Ρώμη: στα βήματα της Dolce Vita (αυτό που λεν ζωή γλυκιά) (3/3)

Η επιλογή του ξενοδοχείου (περισσότερα στο ΥΓ) ήταν να είναι σε απόσταση κοντινή με τα πόδια από το κέντρο και την Fontana di Trevi. Για να πάμε οπουδήποτε, έπρεπε να περάσουμε μπροστά από το μαγευτικό αυτό συντριβάνι, το οποίο ομολογουμένως αποτελεί ένα από τα κύρια αξιοθέατα της πόλης. Είχε κόσμο τόσο με βροχή...

...όσο και με ήλιο...

...είχε δε κόσμο ακόμη και όταν ήταν κλειστό για συντήρηση - κάτι που δεν μας είχε τύχει ξανά, ενώ κύριο μέρος των διαδικασιών ήταν η απομάκρυνση των κερμάτων...

...από κοντά με ή χωρίς την παρουσία γλάρων...

...ενώ χωρίς κόσμο (αλλά πάντα με διακριτική παρουσία της αστυνομίας) ήταν μόνο στις 3 το πρωί.

Λίγο πιο κάτω, μία από τις χαρακτηριστικές υπαίθριες βρύσες της Ρώμης που λειτουργούν με απλό τρόπο: βάζεις το δάχτυλο στην μεγάλη τρύπα και το νερό πετάγεται από την μικρή ώστε να μπορείς να πιεις.

Λίγο πιο κάτω μερικές κολώνες στην Piazza di Petra θυμίζουν το Templo Adriano. Έχουν ενσωματωθεί στο σύγχρονο κτήριο πλήρως.

Προχωρώντας κανείς και περνώντας από τα μικρά στενά, ξεπηδά μπροστά του το Πάνθεον, το κυκλικό κτίσμα αρχικά αφιερωμένο στο δωδεκάθεο, πλέον χριστιανική εκκλησία.

Χαρακτηριστικό του κτηρίου η οπή στο κέντρο για να μπαίνει φως και αέρας, αφού η βαριά κατασκευή του δεν επέτρεπε το να υπάρχουν παράθυρα.

Μπροστά από το Πάνθεον υπάρχει - τι άλλο; - ένας ακόμη οβελίσκος και συντριβάνι με χαρακτηριστικές τερατόμορφες φιγούρες.

Όπως βλέπει κανείς το Πάνθεον, στα αριστερά του βρίσκεται μια μικρή πλατεία η Piazza della Minerva με άλλον έναν οβελίσκο κατασκευής Μπερνίνι που στηρίζεται σε έναν ελέφαντα.

Προορισμό κατά την διάρκεια της ημέρας αλλά και της νύχτας αποτελεί η Piazza Navona με 3 συντριβάνια, εκ των οποίων το μεσαίο είναι το πιο χαρακτηριστικό με τις μορφές των 4 μεγάλων ποταμών της εποχής που χτίστηκε (Νείλος, Γάγγης, Ρίο ντε λα Πλάτα, Δούναβης).

Επί ρωμαϊκών χρόνων, η πλατεία πολλές φορές έκλεινε, γέμιζε με νερό και χρησιμοποιούνταν ως μέρος για ναυμαχίες προς τέρψη των θεατών. Αυτές τις μέρες ορισμένοι ηθοποιοί δίνανε τις παραστάσεις τους.

Όταν έχει ήλιο πάντως, ο ρωμαϊκός ουρανός από την Piazza Navona έχει το κατιτίς του.

Επί της πλατείας είναι ευκαιρία να πιει κανείς τον καφέ του, να φάει κατιτίς ή να πιει μια μπύρα. Στα στενά από την πλατεία προς το ποτάμι χτυπά η καρδιά της νυχτερινής Ρώμης - μαζί με το Τραστέβερε και το Campo de Fiori. Όσοι θέλετε να πιείτε ένα ποτό,κρασί και να διασκεδάσετε επιλέξτε μία από τις 3 αυτές περιοχές. Πάντως να έχετε υπόψιν σας ότι περίπου στις δυόμιση κλείνουν τα πάντα.

Στο Campo de Fiori ειδικά το Σάββατο το βράδυ γινόταν πανικός από πιτσιρικαρία.

Πέραν των κλασικών αξιοθέατων, αξίζει κανείς να περιπλανηθεί στα στενά της Ρώμης χωρίς να πηγαίνει κάπου συγκεκριμένα.

