Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2007

Στου διπλανού τον κώλο, όσες ξυλιές...

Τελικά, ο θυμόσοφος λαός, στον οποίο αποδίδονται αρκετές παροιμίες, λέει μεγάλες αλήθειες.Σκεφτόμουν τις προάλλες την συγκεκριμένη φράση.Πόσο μεγαλείο κλείνει η τόση απλότητα.Και πως αυτή η απλότητα προσδίδει τόσο μεγάλο και κακεντρεχές νόημα.Αυτό έχει σχέση με αρκετά πράγματα.
Καταρχάς με το κάψιμο της Πάρνηθας.Όσο οι φωτιές εκδηλώνονταν σε ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά και αλλού στο εξωτερικό, μπορεί να λέγαμε "Κρίμα" ή "Τι κάνουν πάλι οι αλήτες", μέχρι εκεί όμως.Αντίδραση από λίγους, γραφικούς κατά μερικούς, ρομαντικούς κατά άλλους.Τώρα που κάηκε ο δικός μας αθηναϊκός πισινός, θέμα στα κανάλια, ενεργοποίηση του κόσμου, της κοινής γνώμης.Πριν άπνοια, τώρα τυφώνας - που ελπίζω να συνεχιστεί.
Προσοχή, δεν κατηγορώ την τωρινή αντίδραση, γιατί όμως όχι και από πριν;
Βέβαια, ευτυχώς ή δυστυχώς, δεν είναι μόνο ελληνικό ιδίωμα αυτό.Πρόσφατα, διαβάζοντας κάποια άρθρα σχετικά με φυσικές καταστροφές στην Ευρώπη, διαπίστωσα κάτι που μου έκανε εντύπωση.Η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιταλία και η Πορτογαλία είχανε ζητήσει εδώ και χρόνια τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Ταμείου για τη στήριξη πληγέντων από φυσικές καταστροφές.
Επί χρόνια αυτό το Ταμείο έμενε στα χαρτιά, κυρίως λόγω της αντίδρασης της Γερμανίας, που είναι και ο μεγαλύτερος χρηματοδότης της Ένωσης.Τελικά, το Ταμείο αυτό δημιουργήθηκε το २००२.Γιατί ξαφνικά κάμφθηκε η γερμανική άρνηση;Απλούστατα γιατί τη χρονιά εκείνη η Γερμανία επλήγη από καταστροφικές πλημμύρες!Μαζί, βέβαια, επωφελήθηκαν και η Τσεχία, η Σλοβακία και οι λοιπές χώρες που επλήγησαν επίσης εκείνη τη χρονιά.Από τότε, λοιπόν, υπάρχει, ισχύει και ενισχύει τους πληγέντες το εν λόγω Ταμείο.
Χρήσιμο ή μη, διδακτικό ή όχι, αυτή η ιστορία μας δείχνει αρκετά.Κυρίως, να μη μας νοιάζει ο στενός περίγυρός μας και ο μικρόκοσμός μας.Γιατί αυτά τα πράγματα αλλάζουν από στιγμή σε στιγμή.Αρκεί μια σπίθα για να καούν και τα δικά μας μπατζάκια.Γι αυτό την επόμενη φορά που θα συμβεί κάτι στου διπλανού τον κώλο, ας το σκεφτούμε διπλά.
Κουίζ: Πόσο μας επηρεάζει τελικά η ασυδοσία των μεγάλων και ένας τυχαίος πόλεμος σε κάποια μακρινή χώρα δι ασήμαντη αφορμή;