Κυριακή, 1 Ιουνίου 2008

Υγεία και παιδεία

Ίσως οι δύο πιο σημαντικοί οργανωμένοι θεσμοί κάθε κράτους. Με πολλά κοινά χαρακτηριστικά και οι δύο. Ίσως όμως οι δύο πιο ανοργάνωτοι, κακοδιαχειρισμένοι, καταπονημένοι και παρεξηγημένοι θεσμοί – τουλάχιστον όσον αφορά σ’αυτή τη χώρα.

Από τη μια έχουμε την Υγεία. Σήμερα είναι η Ημέρα της Αμαλίας – οξύμωρο ίσως ότι χθες ήταν η Παγκόσμια Μέρα κατά του Καπνίσματος. Ίσως δεν ήταν η πιο χαρακτηριστική περίπτωση ιατρικού λάθους. Λάθη γίνονται καθημερινά, αρκετά από αυτά ανθρώπινα, άλλα από αμέλεια λόγω αδιαφορίας. Το θέμα είναι γιατί; Γιατί γιατροί να παλεύουν με ανύπαρκτα μέσα ή μέσα που «κοιμούνται» σε κάποιες αποθήκες; Γιατί ασθενείς να ταλαιπωρούνται γραφειοκρατικά για ένα απλό πράγμα και να πρέπει να περνάνε από επιτροπές και κόντρα επιτροπές για επαναξιογήσεις λες και πχ το κομμένο μέλος μπορεί να ξαναφυτρώσει! Γιατί να πρέπει να δώσω φακελλάκι ή να πάω στο ιδιωτικό νοσοκομείο για να έχω σωστή αντιμετώπιση; Και γιατί το σύστημα να βασίζεται στην καλή θέληση και το αίσθημα της ευθύνης λίγων μόνο κοινωνικών λειτουργών – γιατρών που τιμούν τον όρκο που έχουν πάρει;

Από την άλλη η Παιδεία, τουλάχιστον όσον αφορά στην οργανωμένη της μορφή. Είναι το μαλακό υπογάστριο της κοινωνίας μας, εν τούτοις δέχεται διαρκώς χτυπήματα. Ενώ είναι το μέλλον, η ελπίδα της χώρας για κάτι καλύτερο, ταλανίζεται από μικροκομματικά προβλήματα, προσωπικές επιδιώξεις και «μεγαλεπίβολα» σχέδια. Αίθουσες που καταρρέουν, βιβλία που δεν φτάνουν, σχολεία που κλείνουν, διδάσκοντες που αδιαφορούν ή είναι ανίκανοι. Και ανάμεσα σε όλα αυτά, πάλι λίγοι ευσυνείδητοι που αγαπούν τα παιδιά και αυτό που κάνουν να παλεύουν μέσα σε όλο αυτό το χαμό να βγάλουν μερικούς σωστούς ανθρώπους στην κοινωνία.

Κοινά χαρακτηριστικά και των δύο η σημαντικότητα που θα έπρεπε να έχουν και η αδιαφορία που επιδεικνύεται απέναντί τους. Κακά τα ψέματα, όλα από την παιδεία ξεκινούν και στην υγεία καταλήγουν. Και αντί για αυτό, ο εκάστοτε υπουργός εφαρμόζει (;) τις δικές του θέσεις, αυθαίρετα, χωρίς προγραμματισμό. Και η ζωή συνεχίζεται...


ΥΓ Σήμερα είναι η Ημέρα της Αμαλίας. Δεν κάνει κακό να θυμόμαστε...