Τετάρτη, 28 Μαΐου 2008

Απροσδόκητα υπέροχα πλάσματα

Τρίτη. Μια κλασική μέρα τηλεορασοϊντερνετικής σαπίλας. Μια μέρα που οι περισσότεροι είμαστε στημένοι στην τηλεόραση για να δούμε Λαζόπουλο. Αρκετοί από εμάς συνεχίζουμε για να δούμε τα Υπέροχα Πλάσματα – μαζί με τα Μαύρα Μεσάνυχτα ίσως οι κορυφαίες σειρές της τρέχουσας τηλεοπτικής σεζόν. Κλασικό σκηνικό για απανωτές Τρίτες. Και μην κρυβόμαστε, σχεδόν όλοι βλέπουμε, αλλιώς δε θα χτυπούσε ο Λαζόπουλος 70άρια...

Και εκεί που το δίλημμα ήταν μπάνιο και μετά πότισμα στις γλάστρες ή τούμπαλιν – είναι νωρίς ακόμη για μπάνιο και πότισμα ταυτόχρονα – ήρθε το τηλεφώνημα. Αγχωτικό και συνάμα γλυκό. «Τσακίσου γρήγορα και έλα. Δεν είμαι μόνη. Και είναι έκπληξη». Χωρίς δισταγμό, έσπευσα. Από τις ευκαιρίες που δε χάνονται!

Τρία τέταρτα περίπου μετά ήμουν ήδη στον προορισμό – από τα κακά της Αθήνας. Φορώντας μπλουζάκι τύπου...Μπιγκ Μπάμπολ, βερμούδα, καθόλα καλοκαιρινό λουκ! Και απέναντί μου, τα υπέροχα πλάσματα. Χαρούμενα και κουρασμένα απ’τα ψώνια, γελαστά και κεφάτα, λιγότερο ή περισσότερο ξανθά – δεν έχει σημασία. Το μενού περιλάμβανε από επίδειξη εσωρούχων, νέες χρωματικές επιλογές μαγιώ, καυτά φορέματα μέχρι διακόσμηση δωματίου. Και όλα αυτά φυσικά με την άφθονη συνοδεία αβίαστου γέλιου...

Μας πήρε αργά, μέχρι αυτή την ώρα περίπου. Τα έχασα τελικά τα Υπέροχα Πλάσματα. Ή μήπως τα βρήκα;

ΥΓ Τι άλλο να ζητήσει κανείς από μια καλοκαιρινή μαγιάτικη Τρίτη...