Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2008

Το παράδειγμα(;) της χώρας μας

Η παγκοσμιοποίηση είναι εδώ. Όπως εδώ είναι και η ακρίβεια, η ανεργία, οι κοινωνικές ανισότητες, η αβεβαιότητα για το μέλλον. Όλα αυτά που αποτελούν τις αιτίες των γεγονότων που βιώνουμε αυτές τις μέρες. Αφορμή τραγική στάθηκε η δολοφονία του νεαρού.

Εκδηλώσεις συμπαράστασης, εκδηλώσεις διαμαρτυρίας γίνονται αυτές τις μέρες σε όλο τον κόσμο. Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία κόσμος βγαίνει στους δρόμους. Μέχρι πρόσφατα ήταν Έλληνες του εξωτερικού, πλέον συμμετέχουν και άλλες εθνικότητες - μέχρι και οι γείτονές μας αντιδρούν. Η πληροφόρηση μέσω διαδικτύου φτάνει άμεσα παντού. Οι εικόνες μέσω τηλεόρασεις μπαίνουν σε όλα τα σπίτια σε άμεσο χρόνο. Όπως εμείς πληροφορούμαστε (όταν βγάζουμε τις παρωπίδες φυσικά) για το τι συμβαίνει στον κόσμο, τώρα ο κόσμος πληροφορείται το τι συμβαίνει σε μας. Και δεν πληροφορείται απλώς. Παρατηρεί με ανησυχία. Από επίσημα χείλη εκφράζονται οι ανησυχίες ότι παρόμοιες καταστάσεις θα ζήσουν και άλλες χώρες. Ίσως γιατί τα προβλήματα είναι παγκόσμια, ίσως γιατί η κατάσταση είναι παντού εξίσου δύσκολη. Ένα είναι σίγουρο, δεν είμαστε οι μόνοι που αισθανόμαστε έτσι, δεν είμαστε οι μόνοι που αντιμετωπίζουμε δυσκολίες. Φόβοι για "ελληνοποίηση" της Ευρώπης...


Τη σκυτάλη στις διαμαρτυρίες ανέλαβαν οι νέοι. Είναι η πρώτη γενιά έπειτα από πολλά χρόνια που το μέλλον της διαφαίνεται χειρότερο από τις προηγούμενες. Έως τώρα όλες οι γενιές είχαμε κάποια καλύτερα πράγματα να περιμένουμε στο μέλλον. Τουλάχιστον αντιδρούν... Γιατί φαίνεται τελικά ότι η γενιά του Πολυτεχνείου κάποια στιγμή μας έσωσε (και τους ευγνωμονούμε γι αυτό), αλλά πλέον αποτελεί τροχοπέδη για τη χώρα αυτή έχοντας γαντζωθεί στην εξουσία και μας βουλιάζει ολοένα και περισσότερο.