Ναός Ηφαίστου - Θησείο

Οι βόλτες στο κέντρο της Αθήνας, ειδικά στις περιοχές πέριξ της Ακροπόλεως είναι πάντα όμορφες. Ειδικά δε όταν βοηθάει ο καιρός, πολύ καλύτερες. Και όταν συνοδεύονται από περιπλάνηση στα αρχαία και μετά ουζοκατάνυξη με καλή παρέα, τότε το γεγονός αγγίζει την τελειότητα - πάντα με μια δόση υπερβολής.

Τι μπορεί να κάνει κανείς όταν έχει ραντεβού στο Θησείο για ουζοκατάνυξη και φτάνει μισή ώρα νωρίτερα; Οι επιλογές αρκετές σίγουρα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση μια μικρή βόλτα στον Ναό του Ηφαίστου στο Θησείο είναι ό,τι πρέπει. Σύμμαχος ο καιρός της Αθήνας. Ας ακολουθήσουμε μια ανάποδη πορεία λοιπόν, από την πίσω πόρτα του Θησείου. Γιατί καλό το Νέο Μουσείο Ακρόπολης, αλλά ας μην ξεχνάμε τις περιηγήσεις στους φυσικούς χώρους της αρχαιότητας.

Η περιοχή είναι σίγουρα πολύ όμορφη. Δεν είναι τυχαίο ότι επέλεξαν εδώ να χτίσουν τους ναούς και την Αρχαία Αγορά. Η ελιά, σύμβολο της πόλης, κυριαρχεί.

Γλυπτά και αγάλματα βρίσκονται σε μια γωνιά, σχεδόν παρατημένα περιμένοντας τον επισκέπτη να τα ανακαλύψει.

Πρώτες εικόνες του ναού του Ηφαίστου. Ο ναός είναι ένας από τους καλύτερα διατηρημένους. Αφιερωμένος μεν στον θεό Ήφαιστο, ονομάστηκε εσφαλμένα Θησείο λόγω παραστάστεων του Θησέα που βρίσκονταν σε αυτόν. Η αποκατάσταση της αρχαιολογικής αλήθειας έγινε λίγα χρόνια πριν.

Οπισθόδομος του ναού

Επιπλέον απόψεις της πίσω πλευράς του ναού

Η Ακρόπολη στο βάθος

Ο ναός εξασφαλίζει πολύ καλή θέα προς τα σημαντικά μνημεία της πόλης. Κυρίαρχος όμως παραμένει ο αττικός ουρανός.

Η Ακρόπολη, η Αρχαία Αγορά και η Στοά του Αττάλου

Η Αρχαία Αγορά, η Στοά του Αττάλου και στο βάθος ο Λυκαβηττός

Η ώρα όμως είχε περάσει και η ώρα του ραντεβού για τα ούζα είχε φτάσει. Περισυλλογή και κατάνυξη μπροστά στις ομορφιές της πόλης. Η περιοχή στο κάτω-κάτω ενδείκνυται για τέτοιου είδους εξορμήσεις, αρκεί να μη μένει ο επισκέπτης μόνο στις υλικές απολαύσεις...

ΥΓ Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες απ'το κινητό.

Βερολίνο: Alexanderplatz, Νησί των Μουσείων και βόλτες στην πόλη (2/2)

Μετά από μία βραδιά αχαλίνωτου κλάμπινγκ σε εναλλακτικό στέκι, ξημέρωσε η επόμενη μέρα στο χιονισμένο Βερολίνο. Έπειτα από δυναμωτικό καφέ με συνοδεία πρέτζελ, ξεκινήσαμε την βόλτα μας στην πόλη ξανά από την Alexanderplatz.

Εκτός από τον Fernsehturm, στην πλατεία δεσπόζει και το κόκκινο δημαρχείο του Βερολίνου. Κόκκινο λόγω χρώματος των τούβλων και όχι λόγω κομματικών αποχρώσεων.

Απέναντι ακριβώς, η Marienkirche και το συντριβάνι με τον Ποσειδώνα. Αν και παγωμένο, εξακολουθεί να είναι περίτεχνο κομψοτέχνημα.

Στην Marienkirche αξίζει να πάει κανείς για μια αρκετά παλιά και ξεθωριασμένη τοιχογραφία στην είσοδο που αφορά στον θάνατο. Έχει εικόνες όπως πάπες, ιερείς, μοναχούς, βασιλείς, ευγενείς, χωρικούς, όλους συνοδεία του θανάτου. Με αυτό τον τρόπο θέλει μας δείξει ότι στο τέλος όλοι σε κοινό τόπο θα καταλήξουμε. Μπρρρ...

Πίσω από την πλατεία φαίνεται και ο καθεδρικός του Βερολίνου που σηματοδοτεί το περίφημο Νησί των Μουσείων (Museuminsel) που ήταν και ο προορισμός μας. Είναι νησί στη μέση του Spree στο οποίο παλιά βρισκόταν το Κάστρο της πόλης και τώρα είναι κατακλυσμένο από μουσεία.

