Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2007

Καλή αρχή και ο μαγικός αριθμός 5

Ιστορία γράφτηκε σήμερα. Όχι στην πολιτική, ούτε στις διαδοχές, ούτε καν στους υπουργούς και τα τετριμμένα της πρώτης ημέρας των υπουργών στα νέα τους καθήκοντα. Από νωρίς το απόγευμα μέχρι αργά το βράδυ (ας όψεται η μαγνητοσκόπηση) χορτάσαμε ποδόσφαιρο. Και για πρώτη φορά, μπορώ να ομολογήσω, σε γενικές γραμμές είδαμε και καλό ποδόσφαιρο!

Η αρχή έγινε το απόγευμα με την ΑΕΛάρα! Με πολύ καλό ποδόσφαιρο, δεν άφησε περιθώριο στην αήττητη μέχρι σήμερα Μπλάκμπερν. Σχεδόν δεν απειλήθηκε καθόλου. Αν έλεγε κανείς πριν από το παιχνίδι ότι θα έληγε 2-0 και η Λάρισα θα ήταν αδικημένη από το σκορ, θα ήταν το λιγότερο τρελός ή πιωμένος. Κι όμως! Μπράβο στα παλικάρια της ΑΕΛάρας. Λίγη σημασία έχει τι θα κάνουν εκεί στα ξένα. Αρκεί που ευχαριστηθήκαμε καλό ποδόσφαιρο και φυσικά μια μεγάλη νίκη. Μεγάλη νίκη για τον πρόεδρο αλλά και τον Γιώργο Δώνη που δίνουν το καλύτερό τους. Πάντα τέτοια!

Έπειτα η ΑΕΚ που καθάρισε ουσιαστικά το παιχνίδι, προσφέροντας ταυτόχρονα και αρκετά καλό θέαμα. Σχεδόν ταυτόχρονα, ακούγαμε τον Πανιώνιο στο ραδιόφωνο να αποδίδει πολύ καλό ποδόσφαιρο και να νικάει εκτός έδρας τη Σοσό! Πολύ καλή δουλειά του Λίνεν, αυτός ο άνθρωπος εμπνέει. Λίγο μετά και πριν προλάβουμε να ηρεμήσουμε, τα δύο τελευταία παιχνίδια της ημέρας. Αν και δεν είδαμε τόσο καλή μπάλα όσο στα προηγούμενα, εν τούτοις η ανατροπή και η ανωτερότητα στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού και η αγωνία και το γρήγορο ποδόσφαιρο στο παιχνίδι του Άρη ήταν ικανά για να ολοκληρώσουν σχεδόν μαγικά τη βραδιά. Εύγε λοιπόν σε όλες τις ομάδες μας.

Σήμερα δε θα ακουστούν πολλές – πολλές γκρίνιες. Σήμερα μπορούμε να χαρούμε, σχεδόν όλη η Ελλάδα. Κερδίσαμε πόντους για την κατάταξη της χώρας, σοβαρές πιθανότητες για τρεις από τις ομάδες μας να προκριθούν (α ρε Κλέιτον, αν έβαζες εκείνο το πλασέ), χαρήκαμε ποδόσφαιρο από τις οθόνες μας. Καιρό είχε να γίνει κάτι τέτοιο, ή μάλλον, δεν είχε γίνει ποτέ!. Πάντα τέτοια (δις)!


ΥΓ Για την ψύχωση που επικρατεί στη Λάρισα κάθε φορά που παίζει η ΑΕΛ θα γράψω σε επόμενη ανάρτηση. Είναι η κουλτούρα της πόλης τέτοια. Άντε και στα επόμενα!