravels.gr