Εκτός από πλατείες, ξεπηδούν αγάλματα και συντριβάνια όπως αυτό κοντά στην πλατεία Barberini και την πλατεία των τεσσάρων συντριβανιών.

Κοντά στην Piazza Barberini βρίσκεται η Via Veneto με όμορφα κτήρια, ακριβά ξενοδοχεία και αρκετά εστιατόρια και μπαράκια.

Επιλέγαμε το Harry's Bar για ένα κοκτέιλ, καθώς αποτελεί ένα από τα παλιότερα και πιο γνωστά μπαρ της Ρώμης. Μην εκπλαγείτε αν δίπλα σας καθίσει κάποιος που μοιάζει στον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι. Είναι λίγο ακριβό, βέβαια, οπότε καλύτερα να περιοριστεί κανείς στο ένα ποτό.

Ολοκληρώνοντας την περιήγηση στη Ρώμη, δεν μπορεί κανείς παρά να αναφερθεί στις ιταλικές πίτσες που έχουν κατακτήσει τον κόσμο με αρκετά διαφορετική συνταγή απ'ό,τι τις ξέρουμε στην Ελλάδα. Λεπτή ζύμη, υλικά στην ουσία ωμά, αποτελεί ενδιαφέρουσα γευστική επιλογή. Αν σας αρέσουν τα καυτερά, συνοδέψτε τις με λάδι στο οποία έχουν βουτηχτεί καυτερές πιπεριές, αξίζει!

Η Ρώμη έχει τόσα πολλά μέρη να επισκεφτεί κανείς. Με ή χωρίς χάρτη η περιπλάνηση είναι κάτι το μοναδικό. Καλό φαγητό, καφέδες, ψώνια και πολλά πολλά άλλα μπορεί να κάνει ο επισκέπτης είτε έρθει για λίγες ή περισσότερες ημέρες. Ένα είναι το μόνο σίγουρο: η Ρώμη μας περιμένει ξανά και ξανά και ξανά...

ΥΓ Η διαμονή μας ήταν στο ξενοδοχείο Fellini Inn, πολύ κοντά στην Piazza Barberini και σε κοντινή απόσταση από την Fontana di Trevi και τα λοιπά αξιοθέατα. Αρκετά καλό για τα λεφτά του (45 περίπου ευρώ το άτομο την βραδιά). Η κράτηση έγινε μέσω booking.com. Επειδή τα ξενοδοχεία στο κέντρο της Ρώμης είναι παλιά κτήρια, χρειάζεται προσοχή πριν την κράτηση. Οι αξιολογήσεις τόσο στο booking.com όσο και στο tripadvisor είναι κατατοπιστικές.

Ρώμη: Βατικανό, Lungotevere και εμπορικό κέντρο (2/3)

Επίσκεψη στη Ρώμη χωρίς επίσκεψη στο Βατικανό είναι στην ουσία μισή δουλειά. Το κρατίδιο του Βατικανού είναι ίσως η πιο απομακρυσμένη από το κέντρο περιοχή με αξιοθέατα. Επιβάλλεται κανείς να το δει για πολλούς λόγους, ένας από αυτούς είναι ότι θα έχει επισκεφθεί άλλη μία χώρα. Η πλατεία είναι από μόνη της αριστούργημα.

Σειρές από κίονες, αγάλματα, άνεμοι και ο οβελίσκος στη μέση. Το μέγεθος της πλατείας είναι για να χωράει όσο κόσμο πρέπει. Έχει αρκετή ουρά ώσπου να φτάσει κανείς στο σημείο ελέγχου των χειραποσκευών, συνήθως όμως κινείται αρκετά γρήγορα. Στην περίπτωσή μας έφτανε περίπου στην άλλη πλευρά της πλατείας, εντούτοις κάναμε γύρω στα 40' μέχρι να μπούμε. Περιττό να πούμε ότι κάποια στιγμή χώθηκαν στο τέλος της ουράς κάποιοι Ιταλοί τουρίστες οι οποίοι μάλιστα έμειναν απαθείς όταν τους τα έψαλλαν κάποιοι άλλοι που περίμεναν - όπως εμείς - ώρα ολόκληρη. Ο καθεδρικός του Αγίου Πέτρου περιλαμβάνει αρκετά παρεκκλήσια και πολλά αγάλματα και αξιοθέατα. Η είσοδος είναι δωρεάν.

