Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2008

Λόγοι για τους οποίους μπορεί να σου αρέσει (ή όχι) η Γηραιά Αλβιώνα

Οι Βρετανοί γενικότερα ζούνε σε ένα δικό τους κόσμο. Ένα νησί απομονωμένο από την υπόλοιπη Ευρώπη που όμως συμμετέχει άμεσα ή έμμεσα σε όλα τα μεγάλα γεγονότα των τελευταίων 500 και χρόνων, με αποτέλεσμα αυτό να έχει επηρεάσει πάρα πολύ τους κατοίκους του.

Καταρχάς, έχουν ακόμη λίρες και αντιστέκονται σθεναρά στο ευρώ. Οι τιμές στο Λονδίνο με μια γρήγορη ματιά δεν είναι υψηλές. Με μια δεύτερη όμως βλέπει κανείς ότι ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη κάνει πχ 1 ευρώ, εδώ κάνει 1 λίρα, άρα περίπου 1,5 ευρώ. Χμμμ... Άλλο κλισέ είναι η οδήγηση. Αριστερά και πάντα αριστερά, γιατί πολύ απλά εμείς ξέρουμε καλύτερα!

Είναι σίγουρα χώρα μοναδική. Εδώ γεννήθηκε το ποδόσφαιρο. Γι αυτό και σνομπάρουμε το ευρωπαϊκό, αφού μόνο εμείς ξέρουμε να το παίζουμε! Έτσι, τα εισιτήρια για τα παιχνίδια της Premier League είναι εξαντλημένα, ενώ αντίστοιχα αυτά του Champions League έχουν διαθεσιμότητα! Ευτυχώς βέβαια, γιατί έτσι έχουν τη δυνατότητα ορισμένοι τουρίστες να βλέπουν από μέσα και από έξω θαυμάσια γήπεδα.

Αν δε σε ανταμοίβει και το θέαμα, τι άλλο μπορεί κανείς να ζητήσει; Υπενθυμίζω ότι η Άρσεναλ κέρδισε 4-0 την Πόρτο. Βέβαια, μπορεί κανείς να πει ότι είναι σχετική ειρωνεία στο κέντρο του Λονδίνου να υπάρχει στάδιο που λέγεται Emirates, αλλά αυτή είναι άλλη μεγάλη κουβέντα. Το γήπεδο εκκλησία, μόνο στα γκολ άκουγες κάτι. Ευτυχώς που υπήρχαν και οι Πορτογάλοι. Παρεμπιπτόντως, η οργάνωση ήταν τόσο καλή που και πηγαίνοντας αλλά κυρίως όταν φεύγαμε η ροή του κόσμου ήταν εξαιρετικά ομαλή. Ας είναι καλά η έφιππη αστυνομία.

Η φύση πάντως είναι τρομερή. Με τέτοια υγρασία, δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά. Και μεταξύ μας, από τη βροχή της Αθήνας που πλημμυρίζει τα πάντα, προτιμώ τα βρετανικά showers που τουλάχιστον σ’αφήνουν να περπατήσεις στη φύση. Και μιλώντας για φύση, βρίσκεται παντού. Ορισμένες ενδεικτικές φωτογραφίες από το μέρος που κάνουμε τα σεμινάρια (που είναι και ο λόγος της επίσκεψής μου εδώ) ακολουθούν. Είναι ένα παλιοχώρι στη μέση του πουθενά, με καμιά 15αριά σπίτια, ένα καταπληκτικό ινδικό και ένα εξίσου καταπληκτικό κινέζικο εστιατόρια, δύο παμπ και αυτό είναι. Να φανταστείτε ότι μας πήρε 7 λεπτά να το γυρίσουμε και αυτό γιατί χαθήκαμε. Κανονικά είναι 5...

Αναμφίβολα είναι διαφορετική χώρα. Προσέχουν τα πάντα. Από τους κυριότερους σταθμούς έχουν απομακρύνει τους κάδους ώστε να μην μπορεί κανείς να αφήσει τίποτε ύποπτο, ενώ από την άλλη μπαίνει κανείς στο γήπεδο κουβαλώντας ολόκληρη βαλίτσα!
Και φυσικά, πού αλλού θα μπορούσε κανείς να δει πινακίδα σαν την επόμενη; Τα σχόλια δικά σας...

ΥΓ Περισσότερα βέβαια έχουν να πουν η Σοφία, ο Γκρινιάρης και ο nDn. Απλώς προσθέτω και γω την τουριστική ματιά...