Πριν φτάσουμε όμως εκεί, δύο αγάλματα μας περιμένουν: ο Μαρξ και ο Ένγκελς.

Ο καθεδρικός του Βερολίνου από κοντά.

Απέναντι ακριβώς οι Βερολινέζοι είπαν να εκμεταλλευτούν το χιόνι διοργανώνοντας διαγωνισμό κατασκευής χιονάνθρωπου.

Προορισμός μας ίσως το πιο ενδιαφέρον μουσείο της περιοχής, το Μουσείο της Περγάμου (Pergamonmuseum). Η είσοδος είναι 12 ευρώ ενώ έχει ακουστική ξενάγηση και στα ελληνικά! Μέσα σ'αυτό το μουσείο βρίσκονται ολόκληροι θησαυροί. Πρώτος και καλύτερος ο Βωμός της Περγάμου.

Τα αρχαιοελληνικά εκθέματα κυριαρχούν.

Η Ρωμαϊκή Αγορά της Μιλήτου - τεράστιο οικοδόμημα και αυτό. Υποτίθεται ότι και αυτό το έφεραν στο μουσείο για να το διασώσουν.

Επόμενο εντυπωσιακό έκθεμα η Πύλη της Ιστάρ που οδηγούσε στην αρχαία Βαβυλώνα. Εδώ τα χρώματα είναι πραγματικά εντυπωσιακά.

Το μουσείο έχει σίγουρα πολλά εκθέματα να δει ο επισκέπτης και χρειάζεται κοντά 2 ώρες. Και φυσικά δεν μπορούν να αποτυπωθούν σε φωτογραφίες.

Φεύγοντας από το μουσείο, το πρώτο πράγμα που αντικρύσαμε ήταν ο παγωμένος ποταμός.

Στον δρόμο απέναντι υπήρχε μια υπαίθρια έκθεση τέχνης - ευκαιρία για μια στάση για λουκάνικα και ζεστό κρασί.

Οι πάπιες που ζούνε στο ποτάμι προσπαθούν να προσαρμοστούν στην κατάσταση.

Οι πατημασιές τους διαγράφονται στο χιόνι.

Πιο πέρα στον πολιτισμό, ο Γρηγόρης του πρώην Ανατολικού Βερολίνου μας επιτρέπει να περάσουμε.

Αντίθεση κτιρίων στην Nikolaiviertel - γειτονιά δίπλα στην Alexanderplatz.

Μετά από τόσο περπάτημα φυσικά η όρεξη ξανάνοιξε. Στάση για Currywurst και ψητής πατάτας συνοδεία μπύρας φυσικά.

Το απόγευμα βγήκαμε σε κάποιες γειτονιές πιο έξω. Αυτή τη φορά χρησιμοποιήσαμε τον S-Bahn (υπέργειος σιδηρόδρομος) ώστε να έχουμε θέα και προς την πόλη.

Φωτογραφία από το τρένο - τα τζάμια είχαν σχέδιο της Πύλης του Βραδεμβούργου.

Καταλήξαμε για καφέ και μπύρα σε εναλλακτικό καφέ. Η φωτογραφία είναι έμπνευσης και αποτύπωσης της φωτογράφου της παρέας katrinpi.

Κάπως έτσι κύλησε αυτό το 3ημερο στο Βερολίνο. Αρκετό χιόνι, βόλτες στο κρύο, γέλιο, μπύρες και λουκάνικα. Ένας προορισμός που σίγουρα αξίζει κανείς να ξαναπάει...

ΥΓ Την επόμενη φορά λέω να πάω άνοιξη μπας και καταφέρω να το δω χρωματιστό.

Βερολίνο: χιόνια και Berlinale ξώφαλτσα (1/2)

Λίγα τα τριήμερα την φετινή χρονιά και είπαμε να τα εκμεταλλευτούμε στο έπακρο. Αυτή τη φορά τα φτερά μας έφεραν στο Βερολίνο ξανά με την παρέα της Jane, της Katrinpi και της Blondiefox. Η προηγούμενη επίσκεψη στην πόλη ήταν την Πρωτοχρονιά του 2005 όπου μας είχε υποδεχτεί με χιονοθύελλα. Και αυτή τη φορά ο καιρός δεν πήγαινε πίσω...

Ευτυχώς κάποιοι ρομαντικοί είχανε φροντίσει να διαμορφώσουν κατάλληλη ατμόσφαιρα.

Μιας και φτάσαμε αργά το απόγευμα, είπαμε να κάνουμε αμέσως μια πρώτη εξόρμηση στην πόλη. Πρώτη στάση η Hackescher Markt για ζεστό κρασί (Gluehwein) και λουκάνικο στο χέρι. Το Gluhwein είναι ζεστό κρασί με κανέλλα και άλλα αρωματικά, πολύ καλό και δυναμωτικό για συνθήκες ψύχους. Αφού διασχίσαμε την Oranienburger Strasse - περιοχή που είχε καταστραφεί πλήρως και πλέον είναι γεμάτη με μπαρ και εστιατόρια - καταλήξαμε σε μία από τις πιο γνωστές καταλήψεις κτηρίων του  Βερολίνου.

