Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2008

Καιρός, απεργίες και λοιπές αηδίες

Έχει ο καιρός γυρίσματα. Επίσης ανεμοσκορπίσματα, σκόνη απ’τη Σαχάρα, βροχές, σεισμούς και κατακλυσμούς. Φταίει και ο Μάρτης, γδάρτης και κακός παλουκοκάφτης. Παρεμπιπτόντως, να φορτώσω ξύλα στο αμάξι για το τζάκι. Είναι δυνατόν την προηγούμενη βδομάδα να χτυπάει 25άρια σε βαθμούς Κελσίου, την επόμενη και μέχρι το τέλος του μήνα να μας λένε για μίνι καύσωνα και ένα από τα ελάχιστα τριήμερα του έτους να χαλάει; Ήμαρτον ρε, που λέει και ο Γεωργίου...

Από την άλλη οι απεργίες. Συμφωνώ ότι είναι δικαίωμά σου. Αλλά δεν μπορείς να κόβεις το ρεύμα με το έτσι θέλω. Όντως το ασφαλιστικό είναι σημαντικό θέμα και θίγει πολλά και κεκτημένα. Το κοινό περί δικαίου αίσθημα; Και το αναφαίρετο δικαίωμα του πολίτη – καταναλωτή – ψηφοφόρου – πελάτη στο ηλεκτρικό ρεύμα; Δεν μπορούν τα – δίκαια ή άδικα, δε θα το κρίνω – αιτήματα μιας συντεχνίας να επηρεάζουν το κοινωνικό σύνολο. Για να μην πιάσουμε το θέμα της Τράπεζας της Ελλάδος και της μη λειτουργίας του Χρηματιστηρίου. Πώς να το κάνουμε, αυτό είναι ο καθρέφτης της ελληνικής οικονομίας παγκοσμίως. Δε γίνεται να μένει κλειστό, όσο δίκιο και να έχουν αυτοί οι άνθρωποι. Κάποια πράγματα, απλώς δε γίνονται!

Παρόλο τον καιρό και τις πιθανές διακοπές ρεύματος, αρκετοί θα αναχωρήσουμε. Το βασικό όπου κι αν πάμε, ό,τι κι αν κάνουμε να περάσουμε όμορφα, να ηρεμήσουμε, να ξεκουραστούμε, να αναζωογονηθούμε. Ακόμη και αν μείνουμε στις επάλξεις. Και το βασικότερο όλων να γυρίσουμε όλοι πίσω για να έχουμε να λέμε. Ακόμη και αν μείνουμε και λίγο στα σκοτάδια.

ΥΓ Σκόρπιες σκέψεις, βλέποντας το σκοτάδι στις γύρω περιοχές. Ευτυχώς εμείς έχουμε φως για σήμερα... Από αύριο, θέα στον Κορινθιακό, την γέφυρα και τους παπαροκάδες...
ΥΓ1 Να θυμηθώ να βρίσω δύο φίλες που δουλεύουν στη δεη. Έτσι για το καλό...