Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2008

Όνειρα θερινής νυχτός στην πόλη

Στον απόηχο του φετινού καλοκαιριού που σιγά-σιγά ετοιμάζεται να κλείσει τον κύκλο του, στιγμές καλοκαιρινές συνεχίζουν να αναπηδούν μέσα στην πόλη που ξαναγεμίζει από κόσμο. Στιγμές που δύσκολα τις συναντά κανείς σε άλλη εποχή.

Θερινός κινηματογράφος κάπου στο κέντρο της πόλης. Με τις πολυκατοικίες τριγύρω. Τα αναρριχητικά φυτά, ίσως τα κιτς αρχαιοελληνικά αγάλματα, τα εκσυγχρονισμένα καθίσματα και το μπαρ που πλέον προσφέρει αρκετά περισσότερα. Η αίσθηση του κινηματογράφου όπως δεν μπορεί κανείς να τη βιώσει στις κλειστές αίθουσες. Ταινίες καινούριες ή επανεκδόσεις, δεν έχει σημασία. Μόνο η διάθεση και η παρέα. Φυσικά ένα παγωμένο μπουκάλι μπύρα αποτελεί το φυσικό συμπλήρωμα όλου αυτού του πακέτου.

Τα ελάχιστα πάρκα και πλατείες της πόλης. Κόσμος πηγαινοέρχεται, κάθεται στα παγκάκια. Παιδιά τρέχουν με τα ποδήλατα, έφηβοι στα πρώτα τους τσιγάρα, μεγαλύτερες παρέες που γελάνε. Κυρίως αλλοδαποί, οι οποίοι ξέρουν να εκτιμούν καλύτερα κάποια χαρίσματα της πόλης αυτής. Κάτι που και εμείς οι γηγενείς κάναμε μια εικοσαετία περίπου πριν. Συχνότερος τόπος επίσκεψης το περίπτερο της γωνίας που μένει ανοιχτό μέχρι αργά και παρέχει τα πάντα, από τσιγάρα για τους καπνίζοντες, προφυλακτικά για τους τυχερούς και κουτάκια μπύρες για όλους τους υπόλοιπους.

Η παρέα του μπαλκονιού. Αν είσαι στο απέναντι μπαλκόνι μπορεί να μην το εκτιμήσεις και να θυμίσεις λίγο σαν τη διαφήμιση παγωτού με την ατάκα του παππού «Να φύγετε από εδώ, να πάτε αλλού». Κατά βάθος όμως θα ήθελες να ήσουν εκεί, ανάμεσα σ’αυτούς τους ανθρώπους που γελάνε, που συζητάνε, που μοιράζονται ιδέες και εμπειρίες στο απέναντι μπαλκόνι με θέα στην καλύτερη τα απλωμένα καθαρά ρούχα του απέναντι – για λίγους τυχερούς η θέα μπορεί να είναι Ακρόπολη, Λυκαβηττός. Κουβέντες που γίνονται περισσότερο ή λιγότερο χαμηλόφωνα, με ή χωρίς μουσική, που κρατάνε μέχρι πρωί και θυμίζουν λίγη από την ανεμελιά των φοιτητικών χρόνων. Κουβέντες με τη συνοδεία αναψυκτικών, ελαφρών τσιμπολογημάτων και φυσικά ποτηριών μπύρας.

Όνειρα θερινής νυχτός μέχρι το επόμενο καλοκαίρι. Η πόλη εδώ θα είναι και θα το περιμένει... Ώρα για τις ομορφιές του φθινοπώρου.