Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2009

Περί πνεύματος των εκλογών

Γυρνώντας χθες το απόγευμα από Κυψέλη προς το σπίτι μου, εγκλωβίστηκα μαζί με αρκετούς άλλους στα στενά του αρχιπελάγους της πόλης. Αρχιπέλαγος καθότι όλοι οι δρόμοι γύρω έχουν ονόματα νησιών αλλά και επειδή κατοικείται από ανθρώπους εξωτικούς. Περάσανε μπροστά μας ορισμένοι από αυτούς κρατώντας πλαστικές σημαίες κόμματος που είχε ομιλία εκείνη την ώρα στο Πεδίον του Άρεως. Σημασία δεν είχε το χρώμα της σημαίας, καθότι και προχθές και σήμερα τα ίδια γίνονται. Ούτε ότι ο συμπολίτης μας είχε σκουρότερο δέρμα από το σύνηθες (σημείο των καιρών και αυτό), ούτε καν η κυκλοφοριακή συμφόρηση που είχε δημιουργηθεί επειδή ο δρόμος ήταν κλειστός.

Η κατάσταση είναι άμεσα συνυφασμένη με τις επερχόμενες εκλογές. Αρκετός κόσμος (περίπου ένας στους δύο) δε θα πάνε να ψηφίσουνε. Θα προτιμήσουν τις παραλίες, τις βόλτες, κάπου μακριά από τις κάλπες για τις ευρωεκλογές. Η σκανδαλολογία, το τριήμερο που "δε λέει να χαθεί", οι βόλτες στο εξωτερικό που είναι της μόδας (βλέπε Μόναχο, Παραγουάη) είναι λόγοι που η αποχή φαίνεται ότι θα είναι μεγάλη. Λόγοι κατανοητοί μεν, όχι και τόσο εύκολα αποδεκτοί δε.

Καταρχάς το τριήμερο. Σίγουρα είναι απώλεια το τριήμερο. Σαφέστατα αν δεν ήταν οι εκλογές, οι περισσότεροι θα πηγαίναμε σίγουρα βόλτα είτε προς κάποιο νησί, χωριό είτε προς αναζήτηση παραλίας. Λογικό και θεμιτό. Τι μας εμποδίζει όμως να το κάνουμε και την Κυριακή; Να πάμε δηλαδή πρωί να ψηφίσουμε και μετά βουρ για παραλία; Σκεφτείτε το όσοι δεν έχετε ήδη φύγει για κάπου μακριά.

Έπειτα, το ζήτημα της πολιτικής απαξίωσης. Η εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς και την πολιτική γενικότερα βρίσκεται στο ναδίρ. Σκάνδαλα ξεφυτρώνουν καθημερινά, το συνάφι αλληλοκατηγορείται αλλά όταν έρθει η κρίσιμη ώρα αλληλοπροστατεύεται. Και μέσα σ'αυτά και η οικονομική κρίση. Σαφέστατα και η διαμαρτυρία από πλευράς μας είναι αναγκαία. Αρκετοί αντιπαραθέτουν το επιχείρημα ότι η αποχή είναι διαμαρτυρία, είναι πολιτική στάση. Πολιτική στάση δεν είναι σίγουρα - από πότε η απραξία έγινε στάση; Αυτό σαν επιχείρημα δε στέκει από μόνο του. Το να πάω να αράξω σε μια ξαπλώστρα, βρίζοντας παράλληλα το σύστημα και αυτούς που το εκφράζουν είναι κάτι λιγότερο από ένα βότσαλο που αναπηδά στη θάλασσα κάνοντας γκελ. Αναρωτιέμαι άραγε, αν δεν ήταν κάποιο καλοκαιρινό τριήμερο αλλά μέσα πχ στον Νοέμβρη, θα γινόταν τόσος χαμός για την "πολιτική απαξίωση" και το "σιγά μην πάω να τους ψηφίσω, να μάθουνε αυτοί";

Δείτε το διαφορετικά. Φωνάζουμε διαρκώς ότι το πολιτικό σύστημα είναι αναξιόπιστο, ότι τα υπάρχοντα κόμματα έχουν πάψει να εκφράζουν τον κόσμο αλλά μόνο την τσέπη τους. Σωστό αυτό. Και την κρίσιμη ώρα που είναι να εκφράσουμε επίσημα τη θέση μας, τι κάνουμε; Σιωπούμε αφήνοντας τους άλλους να κάνουν τη δουλειά τους. Και λέγοντας άλλους εννοώ τους κομματικούς στρατούς που τρέχουν στις συγκεντρώσεις όπως αυτή που ανέφερα στην αρχή. Αφήνω δηλαδή αυτούς που καθημερινά κοροϊδεύω εντέλει να με εκπροσωπήσουν. Θαρραλέα στάση, σωστά;

Καθότι φωνακλάδες σαν λαός, φωνάζουμε επίσης για την οικογενειοκρατία, τις μίζες, τους κουρασμένους πολιτικούς. Τι κάνουμε γι αυτό; Πάμε και τους ξαναψηφίζουμε; Για να μην αδικούμε τα πάντα, στις τελευταίες εκλογές αρκετοί παλιοί πολιτικοί έμειναν απ'έξω, ονόματα τρανταχτά. Βέβαια κάποιοι φρόντισαν να τα επαναφέρουν τοποθετώντας τους στα ευρωψηφοδέλτια. Μήπως όμως και αυτές οι εκλογές είναι ευκαιρία για νέα πρόσωπα; Μήπως καταψηφίζοντας τους μεγάλους και κουρασμένους δώσουμε την ευκαιρία σε νέες φωνές να έρθουν στο προσκήνιο; Αλήθεια, δεν έχουμε καν την περιέργεια να τους ακούσουμε, να δούμε αν έχουν κάτι να πούνε; Ξέχωρα που αν οι μεγαλύτεροι νιώσουν τον ανταγωνισμό, ίσως κοιτάξουν να βελτιωθούν - αυτό καμιά φορά βοηθάει.

Η δική μου απόφαση είναι ειλημμένη. Θέλω να ακούσω κάποιους καινούριους, να δω τι έχουν να πουν. Θα τους δώσω από πλευράς μου την ευκαιρία να ακουστούν εκεί που μπορούν. Ας μην ξεχνάμε ότι οι ευρωεκλογές είναι εξίσου σημαντικές με τις εθνικές, καθότι πολλά πράγματα που μας επηρεάζουν καθημερινά αποφασίζονται στην Ευρωβουλή. Και ας πάει χαλάλι το τριήμερο, ευκαιρίες για αποδράσεις υπάρχουν αρκετές. Καλή ψήφο και καλή επιστροφή.


ΥΓ Οικονομική Κρήτη είπε ο νυν, ούτε μία ψήφος χαμένη στις κάλτσες είπε ο ερχόμενος. Πού να πιάσουν και οι ζέστες. Βρε δεν πάμε καλά...