Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2008

Αθήνα χαμογελαστή

Το σημερινό πρωινό ήταν ηλιόλουστο. Ήλιος με δόντια βέβαια, αλλά δεν παύει να είναι ήλιος. Και όπου σε χτυπάει, σε ζεσταίνει. Αλίμονο σ'αυτούς που θα βρεθούν στη σκιά του - το κρύο από την χιονισμένη Πάρνηθα είναι τσουχτερό. Οι δρόμοι της πληγωμένης Αθήνας άδειοι.
Τα βήματά μας μας έφεραν εδώ.
Η αλήθεια είναι ότι μέρα είχαμε κάποια χρόνια να ανέβουμε. Η θέα και η ορατότητα ήταν τρομερές. Ένα παράθυρο στην πόλη...
Μπορούσε κανείς να διακρίνει μέχρι πέρα τη θάλασσα και όλη την Αθήνα περιμετρικά. Το μνημείο της πόλης δεσπόζει εδώ και μερικές χιλιάδες χρόνια επιβλητικό, μέρα και νύχτα.
Άδειοι οι δρόμοι της πληγωμένης πόλης και χθες το βράδυ. Ο κόσμος ετοιμαζόταν για ρεβεγιόν ή απλώς δεν είχε διάθεσει να κατεβεί στο κέντρο. Παρόλα αυτά η πόλη είναι εδώ και θα ανανήψει. Μέσα από τις πληγές, μαζί με τα πληγωμένα της παιδιά, με τα χίλια μύρια προβλήματα και την όμορφη ασχήμια της.
Γιατί απλούστατα είναι γιορτές και σ'αυτό μπορούμε να ελπίζουμε. Χρόνια πολλά και καλά με υγεία και ευτυχία σε όλους μας. Αυτό και τίποτε άλλο.