Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

Ρουθουνίζοντας κι απόψε στα όνειρά τους

Σάββατο μεσημέρι. Το φαγητό έχει σερβιριστεί, αφού έχει φάει πρώτα ο μικρός λόρδος. Το ζευγάρι με λίγο άγχος μην ξυπνήσει το παιδί, περνάει όμορφες στιγμές που έχουν μία δόση λίγο από τα παλιά, όταν οι δύο ήταν μόνο δύο. Η μητέρα αποκαμωμένη, τρώει, κάνει ένα μπάνιο και ξαπλώνει στο σαλόνι. Ο πατέρας αναλαμβάνει να διασκεδάσει και να προσέχει το παιδί, που χορτάτο θέλει να κοιμηθεί αλλά θέλει και λίγο να γκρινιάξει. Για να μην ξυπνήσει η δόλια μάνα από αυτόν τον λίγο ύπνο που της μένει, ο πατέρας παίρνει το παιδί στο στήθος του για να ηρεμήσει. Εκείνο βολεύεται μπρούμυτα για να ακούει την καρδιά και να αποκοιμιέται ρυθμικά. Το βλέμμα του πατέρα μοιράζεται στα τρία: στο αγγελούδι που κοιμάται στο στήθος του, στη μάνα που χαλαρώνοντας ρουθουνίζει στον ύπνο που της αναλογεί και στην τηλεόραση που κρατάει συντροφιά, μιας και οποιαδήποτε άλλη κίνηση είναι δύσκολη λόγω του ανάλαφρου βάρους των τεσσάρων και κιλών στο στήθος. Παρά την άβολη στάση και την ακατάσχετη επιθυμία για μεσημεριανή σιέστα, το καθήκον επιτάσσει την παραμονή στις επάλξεις παραπάνω από μία σκοπιά, όσο χρειάζεται.

Κυριακή πρωί. Η μητέρα, που έχει ξυπνήσει αρκετές φορές κατά την διάρκεια της βραδιάς, θέλει λίγο να ξεκουραστεί, να χουζουρέψει. Ο πατέρας σηκώνεται, ετοιμάζει στα γρήγορα πρωινό και έναν καφέ. Το μικρό κοιμάται καταχεσμένο και κατουρημένο. Ο πατέρας το παίρνει να το αλλάξει, ενώ εκείνο μισοκοιμισμένο ξεκινάει τα νιαουρίσματα. Για να μην ξυπνήσει η δόλια μάνα (ξανά), το βρέφος μεταφέρεται στο σαλόνι, δίπλα στον πατέρα. Η μουσική επιλογή κρατάει συντροφιά - περιλαμβάνει εναλλαγές από Σαββόπουλο, Χατζιδάκι, Μικρούτσικο, Νέο Κύμα, Θεοδωράκη και άλλα, καθώς και επιλογές κλασικής μουσικής. Για Κυριακή πρωί καλό είναι το ρεπερτόριο. Η ανάγνωση των νέων της εβδομάδας γίνεται στα κλεφτά, ενώ αν ξεμείνει λίγος χρόνος, έρχεται και η έμπνευση για ανάρτηση. Το βρέφος ξεκινάει να νιαουρίζει πιο έντονα, πεινάει, αλλά έχει λίγο παραπάνω χρόνο να κοιμηθεί η μητέρα. Λίγο νανούρισμα ακόμη, μια αγκαλιά και ο χρόνος κερδίζεται. Μέχρι το πρωί της Δευτέρας με το ρυθμικό ρουθούνισμα μεσολαβεί ολόκληρη ημέρα και ένα βράδυ - γεμάτα όνειρα και νέες χαρές. 

ΥΓ Αλήθεια, πότε πέρασαν κιόλας 4 γεμάτες εβδομάδες με #kitsopaido;