Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2007

1+1+1+.....+1 = ?

Το αποφάσισα. Θα πει κανείς γιατί τώρα; Γιατί είναι επίκαιρο το θέμα; Η αλήθεια είναι ότι πάντα ήθελα να έχω στη βεράντα μου μία ελιά. Το φυτό αυτό, σύμβολο της πόλης-κράτους της Αθήνας, έχει κάτι το διαχρονικό. Θες η μυθολογία, θες η προστάτιδα θεά Αθηνά, θες οι χρήσεις του καρπού της, συνυπολογίζοντας και ότι είναι από τα πιο ανθεκτικά δέντρα.
Αγόρασα, λοιπόν, σήμερα μία μικρή ελιά. Ύψος μισό μέτρο περίπου. Κόστος 7,5 ευρώ. Άλλα 5 ευρώ η πήλινη γλάστρα και 6,5 ευρώ τρεις σάκοι χώμα (ένας σάκος σκληρό χώμα και δύο μαλακό). Το φύτεμα απλό: απλώνουμε στην αρχή το μαλακό χώμα μέχρι το ένα τρίτο. Προσθέτουμε το φυτό με το χώμα του και το χτίζουμε γύρω-γύρω με το σκληρό χώμα. Στο τέλος, για να γεμίσουμε τη γλάστρα, αδειάζουμε το υπόλοιπο με το μαλακό χώμα. Έτοιμο το μικρό θαύμα! Θα κοιτάξω να βγάλω και μια φωτογραφία αργότερα, έτσι για να θυμάμαι από πού ξεκίνησε. Δε χρειάζεται ιδιαίτερη περιποίηση και είναι αρκετά ανθεκτικό φυτό, θέλει το πότισμά του μόνο. Για να το δούμε.
Τώρα, θα πει κανείς - πάλι - και τι έγινε με ένα δέντρο; Πέρα από τη μικρή χαρά τη δική μου; Από μόνο του δε λέει πολλά. Είμαστε, όμως, ένα εκατομμύριο τουλάχιστον νοικοκυριά στην Αθήνα και τα περίχωρα. Το ένα εκατοστό να έκανε μια μικρή παρόμοια κίνηση, θα είναι νίκη. Αν μιλήσουμε για το ένα δέκατο των νοικοκυριών (ουτοπία θα μου πείτε), τότε θα πρόκειται για θρίαμβο!!!
Τα πράγματα είναι πιο απλά απ'ότι φαίνονται. Αρκεί ένα μικρό βήμα κάθε φορά για να φτάσουμε τα μεγάλα, τα αληθινά.
Τι λες; Έχεις 19 ευρώ και 30 λεπτά από το χρόνο σου; Το θέλουμε. Αξίζει. Μπορούμε.
ΥΓ Παρόμοια ιδέα αναφέρεται και στο makeathensgreen με άλλο φυτό - σύμβολο, τον Τηλέμαχο. Είμαστε πολλοί, αλλά είμαστε σκόρπιοι. Καιρός να μαζευτούμε.