Καλλιτέχνες στην αυλή πουλούσαν τα ιδιαίτερα δημιουργήματά τους.

Καθώς η πείνα άρχισε ήδη να κάνει την εμφάνισή της, επιλέξαμε μια σχετικά αυθεντική γερμανική μπυραρία εκεί κοντά. Το μενού ήταν ό,τι έπρεπε για εισαγωγή στην γερμανική κουζίνα. Γερμανικά λουκάνικα ψημένα σε αίμα, ξινολάχανο και πατατοσαλάτα με την απαραίτητη συνοδεία μπύρας.

Το χιόνι συνέχισε να πέφτει ακάθεκτο.

Και ο Spree είχε παγώσει.

Η επόμενη μέρα ξεκίνησε με μια πρώτη στάση για πρωινό (pretzel φυσικά) στην Alexanderplatz.

Αρχικός προορισμός το Checkpoint Charlie που αποτελούσε την πύλη εισόδου/ εξόδου μεταξύ Δυτικού και Ανατολικού Βερολίνου. Εκεί βρίσκεται και μουσείο του τείχους με είσοδο 12,5 ευρώ για όποιον ενδιαφέρεται.

Πηγαίνοντας προς Potsdamer Platz βρίσκεται ένα από τα δύο σημεία που έχει διατηρηθεί μεγάλο κομμάτι του τείχους (το άλλο είναι η East Side Gallery). Μια γρήγορη ματιά μέσα από τα χαλάσματα και συνεχίζουμε.

Η αρκούδα - σύμβολο του κρατιδίου εδώ σκεπασμένη από τις σημαίες της ΕΕ.

Η Potsdamer Platz είναι χαρακτηριστικό του τι μπορεί κανείς να φτιάξει μετά από μια καταστροφή. Ανοικοδομήθηκε από την αρχή και φαντάζει το πιο μοντέρνο κομμάτι της πόλης.

Στο εσωτερικό του Sony Center που κυριαρχεί στην πλατεία.

Κάπου εκεί ήρθε η ώρα για μια κανονική στάση και μια σούπα και μπύρα στα γρήγορα. Πατατόσουπα είναι η συγκεκριμένη, με κομμάτια πατάτας και κρέατος.

Κατασκευή που λειτουργεί ως κράχτης για την Legoland.

Χωρίς να το ξέρουμε, αυτό το διάστημα στο Βερολίνο είναι η Berlinale - μεγάλο φεστιβάλ κινηματογράφου. Κόσμος στημένος για το πέρασμα των διασημοτήτων.

Οι κυρίες της παρέας θέλανε βόλτα στα μαγαζιά. Εγώ προτίμησα να απολαύσω μια μπύρα στον πάνω όροφο του Arkaden, μεγάλου πολυκαταστήματος της περιοχής.

Περνώντας μέσα από το χιονισμένο Tiergarten, κατευθυνθήκαμε προς το Reichstag, την ομοσπονδιακή βουλή της Γερμανίας.

Επειδή το κρύο ήταν τσουχτερό, κάναμε άλλη μια στάση για ζεστό κρασί και λουκάνικα δίπλα στην πύλη του Βραδεμβούργου. Η σόμπα πάντως δεν έβγαζε σχεδόν καθόλου ζέστη.

Η πύλη ήταν καλυμμένη λόγω Berlinale.

Ο δρόμος που καταλήγει στην Πύλη και διασχίζει το κέντρο της πόλης είναι η περίφημη Unter den Linden (υπό τα φιλύρας, λόγω των δέντρων που έχουν φυτευτεί εκεί). Όμορφα κτήρια αντικρύζει ο επισκέπτης.

Σε παράλληλο δρόμο της Unter den Linden βρίσκεται μια άλλη κομψή πλατεία, η Gerdanmen Markt. Οι δίδυμες εκκλησίες που φαίνονται είναι αντίστοιχα γερμανική και γαλλική εκκλησία.

Είχε ήδη πάει απόγευμα, οπότε σταματήσαμε για ένα κανονικό γεύμα. Το μενού είχε - τι άλλο; - λουκάνικα και πατατοσαλάτα συνοδεία μπύρας.

Καθώς το φως έπεφτε, το σκοτάδι του ουρανού και ο φωτισμός της πόλης δίνουν άλλη αίσθηση...

Γυρνώντας στο διαμέρισμα για να αλλάξουμε και να ξαναβγούμε, μας υποδεχτήκανε χιονάνθρωποι...

ΥΓ Προτιμότερο για διαμονή στο Βερολίνο είναι να νοικιάσει κανείς διαμέρισμα. Είναι και πιο φτηνά και σίγουρα πιο βολικά. Τα ξενοδοχεία συνήθως είναι αρκετά πιο ακριβά. Διαμέρισμα για 4 άτομα/ 3 βραδιές με όλες τις ανέσεις, μας κόστισε 54 ευρώ το άτομο συνολικά.

ΥΓ1 Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει Alexanderplatz και πέριξ, νησί Μουσείων και διάφορες οπτικές γωνίες της πόλης.