Από τα πιο γνωστά εκθέματα είναι η Πιετά του Μιχαήλ Άγγελου (που θα δυσκολευτείτε να βγάλετε φωτογραφία με φλας, καθώς προφυλάσσεται με τζάμι)...

...οι κατακόμβες που βρίσκονται ακριβώς από κάτω, έχουν όμως ξεχωριστή είσοδο και ουρά...

...ο τάφους του Απόστολου Πέτρου όπου βρίσκεται στο σημείο που σταυρώθηκε...

...ο παπικός θρόνος με την γραφή και στα ελληνικά πίσω και δεξιά...

...και πολλά πολλά άλλα. Το Μουσείο του Βατικανού έχει ξεχωριστή είσοδο, περίπου 15' με τα πόδια από εκεί που βρίσκεται ο καθεδρικός και έχει εισιτήριο με τεράστιες ουρές. Είπαμε να μην πάμε. Όποιος θέλει μια ιδέα για το Μουσείο, την Καπέλα Σιστίνα αλλά και περισσότερες πληροφορίες για την εκκλησία του Άγιου Πέτρου και την πλατεία, μπορεί να τα βρει σε παλιότερη σχετική ανάρτηση.

Αυτή τη φορά επιλέξαμε να ανεβούμε στον θόλο της εκκλησίας. Φυσικά και εδώ είχε ουρές, άλλα 40' περίπου παρόλο που ήταν Δευτέρα. Ο επισκέπτης έχει δύο επιλογές, είτε να ανεβεί με ανελκυστήρα ως ένα σημείο και να ανεβεί μετά 320 σκαλοπάτια πληρώνοντας 9 ευρώ, είτε να ανεβεί εξαρχής με τα πόδια 551 σκαλοπάτια, πληρώνοντας 5 ευρώ. Επειδή δεν είχα ανεβεί ξανά, είπα να δοκιμάσω όλη την διαδρομή με τα πόδια. Στο πρώτο κομμάτι η διαδρομή ήταν άνετη, στο δεύτερο όμως μετά τον ανελκυστήρα ήταν στενή και με κλίση. Δεν συνιστάται σε όσους έχουν κλειστοφοβία, καρδιακά προβλήματα κτλ κτλ.

Η θέα βέβαια όταν φτάνει κανείς στην κορυφή είναι μοναδική. Στα πόδια του επισκέπτη εκτείνεται η πλατεία του Αγίου Πέτρου, η Ρώμη, ο Τίβερης και πολλά πολλά άλλα. Επειδή κάφροι υπάρχουν σε όλες τις φυλές, να σημειωθεί ότι αρκετοί πιάνανε στασίδι μπροστά στα κάγκελα χωρίς να βγάζουν φωτογραφίες, εμποδίζοντας τους άλλους να δουν - ανάμεσά τους Γερμανοί, Γάλλοι κτλ. Για να μη μας την λένε περί πολιτισμού και λαών.

Φαίνεται ολόκληρη η πλατεία, τα αγάλματα, ενώ στην δεύτερη διακρίνεται και το Castel San' Angelo.

Από την πίσω πλευρά βλέπει κανείς τους κήπους του Βατικανού, ενώ στα δεξιά λιγάκι εκτός της φωτογραφίας είναι το Μουσείο του Βατικανού.

Παρόλο που είχε ήλιο, φυσούσε αρκετά στα ψηλά και αποφασίσαμε να κατεβούμε. Επόμενη στάση το Castel Sant' Angelo, το όμορφο κυκλικό φρούριο-μαυσωλείο-μουσείο που βρίσκεται στις όχθες του Τίβερη.

Το Castel Sant'Angelo ενώνεται με το Βατικανό μέσω ενός οχυρωμένου περάσματος, του Passetto. Ήταν μέσω διαφυγής και βρωμοδουλειών των Πάπων.

Εξαιτίας της ανάβασης και όχι μόνο, είχαμε πεινάσει. Καθίσαμε για φαγητό σε παραδοσιακή ιταλική ταβέρνα κοντά στην Piazza Navona με το όνομα Ristorante Antica Taverna. Το φαγητό ήταν αρκετά καλό, όχι πολύ ακριβό (16 ευρώ το άτομο με ορεκτικά και κρασί). Η επιλογή μου άλλη μια φορά χειροποίητα ζυμαρικά με θαλασσινά.

Κάνοντας μια μικρή παράκαμψη, περάσαμε από την Chiesa San Luigi dei Francesi όπου μια ουρά περίμενε απέξω. Η συγκεκριμένη εκκλησία φιλοξενεί σε παρεκκλήσι με το όνομα Cappella Contarelli έργα του Καραβάτζιο, γι αυτό και οι ουρές. Επειδή ο κόσμος έβγαζε φωτογραφίες με φλας - που απαγορευόταν - ο παπάς έκλεισε τα φώτα μέχρι να ηρεμήσει ο κόσμος!

Η βόλτα συνεχίστηκε προς άλλα μέρη, πιο κεντρικά και εμπορικά, χωρίς να σημαίνει απαραίτητα ψώνια. Περάσαμε από πλατείες όπου βρήκαμε και την άλλη κολώνα "κινηματογράφου" σαν εκείνη της  προηγούμενης ανάρτησης...

...και βγήκαμε στην Via del Corso, τον μεγάλο εμπορικό δρόμο της Ρώμης όπου γινόταν ο κακός χαμός. Ο κόσμος είχε βγει βόλτα για το καρναβάλι, ενώ τα μαγαζιά ήταν ανοιχτά.

Ο κόσμος κατευθύνονταν προς την Piazza del Popolo όπου είχε στηθεί και ο χώρος για τις εκδηλώσεις της Αποκριάς. Η πλατεία βρίσκεται στην ουσία στα όρια της παλιάς πόλης της Ρώμης.

Φεύγοντας από την πολυκοσμία, κατευθυνθήκαμε προς το ποτάμι όπου είχαμε την ευκαιρία να βγάλουμε ορισμένες όμορφες φωτογραφίες με τα αξιοθέατα που είδαμε το πρωί. Στην δεύτερη φωτογραφία είναι ο Άγιος Πέτρος από μακριά, ενώ 3η και 4η το Castel Sant'Angelo.

Μετά την παραποτάμια διαδρομή, στραφήκαμε προς τα μέσα πάλι με κατεύθυνση της Piazza di Spagna. Διασχίσαμε την Via Condotti, όπου σταματήσαμε στο Antico Cafe Greco για έναν εσπρέσο στα όρθια. Οι Ιταλοί πίνουν συχνά τον καφέ τους στο όρθιο και κοστίζει 0,80 έως 1,20 ευρώ. Άμα καθίσει όμως κανείς τον πληρώνει ακριβότερα από Αθήνα, έως και 3,5 ευρώ τον απλό εσπρέσο.

Η Piazza di Spagna ήταν φυσικά γεμάτη από κόσμο. Το συντριβάνι - βαρκούλα στην αρχή της είναι σήμα κατατεθέν.

Ανεβήκαμε τα σκαλιά ώστε να έχουμε καλύτερη θέα. Τα φώτα βοήθησαν στις φωτογραφίες.

Επειδή τη νύχτα οι φωτογραφίες έχουν μαγεία διαφορετική, ορίστε και δύο φωτογραφίες της πλατείας και του συντριβανιού κατά την διάρκεια της ημέρας. Είναι από το πρώτο πρωινό που έβρεχε, οι υπόλοιπες μέρες ήταν πολύ καλές.

Κάναμε και πρακτική στις νυχτερινές φωτογραφίες με ζουμ. Η θέα πάντως κερδίζει τις εντυπώσεις.

ΥΓ Το φινάλε με δόσεις Dolce Vita στο επόμενο μέρος! Lungotevere είναι οι δρόμοι εντός της πόλης της Ρώμης καταμήκος του ποταμού Τίβερη.

ΥΓ1 Όσοι πάτε στη Ρώμη, ετοιμαστείτε για πολύ περπάτημα. Όλη μέρα στους δρόμους αλλά και την νύχτα, καθώς όσα μέρη περάσει κανείς το πρωί, αξίζει να τα δει και πάλι το βράδυ φωτισμένα!

ΥΓ2 Είχα ετοιμάσει χάρτη με τις διαδρομές και όλα αυτά τα μέρη αλλά τελευταία στιγμή κάτι έγινε και χάθηκε. Για να δούμε μπας και το επιχειρήσω ξανά στο επόμενο μέρος.